Mateus 21
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ARC
1 N‑ka kuyatni‑da xiꞌin Jesús Jerusalén xiꞌin ñuu nani Betfagé. Katuu ñuu jan Xeyuku Tnu Olivo. Ijan n‑tundaꞌa‑ia uu se dakuaꞌa‑ia juaꞌan ijan.
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Xiaꞌan‑ia nuu‑s nduu‑s: —Juaꞌan koio ñuu ndeꞌa ñaꞌa yaꞌa. Na kɨu koio‑n ñuu ijan jini koio‑n ɨɨn burra ndijun io daꞌya. Nandaxi koio‑n‑tɨ te kandeka‑n‑tɨ kixi.
2 Ide à aldeia que
3 Nux jundu jaꞌan: “¿Nakuenda xa daa ka kida‑n?”, te juñaꞌa koio‑n: “Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ndoñuꞌu kɨt yaꞌa, te natundaꞌa‑ia‑tɨ ndixi nunuu ka” —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
3 E, se alguém vos disser alguma
4 Duꞌa n‑xetnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu se n‑jaꞌan nuu ñayiu xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑chidotnuni‑s:
4 Ora, tudo isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem, humilde e assentado sobre uma jumenta e sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Ijan dada juaꞌan‑s nduu‑s, te n‑ka kida‑s ná n‑taꞌu tniu‑ia.
6 E, indo os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Xndeka‑s burra xiꞌin daꞌya‑tɨ n‑ka naxee nuu Jesús. N‑ka xajan‑s daꞌma‑s yata‑tɨ, te n‑ka dakaa‑s‑ia‑tɨ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Kueꞌe ñayiu n‑ka taka ijan. Dava‑i n‑ka xajan daꞌma‑i ichi xa jɨn ndodo burru yodo‑ia jan; dava ka‑i n‑ka xaꞌnde daꞌnda yutnu te n‑ka xajan‑i‑tnu ichi juaꞌan‑ia.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 N‑ka kana ñayiu xndijun ñaꞌa xiꞌin ñayiu xndodo nuu nuu‑ia:
9 E as multidões, tanto as que iam adiante como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Nu n‑ka kɨu‑da xiꞌin‑ia Jerusalén kueꞌe ka ñayiu n‑ka taka xa kundeꞌa‑i nax yaꞌa, te ndeꞌe ka kuvaa‑i. Ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i: —¿Jundu kuu se yaꞌa?
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Ka xiaꞌan ñayiu xndijun ñaꞌa: —Se yaꞌa kuu Jesús. Se Nazaret kuu‑s. Se distrito Galilea kuu‑s. Se kachi tnuꞌu ñaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux kuu‑s —ka kuu‑i, ka xiaꞌan‑i.
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o Profeta de Nazaré da Galileia.
12 N‑kɨu Jesús veñuꞌu Jerusalén, te n‑xijun‑ia se ka najueen ka nadiko xtuu nukeñuꞌu jan. N‑ngoneꞌe‑ia mexa ka xetniu se ka nadama tvini ñayiu ka xeꞌen ijan. Dɨuni n‑ngoneꞌe‑ia silla se ka diko data.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Yodotnuni tnuꞌu Ianyuux: “Veñuꞌu nuu io xa kajan taꞌu ñayiu nuu‑r kuu veñuꞌu yaꞌa, te veꞌe‑r kuu.” Dɨuni yodotnuni tnuꞌu‑ia: “Ka xetniu‑n veꞌe Ianyuux ná ka xetniu ñaduꞌu yau kava.” —Kuu‑ia.
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração. Mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 N‑ka xee ñayiu kuaa xiꞌin ñayiu ka xika yakua veñuꞌu jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia‑i.
14 E foram ter com ele ao templo cegos e coxos, e curou-os.
15 N‑ka xini dutu ka kunxaꞌnu xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xa n‑kida Jesús kueꞌe milagru. Dɨuni xa n‑ka teku‑s xa ka kana sekuechi xiti veñuꞌu jan: “Na ndadakaꞌnu‑ro Ia kuu daꞌya dana David.” Xijan kuu xa n‑ka kiti ini‑s.
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se
16 Te n‑ka jaꞌan‑s nuu Jesús: —¿Ña teku‑n xa ka kana sekuechi yaꞌa u? Te n‑jaꞌan Jesús: —Joon, teku‑r. ¿Ñayo‑n n‑ka kaꞌu nuu yodotnuni xa: “Ndadakaꞌnu ñaꞌa koio sekuechi xiꞌin dichi kuechi xiꞌin daꞌya ka xadi a”?
16 e disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Te n‑dandoo‑ia‑s. Ijan dada n‑ka ndee‑da xiꞌin‑ia Jerusalén. Juaꞌan‑da xiꞌin‑ia ñuu Betania, te n‑ka ndoo‑da xiꞌin‑ia ijan.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia e ali passou a noite.
18 Neꞌe datne kɨu kuu uu n‑ka ngondita ntuku‑da xiꞌin‑ia Jerusalén te n‑kojon‑ia.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome.
19 N‑xini‑ia ɨɨn tnu higo yu ichi te n‑xe tuꞌa‑ia‑tnu. Ni ɨɨn higo ñatu n‑niꞌi‑ia chi ñatu n‑juun. Xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑tnu: —Ma uun ka juun higo‑n. Te danaa n‑yichi‑tnu.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Nu n‑ka xini daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia xa n‑yaꞌa, te n‑ka yuꞌu anu‑da. Te ka xiaꞌan‑da: —Naka yachi n‑yichi‑tnu.
20 E os discípulos, vendo isso, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ntdaa‑da: —Xandaa xakuiti xa nux idii vuelta na kukanu ini‑n Ianyuux te ma jɨn tnɨɨ anu‑n, ñadu mee ni xa n‑kida‑r tnu higo kuaꞌa‑n xa kada koio‑n chi nux na juñaꞌa koio‑n tnduu yaꞌa: “Xiko juiin. Juan keé nuu mar”, te daa kuu.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e precipita-te no mar,
22 Davaꞌa nga xa kajan‑n nuu Ianyuux taxi‑ia nux idii vuelta n‑ka kukanu ini‑n‑ia —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
22 E tudo o que pedirdes na oração, crendo,
23 N‑kɨu‑ia veñuꞌu Jerusalén te n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu. Nɨni dakuaꞌa‑ia‑i n‑ka xee dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel. Te n‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia: —¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa kada‑n xa kida‑n? ¿Jundu n‑taxtutniu ñaꞌa xa kida‑n xaꞌa?
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isso? E quem te deu tal autoridade?
24 N‑jaꞌan Jesús nuu‑s: —Dani ruꞌu, na kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn xa kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r. Nux na jaꞌan‑n nuu‑r xa kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r te jaꞌan‑r nuu‑n jundu n‑tundaꞌa ñaꞌa xa duꞌa kida‑r.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isso.
25 ¿Jundu n‑tetutniu Sua xa n‑dajuendute‑s ñayiu? ¿N‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux a n‑tetutniu ñaꞌa ñayiu a? —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu‑s. Te n‑ka ndatnuꞌu‑s. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: —Nux na juñaꞌa‑ro “Ianyuux n‑tetutniu ñaꞌa”, te kachi‑s nuu‑ro: “¿Nakuenda ña n‑ka jandixa‑n‑sɨ?”
25 O batismo de João donde era? Do céu ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não o crestes?
26 Xa maxku ndandita ñayiu xyuku yaꞌa nuu‑ro maxku jaꞌan‑ro nuu‑s xa ñayiu n‑tetutniu Sua, chi ntdantuꞌu ñayiu ka jandixa xa Sua n‑kuu se n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
26 E, se dissermos: dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Ña ka xini‑r. Xiaꞌan ntuku‑ia: —Dani ruꞌu ma jaꞌan‑r jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa duꞌa kada‑r.
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isso.
28 Te xiaꞌan‑ia ɨnka xa xiaꞌan‑ia nuu‑s: —N‑xio ɨɨn se n‑xio uu daꞌya yɨɨ. N‑jaꞌan‑s nuu ɨɨn‑s: “Juan kadatniu ndoꞌo nuu ñuꞌu tnu uva‑r vitna.”
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Te xiaꞌan se ijan nuu taa‑s: “Ñaꞌa, ma nkadatniu‑da ijan.” Juini daa n‑jaꞌan‑s, ko n‑natu ini‑s te n‑xe kadatniu naꞌi‑s.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas, depois, arrependendo-se, foi.
30 Dani n‑jaꞌan‑s nuu ɨnka daꞌya yɨɨ‑s. N‑jaꞌan se ijan nuu taa‑s: “Joon, Tata, na jɨꞌɨn‑da”, kuu‑s, xiaꞌan‑s, ko ña n‑xeꞌen‑s.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu
31 ¿Nax ka kachi‑n? ¿Ndeda ɨɨn‑s n‑kida xa n‑juini taa‑s? —kuu Jesús. Ka xiaꞌan‑s: —Se kiꞌna ka n‑teku xa n‑jaꞌan taa‑s. Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Na jaꞌan ndaa‑r xa kueꞌe ka se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin ñadɨꞌɨ ka diko mee‑ña kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i dada ndoꞌo.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no Reino de Deus.
32 N‑jaꞌan Sua nuu‑n nax io xa jandixa‑n xa maxku kundido kutau ka‑n kuechi n‑ka kida‑n. N‑ka jandixa se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin ñadɨꞌɨ diko mee‑ña xijan, ko mee‑n ñaꞌa. Juini n‑ka teku‑n xijan, ña n‑ka natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi ni ña n‑ka jandixa‑n xa n‑jaꞌan‑s.
32 Porque João veio a vós no caminho de justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo
33 ʼKunini koio ɨnka ntuku tnuꞌu kandee na jaꞌan‑r. N‑xio ɨɨn se n‑dandee tnu uva nuu ñuꞌu‑s. N‑xani‑s yuꞌa xa n‑chikurali‑s ñuꞌu tnu uva jan. N‑kidavaꞌa‑s ɨɨn nuu kiꞌni‑s ndudi uva jan. Dɨuni n‑kidavaꞌa‑s ɨɨn veꞌe dujun. Te n‑xiaꞌan‑s ñuꞌu‑s se kundee xiꞌin‑s tnu uva jan. Ijan dada juaꞌan‑s ɨɨn nuu xika.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela
34 N‑xee yoo xichi uva, te n‑tundaꞌa‑s se ka xinokuechi nuu‑s xa na jɨn nukaꞌnde dava‑s xiꞌin se xndee xiꞌin‑s tnu uva uva n‑juun jan.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Nu n‑ka xee‑s ijan, te n‑ka tnɨɨ ñaꞌa se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. N‑ka jani‑s dava‑s. Dava‑s n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s. Dava‑s n‑ka jani‑s yuú.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram outro.
36 Ijan dada n‑tundaꞌa se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan kueꞌe ka ntuku se ka xinokuechi nuu‑s dada xakiꞌna nuu te dani n‑ka kida ñaꞌa se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan.
36 Depois, enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Ndijun nga n‑tundaꞌa‑s daꞌya yɨɨ‑s xa na jɨꞌɨn‑s nuu se ijan xa na kaꞌnde‑s xiꞌin‑s uva jan, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Koo koio‑s xañuꞌu nuu daꞌya yɨɨ‑ro.”
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Nu n‑ka xini se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan xa n‑kuyatni daꞌya yɨɨ‑s ijan, te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: “Dɨu‑s kendoo xiꞌin ñuꞌu taa‑s. Neꞌe koio na kaꞌni‑ro‑s na kuaꞌa na ndoo‑ro xiꞌin taꞌu‑s.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Te n‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu tnu uva jan, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha e
40 Na nangondita xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, ¿Nax kada‑s se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
40 Quando, pois, vier o Senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Te ka xiaꞌan dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka kunxaꞌnu n‑ka xee ijan: —Kaꞌni‑s se unu loko ijan. Ma kundaꞌu ini‑s‑sɨ. Juñaꞌa ntuku‑s ñuꞌu‑s ɨnka se kundee xiꞌin‑s tnu uva jan. Se ijan na kaꞌnde dava xiꞌin‑s uva yoo tnɨɨ koio‑s —kuu‑s, ka xiaꞌan‑s nuu Jesús.
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus e arrendará a vinha a outros lavradores, que, a seu tempo, lhe deem os frutos.
42 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —¿Ta kaꞌu koio ka‑n tnuꞌu Ianyuux duꞌa yodotnuni a?:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta por cabeça do ângulo; pelo Senhor foi feito isso e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Xaxeꞌe xa duꞌa yaꞌa ma taxnuni koio ka‑n nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i, te kada‑r xa ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel taxnuni nuu ñayiu kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Ñayiu ijan kada xa taꞌu tniu‑r.
43 Portanto, eu vos digo que o Reino de Deus vos será tirado e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Ñayiu na jungava ndodo nuu yuú ijan, kukuechi‑i, te nux junkava ndodo ñaꞌa yuú jan, dandiꞌi ñaꞌa‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
44 E quem cair sobre esta pedra despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Nu n‑yaꞌa n‑ka xo nini dutu ka kunxaꞌnu xiꞌin se fariseu tnuꞌu ijan, te n‑ka kutnuni ini‑s xa dɨu‑s n‑kakuneꞌe ñaꞌa Jesús.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas palavras, entenderam que falava deles;
46 Te n‑ka nduku ini‑s xa tnɨɨ‑s‑ia te kandeka‑s‑ia jɨꞌɨn nuu juxtixia xa tekuechi neñuu‑s‑ia, ko n‑ka yuꞌu‑s nuu ñayiu xyuku ijan chi ka jandixa‑i xa tnuꞌu Ianyuux jaꞌan‑ia.
46 e, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.