Marcos 12

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te ijan n‑kixeꞌe Jesús xa jaꞌan‑ia ɨɨn tnuꞌu, xa dakuaꞌa‑ia ñayiu ijan: —Ɨɨn seyɨɨ n‑dakeé kueꞌe yutnu uva. N‑kidavaꞌa‑s yuꞌa yuú. N‑chixaku‑s yutnu uva. N‑kidavaꞌa‑s ɨɨn pozo kaꞌnu, nuu kiꞌni‑s ndudi uva. Te n‑kidavaꞌa‑s ɨɨn veꞌe yuú, ɨɨn veꞌe dujun, xa junuu‑s yutnu uva ijan. ʼN‑xajan ndee‑s ñuꞌu yutnu uva nuu uni koon seyɨɨ, xa kadatniu koio‑s nuu ñuꞌu‑s, te mee‑s n‑kee‑s. Juaꞌan‑s ɨɨn ñuu xika.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Na n‑xee yoo xichi uva, n‑tundaꞌa‑s ɨɨn se xinokuechi nuu‑s juaꞌan‑s nuu se ka kidatniu nuu ñuꞌu‑s, xa tnɨɨ‑s uva xa kaneꞌe‑s nuꞌu nuu‑s.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Ko se ka kidatniu nuu ñuꞌu‑s, n‑ka tnɨɨ‑s se xinokuechi jan. N‑ka janñaꞌa‑s, te n‑ka nakuijun ñaꞌa‑s. Ni ɨɨn xavidi yutnu uva, ña n‑tnɨɨ xtoꞌo‑tnu.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Ɨnka vuelta, n‑tundaꞌa xtoꞌo‑tnu ɨnka se xinokuechi nuu‑s nuu se ñunuu yutnu uva‑s. N‑ka janñaꞌa‑s, te n‑ka taꞌu‑s dɨkɨ‑s. Kuiꞌa n‑ka jaꞌan‑s nuu‑s.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Ɨnka ntuku se xinokuechi nuu‑s, n‑tundaꞌa ntuku‑s. Se ijan, n‑ka xaꞌni‑s. Te kueꞌe ɨnka‑s. Dava‑s n‑ka janñaꞌa‑s, te dava‑s n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 ʼIdinga seyɨɨ n‑ndoo xiꞌin‑s. Daꞌya mani‑s kuu‑s. N‑tundaꞌa‑s daꞌya‑s, ndijun nga‑s juaꞌan, nuu se ka kidatniu nuu ñuꞌu‑s. N‑jaꞌan‑s: “Koo koio‑s xañuꞌu nuu daꞌya‑r.”
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Ko se ka kidatniu nuu ñuꞌu‑s, n‑ka jaꞌan nuu tnaꞌa mee‑s: “Se yaꞌa vaxi xa tnɨɨ‑s ntdaa xaxii xtoꞌo‑ro. ¡Na jɨꞌɨn‑ro! Kaꞌni‑ro‑s, te ndoo mee‑ro xiꞌin ntdaa xaxii‑s.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 N‑ka tnɨɨ ñaꞌa‑s, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s. N‑ka dajane‑s ndɨyɨ yata yuꞌa yuú yutnu uva.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Te n‑xijan tnuꞌu Jesús: —Xijan kuu xa, ¿nax kada xtoꞌo ñuꞌu yutnu uva? Jɨꞌɨn‑s, te danaa‑s se ka kidatniu nuu ñuꞌu‑s. Juñaꞌa‑s ñuꞌu yutnu uva nuu ɨnka ñayiu.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ʼ¿Ña n‑ka kaꞌu‑n tnuꞌu Ianyuux a? Yodotnuni tnuꞌu Ianyuux:
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 — ausente —
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Te se n‑ka teku nax n‑jaꞌan Jesús, n‑ka juini‑s xa tnɨɨ‑s‑ia, ko n‑ka yuꞌu‑s nuu kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xyuku ijan. Chi vaꞌa n‑ka kutnuni ini‑s xa n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu yaꞌa xaxeꞌe mee‑s. N‑ka dandoo‑s‑ia, te juaꞌan‑s.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Ijan n‑ka tundaꞌa‑s dava se fariseu xiꞌin se partido Herodes nuu tuu Jesús, xa kunini‑s tnuꞌu‑ia, xa tekuechi‑s‑ia.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 N‑ka xee‑s nuu nujuiin‑ia, te n‑ka jaꞌan‑s: —Maestru, ka xini‑r xa se ndaa anu kuu‑n, ña yuꞌu‑n ni ɨɨn nuu ñayiu. Idini tnuꞌu jaꞌan‑n nuu ntdaa ñayiu. Tnuꞌu ndaa dakuaꞌa‑n ñayiu ichi Ianyuux. ¿Vatuka xa chiyaꞌu‑ro tvini impuestu xijan se kuu emperador, se nani César, a ñaꞌa u? ¿Juñaꞌa‑ro, a ñaꞌa u?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Ko xini Jesús xa ɨɨn xa jaꞌan‑s te ɨnka xa kida‑s. N‑jaꞌan‑ia: —¿Nax kuu xa xitotnuni ñaꞌa‑n? Kaneꞌe ɨɨn tvini neꞌe, na kundeꞌa‑r.
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Xneꞌe‑s ɨɨn tvini n‑xee nuu‑ia. N‑xiaꞌan‑ia: —¿Jundu nuu ndenee nuu tvini yaꞌa? ¿Jundu dɨu yodotnuni nuu tvini yaꞌa? N‑ka jaꞌan‑s: —Se kuu emperador, se nani César.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 N‑jaꞌan Jesús: —Najuñaꞌa koio xa kuu xaxii César nuu César, te najuñaꞌa koio xa kuu xaxii Ianyuux nuu Ianyuux. Te n‑ka yuꞌu‑s‑ia.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Te n‑ka xee se saduceu nuu nujuiin Jesús. Ka jaꞌan mee‑s xa ma nandoto ndɨyɨ. N‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia:
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 —Maestru, n‑chidotnuni Moisés xa ɨɨn seyɨɨ, nux kuú‑s te ndoo ñadɨꞌɨ‑s te ñayo daꞌya‑s io xiꞌin‑ña, io xa natnundaꞌa ñani‑s xiꞌin viuda, xa koo daꞌya‑s xiꞌin‑ña xaxeꞌe ndɨyɨ.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Uxa seyɨɨ n‑xio. Se kiꞌna nuu n‑tnundaꞌa xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s. N‑xiꞌí‑s, te ñayo daꞌya‑s xiꞌin‑ña n‑xio.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 N‑natnundaꞌa ñani‑s xiꞌin‑ña, te n‑xiꞌí‑s, te dɨuni ñayo daꞌya‑s xiꞌin‑ña n‑xio. Dani ñani kuu uni‑s.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 N‑uxa‑s n‑ka tnundaꞌa xiꞌin ñadɨꞌɨ jan, te ni ɨɨn‑s ña n‑xio daꞌya‑s xiꞌin‑ña. Te dada n‑xiꞌí mee‑ña tuku.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Xijan kuu xa kɨu na nandoto ndɨyɨ, ¿ndeda‑s ñadɨꞌɨ kuu‑ña? Chi n‑tnundaꞌa‑ña xiꞌin n‑uxa‑s.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 N‑xiaꞌan Jesús: —Ka dandaꞌu‑n mee‑n. Ñatu ka kutnuni ini‑n nax jaꞌan tnuꞌu Ianyuux. Dani ñatu ka kutnuni ini‑n nanda kuu xa taxnuni Ianyuux.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Na nandoto koio ñayiu, ma tnundaꞌa seyɨɨ ni ñadɨꞌɨ. Nani xtuu ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux tuu andɨu, dani kutuu koio ñayiu nandoto.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Ko xandaa xakuiti kuu xa nandoto koio ndɨyɨ. ¿Nuncas ña n‑ka kaꞌu‑n nax n‑chidotnuni Moisés a? N‑jaꞌan Ianyuux nuu Moisés, nuu nukoo ɨɨn yutnu koko te ña ndaꞌva‑tnu. N‑jaꞌan‑ia: “Mee‑r kuu Ianyuux jandixa Abraham, kuu‑r Ianyuux jandixa Isaac, kuu‑r Ianyuux jandixa Jacob.”
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Ianyuux, ña kuu‑ia Ianyuux ndɨyɨ. Chi kuu‑ia Ianyuux ñayiu ndito. Yo kueꞌe ka dandaꞌu‑n mee‑n.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Te nuu Jesús, kuyatni ɨɨn se tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. N‑teku‑s xa ka jantnaꞌa tnuꞌu‑s xiꞌin‑ia, te n‑kutnuni ini‑s xa vaꞌa jaꞌan‑ia. N‑xijan tnuꞌu‑s‑ia: —¿Ndeda tnuꞌu taꞌu tniu taxnuni ka?
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 N‑jaꞌan Jesús: —Tnuꞌu taꞌu tniu taxnuni ka kuu: “Ñayiu Israel, kunini koio‑n. Taa‑ro Ianyuux, idini Ianyuux kuu‑ia.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Io xa juemani koio‑n Taa‑ro Ianyuux. Xiꞌin nde yɨkɨ‑n, nde tuchi‑n, nde xaxtnuni‑n, nde anu‑n, juemani koio‑n‑ia.” Xaꞌa kuu tnuꞌu taꞌu tniu taxnuni ka.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Te duꞌa jaꞌan tnuꞌu taꞌu tniu kuu uu: “Juemani koio‑n ñayiu, nani xemani‑n mee‑n.” Ña tuu ɨnka tnuꞌu taꞌu tniu taxnuni ka.
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 N‑xiaꞌan se tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés: —Io vaꞌa ni, Maestru. Ndaa jaꞌan‑n xa idini Ianyuux kuu‑ia te ñayo ɨnka Ianyuux io.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Ndaa jaꞌan‑n, xa xiꞌin nde yɨkɨ‑ro, nde tuchi‑ro, nde xaxtnuni‑ro, nde anu‑ro, io xa juemani‑ro‑ia, te io xa juemani‑ro ñayiu, nani xemani‑ro mee‑ro. Vaꞌa ka xa jandixa‑ro tnuꞌu yaꞌa dada xa teñuꞌu‑ro kɨtɨ doko‑ro nuu Ianyuux. Vaꞌa ka xa jandixa‑ro tnuꞌu yaꞌa dada ntdaa xa doko‑ro nuu‑ia.
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Na n‑xini Jesús xa n‑kutnuni ini‑s tnuꞌu‑ia te vaꞌa n‑jaꞌan‑s, te n‑xiaꞌan‑ia: —Vax kuyatni xa xee kɨu xa kɨu mee‑n nuu taxnuni Ianyuux. Te n‑ka yuꞌu ñayiu xyuku ijan. Ni ɨɨn se ijan ña n‑xijan tnuꞌu ka‑ia.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Ijan n‑dakuaꞌa Jesús ñayiu xyuku veñuꞌu kaꞌnu. N‑jaꞌan‑ia: —Se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, ¿nanda kuu xa ka jaꞌan‑s xa Cristu, Ia n‑tundaꞌa Ianyuux, kuu daꞌya dana se kunxaꞌnu ka nani David?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 N‑kida Espíritu Ii xa mee David n‑jaꞌan:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 N‑danani David se ijan Xtoꞌo‑s. ¿Nanda kuu xa ɨɨn daꞌya dana‑s kuu Xtoꞌo‑s? Te kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xyuku ijan. N‑ka kuvete‑i xa n‑ka kuvete‑i, hora n‑ka teku‑i tnuꞌu Jesús.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Na n‑dakuaꞌa Jesús ñayiu ijan, n‑jaꞌan‑ia: —Koo koio‑n cuedado nuu se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. Ka tna ini‑s xa kuikonuu‑s juiꞌna‑s daꞌma nani, daꞌma niꞌno maestru. Nuyaꞌu ka juini‑s xa ntdaa ñayiu na jaꞌan xañuꞌu nuu‑s.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ka tna ini‑s xa ku nukoo‑s silla nuu ka xko nukoo se taxnuni veñuꞌu kuechi. Te hora kaxi‑s dita ɨɨn viko, ka tna ini‑s xa ku nukoo‑s nuu vaꞌa ka.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Ka tnɨɨ nga‑s veꞌe ñadɨꞌɨ ka kuu viuda. Te hora ka xijan taꞌu‑s, te naꞌa ka xijan taꞌu‑s, xa kani ini koio ñayiu xa yo vaꞌa xemani‑s Ianyuux. Kueꞌe ka kada uꞌu Ianyuux mee‑s dada xa kada‑ia ɨnka ñayiu.
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Xiti veñuꞌu jan nukoo Jesús yatni nuu katuu xatnu nuu ka dakeé ñayiu tvini ka doko‑i nuu Ianyuux. Ndeꞌa‑ia kueꞌe ñayiu ka yaꞌa ijan. Kueꞌe se kuika n‑ka dakeé kueꞌe tvini.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ijan n‑xee ɨɨn viuda yo kundaꞌu. Mee‑ña n‑dakeé uu ni tvini kuechi ka. Yo itaꞌu tvini kuu.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 N‑kana Jesús se dakuaꞌa‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia: —Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Kueꞌe ka dakeé viuda yaꞌa, viuda yo kundaꞌu, dada xa n‑ka dakeé ntdaa ñayiu kuika n‑ka dakeé kueꞌe tvini.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Mee‑i, kueꞌe tvini xnevaꞌa‑i, te tvini ndoo nga ka dakeé‑i. Ko ñadɨꞌɨ yaꞌa, ñadɨꞌɨ yo kundaꞌu, ñatuka nax nevaꞌa‑ña. Ntdaa xa n‑xo nevaꞌa‑ña n‑dakeé‑ña.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.