Marcos 11

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te n‑kuyatni Jesús, xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, ñuu Jerusalén. N‑xee‑ia xiꞌin‑s ñuu nani Betfagé xiꞌin ñuu nani Betania. Ñuu jan katuu ndiꞌi xeꞌe Yuku Yutnu Olivo. Ijan n‑tundaꞌa Jesús uu se dakuaꞌa‑ia juaꞌan‑s.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 N‑jaꞌan‑ia: —Juaꞌan koio ñuu katuu ichi jɨꞌɨn‑ro. Hora na kɨu‑n ñuu ijan, te jini‑n ɨɨn burru luchi ndijun ijan. Ni ɨɨn ñayiu ta kodo ka‑tɨ. Ndaxi‑n‑tɨ, te kandeka‑n‑tɨ kixi.
2 com a seguinte ordem:
3 Nux xijan tnuꞌu ñayiu jan nakuenda ndaxi‑n‑tɨ, te jaꞌan‑n xa Xtoꞌo‑n ndoñuꞌu‑tɨ te ma kukuee‑ia xa natundaꞌa‑ia‑tɨ.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Juaꞌan‑s, te n‑naniꞌi‑s ɨɨn burru luchi ndijun yatni yeꞌe ijan. Nujuiin‑tɨ ichi yata veꞌe. N‑ka nandaxi‑s‑tɨ.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Dava ñayiu xnii ijan, n‑ka xijan tnuꞌu‑i: —¿Nakuenda ka ndaxi‑n burru de? ¿Nax ka kida‑n?
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 N‑ka jaꞌan‑s nax n‑taꞌu tniu Jesús, te n‑ka xejoon‑i xa kandeka‑s‑tɨ jɨꞌɨn.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Xndeka‑s‑tɨ juaꞌan nuu Jesús. N‑ka xajan‑s doo‑s yata‑tɨ, te n‑yodo‑ia‑tɨ.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Te kueꞌe ñayiu, n‑ka xajan‑i doo‑i ichi nuu n‑xika‑ia. Dava‑i n‑xaꞌnde ndaꞌa yutnu kuii, te n‑ka xajan‑i‑tnu nuu ichi. Duꞌa n‑ka xio‑i xañuꞌu nuu Jesús.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Xee n‑ka kana ñayiu xndodo nuu nuu Jesús. Te dɨuni xee n‑kana ñayiu xndijun Jesús. N‑ka jaꞌan‑i: —¡Hosanna! ¡Na kada Ianyuux xa kutuu vaꞌa se vaxi yaꞌa! ¡Xiꞌin xa taxnuni Ianyuux vaxi‑s!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ¡Na kada Ianyuux xa taxnuni se vaxi yaꞌa, ná n‑taxnuni taxaꞌnu tnetnu‑ro David! ¡Hosanna! ¡Na kutaꞌu‑ro Ianyuux!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 N‑kɨu Jesús Jerusalén, te n‑kɨu‑ia veñuꞌu. N‑xini‑ia ntdaa xa io ijan, te xá vax kunee. Xijan kuu xa n‑kee‑ia, juaꞌan‑ia xiꞌin n‑uxi uu se dakuaꞌa‑ia ñuu nani Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Kɨu kuu uu n‑ndee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Betania, te n‑kojon‑ia.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 N‑xini xika‑ia ɨɨn yutnu higo. Io ndaꞌa kuii‑tnu. N‑kuyatni‑ia‑tnu, xa niꞌi‑ia xavidi‑tnu xa kaxi‑ia. Na n‑xee‑ia xeꞌe yutnu, ña n‑niꞌi‑ia ni ɨɨn xavidi‑tnu. Meni ndaꞌa‑tnu io. Chi ta juun ka ndeꞌa‑tnu.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 N‑jaꞌan‑ia nuu yutnu jan: —Maxku juun ka ni ɨnka xavidi. Maxku kaxi ka ni ɨɨn ñayiu xavidi‑n nɨkava nɨkuita. Te n‑ka teku se dakuaꞌa‑ia nax n‑jaꞌan‑ia.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Na n‑naxee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Jerusalén, n‑kɨu‑ia veñuꞌu kaꞌnu, te n‑kixeꞌe‑ia xa kineꞌe‑ia se ka xeen xiꞌin se ka diko ijan. N‑dajane‑ia mexa se ka dama tvini, xiꞌin silla se ka diko data.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ña n‑xejoon‑ia xa ni ɨnka ñayiu maxku kaneꞌe ndatniu‑i yaꞌa veñuꞌu kaꞌnu.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 N‑kixeꞌe‑ia xa dakuaꞌa‑ia ñayiu ijan. N‑xiaꞌan‑ia: —¿Ñadu yodotnuni xa veꞌe Ianyuux kuu veꞌe nuu kuaꞌa ntdaa ñayiu xa kajan taꞌu‑i nuu‑ia u? Ko mee‑n ka kida xa veꞌe Ianyuux kuu ná kuu yau ñaduꞌu.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 N‑ka tekutnuꞌu dutu ka taxnuni, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, nax n‑jaꞌan Jesús, te n‑ka nduku‑s mudu xa kaꞌni‑s‑ia. Chi n‑ka yuꞌu‑s nuu‑ia, xaxeꞌe xa n‑dakuaꞌa‑ia kueꞌe xa kueꞌe ñayiu, te n‑ka tna ini‑i tnuꞌu‑ia.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Na n‑kunee, te n‑kee Jesús, xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, ñuu Jerusalén.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Neꞌe datne, n‑ka nayaꞌa ntuku‑s nuu nukoo yutnu higo jan, te n‑ka xini‑s xa nde yoꞌo‑tnu n‑yichi.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 N‑najaꞌan Spedru tnuꞌu Jesús, te n‑xiaꞌan‑s‑ia: —¡Maestru, jira! N‑kida uꞌu‑n yutnu higo ya, te n‑yichi‑tnu.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 N‑jaꞌan Jesús: —Io xa jandixa koio‑n Ianyuux.
22 Jesus respondeu:
23 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Nux jaꞌan ɨɨn ñayiu nuu yuku yaꞌa, xa na dita Ianyuux yuku ya te na dakeé‑ia nuu ndute kaꞌnu, te duꞌa koo. Io xa maxku jaꞌan‑i xiꞌin anu‑i, nux duꞌa koo a ñaꞌa. Io xa jandixa‑i xa koo ná n‑jaꞌan‑i, te duꞌa koo.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Xijan kuu xa, jaꞌan‑r xa ntdaa xa xijan taꞌu‑n, io xa jandixa‑n xa xá n‑tnɨɨ‑n xa xijan‑n, te tnɨɨ‑n.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Hora xijan taꞌu‑n, io xa taxkanu ini‑n ndeda ɨɨn ñayiu n‑kida xa uꞌu nuu mee‑n. Te dada taxkanu ini ñaꞌa Taa‑r, Ianyuux tuu andɨu, ntdaa kuechi mee‑n.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Ko nux ma taxkanu ini mee‑n nuu ñayiu, te ma taxkanu ini Taa‑r, Ianyuux tuu andɨu, kuechi mee‑n tuku.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ɨnka vuelta n‑naxee Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Jerusalén. Xikonuu‑ia xiti veñuꞌu kaꞌnu. Ijan n‑ka xee dutu ka taxnuni, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 N‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia: —¿Jundu n‑taxnuni xa kida‑n ntdaa xa kida‑n? ¿Jundu xiꞌin xa taxnuni kida‑n xaꞌa?
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 N‑jaꞌan Jesús: —Dani mee‑r, kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn tnuꞌu. Nux na jaꞌan koio‑n, te jaꞌan mee‑r jundu n‑taxnuni xa duꞌa kida‑r.
29 Jesus respondeu:
30 —N‑xijan tnuꞌu‑ia‑s— ¿Jundu n‑tundaꞌa Sua Bautista? ¿Ianyuux a ñayiu a? Kachitnuñaꞌa‑n.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Se ijan n‑ka kixeꞌe xa xijan tnuꞌu‑s: —Nux jaꞌan‑ro xa n‑tundaꞌa Ianyuux Sua, te jaꞌan se yaꞌa: “Xijan kuu xa, ¿nax kuu xa ña n‑ka jandixa‑n‑sɨ?”
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ko nux jaꞌan‑ro xa n‑tundaꞌa seyɨɨ Sua, te, ¿nax koo? Chi n‑ka yuꞌu‑s nuu kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xyuku ijan, chi n‑ka jandixa ntdaa ñayiu xa xandaa kuu xa Sua n‑kuu se xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu‑i.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Xijan kuu xa n‑ka xiaꞌan‑s nuu Jesús: —Ña ka xini‑r. N‑jaꞌan Jesús: —Dani mee‑r, ma jaꞌan‑r jundu n‑taxnuni xa kida‑r xaꞌa.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.