Lucas 1
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs VC
1 Dito, Ta Teófilo, tnuꞌu dijan kakuneꞌe‑da ya nakaxtnaꞌa xiꞌin xa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Ñayiu n‑ka xini xiꞌin nuu‑i xa n‑yaꞌa n‑ka najani‑i nuu‑da xijan, te n‑ka chidotnuni dava‑i xa na kaꞌu koio‑ro xijan. N‑ka kixeꞌe dava ka ñayiu xa chidotnuni‑i ntdandituꞌu xijan, ko ñatu n‑ka daxinokava‑i. Kueꞌe‑i n‑ka chidotnuni xijan.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 — ausente —
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Dani daña, vii nene n‑nduku tnuꞌu‑da, te n‑xini‑da nax n‑kuu nax n‑xino, te xini‑da xandaa. Xijan kuu xa xini‑da xa io vaꞌa xa chidotnuni‑da xa n‑kuu xa n‑xino.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Kachitnuꞌu ñaꞌa‑da xa na kunaꞌa‑n xa xandaa kuu xa n‑ka jaꞌan ñayiu jan nuu‑n tuku.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Na n‑taxnuni Herodes distrito Judea, n‑xio ɨɨn dutu nani Zacarías. Daꞌya dana dutu Abías n‑xo kuu‑s. Isabel nani ñadɨꞌɨ‑s. Daꞌya dana Aarón kuu‑ña.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Vaꞌa‑s nduu‑s nuu Ianyuux. N‑ka xo jandixa‑s xa n‑xo taꞌu tniu‑ia. Ña n‑ka kuxee ini‑s nuu‑ia. Xijan kuu xa ña n‑jaꞌan‑ia xa io kuechi‑s nduu‑s.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ña n‑xio daꞌya Zacarías xiꞌin Isabel chi ña n‑kuaꞌa xa koo daꞌya‑ña, te n‑ka yɨɨ‑s nduu‑s.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Ntnaꞌa semana n‑xo nadama tnaꞌa dutu ka xinokuechi veñuꞌu Jerusalén xa n‑ka xo kida‑s tniu Ianyuux, te n‑xee semana kada Zacarías xiꞌin dava ka dutu xnetnaꞌa xiꞌin‑s tniu‑ia.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 N‑ka dadɨkɨ‑s suerte‑s ná xneꞌe tnɨɨ‑s vaxi nuu ndeda ɨɨn‑s na kakunuu xa kɨu‑s veñuꞌu Jerusalén xa jandodo‑s kuu ñuꞌu duxa nuu altar Ianyuux kɨu ijan, te n‑kakunuu Zacarías.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Nɨni kayu duxa ka xijan taꞌu ñayiu xyuku nukeñuꞌu. Kueꞌe‑i xyuku.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Danaa n‑xini‑s ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nujuiin lado kuaꞌa altar nuu kayu duxa jan.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Nu n‑xini‑s‑ia, yo n‑yuꞌu‑s, te kueꞌe xa n‑xani ini‑s.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Te n‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nuu‑s: —Maxku yuꞌu‑n, Zacarías, chi chinuu Ianyuux vaxi xa xko xijan taꞌu‑n nuu‑ia. Koo daꞌya ñadɨꞌɨ‑n vitna. Seyɨɨ kajan‑ña. Danani‑n‑sɨ Sua.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Xaxeꞌe xa kaku‑s yo kudɨ ini‑n nduu‑n, te kueꞌe ñayiu kudɨ ini tuku.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Se ndandɨꞌɨ ku kuu‑s nuu Ianyuux, te ma koꞌo‑s vinu. Ni ɨɨn nuu ndɨdɨ́ ma koꞌo‑s, te juꞌun ñaꞌa Espíritu Ianyuux nde kɨu jun tuu‑s xiti dɨꞌɨ‑s.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Kada‑s xa kueꞌe daꞌya dana Israel dama mudu‑i, te jandixa koio‑i Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, Ia ndeka ñaꞌa.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Kiꞌna ka‑s kixi dada Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Juꞌun ñaꞌa espíritu n‑ñuꞌu Elías. Nani n‑kuaꞌa Elías xa kada‑s, dani kuaꞌa‑s xa kada‑s. Kada‑s xa juemani se ka kuu taa daꞌya‑s. Kada‑s xa ñayiu ka kuxee ini, kixeꞌe‑i xa kani ini‑i ná ka xani ini ñayiu vaꞌa anu. Kada‑s xa kada tuꞌa ñayiu mee‑i xa xe ini‑i Ia kuu Xtoꞌo‑ro —kuu ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, xiaꞌan‑ia.
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 —¿Janda kada‑da xa jini‑da xa duꞌa yaꞌa?, chi yo n‑ka kuxaꞌnu‑da xiꞌin ñadɨꞌɨ‑da —kuu Zacarías, xiaꞌan‑s.
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 —Ruꞌu kuu Gabriel, te xinokuechi‑r nuu Ianyuux. N‑tundaꞌa ñaꞌa‑ia xa kachitnuꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn xavaꞌa yaꞌa,
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 ko xaxeꞌe xa ña n‑jandixa‑n xa n‑jaꞌan‑r, ma kuu ka xa jaꞌan‑n. Nde na kaku daꞌya ñadɨꞌɨ‑n, ijan dada najaꞌan‑n. Kɨu n‑xantuu Ianyuux jɨn tnaꞌa xaꞌa —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Xndetu ñayiu xyuku nukeñuꞌu jan Zacarías. Ka yuꞌu anu‑i xa naꞌa n‑kuu n‑kɨu‑s xiti veñuꞌu.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Nu n‑ndee‑s veñuꞌu jan, ña n‑kuu ka xa jaꞌan‑s. N‑ka kutnuni ini ñayiu jan xa n‑kida Ianyuux xa n‑xini‑s ɨɨn xa n‑xini‑s. Ña n‑kuu ka xa jaꞌan‑s; diko nga seña n‑kida‑s.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Nu n‑xinokava kɨu n‑kidatniu‑s veñuꞌu, te juan nuꞌu‑s veꞌe‑s.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Nu n‑yaꞌa xijan, te n‑niꞌi daꞌya ñadɨꞌɨ‑s, Isabel. Oꞌon yoo ñatu n‑kee Isabel veꞌe‑ña chi n‑xo tuu kutu n‑xo tuu kuu‑ña. N‑xo xani ini‑ña:
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 “N‑kida Ianyuux xa koo daꞌya‑r, te ma kujanuu ka‑r nuu ñayiu.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Nu n‑kuu iñu yoo ñuꞌu daꞌya‑ña, te n‑tundaꞌa Ianyuux Gabriel, ia xinokuechi nuu‑ia, ñuu nani Nazaret, distrito Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 N‑tundaꞌa ñaꞌa‑ia nuu ɨɨn dichi ii nani María. Xá n‑xiaꞌan María tnuꞌu‑ña xa tnundaꞌa‑ña xiꞌin se nani José, se kuu daꞌya dana David.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 N‑kɨu‑ia veꞌe‑ña, n‑jaꞌan‑ia nuu‑ña: —Vaꞌa nga taꞌu kuu‑n. Kunduu‑n xiꞌin Ianyuux. Taꞌu kuu‑n chi kada ñaꞌa‑ia ɨɨn xavaꞌa —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑jaꞌan‑ia, n‑chi ini María, te n‑xani ini‑ña nuu nax kuu xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑ña.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Te xiaꞌan‑ia nuu‑ña: —Maxku yuꞌu‑n, María chi ɨɨn xa vaꞌa kada ñaꞌa Ianyuux.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Vitna niꞌi daꞌya‑n, kajan‑n daꞌya yɨɨ. Jesús danani‑n‑ia.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Ia yaꞌa, ndandɨꞌɨ‑ia, te kuu‑ia Daꞌya Yɨɨ Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Juñaꞌa‑ia ñuu daꞌya dana Israel nuu n‑taxnuni David, se kuu xixitna‑ia,
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 xa taxnuni‑ia nɨkava nɨkuita —kuu‑ia.
33 e o seu reino não terá fim.
34 Te n‑jaꞌan‑ña nuu‑ia: —¿Janda io xa duꞌa yaꞌa?, chi ta jini ka‑da teyɨɨ.
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Te xiaꞌan ángel nuu‑ña: —Keé ñaꞌa Espíritu Ianyuux, te niꞌi daꞌya‑n. Daꞌya Yɨɨ Ianyuux kuu‑ia. Ii‑ia.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Juini n‑yɨɨ Isabel, ñá kuu tnaꞌa‑n, ko n‑kuu iñu yoo ñuꞌu daꞌya‑ña. N‑ka xani ini ñayiu xa ma koo daꞌya‑ña, ko koo daꞌya‑ña vitna.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Xaxa Ianyuux ntdandituꞌu xa ñatu kuaꞌa ñayiu xa kada‑i kida‑ia —kuu ángel, xiaꞌan‑ia.
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 —Daña xinokuechi‑da nuu Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Na kuu na n‑jaꞌan‑n —kuu‑ña, xiaꞌan‑ña. Ijan dada juan nuꞌu ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Kɨu ijan ni juaꞌan‑ña yuku distrito Judea nuu katuu ɨɨn ñuu luchi.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 N‑xee‑ña ijan, te n‑xeꞌen‑ña veꞌe Zacarías, te n‑jaꞌan‑ña nyuux nuu Isabel.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Nu n‑teku Isabel xa n‑jaꞌan‑ña nuu‑ña, te n‑kanda daꞌya ñuꞌu xiti‑ña chi n‑kudɨ ini‑s, te n‑keé Espíritu Ianyuux Isabel.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Xee n‑jaꞌan‑ña. Xiaꞌan‑ña nuu María: —N‑kida ñaꞌa Ianyuux xavaꞌa. Taꞌu kuu‑un, te taꞌu kuu daꞌya kajan‑un.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Nava vaxi dichi kuu dɨꞌɨ Ia kuu Xtoꞌo‑ro veꞌe‑r.
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Nu n‑teku‑r xa n‑jaꞌan‑un nyuux nuu‑r, n‑kudɨ ini daꞌya ñuꞌu xiti‑r, te n‑kanda‑i.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Naka taꞌu‑un chi jandixa‑un xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro —kuu Isabel, xiaꞌan‑ña.
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Xiaꞌan María:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 — ausente —
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 — ausente —
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 — ausente —
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 kuu María, xiaꞌan‑i.
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Naxa uni yoo n‑xo tuu María veꞌe Isabel. Ijan dada juan nuꞌu‑ña veꞌe‑ña.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 N‑xee kɨu kaku daꞌya Isabel, te n‑xajan‑ña ɨɨn seyɨɨ.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Yo n‑kudɨ ini‑ña. N‑ka teku ñayiu xndaxio yatni xiꞌin‑ña xiꞌin ñayiu ka kuu tnaꞌa‑ña xa yo n‑kundaꞌu ini ñaꞌa Ianyuux, te n‑ka kudɨ ini‑i tuku.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Nu n‑kuu una kɨu seluchi jan, te xndeka ñaꞌa tadɨꞌɨ‑s juaꞌan xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s, te n‑ka juini ñayiu xyuku ijan xa danani‑i‑sɨ Zacarías ná nani taa‑s,
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 ko xiaꞌan dɨꞌɨ‑s nuu ñayiu jan: —Ñaꞌa, chi Nxua kunani‑i.
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Te ka xiaꞌan ñayiu jan nuu‑ña: —Ko ñayo ñayiu ka kuu tnaꞌa‑n nani duꞌa.
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 N‑ka kida ñayiu jan seña xa kajan tnuꞌu‑i taa‑s janda juini‑s xa kunani seluchi jan.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 N‑xijan taa‑s tutu, te n‑chidotnuni‑s: “Sua kunani‑s.” N‑ka yuꞌu anu ñayiu xyuku ijan.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Hora ni ijan n‑kida Ianyuux xa n‑najaꞌan Zacarías, te n‑nakuetu‑s nuu‑ia.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 N‑ka yuꞌu ntdaa ñayiu xndaxio yatni xiꞌin Zacarías xiꞌin Isabel. N‑ka xo kakuneꞌe ntdaa ñayiu xndaxio nituꞌu yuku distrito Judea ntdaa xa n‑yaꞌa.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Ntdantuꞌu ñayiu n‑ka teku xijan n‑ka xani ini nax yaꞌa. Te n‑ka xo xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i: —¿Nax ku kuu seluchi yaꞌa na tnuu ini‑s u? Duꞌa n‑ka xo xiaꞌan tnaꞌa‑i chi n‑ka chinuu‑i xa Ianyuux chindee chituu ñaꞌa.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 N‑keé Espíritu Ianyuux Zacarías, te duꞌa n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 — ausente —
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 — ausente —
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 kuu Zacarías, n‑jaꞌan‑s.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Te n‑jaꞌan‑s nuu seluchi jan:
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 — ausente —
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 kuu Zacarías, xiaꞌan‑s nuu seluchi jan.
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 N‑tnuu ini seluchi jan, te idii vuelta n‑xajan‑s anu‑s xa kada‑s tniu Ianyuux. Juaꞌan‑s nuu ñayo ñayiu io, te ñatu nga juun dau. N‑xo tuu‑s ijan nde kɨu n‑xee‑s nuu ka nataka ñayiu Israel xa jini‑i jundu kuu‑s.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.