Lucas 1
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NVT
1 Dito, Ta Teófilo, tnuꞌu dijan kakuneꞌe‑da ya nakaxtnaꞌa xiꞌin xa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Ñayiu n‑ka xini xiꞌin nuu‑i xa n‑yaꞌa n‑ka najani‑i nuu‑da xijan, te n‑ka chidotnuni dava‑i xa na kaꞌu koio‑ro xijan. N‑ka kixeꞌe dava ka ñayiu xa chidotnuni‑i ntdandituꞌu xijan, ko ñatu n‑ka daxinokava‑i. Kueꞌe‑i n‑ka chidotnuni xijan.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 — ausente —
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Dani daña, vii nene n‑nduku tnuꞌu‑da, te n‑xini‑da nax n‑kuu nax n‑xino, te xini‑da xandaa. Xijan kuu xa xini‑da xa io vaꞌa xa chidotnuni‑da xa n‑kuu xa n‑xino.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Kachitnuꞌu ñaꞌa‑da xa na kunaꞌa‑n xa xandaa kuu xa n‑ka jaꞌan ñayiu jan nuu‑n tuku.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Na n‑taxnuni Herodes distrito Judea, n‑xio ɨɨn dutu nani Zacarías. Daꞌya dana dutu Abías n‑xo kuu‑s. Isabel nani ñadɨꞌɨ‑s. Daꞌya dana Aarón kuu‑ña.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Vaꞌa‑s nduu‑s nuu Ianyuux. N‑ka xo jandixa‑s xa n‑xo taꞌu tniu‑ia. Ña n‑ka kuxee ini‑s nuu‑ia. Xijan kuu xa ña n‑jaꞌan‑ia xa io kuechi‑s nduu‑s.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Ña n‑xio daꞌya Zacarías xiꞌin Isabel chi ña n‑kuaꞌa xa koo daꞌya‑ña, te n‑ka yɨɨ‑s nduu‑s.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Ntnaꞌa semana n‑xo nadama tnaꞌa dutu ka xinokuechi veñuꞌu Jerusalén xa n‑ka xo kida‑s tniu Ianyuux, te n‑xee semana kada Zacarías xiꞌin dava ka dutu xnetnaꞌa xiꞌin‑s tniu‑ia.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 N‑ka dadɨkɨ‑s suerte‑s ná xneꞌe tnɨɨ‑s vaxi nuu ndeda ɨɨn‑s na kakunuu xa kɨu‑s veñuꞌu Jerusalén xa jandodo‑s kuu ñuꞌu duxa nuu altar Ianyuux kɨu ijan, te n‑kakunuu Zacarías.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Nɨni kayu duxa ka xijan taꞌu ñayiu xyuku nukeñuꞌu. Kueꞌe‑i xyuku.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Danaa n‑xini‑s ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nujuiin lado kuaꞌa altar nuu kayu duxa jan.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Nu n‑xini‑s‑ia, yo n‑yuꞌu‑s, te kueꞌe xa n‑xani ini‑s.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Te n‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nuu‑s: —Maxku yuꞌu‑n, Zacarías, chi chinuu Ianyuux vaxi xa xko xijan taꞌu‑n nuu‑ia. Koo daꞌya ñadɨꞌɨ‑n vitna. Seyɨɨ kajan‑ña. Danani‑n‑sɨ Sua.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Xaxeꞌe xa kaku‑s yo kudɨ ini‑n nduu‑n, te kueꞌe ñayiu kudɨ ini tuku.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Se ndandɨꞌɨ ku kuu‑s nuu Ianyuux, te ma koꞌo‑s vinu. Ni ɨɨn nuu ndɨdɨ́ ma koꞌo‑s, te juꞌun ñaꞌa Espíritu Ianyuux nde kɨu jun tuu‑s xiti dɨꞌɨ‑s.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Kada‑s xa kueꞌe daꞌya dana Israel dama mudu‑i, te jandixa koio‑i Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, Ia ndeka ñaꞌa.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Kiꞌna ka‑s kixi dada Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Juꞌun ñaꞌa espíritu n‑ñuꞌu Elías. Nani n‑kuaꞌa Elías xa kada‑s, dani kuaꞌa‑s xa kada‑s. Kada‑s xa juemani se ka kuu taa daꞌya‑s. Kada‑s xa ñayiu ka kuxee ini, kixeꞌe‑i xa kani ini‑i ná ka xani ini ñayiu vaꞌa anu. Kada‑s xa kada tuꞌa ñayiu mee‑i xa xe ini‑i Ia kuu Xtoꞌo‑ro —kuu ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, xiaꞌan‑ia.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 —¿Janda kada‑da xa jini‑da xa duꞌa yaꞌa?, chi yo n‑ka kuxaꞌnu‑da xiꞌin ñadɨꞌɨ‑da —kuu Zacarías, xiaꞌan‑s.
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 —Ruꞌu kuu Gabriel, te xinokuechi‑r nuu Ianyuux. N‑tundaꞌa ñaꞌa‑ia xa kachitnuꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn xavaꞌa yaꞌa,
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 ko xaxeꞌe xa ña n‑jandixa‑n xa n‑jaꞌan‑r, ma kuu ka xa jaꞌan‑n. Nde na kaku daꞌya ñadɨꞌɨ‑n, ijan dada najaꞌan‑n. Kɨu n‑xantuu Ianyuux jɨn tnaꞌa xaꞌa —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Xndetu ñayiu xyuku nukeñuꞌu jan Zacarías. Ka yuꞌu anu‑i xa naꞌa n‑kuu n‑kɨu‑s xiti veñuꞌu.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Nu n‑ndee‑s veñuꞌu jan, ña n‑kuu ka xa jaꞌan‑s. N‑ka kutnuni ini ñayiu jan xa n‑kida Ianyuux xa n‑xini‑s ɨɨn xa n‑xini‑s. Ña n‑kuu ka xa jaꞌan‑s; diko nga seña n‑kida‑s.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Nu n‑xinokava kɨu n‑kidatniu‑s veñuꞌu, te juan nuꞌu‑s veꞌe‑s.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Nu n‑yaꞌa xijan, te n‑niꞌi daꞌya ñadɨꞌɨ‑s, Isabel. Oꞌon yoo ñatu n‑kee Isabel veꞌe‑ña chi n‑xo tuu kutu n‑xo tuu kuu‑ña. N‑xo xani ini‑ña:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “N‑kida Ianyuux xa koo daꞌya‑r, te ma kujanuu ka‑r nuu ñayiu.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Nu n‑kuu iñu yoo ñuꞌu daꞌya‑ña, te n‑tundaꞌa Ianyuux Gabriel, ia xinokuechi nuu‑ia, ñuu nani Nazaret, distrito Galilea.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 N‑tundaꞌa ñaꞌa‑ia nuu ɨɨn dichi ii nani María. Xá n‑xiaꞌan María tnuꞌu‑ña xa tnundaꞌa‑ña xiꞌin se nani José, se kuu daꞌya dana David.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 N‑kɨu‑ia veꞌe‑ña, n‑jaꞌan‑ia nuu‑ña: —Vaꞌa nga taꞌu kuu‑n. Kunduu‑n xiꞌin Ianyuux. Taꞌu kuu‑n chi kada ñaꞌa‑ia ɨɨn xavaꞌa —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑jaꞌan‑ia, n‑chi ini María, te n‑xani ini‑ña nuu nax kuu xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑ña.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Te xiaꞌan‑ia nuu‑ña: —Maxku yuꞌu‑n, María chi ɨɨn xa vaꞌa kada ñaꞌa Ianyuux.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Vitna niꞌi daꞌya‑n, kajan‑n daꞌya yɨɨ. Jesús danani‑n‑ia.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Ia yaꞌa, ndandɨꞌɨ‑ia, te kuu‑ia Daꞌya Yɨɨ Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Juñaꞌa‑ia ñuu daꞌya dana Israel nuu n‑taxnuni David, se kuu xixitna‑ia,
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 xa taxnuni‑ia nɨkava nɨkuita —kuu‑ia.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Te n‑jaꞌan‑ña nuu‑ia: —¿Janda io xa duꞌa yaꞌa?, chi ta jini ka‑da teyɨɨ.
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Te xiaꞌan ángel nuu‑ña: —Keé ñaꞌa Espíritu Ianyuux, te niꞌi daꞌya‑n. Daꞌya Yɨɨ Ianyuux kuu‑ia. Ii‑ia.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Juini n‑yɨɨ Isabel, ñá kuu tnaꞌa‑n, ko n‑kuu iñu yoo ñuꞌu daꞌya‑ña. N‑ka xani ini ñayiu xa ma koo daꞌya‑ña, ko koo daꞌya‑ña vitna.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Xaxa Ianyuux ntdandituꞌu xa ñatu kuaꞌa ñayiu xa kada‑i kida‑ia —kuu ángel, xiaꞌan‑ia.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 —Daña xinokuechi‑da nuu Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Na kuu na n‑jaꞌan‑n —kuu‑ña, xiaꞌan‑ña. Ijan dada juan nuꞌu ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Kɨu ijan ni juaꞌan‑ña yuku distrito Judea nuu katuu ɨɨn ñuu luchi.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 N‑xee‑ña ijan, te n‑xeꞌen‑ña veꞌe Zacarías, te n‑jaꞌan‑ña nyuux nuu Isabel.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Nu n‑teku Isabel xa n‑jaꞌan‑ña nuu‑ña, te n‑kanda daꞌya ñuꞌu xiti‑ña chi n‑kudɨ ini‑s, te n‑keé Espíritu Ianyuux Isabel.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Xee n‑jaꞌan‑ña. Xiaꞌan‑ña nuu María: —N‑kida ñaꞌa Ianyuux xavaꞌa. Taꞌu kuu‑un, te taꞌu kuu daꞌya kajan‑un.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Nava vaxi dichi kuu dɨꞌɨ Ia kuu Xtoꞌo‑ro veꞌe‑r.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Nu n‑teku‑r xa n‑jaꞌan‑un nyuux nuu‑r, n‑kudɨ ini daꞌya ñuꞌu xiti‑r, te n‑kanda‑i.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Naka taꞌu‑un chi jandixa‑un xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro —kuu Isabel, xiaꞌan‑ña.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Xiaꞌan María:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 — ausente —
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 — ausente —
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 — ausente —
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 — ausente —
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 — ausente —
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 — ausente —
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 kuu María, xiaꞌan‑i.
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Naxa uni yoo n‑xo tuu María veꞌe Isabel. Ijan dada juan nuꞌu‑ña veꞌe‑ña.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 N‑xee kɨu kaku daꞌya Isabel, te n‑xajan‑ña ɨɨn seyɨɨ.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Yo n‑kudɨ ini‑ña. N‑ka teku ñayiu xndaxio yatni xiꞌin‑ña xiꞌin ñayiu ka kuu tnaꞌa‑ña xa yo n‑kundaꞌu ini ñaꞌa Ianyuux, te n‑ka kudɨ ini‑i tuku.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Nu n‑kuu una kɨu seluchi jan, te xndeka ñaꞌa tadɨꞌɨ‑s juaꞌan xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s, te n‑ka juini ñayiu xyuku ijan xa danani‑i‑sɨ Zacarías ná nani taa‑s,
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 ko xiaꞌan dɨꞌɨ‑s nuu ñayiu jan: —Ñaꞌa, chi Nxua kunani‑i.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Te ka xiaꞌan ñayiu jan nuu‑ña: —Ko ñayo ñayiu ka kuu tnaꞌa‑n nani duꞌa.
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 N‑ka kida ñayiu jan seña xa kajan tnuꞌu‑i taa‑s janda juini‑s xa kunani seluchi jan.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 N‑xijan taa‑s tutu, te n‑chidotnuni‑s: “Sua kunani‑s.” N‑ka yuꞌu anu ñayiu xyuku ijan.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Hora ni ijan n‑kida Ianyuux xa n‑najaꞌan Zacarías, te n‑nakuetu‑s nuu‑ia.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 N‑ka yuꞌu ntdaa ñayiu xndaxio yatni xiꞌin Zacarías xiꞌin Isabel. N‑ka xo kakuneꞌe ntdaa ñayiu xndaxio nituꞌu yuku distrito Judea ntdaa xa n‑yaꞌa.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ntdantuꞌu ñayiu n‑ka teku xijan n‑ka xani ini nax yaꞌa. Te n‑ka xo xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i: —¿Nax ku kuu seluchi yaꞌa na tnuu ini‑s u? Duꞌa n‑ka xo xiaꞌan tnaꞌa‑i chi n‑ka chinuu‑i xa Ianyuux chindee chituu ñaꞌa.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 N‑keé Espíritu Ianyuux Zacarías, te duꞌa n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 — ausente —
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 — ausente —
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 — ausente —
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 — ausente —
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 kuu Zacarías, n‑jaꞌan‑s.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Te n‑jaꞌan‑s nuu seluchi jan:
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 — ausente —
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 — ausente —
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 kuu Zacarías, xiaꞌan‑s nuu seluchi jan.
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 N‑tnuu ini seluchi jan, te idii vuelta n‑xajan‑s anu‑s xa kada‑s tniu Ianyuux. Juaꞌan‑s nuu ñayo ñayiu io, te ñatu nga juun dau. N‑xo tuu‑s ijan nde kɨu n‑xee‑s nuu ka nataka ñayiu Israel xa jini‑i jundu kuu‑s.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.