João 4

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 N‑kutnuni ini Jesús xa ka tekutnuꞌu se fariseu ntdaa xa kida‑ia. N‑ka tekutnuꞌu‑s xa kueꞌe ka ñayiu kunduu xiꞌin Jesús dada Sua. N‑ka teku‑s xa dajuendute Jesús kueꞌe ka ñayiu dada Sua.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Mee Jesús, ña n‑xo dajuendute‑ia ñayiu, ko se dakuaꞌa‑ia n‑ka xo dajuendute‑s ñayiu.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Te n‑kee Jesús distrito Judea, te juan nuꞌu‑ia distrito Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Te n‑xio xa yaꞌa‑ia distrito Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Xijan kuu xa n‑xee‑ia ñuu nani Sicar distrito Samaria. Katuu ñuu Sicar yatni ñuꞌu n‑xiaꞌan taxaꞌnu tnetnu‑ro Jacob nuu daꞌya‑s José.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ijan katuu doko ndute Jacob. Te n‑xiau Jesús xa n‑xika‑ia ichi. Xijan kuu xa nukoo‑ia yudoko jan. Naxa kaa x‑uu kuu.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ijan n‑xee ɨɨn ñadɨꞌɨ Samaria xa tava‑ña ndute doko jan. N‑jaꞌan Jesús nuu‑ña: —Taxi xaku ndute na koꞌo‑r, chi yichi‑r‑té.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Chi xá juaꞌan se dakuaꞌa‑ia xiti ñuu, xa jueen‑s xa kaxi‑s xiꞌin‑ia.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Xijan kuu xa n‑jaꞌan ñadɨꞌɨ Samaria: —Té Israel kuu mee‑n. ¿Nax kuu xa xijan‑n ndute nuu mee‑da? Chi kuu‑da ñadɨꞌɨ Samaria. (Chi se xini uꞌu tnaꞌa ka kuu ñayiu Israel xiꞌin ñayiu Samaria.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 N‑jaꞌan Jesús nuu‑ña: —Nux n‑kutnuni ini‑n xa n‑taxi Ianyuux, te n‑kutnuni ini‑n jundu xijan ndute n‑kuu, te kajan mee‑n nuu mee‑r, te taa‑r ndute vaꞌa xa kutuu vaꞌa‑n.
10 Então Jesus disse:
11 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ: —Dito, ña tuu nax neꞌe‑n xa tava‑n ndute, te yo kunu doko ndute. ¿Ndexu tava‑n ndute vaꞌa jan?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Taxaꞌnu tnetnu‑da Jacob n‑taxi doko ndute yaꞌa. Mee‑te xiꞌin daꞌya‑te, kɨtɨ‑te, ntdaa‑te n‑ka xiꞌi ndute yaꞌa. ¿Kunxaꞌnu ka mee‑n dada mee‑te a?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 N‑jaꞌan Jesús: —Ntdaa ñayiu ka xiꞌi ndute yaꞌa, nayichi‑i‑té ɨnka vuelta.
13 Então Jesus disse:
14 Ko davaꞌa nga ñayiu koꞌo ndute juñaꞌa mee‑r, nuncas ma nayichi ka‑i. Ná kuu doko ndute kane anu ñayiu jan, da kuu ndute juñaꞌa‑r ñayiu jan, te xijan kutuu vaꞌa‑i kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ: —Dito, taa‑n ndute jan, xa ma yichi ka‑da‑té, te ma kixi ka‑da yaꞌa xa tava‑da‑té.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 N‑jaꞌan Jesús: —Juaꞌan, juan kueka yɨɨ‑n, te kandeka‑n‑sɨ ndixi yaꞌa.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ: —Ñayo yɨɨ‑da io. N‑jaꞌan Jesús: —Vaꞌa jaꞌan‑n xa ñayo yɨɨ‑n io.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 N‑xo tuu‑n xiꞌin oꞌon seyɨɨ. Te tuu‑n xiꞌin ɨnka seyɨɨ vitna, ko ña kuu‑s yɨɨ‑n. Ndaa n‑jaꞌan‑n.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ: —Dito, tu ini‑da xa té xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu mee‑n.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Taxaꞌnu tnetnu‑da, n‑ka nakuetu‑te nuu Ianyuux yuku yaꞌa. Ka jaꞌan ñayiu mee‑n, xa io xa nakuetu ñayiu nuu Ianyuux ñuu nani Jerusalén.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 N‑jaꞌan Jesús: —Ñadɨꞌɨ, io xa jandixa‑n nax jaꞌan‑r. Xee hora, xa ni yuku yaꞌa ni ñuu Jerusalén, ma nakuetu koio ka ñayiu nuu Taa‑ro Ianyuux.
21 Jesus disse:
22 Ka nakuetu mee‑n nuu Ianyuux ta jini koio ka‑n. Ka nakuetu mee‑r nuu Ianyuux ka xini‑r. Chi nuu ñayiu Israel, n‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia, xa kixi Ia dakaku ñayiu xa ma kuú‑i xiꞌin kuechi‑i.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Xee kɨu, te xá n‑xee hora, ndadakaꞌnu ndaa koio ñayiu Taa‑ro Ianyuux. Ñayiu ndaa jandixa Ianyuux, niꞌi koio‑i tnuꞌu ndaa‑ia, te ndadakaꞌnu koio‑i‑ia xiꞌin anu‑i. Nduku Taa‑ro Ianyuux ñayiu jan, xa ndadakaꞌnu koio‑i‑ia.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Ná kuu Espíritu Ianyuux, da kuu Ianyuux. Chi ña kuaꞌa xa jini koio ñayiu Ianyuux xiꞌin nuu‑i. Ñayiu ndadakaꞌnu Ianyuux, io xa ndaa jandixa koio‑i‑ia, io xa jandixa koio‑i‑ia xiꞌin ntdaa anu‑i.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ: —Naꞌa‑da xa kixi Mesías, Ia tundaꞌa Ianyuux. Danani ñaꞌa ñayiu Cristu. Na kixi mee‑ia, te kachitnuñaꞌa‑ia ntdaa.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 N‑jaꞌan Jesús: —Mee‑r kuu‑ia. Se ndatnuꞌu xiꞌin‑n kuu‑ia.
26 Então Jesus afirmou:
27 Nɨni duꞌa ndatnuꞌu Jesús xiꞌin ñadɨꞌɨ, n‑ka naxee se dakuaꞌa‑ia. Ña n‑ka kutnuni ini‑s nax kuu xa ndatnuꞌu‑ia xiꞌin ɨɨn ñadɨꞌɨ. Ko ni ɨɨn‑s ña n‑ka xijan tnuꞌu nax xijan tnuꞌu‑ia, nax kuu xa ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑ña.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ñadɨꞌɨ jan, n‑dandoo‑ña yoo‑ña te juan nuꞌu‑ña xiti ñuu. N‑xian tnuꞌu‑ña nuu se ñuu‑ña:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 —Neꞌe koio‑n, te jini‑n ɨɨn teyɨɨ n‑jaꞌan ndaa ntdaa xa n‑kida‑da. ¿Kuu‑te Cristu, Ia tundaꞌa Ianyuux a?
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Se ijan, n‑ka kee‑s ñuu jan, te juaꞌan‑s nuu tuu Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Te nɨni juan nuꞌu ñadɨꞌɨ jan xiti ñuu, te n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa Jesús nuu‑ia: —Maestru, kaa‑n itaꞌu.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ko n‑jaꞌan‑ia: —Io xa xaa‑r xa ña ka kutnuni ini mee‑n.
32 Jesus respondeu:
33 Xijan kuu xa n‑ka ndatnuꞌu se dakuaꞌa‑ia ɨɨn‑s xiꞌin ɨnka‑s: —¿N‑xiaꞌan ɨɨn ñayiu xa n‑xaxi‑ia?
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 N‑jaꞌan Jesús: —Xa xaa‑r kuu xa kida‑r xa juini Ianyuux n‑tundaꞌa ñaꞌa. Kuu xa daxinokava‑r tniu n‑taxi‑ia.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ka jaꞌan mee‑n xa juini ka‑i koon yoo xa kaꞌnde‑ro trɨu. Ko jaꞌan mee‑r xa io xa kundeꞌa koio‑n, te jini koio‑n xa xá n‑yichi trɨu, te io xa kaꞌnde‑ro trɨu jan vitnadii.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ná kuu trɨu n‑yichi, ka kuu ñayiu xeka vaꞌa tnuꞌu mee‑r. Ná kuu se xaꞌnde trɨu, ka kuu se xian tnuꞌu tnuꞌu mee‑r nuu ñayiu, te ka tnɨɨ‑s yaꞌu‑s. Ka kida‑s xa kutuu vaꞌa koio ñayiu xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Se n‑xate trɨu, xiꞌin se xaꞌnde trɨu, nduu‑s kuvete.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Ndaa ka jaꞌan ñayiu xa ɨɨn seyɨɨ xate trɨu, te ɨnka seyɨɨ xaꞌnde trɨu.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 N‑tundaꞌa ñaꞌa‑r mee‑n, xa kaꞌnde koio‑n nuu ña n‑ka kidatniu‑n. Ɨnka‑s n‑ka kidatniu ijan, te n‑ka kɨu mee‑n nuu n‑ka kidatniu mee‑s.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Te n‑ka kixeꞌe kueꞌe ñayiu Samaria xa jandixa‑i Jesús. Xaxeꞌe tnuꞌu ñadɨꞌɨ jan, n‑ka jandixa‑i‑ia. N‑jaꞌan ndaa‑ña: “N‑jaꞌan ndaa‑te ntdaa xa n‑kida‑da.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Xijan kuu xa na n‑ka xee ñayiu Samaria nuu tuu Jesús, n‑ka xijan‑i xa ndoo‑ia xiꞌin‑i. Te n‑ndoo‑ia xiꞌin‑i uu kɨu.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Te kueꞌe ka ñayiu n‑ka kixeꞌe xa jandixa‑i‑ia xaxeꞌe tnuꞌu mee‑ia.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 N‑ka jaꞌan‑i nuu ñadɨꞌɨ jan: —Ditna ka, n‑kixeꞌe‑r xa jandixa‑r‑ia, xaxeꞌe tnuꞌu mee‑n. Vitna, xá n‑ka teku ndaa‑r tnuꞌu mee‑ia. Ka xini‑r xa ndaa xa se yaꞌa kuu Ia kida xa ma kuú koio ñayiu xiꞌin kuechi‑i.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nuu n‑kuu uu kɨu, n‑kee Jesús ñuu ijan, te juaꞌan‑ia ichi distrito Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Nani n‑jaꞌan Jesús, dani n‑kuu: “Ɨɨn se xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, te ñayiu ñuu mee‑s ña xndaxio‑i xañuꞌu nuu‑s.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Chi na n‑naxee‑ia Galilea, te n‑ka xeka vaꞌa ñaꞌa ñayiu Galilea. Ntdaa xa n‑kida‑ia viko Jerusalén n‑ka xini‑i, chi n‑ka xeꞌen mee‑i viko ijan tuku.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 N‑xee‑ia ɨnka vuelta ñuu nani Caná distrito Galilea. Ijan nuu n‑kida‑ia xa n‑nduu ndute vinu. Ijan n‑xio ɨɨn se netniu nuu se kunxaꞌnu ka, te kuꞌu daꞌya‑s ñuu nani Capernaum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Se ijan, n‑tekutnuꞌu‑s xa n‑kee Jesús distrito Judea te vaxi‑ia Galilea. N‑xee‑s nuu tuu‑ia, te n‑xijan‑s xa na jɨꞌɨn‑ia xiꞌin‑s ñuu Capernaum, xa ndadavaꞌa‑ia daꞌya‑s. Chi daꞌya‑s yo kaꞌu kuꞌu.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Xijan kuu xa n‑jaꞌan Jesús: —Ka juini‑n xa jini koio‑n milagru, te nux ma jini koio‑n, nuncas ma jandixa ñaꞌa koio‑n.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 N‑jaꞌan se netniu nuu se kunxaꞌnu ka: —Dito, na jɨꞌɨn‑ro, antecas xa kuú daꞌya‑da.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 N‑jaꞌan Jesús: —Juan nuꞌu, chi xá n‑ndvaꞌa daꞌya‑n, dani ndito‑s. Te se ijan, n‑jandixa‑s tnuꞌu n‑jaꞌan Jesús, te juan nuꞌu‑s.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Nɨni juan nuꞌu‑s ichi, te n‑ka xe tnaꞌa ñaꞌa se ka xinokuechi nuu‑s. N‑ka xian tnuꞌu‑s xa xá n‑ndvaꞌa daꞌya‑s.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Xijan kuu xa n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ nahora n‑kixeꞌe daꞌya‑s xa vax ndvaꞌa‑s. N‑ka jaꞌan‑s: —Iku, kaa ɨɨn xañini, n‑ndiko ñaꞌa kaꞌni.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Xijan kuu xa n‑kutnuni ini taa seluchi jan, xa hora n‑jaꞌan Jesús: “Xá n‑ndvaꞌa daꞌya‑n, dani ndito‑s”, hora ijan ni n‑ndvaꞌa‑s. Te se ijan, xiꞌin ntdaa ñayiu io veꞌe‑s, n‑ka kixeꞌe‑s xa jandixa koio‑s Jesús.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Duꞌa n‑kida Jesús milagru kuu uu distrito Galilea. Duꞌa n‑kida‑ia, na n‑kee‑ia Judea te n‑naxee‑ia Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.