João 11
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ARIB
1 Te kuꞌu ɨɨn se nani Lázaro. Se ñuu nani Betania kuu‑s. Betania kuu ñuu María xiꞌin kuꞌu‑i Tmarta.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 María jan kuu ñadɨꞌɨ n‑xajan xeꞌe Xtoꞌo‑ro Jesús xaxeꞌen vidi, te xiꞌin idi dɨkɨ‑i n‑nadayichi‑i xeꞌe‑ia. Kuꞌa‑i, Lázaro, kuu se kuꞌu jan.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Xijan kuu xa, nduu kuꞌa Lázaro n‑ka tundaꞌa ɨɨn muxu juaꞌan‑s, xa na juña tnuꞌu‑s nuu Jesús: —Xtoꞌo‑ro, kuꞌu se mani xiꞌin‑n.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Na n‑teku Jesús nax n‑jaꞌan muxu, n‑jaꞌan‑ia: —Kuꞌu‑s, ko ma kuú‑s. Dandeꞌa ñaꞌa Ianyuux mee‑n xa Ia kunxaꞌnu ka kuu‑ia. Xaxeꞌe xa kuꞌu Lázaro, te jini koio mee‑n xa nani taxnuni Ianyuux, dani taxnuni Daꞌya Yɨɨ‑ia tuku.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Te xemani Jesús Tmarta xiꞌin kuꞌu‑i xiꞌin kuꞌa‑i, Lázaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Xijan kuu xa na n‑teku‑ia xa kuꞌu Lázaro, te n‑ndoo ka‑ia uu ka kɨu nuu tuu‑ia.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Te dada n‑jaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia: —Na jɨꞌɨn‑ro Judea ɨnka vuelta.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 N‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia: —Maestru, xaku nga xa kaꞌni ñaꞌa koio se Judea xiꞌin yuú. ¿Te juini ka‑n xa jɨꞌɨn‑n nde ijan ɨnka vuelta u?
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 N‑jaꞌan Jesús: —Uxi uu hora ndii ngandii ɨɨn kɨu ɨɨn kɨu. Ɨɨn ñayiu, nux kaka‑i hora ndii ngandii ñuñayiu, ma jɨn kɨꞌɨ‑i yuú, chi vaꞌa kanda.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ko nux kaka ɨɨn ñayiu xakuaa, jɨn kɨꞌɨ‑i, chi ña kanda.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Duꞌa n‑jaꞌan‑ia, te dada n‑jaꞌan‑ia: —Lázaro, se mani xiꞌin‑ro, kidi‑s. Ko jɨꞌɨn‑r xa dandoto‑r‑sɨ.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Xijan kuu xa n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia: —Xtoꞌo‑ro, nux kidi‑s, te ndvaꞌa‑s.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Te jaꞌan Jesús xa n‑xiꞌí Lázaro, ko ñayo se ijan n‑ka kutnuni ini tnuꞌu‑ia, chi n‑ka xani ini‑s xa ndaa xa kidi‑s.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Xijan kuu xa n‑jaꞌan kaxi Jesús: —Xá n‑xiꞌí Lázaro.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Te xaxeꞌe mee‑n, kuvete‑r xa ña n‑xo tuu‑r ijan hora n‑xiꞌí‑s, chi vitna jandixa ñaꞌa koio ka mee‑n. Na jɨꞌɨn‑ro nuu tuu‑s.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Xijan kuu xa Tomás, se ka danani ñayiu Cuati, n‑jaꞌan‑s nuu se dakuaꞌa Jesús: —Na jɨꞌɨn mee‑ro tuku, xa kuú‑ro xiꞌin‑ia.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Na n‑xee Jesús Betania, n‑teku‑ia xa xá n‑kuu koon kɨu xa yɨnduxi Lázaro.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Te katuu ñuu nani Betania yatni ñuu Jerusalén. Vaa uu uni ni kilómetro Betania xiꞌin Jerusalén.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Te n‑ka kixee kueꞌe ñayiu Israel, xa juñaꞌa‑i tnuꞌu kanu ini nuu Tmarta xiꞌin María, xaxeꞌe kuꞌa‑i Lázaro.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Te na n‑tekutnuꞌu Tmarta xa vax kuyatni Jesús, n‑kee‑i veꞌe te juaꞌan‑i, juan tnaꞌa‑i Jesús. Ko nukoo naꞌi María xiti veꞌe.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Na n‑nanitnaꞌa Tmarta xiꞌin Jesús, te n‑jaꞌan‑i: —Xtoꞌo‑da, nux n‑xo tuu‑n yaꞌa, te ma kuú kuꞌa‑da n‑kuu.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Te naꞌa‑da xa vitna taxi Ianyuux davaꞌa nga xa kajan‑n nuu‑ia.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 N‑jaꞌan Jesús: —Nandoto kuꞌa‑n.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 N‑jaꞌan Tmarta: —Naꞌa‑da xa nandoto‑i, na xee kɨu xa nandoto koio ndɨyɨ, hora ndadandaa Ianyuux ntdaa xa io.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 N‑jaꞌan Jesús: —Kida mee‑r xa nandoto koio ndɨyɨ. Kida mee‑r xa kutuu vaꞌa koio‑i xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Ɨɨn ñayiu, nux jandixa ñaꞌa‑i mee‑r, juini na kuú‑i, ko kutuu vaꞌa‑i xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ntdaa ñayiu xtuu te ka jandixa ñaꞌa‑i mee‑r, nuncas ma kuú koio‑i. ¿Jandixa‑n tnuꞌu yaꞌa u?
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 N‑jaꞌan Tmarta: —Joon, Xtoꞌo‑da. Xá n‑jandixa‑da xa mee‑n kuu Cristu, Ia n‑tundaꞌa Ianyuux. Xá n‑jandixa‑da xa mee‑n kuu Daꞌya Yɨɨ Ianyuux. Xá n‑kuu kueꞌe kuia yodotnuni xa kii‑n ñuñayiu, te vitna xá n‑kixee‑n.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Na n‑jaꞌan Tmarta tnuꞌu yaꞌa, te n‑xiko‑i juan nuꞌu‑i veꞌe‑i, te naꞌi ni n‑jaꞌan‑i nuu kuꞌu‑i, María: —Xá n‑kixee Maestru, te juini‑ia xa jaꞌan‑ia xiꞌin‑un.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Na n‑teku María tnuꞌu jaꞌan Tmarta, te yachi n‑ndojuiin‑i, te juaꞌan‑i nuu ndetu Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Te ta xee ka Jesús ñuu Betania. Dani ndetu‑ia nuu n‑nanitnaꞌa Tmarta xiꞌin‑ia.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Te veꞌe ijan xyuku kueꞌe ñayiu Israel xiꞌin María, xa juñaꞌa koio‑i tnuꞌu kanu ini nuu‑i. Na n‑ka xini‑i xa yachi n‑ndojuiin María te n‑kee‑i veꞌe, te n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa‑i. N‑ka xani ini‑i xa juaꞌan María panteón, xa ndaꞌi‑i xaxeꞌe kuꞌa‑i.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Te n‑kixee María nuu tuu Jesús. N‑xini‑i‑ia, n‑nduandee‑i xeꞌe‑ia. N‑jaꞌan‑i: —Xtoꞌo‑da, nux n‑xo tuu‑n yaꞌa, te ma kuú kuꞌa‑da n‑kuu.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Na n‑xini Jesús xa ndaꞌi María, te ka ndaꞌi ñayiu Israel vaxi xiꞌin‑i, yo n‑kiti ini‑ia te n‑tnau ini‑ia.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 N‑jaꞌan‑ia: —¿Ndexu n‑chinduxi‑n‑sɨ? Te n‑ka jaꞌan‑i: —Xtoꞌo‑da, neꞌe‑n, te jini‑n.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Te n‑ndaꞌi Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Ñayiu Israel xyuku ijan n‑ka ndatnuꞌu‑i: —Kundeꞌa xa yo n‑xemani‑s‑sɨ.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Ko dava‑i n‑ka jaꞌan: —N‑kida‑s xa kuaꞌa se kuaa xa kundeꞌa‑s. ¿Ña n‑kuaꞌa‑s xa kada‑s xa maxku kuú Lázaro a?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ɨnka vuelta kueꞌe xa kueꞌe n‑tnau ini Jesús, te juaꞌan‑ia nuu n‑ka chinduxi‑s ndi Lázaro. Ɨɨn yau kava kuu, te n‑xo ndenee ɨɨn toto kaꞌnu yuyau jan.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 N‑jaꞌan Jesús: —Dita toto de. Ko n‑jaꞌan Tmarta, kuꞌa ndi Lázaro: —Xtoꞌo‑da, xá xeꞌen teꞌyu‑i vitna, chi xá n‑kuu koon kɨu yɨnduxi‑i.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 N‑jaꞌan Jesús: —Te, ¿ñadu n‑jaꞌan‑r xa nux jandixa‑n, te jini‑n xa kunxaꞌnu ka Ianyuux dada ntdaa xa io?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Xijan kuu xa n‑ka dita‑s toto kaꞌnu nuu yɨnduxi ndɨyɨ. Nukondeꞌa Jesús andɨu, n‑jaꞌan‑ia: —Taa‑da, n‑kutaꞌu‑da xa n‑teku‑n tnuꞌu‑da.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Naꞌa‑da xa ntdantuꞌu kɨu nini‑n tnuꞌu‑da, ko n‑jaꞌan‑da xaxeꞌe ñayiu xyuku yaꞌa, xa na jandixa koio mee‑i xa mee‑n n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑da.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Na n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu yaꞌa, te n‑kana xee‑ia: —Lázaro, ¡ta kee, neꞌe yaꞌa!
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Te n‑ndee se n‑xiꞌí xiti yau. Duku daꞌma ndaꞌa‑s, xeꞌe‑s, te daꞌu daꞌma nuu‑s. N‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan: —Nandaxi koio ndaꞌa‑s, xeꞌe‑s, xa kuaꞌa‑s xa nakaka‑s.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Xijan kuu xa kueꞌe ñayiu Israel n‑ka jandixa Jesús. N‑ka kixee‑i xa juñaꞌa‑i tnuꞌu kanu ini nuu María, te n‑ka xini‑i nax n‑kida Jesús, te n‑ka jandixa‑i‑ia.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ko dava‑i juaꞌan nuu xyuku se fariseu, te n‑ka najani‑i ntdaa xa n‑kida Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Xijan kuu xa n‑ka nataka dutu ka taxnuni xiꞌin se fariseu, te n‑ka jaꞌan‑s: —¿Nax kada‑ro? Chi se ijan, kida‑s kueꞌe milagru.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Nux ma jaꞌan‑ro, te duꞌa kada ka‑s, te jandixa koio ntdaa ñayiu mee‑s, te kix koio soldado romano, xa kanu koio‑s veñuꞌu‑ro te datɨu‑s ñuu‑ro.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ko ɨɨn‑s, se nani Caifás, se kuu dutu taxnuni ka kuia ijan, n‑jaꞌan: —Mee‑n, ñayo‑n ka kutnuni ini ni ɨɨn.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ña ka kutnuni ini‑n xa vaꞌa ka xa kuú ɨɨn seyɨɨ xaxeꞌe ñayiu Israel, dada xa kuú koio ntdaa ñayiu Israel.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Te tnuꞌu yaꞌa ña n‑xani ini mee Caifás. Xaxeꞌe xa kuu‑s dutu taxnuni ka kuia ijan, te n‑kida Ianyuux xa juña tnuꞌu‑s tnuꞌu mee‑ia nuu ñayiu, xa kuú Jesús xaxeꞌe ñayiu Israel.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kuú‑ia xaxeꞌe ñayiu Israel, ko dɨuni kuú‑ia xaxeꞌe ntdaa ñayiu ta jandixa koio ka Ianyuux. Juini xtuu‑i nituꞌu ñuñayiu, ko nadataka‑ia mee‑i, xa ku kuu‑i idini ñayiu.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Xijan kuu xa, nde kɨu ijan n‑ka xani ini dutu taxnuni, xiꞌin se fariseu, nanda kuaꞌa‑s xa kaꞌni‑s Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Xijan kuu xa ñatuka n‑xikonuu Jesús ñuu nani Jerusalén. Ijan juaꞌan‑ia ñuu nani Efraín, yatni yuku nuu ñayo ñayiu io. Ijan n‑ndoo‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Te vax kuyatni ɨɨn viko ñayiu Israel, ɨɨn viko nani Paxcua. Te kueꞌe ñayiu ntdaa ñuu juaꞌan Jerusalén. Antecas xa kixeꞌe viko, juaꞌan‑i nuu dutu xa ndada ii ñaꞌa‑ia, xa kuaꞌa‑i xa ndadakaꞌnu‑i viko Paxcua.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ijan ka nanduku ñayiu Israel Jesús. Xyuku‑i xiti veñuꞌu ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i: —¿Naxa xani ini‑n? ¿Ma kixi Jesús viko a?
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Te xá n‑ka taꞌu tniu dutu taxnuni, xiꞌin se fariseu, xa nux najini ɨɨn ñayiu Jesús, te na juña tnuꞌu‑i nuu juxtixia nuu tuu‑ia, xa tnɨɨ koio‑s‑ia.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.