Atos 2
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ARIB
1 N‑xee viko Pentecostés te ntdaa ñayiu n‑ka kukanu ini Jesucristu xyuku kaꞌnu ɨɨn veꞌe katuu Jerusalén.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Te danaa ndeꞌe n‑kayu andɨu te n‑ka teku‑i ɨɨn xa kuu ná kuu xa kane tachi ndeꞌe. Nituꞌu xiti veꞌe nuu xtuu‑i n‑kayu.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 N‑ka xee xa ná xndaa yañuꞌu. Nudɨɨn nudɨɨn n‑ka xe juindodo xijan dɨkɨ‑i.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Ntdaa‑i n‑keé ñaꞌa Espíritu Ianyuux te n‑ka kixeꞌe‑i ka jaꞌan‑i nudɨɨn yuꞌu sejoon n‑juini Espíritu Ianyuux xa jaꞌan koio‑i ɨɨn ɨɨn‑i.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Kueꞌe ñayiu neꞌe tnɨɨ mudu ñayiu Israel xndaxio nudɨɨn ñuu xtuu Jerusalén tiempo ijan. Xndaxio‑i xañuꞌu nuu Ianyuux.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Nu n‑ka teku‑i xa ndeꞌe n‑kayu andɨu, n‑ka nataka‑i nuu xyuku ñayiu ka kukanu ini Jesucristu jan, te n‑ka teku‑i xa ka jaꞌan ñayiu ijan nudɨɨn yuꞌu ná ka jaꞌan mee‑i país‑yɨ. N‑ka yuꞌu anu‑i chi ñayo‑i n‑xani ini xa daa yaꞌa.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Vichi n‑ka yuꞌu‑i, te ka xiaꞌan tnaꞌa‑i: —¿Ñadu ñayiu Galilea ka kuu ntdaa ñayiu ka jaꞌan yaꞌa u?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 ¿Janda n‑kuu xa ka jaꞌan‑i yuꞌu ka jaꞌan‑ro país‑ro, te ka teku‑ro?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Yaꞌa xyuku ñayiu Partia, ñayiu Media, ñayiu Elam, ñayiu io Mesopotamia, ñayiu Judea, ñayiu Capadocia, ñayiu Ponto, ñayiu Asia,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 ñayiu Frigia, ñayiu Panfilia, ñayiu Egipto, ñayiu ñuu katuu yatni Cirene país Libia, ñayiu Roma xtuu Israel ya,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 ñayiu Creta, xiꞌin ñayiu Arabia. Dava‑ro ka kuu yatnuꞌu Israel. Dava‑ro ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, ko ntdaa‑ro ka jandixa Ianyuux. Ntdaa‑ro ka kutnuni ini xa ka jaꞌan‑i xa ka nakuetu‑i nuu‑ia chi ka jaꞌan‑i yuꞌu‑ro —ka kuu‑i, ka xiaꞌan tnaꞌa‑i.
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Ntdaa‑i n‑ka yuꞌu anu te ñayo‑i n‑ka kutnuni ini janda n‑kuu xa dana ini n‑ka jaꞌan ñayiu ijan ɨnka yuꞌu. Dava‑i ka xiaꞌan tnaꞌa: —¿Janda n‑kuu xa daa ka jaꞌan‑i?
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Ko dava‑i n‑ka xakundee ñayiu n‑ka jaꞌan ɨnka yuꞌu. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑i: —¡Ka xini ñayiu dian!
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Te n‑ndojuiin Spedru xiꞌin uxi ɨɨn ka se tundaꞌa ñaꞌa Jesús xa juña tnuꞌu koio‑s ñayiu xa n‑jaꞌan Jesús xiꞌin xa n‑kida‑ia meꞌñu ntdaa ñayiu. Te xee n‑jaꞌan‑s nuu‑i ntdaa‑i: —Ñani, Dito, xa ka kuu‑n ñayiu Israel xiꞌin ndixi, ñayiu n‑ka kixee xa xtuu‑n Jerusalén ya. Kunini vaꞌa koio‑n xa na kutnuni ini‑n xa na jaꞌan‑da.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Ñayo ñayiu yaꞌa ka xini ná ka xani ini‑n. Dijan kaa ɨɨ́n datne kuu. Ñadu hora ku xini ñayiu kuu.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 N‑xetnaꞌa xa yaꞌa vitna ná n‑jaꞌan se n‑xo nani Joel, se n‑xian tnuꞌu ñayiu xa n‑jaꞌan Ianyuux. Duꞌa n‑chidotnuni‑s:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 — ausente —
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 — ausente —
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 — ausente —
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 ʼKunini koio ndixi xa ka kuu‑n yatnuꞌu Israel. Xnaꞌa mee‑n xa Jesús Nazaret, n‑kida Ianyuux xa n‑kida‑ia kueꞌe milagru, te n‑ka xini‑ro. Xaxeꞌe xa n‑ka xo ndeꞌa‑ro xaꞌa n‑ka kutnuni ini‑ro xa Ianyuux n‑tundaꞌa ñaꞌa.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 N‑ka kida‑n xa n‑ka tnɨɨ se unu loko‑ia, te n‑ka xatakaa dika‑n‑ia. Xa daa nga ñu ini Ianyuux xa daa yaꞌa, te naꞌa‑ia.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 N‑kida‑ia xa n‑nandoto Jesús, te n‑ndokoo‑ia nuu xndaa ndɨyɨ chi ña n‑kuu ka xa kuu ka‑ia ndɨyɨ:
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 — ausente —
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 — ausente —
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 — ausente —
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 — ausente —
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 ʼÑatu yuꞌu‑da xa jaꞌan‑da xa n‑xiꞌí xixitna‑ro David chi xandaa xakuiti n‑xiꞌí‑s, te n‑xe konduxi‑s. Ntdaa‑ro ka xini nuu n‑xe konduxi‑s chi io daa nde vitna.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 David n‑kuu se n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, te n‑xo naꞌa‑s xa n‑chinaa Ianyuux nuu‑s xa ɨɨn daꞌya dana‑s ku kuu se taxnuni.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Xá ama n‑jaꞌan David xa nandoto Cristu te n‑chidotnuni‑s: “Ma ndoo‑ia nuu xyɨnduxi ndɨyɨ, ni ma tɨu yɨkɨ kuñu‑ia.”
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 N‑nadandoto Ianyuux‑ia, te n‑ka xini ntdaa daña xa n‑nandoto‑ia.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 N‑kida Ianyuux xa juan ndaa‑ia andɨu xa kunukoo‑ia diñi kuaꞌa‑ia xa taxnuni‑ia. Dɨuni n‑kida Ianyuux xa n‑kidatniu ka Espíritu‑ia anu Jesús te n‑kida Jesús xa keé ñaꞌa Espíritu‑ia ntdaa daña na n‑jaꞌan‑ia. N‑ka xo ndeꞌa‑n te n‑ka teku‑n vitna.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Ñadu David juan ndaa andɨu chi mee‑s kuu se duꞌa n‑chidotnuni:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 ʼNdixi, ñayiu ka kuu daꞌya dana Israel, kunaꞌa koio‑n xa n‑kida Ianyuux xa n‑nduu Jesús Xtoꞌo‑ro. Dɨuni n‑kida‑ia xa n‑kuu‑ia Cristu te n‑xe konetniu‑ia xa taxnuni‑ia. Maxku jɨn tnɨɨ anu‑n chi xandaa kuu. Mee‑ia n‑ka xatakaa dika‑n —kuu Spedru, xiaꞌan‑s.
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Nu n‑ka teku ñayiu n‑ka taka ijan xaꞌa, te vichi n‑ka kune ini‑i. N‑ka xijan tnuꞌu‑i Spedru xiꞌin dava se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xa dakuaꞌa‑s ñayiu: —Dito, ¿Nax kada koio‑da?
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Xiaꞌan Spedru nuu‑i: —Natu ini koio xa n‑ka kida‑n kuechi na kuaꞌa na taxkanu ini Ianyuux kuechi‑n, te juendute koio‑n ɨɨn ɨɨn‑n xaxeꞌe xa ka kukanu ini‑n Jesucristu. Kada Taa‑ro Ianyuux xa keé ñaꞌa Espíritu‑ia.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Juꞌun koio‑n Espíritu‑ia chi n‑jaꞌan‑ia xa juꞌun ñaꞌa Espíritu‑ia ndoꞌo xiꞌin daꞌya‑n xiꞌin ñayiu xndaxio xika. Juꞌun Espíritu‑ia ntdaa ñayiu kida‑ia xa kunini‑i tnuꞌu‑ia, te jandixa‑i —kuu‑s.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Tnuꞌu yaꞌa n‑jaꞌan Spedru nuu‑i. Ijan dada n‑jaꞌan ka‑s xa n‑jan doꞌo‑s‑yɨ. N‑jaꞌan‑s nuu‑i xa maxku kada koio ka‑i kuechi. —Maxku kada ka‑n xaloko xaduꞌa ka kida dava ñayiu io vitna —kuu ntuku Spedru, xiaꞌan‑s.
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Duꞌa n‑kuu xa n‑ka jandixa ñayiu tnuꞌu n‑jaꞌan Spedru, te n‑ka xendute‑i. Naxa uni mil ñayiu n‑ka kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ka kukanu ini Jesús kɨu ijan.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Kɨu xiꞌin kɨu n‑ka xo nataka ñayiu xa kunini vaꞌa‑i xa n‑xo jaꞌan se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús nuu‑i. N‑ka xo xijan taꞌu kaꞌnu‑i nuu Ianyuux, te n‑ka xo xaxi kaꞌnu‑i.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 N‑ka xo yuꞌu ñayiu chi n‑ka xo kida se n‑tundaꞌa Jesús milagru.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Ɨnuu n‑ka xani ini ñayiu kukanu ini Jesucristu, te ntdaa xaxii ɨɨn‑i n‑ka kuu xaxii ntdaa‑i.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 N‑ka diko ñayiu ñuꞌu‑i xiꞌin xaxii‑i, te n‑ka xo dakexio nuu tnaꞌa‑i tvini n‑ka xo niꞌi‑i según janda ka ndoñuꞌu mee‑i ɨɨn ɨɨn‑i.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Ntdantuꞌu kɨu n‑ka xo nataka‑i veñuꞌu Jerusalén. Dani n‑ka xo nataka‑i veꞌe‑i ɨɨn ɨɨn‑i xa n‑ka xo xaxi kaꞌnu‑i. N‑ka xo kudɨ ini‑i. Ñayo‑i n‑kuxaꞌnu anu nuu tnaꞌa.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 N‑ka xo ndadakaꞌnu‑i Ianyuux, te n‑ka xo kudɨ ini‑i chi n‑ka tna ini ñaꞌa ñayiu. Te n‑kida Ianyuux xa kueꞌe ka ñayiu n‑ka xo nanitaꞌu kɨu xiꞌin kɨu te n‑kɨu tnaꞌa ñayiu ijan nuu ntdaa ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.