Lucas 19
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs NVT
1 Zezi ma vu o tɔgɩ Zeriko tɩʋ kʋm wʋ o maa kɛa.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Nɔɔnʋ wʋdoŋ mʋ wʋ tɩʋ kʋm wʋnɩ, o yɩrɩ mʋ Zase. O maa yɩ lampo-joŋnǝ yigǝ tu, yɩ o yɩ nadum.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 O dɛɛn ma lagɩ sɩ o lwarɩ Zezi na yɩ wʋlʋ tɩn. O ma kwaanɩ o ga, o na yɩ nɔn-kukulǝ yɩ kɔgɔ kʋm daga tɩn ŋwaanɩ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 O ma duri o kɛ kɔgɔ kʋm yigǝ, o vu o di kapʋrʋ yuu sɩ o kwaanɩ o na Zezi, o na lagɩ o ba o da dáanɩ o kɛ tɩn ŋwaanɩ.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Zezi ma vu o yi jǝgǝ kam. O ma kwǝni o yuu wɛɛnɩ o nii, yɩ o wɩ: «Zase, kɩ lɩla n tu tɩga, sɩ zɩm a maŋɩ sɩ a ba a pǝni nmʋ sɔŋɔ nɩ mʋ.»
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Zase na ni kʋntʋ tɩn, o ma kɩ lɩla o tu tɩga, yɩ o vu o jeeri Zezi lanyɩranɩ o sɔŋɔ nɩ dɩ wʋpolo.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Nɔɔna bam na nɛ Zezi na kɩ te tɩn, ba maama maa pʋʋnɩ ba wɩ: «Taá nii o na ve o zʋ nɔn-cɩcɔgɔ sɔŋɔ sɩ o taa yɩ o vǝru.»
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Zase laan ma zaŋɩ wɛɛnɩ o ta dɩ dɩ́ Yuutu Zezi o wɩ: «A tu, nii amʋ na lagɩ a kɩ te tɩn. Aá pɔɔrɩ a jɩjɩgɩrʋ tɩm cicoro mʋ a maŋɩ a pa yinigǝ tiinǝ. A ya na pini wʋlʋ maama a joŋi lampoo zanzan o tee nɩ tɩn, aá joori a ŋwɩ-kʋ kuni bɩna mʋ a pa kʋ tu.»
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Zezi ma ta dɩd-o o wɩ: «Zɩm dɛ dɩm nɩ sɔŋɔ kʋntʋ tiinǝ nɛ vrɩm, bɛŋwaanɩ nɔɔnʋ wʋntʋ brɩ sɩ o dɩ tɔgɩ o yɩ Abraham dwi tu cɩga cɩga.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Amʋ Nabiin-bu wʋm na tu lʋgʋ baŋa tɩn, kʋ yɩ sɩ a beeri balʋ na je tɩn mʋ, sɩ a daarɩ a vrɩ-ba a kɩ Wɛ jɩŋa nɩ.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Nɔɔna bam ta na wʋra ba cǝgi o taanɩ dɩm kʋntʋ tɩn, Zezi daa ma maŋɩ mɩmaŋa o brɩ-ba. O na tu o twɛ Zeruzalɛm tɩn, nɔɔna bam ga bʋŋɩ sɩ Wɛ paarɩ dɩm wʋ́ ba lɩla mʋ ba yibiyǝ nɩ kantʋ maŋa kam nɩ.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ o ma maŋɩ o brɩ-ba o wɩ: «Nɔɔnʋ wʋdoŋ mʋ wʋra o na yɩ pabu. Dɛ dɩdwɩ o ma zaŋɩ sɩ o vu tɩʋ kʋdoŋ yigǝ yigǝ sɩ ba pa-o paarɩ, sɩ o laan joori o ba.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 O ma bǝŋi o tɩntʋŋna fugǝ, yɩ o kwe sǝbu-sɩŋa dala fugǝ o pa-ba, yɩ o wɩ: ‹Ma-na sǝbu kʋntʋ á taá maa pipiǝ, sɩ kʋ taa ve maŋa kalʋ a na wʋ́ joori a ba tɩn.›
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 O tɩʋ kʋm tiinǝ nan cul-o zanzan. Ba ma tʋŋɩ nɔɔna sɩ ba da o kwaga ba vu ba ta wɩ, ba ba lagɩ sɩ o taa yɩ ba pɛ.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Dɩ kʋ dɩ, ba ta pɛ-o paarɩ. O ma joori o tɩtɩ tɩʋ kʋm. O laan ma pa ba bǝŋi o tɩntʋŋna balʋ o ya na pɛ-ba sǝbu kʋm tɩn, sɩ ba ba o te ba brɩ-o nyɔɔrɩ dɩlʋ ba na nɛ kʋ baŋa nɩ tɩn.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Dayigǝ nɔɔnʋ wʋm ma ba o ta dɩd-o o wɩ: ‹A yuutu, a kwe sǝbu-sɩŋa dalɩ dɩm nmʋ na pɛ-nɩ tɩn, a ma na dala fugǝ nyɔɔrɩ mʋ a wǝli da.›
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 O yuutu wʋm ma lǝr-o o wɩ: ‹N kɩ cɩga n jɩgɩ yawala, n yɩ tɩntʋŋ-ŋʋm. Nmʋ na kɩ cɩga dɩ kʋlʋ fɩnfɩɩn a na kɩ n jɩŋa nɩ tɩn, a laan wʋ́ pa n ta n te tɩɩnɩ fugǝ.›
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Bale-tu wʋm ma ba o ta dɩ o yuutu wʋm o wɩ: ‹A yuutu, a kwe sǝbu-sɩŋa dalɩ dɩm a ma na dala yanu nyɔɔrɩ mʋ a wǝli da.›
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 O yuutu wʋm ma lǝr-o o dɩ o wɩ: ‹Aá pa n ta n te tɩɩnɩ dɩnu.›
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Wʋlʋ na yɩ batɔ-tu wʋm tɩn dɩ ma daa ba o ta dɩd-o o wɩ: ‹A yuutu, nan joŋi nmʋ sǝbu-sɩŋa dalɩ dɩm. A kwe-dɩ mʋ a kukuli dɩ yu-kwala a tiŋi,
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 a na ye nɩ nmʋ laŋa damma, yɩ a kwarɩ fʋʋnɩ dɩ nmʋ tɩn ŋwaanɩ. Nmʋ yǝni n joŋi nyɔɔrɩ wǝǝnu tɩlʋ nmʋ yɩra na wʋ cɛ tɩ baŋa nɩ tɩn, yɩ n zagɩ mɩna yalʋ n tɩtɩ na wʋ dugi tɩn.›
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 O yuutu wʋm laan ma ta dɩd-o o wɩ: ‹Nmʋ yɩ tɩntʋŋ-balɔrɔ mʋ. N tɩtɩ ni-taanɩ dɩm mʋ brɩ nɩ n ba jɩgɩ bʋra. Nmʋ ya na ye nɩ a laŋa damma, yɩ a joŋi nyɔɔrɩ wǝǝnu tɩlʋ a yɩra na wʋ cɛ tɩ baŋa nɩ tɩn, yɩ a zagɩ mɩna yalʋ a tɩtɩ na wʋ dugi tɩn,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 bɛɛ nan yɩ nmʋ wʋ kwe a sǝbu kʋm n tiŋi bankɩ nɩ. Nmʋ ya na tiŋi-kʋ bankɩ nɩ, a ya wʋ́ ba a joŋi-kʋ dɩ nyɔɔrɩ.›
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 O laan ma ta dɩ balʋ na zɩgɩ da tɩn o wɩ: ‹Joŋi-na sǝbu-sɩŋa dalɩ dɩm o tee nɩ á pa wʋlʋ na nɛ dala fugǝ kam tɩn tu.›
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ba ma ta dɩd-o ba wɩ: ‹Dɩ́ yuutu, wʋntʋ maŋɩ o jɩgɩ dala fugǝ mʋ.›
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 O ma lǝri o wɩ: ‹A lagɩ a ta abam sɩ wʋlʋ maama na maŋɩ o jɩgɩ woŋo tɩn, o ta wʋ́ joŋi kʋdoŋ o wǝli da. Wʋlʋ nan na maŋɩ o ba jɩgɩ kʋlʋkʋlʋ tɩn laan wʋ́ ba o ga kʋlʋ fɩnfɩɩn o ya na jɩgɩ tɩn dɩ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Kʋ daarɩ, kʋ na yɩ a dʋna balʋ na ba lagɩ sɩ a taa yɩ ba pɛ tɩn, ve-na á ja-ba á ba yo seeni sɩ á gʋ-ba a yigǝ nɩ.› »
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Zezi dɛɛn na tagɩ wǝǝnu tɩm kʋntʋ maama o ti tɩn, o ma zaŋɩ o kwe cwǝŋǝ o tɔgɩ nɔɔna bam yigǝ o maa ve Zeruzalɛm.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ba ma vu ba yi tɩ-balwa bale, ba yɩra mʋ Betifaazɩ dɩ Betani. Je sɩm kʋntʋ wʋ piu kʋdoŋ saŋa nɩ mʋ, kʋ yɩrɩ mʋ Olivi piu. Zezi ma tʋŋɩ nɔɔna bale o karabiǝ bam wʋnɩ,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 yɩ o ta dɩ ba o wɩ: «Ve-na á zʋ tɩʋ kʋlʋ na wʋ abam yigǝ nɩ tɩn. Á na zʋ kʋ wʋ, á wʋ́ na bɩna-pɔla na lǝgi da, yɩ nɔɔn-nɔɔnʋ daa ta wʋ garɩ ka baŋa. Ve-na á bwǝli-ka á ja ba á pa-nɩ.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Nɔɔnʋ nan na bwe abam o wɩ: ‹Bɛɛ mʋ yɩ á bwǝli-ka?›, sɩ á ta dɩd-o nɩ: ‹Kʋ yɩ dɩ́ Yuutu wʋm mʋ lagɩ-ka.› »
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Nɔɔna bale balʋ o na tʋŋɩ tɩn ma zaŋɩ ba vu sɩ ba nii. Ba ma sɩɩnɩ ba na nɩ kʋ yɩ o na tagɩ te tɩn.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Ba na wʋra ba bwǝli bɩna-pɔla kam tɩn, ka tiinǝ ma bwe-ba ba wɩ: «Bɛŋwaanɩ mʋ yɩ á wʋra á bwǝli bɩnaga kam?»
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ba ma lǝri ba wɩ: «Kʋ yɩ dɩ́ Yuutu wʋm mʋ lagɩ-ka.»
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ba ma ja-ka ba ja vu Zezi te. Ba laan ma kwe ba gwaarʋ ba daŋɩ ka baŋa nɩ, yɩ ba pa Zezi di ka baŋa.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 O na maa kɛ tɩn, nɔɔna bam ma zul-o, yɩ ba kwe ba gwaarʋ ba lwarɩ cwǝŋǝ kam yuu nɩ, sɩ o taa ve tɩ baŋa nɩ o kɛa.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 O na gɛ fɩnfɩɩn sɩ o yi Zeruzalɛm tɩn, o ma da cwǝŋǝ kalʋ na kwe ka tu Olivi piu kʋm seeni tɩn. O karabiǝ kɔgɔ kʋm maama laan ma puli sɩ ba taa zuli Baŋa-Wɛ dɩ kwǝr-dɛ. Ba maa tee Wɛ dɩ wʋpolo, dɩ wo-kamunnu tɩlʋ zanzan DƖ na kɩ yɩ ba yiǝ na tɩn ŋwaanɩ,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 yɩ ba wɩ:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Farizɩan tiinǝ badonnǝ na tɔgɩ ba wʋ kɔgɔ kʋm wʋnɩ tɩn ma ta dɩ Zezi ba wɩ: «Karanyɩna, bagɩ n karabiǝ bam sɩ ba yɩ taa tɛ kʋntʋ doŋ.»
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 O ma lǝri-ba o wɩ: «A lagɩ a ta abam sɩ, bantʋ na cɩm, kandwa yam tɩtɩ wʋ́ kaasɩ dɩ kwǝr-dɛ.»
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Zezi ma vu o twɛ Zeruzalɛm. O na nɛ tɩʋ kʋm tɩn, o ma keeri kʋ nɔɔna bam ŋwaanɩ,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 yɩ o wɩ: «Zeruzalɛm tiinǝ-ba, á ya na lwarɩ zɩm dɛ dɩm nɩ wǝǝnu tɩlʋ ya na wʋ́ pa sɩ á taá zʋʋrɩ dɩ ywǝǝni tɩn, kʋ ya wʋ́ ta lana. Wo-laarʋ tɩm kʋntʋ nan sǝgi abam tee nɩ mʋ.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Taá ye-na sɩ maŋa wʋ́ ba, yɩ á dʋna wʋ́ ba ba gilimi á tɩʋ kʋm maama. Baá cɩ kʋ niǝ yam maama sɩ nɔɔn-nɔɔnʋ daa yɩ wanɩ o nuŋi kʋ wʋnɩ,
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 yɩ baá tiini ba cɔgɩ tɩʋ kʋm dɩdaanɩ abam balʋ na zʋʋrɩ kʋ wʋnɩ tɩn. Ba na cɔgɩ-kʋ ba ti, tɩʋ kʋm kandwɛ daa bá daŋɩ dɩdoŋ baŋa nɩ. Kʋ yɩ abam na wʋ lwarɩ nɩ maŋa kam yiǝ, sɩ Wɛ ba DƖ vrɩ abam tɩn ŋwaanɩ mʋ wǝǝnu tɩm kʋntʋ maama wʋ́ kɩ abam baŋa nɩ.»
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Zezi ma vu o zʋ Wɛ-di-kamunu kʋm wʋ. O ma na balʋ na je da ba pipi tɩn. O ma puli sɩ o zǝli-ba sɩ ba nuŋi.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 O ma ta dɩ ba o wɩ: «Kʋ pʋpʋnɩ Wɛ tɔnɔ kʋm wʋnɩ, nɩ Wɛ mʋ wɩ: ‹Amʋ digǝ kantʋ maŋɩ sɩ ka taa yɩ jǝgǝ kalʋ nɔɔna na wʋ́ ta tui ba warɩ amʋ da tɩn mʋ.› Abam nan pɛ ka ji ŋwɩɩna joro jǝgǝ.»
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Dɛ maama Zezi maa wʋ Wɛ-di-kamunu kʋm wʋnɩ o brɩ nɔɔna Wɛ taanɩ dɩm. Kʋ daarɩ Zwifǝ kaanɩm yigǝ tiinǝ dɩ ba cullu karanyɩna tiinǝ bam dɩ tɩʋ kʋm dɩdɛɛra bam maa kwaana, sɩ ba na cwǝŋǝ ba gʋ-o.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ba maa yǝri ba na wʋ́ kɩ te, bɛŋwaanɩ nɔɔna bam maama cǝgi o taanɩ dɩm lanyɩranɩ.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.