Lucas 19
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs ARA
1 Zezi ma vu o tɔgɩ Zeriko tɩʋ kʋm wʋ o maa kɛa.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Nɔɔnʋ wʋdoŋ mʋ wʋ tɩʋ kʋm wʋnɩ, o yɩrɩ mʋ Zase. O maa yɩ lampo-joŋnǝ yigǝ tu, yɩ o yɩ nadum.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 O dɛɛn ma lagɩ sɩ o lwarɩ Zezi na yɩ wʋlʋ tɩn. O ma kwaanɩ o ga, o na yɩ nɔn-kukulǝ yɩ kɔgɔ kʋm daga tɩn ŋwaanɩ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 O ma duri o kɛ kɔgɔ kʋm yigǝ, o vu o di kapʋrʋ yuu sɩ o kwaanɩ o na Zezi, o na lagɩ o ba o da dáanɩ o kɛ tɩn ŋwaanɩ.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Zezi ma vu o yi jǝgǝ kam. O ma kwǝni o yuu wɛɛnɩ o nii, yɩ o wɩ: «Zase, kɩ lɩla n tu tɩga, sɩ zɩm a maŋɩ sɩ a ba a pǝni nmʋ sɔŋɔ nɩ mʋ.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Zase na ni kʋntʋ tɩn, o ma kɩ lɩla o tu tɩga, yɩ o vu o jeeri Zezi lanyɩranɩ o sɔŋɔ nɩ dɩ wʋpolo.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Nɔɔna bam na nɛ Zezi na kɩ te tɩn, ba maama maa pʋʋnɩ ba wɩ: «Taá nii o na ve o zʋ nɔn-cɩcɔgɔ sɔŋɔ sɩ o taa yɩ o vǝru.»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Zase laan ma zaŋɩ wɛɛnɩ o ta dɩ dɩ́ Yuutu Zezi o wɩ: «A tu, nii amʋ na lagɩ a kɩ te tɩn. Aá pɔɔrɩ a jɩjɩgɩrʋ tɩm cicoro mʋ a maŋɩ a pa yinigǝ tiinǝ. A ya na pini wʋlʋ maama a joŋi lampoo zanzan o tee nɩ tɩn, aá joori a ŋwɩ-kʋ kuni bɩna mʋ a pa kʋ tu.»
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Zezi ma ta dɩd-o o wɩ: «Zɩm dɛ dɩm nɩ sɔŋɔ kʋntʋ tiinǝ nɛ vrɩm, bɛŋwaanɩ nɔɔnʋ wʋntʋ brɩ sɩ o dɩ tɔgɩ o yɩ Abraham dwi tu cɩga cɩga.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Amʋ Nabiin-bu wʋm na tu lʋgʋ baŋa tɩn, kʋ yɩ sɩ a beeri balʋ na je tɩn mʋ, sɩ a daarɩ a vrɩ-ba a kɩ Wɛ jɩŋa nɩ.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nɔɔna bam ta na wʋra ba cǝgi o taanɩ dɩm kʋntʋ tɩn, Zezi daa ma maŋɩ mɩmaŋa o brɩ-ba. O na tu o twɛ Zeruzalɛm tɩn, nɔɔna bam ga bʋŋɩ sɩ Wɛ paarɩ dɩm wʋ́ ba lɩla mʋ ba yibiyǝ nɩ kantʋ maŋa kam nɩ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ o ma maŋɩ o brɩ-ba o wɩ: «Nɔɔnʋ wʋdoŋ mʋ wʋra o na yɩ pabu. Dɛ dɩdwɩ o ma zaŋɩ sɩ o vu tɩʋ kʋdoŋ yigǝ yigǝ sɩ ba pa-o paarɩ, sɩ o laan joori o ba.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 O ma bǝŋi o tɩntʋŋna fugǝ, yɩ o kwe sǝbu-sɩŋa dala fugǝ o pa-ba, yɩ o wɩ: ‹Ma-na sǝbu kʋntʋ á taá maa pipiǝ, sɩ kʋ taa ve maŋa kalʋ a na wʋ́ joori a ba tɩn.›
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 O tɩʋ kʋm tiinǝ nan cul-o zanzan. Ba ma tʋŋɩ nɔɔna sɩ ba da o kwaga ba vu ba ta wɩ, ba ba lagɩ sɩ o taa yɩ ba pɛ.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Dɩ kʋ dɩ, ba ta pɛ-o paarɩ. O ma joori o tɩtɩ tɩʋ kʋm. O laan ma pa ba bǝŋi o tɩntʋŋna balʋ o ya na pɛ-ba sǝbu kʋm tɩn, sɩ ba ba o te ba brɩ-o nyɔɔrɩ dɩlʋ ba na nɛ kʋ baŋa nɩ tɩn.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Dayigǝ nɔɔnʋ wʋm ma ba o ta dɩd-o o wɩ: ‹A yuutu, a kwe sǝbu-sɩŋa dalɩ dɩm nmʋ na pɛ-nɩ tɩn, a ma na dala fugǝ nyɔɔrɩ mʋ a wǝli da.›
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 O yuutu wʋm ma lǝr-o o wɩ: ‹N kɩ cɩga n jɩgɩ yawala, n yɩ tɩntʋŋ-ŋʋm. Nmʋ na kɩ cɩga dɩ kʋlʋ fɩnfɩɩn a na kɩ n jɩŋa nɩ tɩn, a laan wʋ́ pa n ta n te tɩɩnɩ fugǝ.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Bale-tu wʋm ma ba o ta dɩ o yuutu wʋm o wɩ: ‹A yuutu, a kwe sǝbu-sɩŋa dalɩ dɩm a ma na dala yanu nyɔɔrɩ mʋ a wǝli da.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 O yuutu wʋm ma lǝr-o o dɩ o wɩ: ‹Aá pa n ta n te tɩɩnɩ dɩnu.›
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Wʋlʋ na yɩ batɔ-tu wʋm tɩn dɩ ma daa ba o ta dɩd-o o wɩ: ‹A yuutu, nan joŋi nmʋ sǝbu-sɩŋa dalɩ dɩm. A kwe-dɩ mʋ a kukuli dɩ yu-kwala a tiŋi,
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 a na ye nɩ nmʋ laŋa damma, yɩ a kwarɩ fʋʋnɩ dɩ nmʋ tɩn ŋwaanɩ. Nmʋ yǝni n joŋi nyɔɔrɩ wǝǝnu tɩlʋ nmʋ yɩra na wʋ cɛ tɩ baŋa nɩ tɩn, yɩ n zagɩ mɩna yalʋ n tɩtɩ na wʋ dugi tɩn.›
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 O yuutu wʋm laan ma ta dɩd-o o wɩ: ‹Nmʋ yɩ tɩntʋŋ-balɔrɔ mʋ. N tɩtɩ ni-taanɩ dɩm mʋ brɩ nɩ n ba jɩgɩ bʋra. Nmʋ ya na ye nɩ a laŋa damma, yɩ a joŋi nyɔɔrɩ wǝǝnu tɩlʋ a yɩra na wʋ cɛ tɩ baŋa nɩ tɩn, yɩ a zagɩ mɩna yalʋ a tɩtɩ na wʋ dugi tɩn,
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 bɛɛ nan yɩ nmʋ wʋ kwe a sǝbu kʋm n tiŋi bankɩ nɩ. Nmʋ ya na tiŋi-kʋ bankɩ nɩ, a ya wʋ́ ba a joŋi-kʋ dɩ nyɔɔrɩ.›
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 O laan ma ta dɩ balʋ na zɩgɩ da tɩn o wɩ: ‹Joŋi-na sǝbu-sɩŋa dalɩ dɩm o tee nɩ á pa wʋlʋ na nɛ dala fugǝ kam tɩn tu.›
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Ba ma ta dɩd-o ba wɩ: ‹Dɩ́ yuutu, wʋntʋ maŋɩ o jɩgɩ dala fugǝ mʋ.›
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 O ma lǝri o wɩ: ‹A lagɩ a ta abam sɩ wʋlʋ maama na maŋɩ o jɩgɩ woŋo tɩn, o ta wʋ́ joŋi kʋdoŋ o wǝli da. Wʋlʋ nan na maŋɩ o ba jɩgɩ kʋlʋkʋlʋ tɩn laan wʋ́ ba o ga kʋlʋ fɩnfɩɩn o ya na jɩgɩ tɩn dɩ.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Kʋ daarɩ, kʋ na yɩ a dʋna balʋ na ba lagɩ sɩ a taa yɩ ba pɛ tɩn, ve-na á ja-ba á ba yo seeni sɩ á gʋ-ba a yigǝ nɩ.› »
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Zezi dɛɛn na tagɩ wǝǝnu tɩm kʋntʋ maama o ti tɩn, o ma zaŋɩ o kwe cwǝŋǝ o tɔgɩ nɔɔna bam yigǝ o maa ve Zeruzalɛm.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Ba ma vu ba yi tɩ-balwa bale, ba yɩra mʋ Betifaazɩ dɩ Betani. Je sɩm kʋntʋ wʋ piu kʋdoŋ saŋa nɩ mʋ, kʋ yɩrɩ mʋ Olivi piu. Zezi ma tʋŋɩ nɔɔna bale o karabiǝ bam wʋnɩ,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 yɩ o ta dɩ ba o wɩ: «Ve-na á zʋ tɩʋ kʋlʋ na wʋ abam yigǝ nɩ tɩn. Á na zʋ kʋ wʋ, á wʋ́ na bɩna-pɔla na lǝgi da, yɩ nɔɔn-nɔɔnʋ daa ta wʋ garɩ ka baŋa. Ve-na á bwǝli-ka á ja ba á pa-nɩ.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Nɔɔnʋ nan na bwe abam o wɩ: ‹Bɛɛ mʋ yɩ á bwǝli-ka?›, sɩ á ta dɩd-o nɩ: ‹Kʋ yɩ dɩ́ Yuutu wʋm mʋ lagɩ-ka.› »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Nɔɔna bale balʋ o na tʋŋɩ tɩn ma zaŋɩ ba vu sɩ ba nii. Ba ma sɩɩnɩ ba na nɩ kʋ yɩ o na tagɩ te tɩn.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Ba na wʋra ba bwǝli bɩna-pɔla kam tɩn, ka tiinǝ ma bwe-ba ba wɩ: «Bɛŋwaanɩ mʋ yɩ á wʋra á bwǝli bɩnaga kam?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Ba ma lǝri ba wɩ: «Kʋ yɩ dɩ́ Yuutu wʋm mʋ lagɩ-ka.»
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ba ma ja-ka ba ja vu Zezi te. Ba laan ma kwe ba gwaarʋ ba daŋɩ ka baŋa nɩ, yɩ ba pa Zezi di ka baŋa.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 O na maa kɛ tɩn, nɔɔna bam ma zul-o, yɩ ba kwe ba gwaarʋ ba lwarɩ cwǝŋǝ kam yuu nɩ, sɩ o taa ve tɩ baŋa nɩ o kɛa.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 O na gɛ fɩnfɩɩn sɩ o yi Zeruzalɛm tɩn, o ma da cwǝŋǝ kalʋ na kwe ka tu Olivi piu kʋm seeni tɩn. O karabiǝ kɔgɔ kʋm maama laan ma puli sɩ ba taa zuli Baŋa-Wɛ dɩ kwǝr-dɛ. Ba maa tee Wɛ dɩ wʋpolo, dɩ wo-kamunnu tɩlʋ zanzan DƖ na kɩ yɩ ba yiǝ na tɩn ŋwaanɩ,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 yɩ ba wɩ:
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Farizɩan tiinǝ badonnǝ na tɔgɩ ba wʋ kɔgɔ kʋm wʋnɩ tɩn ma ta dɩ Zezi ba wɩ: «Karanyɩna, bagɩ n karabiǝ bam sɩ ba yɩ taa tɛ kʋntʋ doŋ.»
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 O ma lǝri-ba o wɩ: «A lagɩ a ta abam sɩ, bantʋ na cɩm, kandwa yam tɩtɩ wʋ́ kaasɩ dɩ kwǝr-dɛ.»
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Zezi ma vu o twɛ Zeruzalɛm. O na nɛ tɩʋ kʋm tɩn, o ma keeri kʋ nɔɔna bam ŋwaanɩ,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 yɩ o wɩ: «Zeruzalɛm tiinǝ-ba, á ya na lwarɩ zɩm dɛ dɩm nɩ wǝǝnu tɩlʋ ya na wʋ́ pa sɩ á taá zʋʋrɩ dɩ ywǝǝni tɩn, kʋ ya wʋ́ ta lana. Wo-laarʋ tɩm kʋntʋ nan sǝgi abam tee nɩ mʋ.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Taá ye-na sɩ maŋa wʋ́ ba, yɩ á dʋna wʋ́ ba ba gilimi á tɩʋ kʋm maama. Baá cɩ kʋ niǝ yam maama sɩ nɔɔn-nɔɔnʋ daa yɩ wanɩ o nuŋi kʋ wʋnɩ,
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 yɩ baá tiini ba cɔgɩ tɩʋ kʋm dɩdaanɩ abam balʋ na zʋʋrɩ kʋ wʋnɩ tɩn. Ba na cɔgɩ-kʋ ba ti, tɩʋ kʋm kandwɛ daa bá daŋɩ dɩdoŋ baŋa nɩ. Kʋ yɩ abam na wʋ lwarɩ nɩ maŋa kam yiǝ, sɩ Wɛ ba DƖ vrɩ abam tɩn ŋwaanɩ mʋ wǝǝnu tɩm kʋntʋ maama wʋ́ kɩ abam baŋa nɩ.»
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Zezi ma vu o zʋ Wɛ-di-kamunu kʋm wʋ. O ma na balʋ na je da ba pipi tɩn. O ma puli sɩ o zǝli-ba sɩ ba nuŋi.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 O ma ta dɩ ba o wɩ: «Kʋ pʋpʋnɩ Wɛ tɔnɔ kʋm wʋnɩ, nɩ Wɛ mʋ wɩ: ‹Amʋ digǝ kantʋ maŋɩ sɩ ka taa yɩ jǝgǝ kalʋ nɔɔna na wʋ́ ta tui ba warɩ amʋ da tɩn mʋ.› Abam nan pɛ ka ji ŋwɩɩna joro jǝgǝ.»
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Dɛ maama Zezi maa wʋ Wɛ-di-kamunu kʋm wʋnɩ o brɩ nɔɔna Wɛ taanɩ dɩm. Kʋ daarɩ Zwifǝ kaanɩm yigǝ tiinǝ dɩ ba cullu karanyɩna tiinǝ bam dɩ tɩʋ kʋm dɩdɛɛra bam maa kwaana, sɩ ba na cwǝŋǝ ba gʋ-o.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Ba maa yǝri ba na wʋ́ kɩ te, bɛŋwaanɩ nɔɔna bam maama cǝgi o taanɩ dɩm lanyɩranɩ.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.