Lucas 18
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs BKJ
1 Zezi dɛɛn ma maŋɩ mɩmaŋa o brɩ o karabiǝ bam nɩ ba maŋɩ sɩ ba taa loori Wɛ taan mʋ, sɩ ba yɩ yagɩ.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 O ma maŋɩ o brɩ-ba o wɩ: «Tɩʋ kʋdoŋ nɩ mʋ sarɩya-diru wʋdoŋ dɛɛn ya wʋra, yɩ o ba kwarɩ Wɛ. O maa ba nɩgɩ nɔɔna dɩ.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Kadǝm wʋdoŋ dɩ maa wʋ tɩʋ kʋm kʋntʋ nɩ. O maa yǝni o ve sarɩya-diru wʋm te maŋa maama, o loor-o zǝnǝ o wɩ: ‹Nan kwaanɩ n wǝli-nɩ, sɩ n pa a na bʋra a dʋm wʋm tee nɩ.›
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Sarɩya-diru wʋm maa ba sɛ o taanɩ dɩm. Kʋ maa wʋra kʋ wʋra, o laan ma ta o tɩtɩ wʋnɩ o wɩ: ‹A ba kwarɩ Wɛ. A ba nɩgɩ nɔɔna dɩ.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Dɩ kʋ dɩ, kadǝm wʋntʋ nan ta jɩgɩ-nɩ o yaara maŋa maama dɩ o taanɩ dɩm. Kʋntʋ ŋwaanɩ a maŋɩ sɩ a pa-o bʋra. Kʋ na daɩ kʋntʋ, oó ta tui a te o yaarɩ-nɩ maŋa maama.› »
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Dɩ́ Yuutu Zezi laan ma ta o wɩ: «Cǝgi-na sarɩya-diru balɔrɔ kʋm na tagɩ te tɩn.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Sɩ kʋ laan nan na yɩ Wɛ, DƖ bá sɛ sɩ DƖ wǝli DƖ tɩtɩ nɔɔna balʋ DƖ na kuri tɩn sɩ ba na cɩga na? DƖ bá kɩ lɩla DƖ wǝli balʋ na tiini ba loori-DƖ maŋa maama wɩa dɩ tɩtɩɩ tɩn na?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 A lagɩ a ta abam sɩ, DƖ wʋ́ pa-ba cɩga lɩla. Kʋ daarɩ, amʋ Nabiin-bu wʋm na joori a ba lʋgʋ baŋa, nɔɔna ta wʋ́ ta jɩgɩ wʋ-dɩdʋa dɩ amʋ na?»
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Zezi daa ma maŋɩ mɩmaŋɩ dɩdoŋ, sɩ o ma brɩ balʋ na bʋŋɩ ba paɩ ba yɩ nɔn-ŋʋna Wɛ tee nɩ yɩ ba gooni ba donnǝ tɩn.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 O ma maŋɩ o brɩ-ba o wɩ: «Nɔɔna bale mʋ wʋra. Ba dɩdʋa yɩ Farizɩan tu mʋ. Wʋdoŋ wʋm maa yɩ lampo-joŋnu. Ba ma zaŋɩ ba vu Wɛ-di-kamunu kʋm sɩ ba warɩ Wɛ.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ba na zʋ tɩn, Farizɩan tu wʋm ma zɩgɩ o warɩ Wɛ o wʋnɩ o wɩ: ‹Wɛ, a kɩ nmʋ le dɩ amʋ na daɩ nɩnɛɛnɩ nɔɔna badaara balʋ na yɩ ŋwɩɩna dɩ wo-lwaan-kǝrǝ dɩ ka-lagɩna te tɩn. A kɩ nmʋ le dɩ a na daɩ nɩnɛɛnɩ lampo-joŋnu wʋntʋ dɩ te tɩn.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 A yǝni a vɔ ni kuni bɩle mʋ da yarpɛ maama wʋnɩ. Wǝǝnu tɩlʋ maama a na nɛ tɩn, a yǝni a lɩ nmʋ tǝri tɩ wʋnɩ a pa nmʋ.›
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Kʋ daarɩ lampo-joŋnu wʋm maa zɩgɩ daa nɩ o warɩ Wɛ. O maa ba lagɩ sɩ o kwǝni o yuu wɛɛnɩ, yɩ o magɩ o japoorǝ Wɛ yigǝ nɩ o wɩ: ‹Wɛ, amʋ yɩ lwarɩm tu mʋ. Nan duri a yibwǝnǝ.›
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Kʋntʋ tɩn, a nan lagɩ a ta dɩ abam sɩ, nɔɔna bantʋ bale na warɩ Wɛ ba ti yɩ ba laan joori sɔŋɔ tɩn, kʋ yɩ lampo-joŋnu wʋm mʋ nɛ cɩga Wɛ tee nɩ, sɩ kʋ daɩ Farizɩan tu wʋm. Bɛŋwaanɩ, wʋlʋ na zǝŋi o tɩtɩ tɩn, Wɛ wʋ́ tu kʋntʋ tu. Wʋlʋ nan na tu o tɩtɩ tɩn, Wɛ wʋ́ zǝŋi kʋntʋ tu.»
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Nɔɔna badonnǝ maa jaanɩ ba bu-balwa ba tui Zezi te, sɩ o daŋɩ o jɩa ba baŋa nɩ o warɩ Wɛ o pa-ba. O karabiǝ bam na nɛ kʋntʋ tɩn, ba ma zaŋɩ ba kaanɩ-ba sɩ ba yɩ taa kɩ kʋntʋ.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Zezi laan ma bǝŋi biǝ bam sɩ ba ba o te, yɩ o wɩ: «Yagɩ-na sɩ biǝ bam taa tui a te, sɩ á yɩ zaŋɩ á cɩ-ba. Bɛŋwaanɩ balʋ na nyɩ dɩ bu-balwa te tɩn mʋ maŋɩ sɩ ba zʋ Wɛ paarɩ dɩm wʋ.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 A lagɩ a ta cɩga mʋ dɩ abam sɩ, nɔɔnʋ na wʋ sɛ sɩ Wɛ taa te-o nɩ bu-balaŋa te, o bá na cwǝŋǝ sɩ o zʋ Wɛ paarɩ dɩm wʋ.»
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Zwifǝ yigǝ tu wʋdoŋ dɛɛn ma bwe Zezi o wɩ: «Karanyɩna, n yɩ nɔn-ŋʋm. Brɩ-nɩ kʋlʋ a na wʋ́ kɩ, sɩ a ma a na ŋwɩa kalʋ na ba ti tɩn Wɛ tee nɩ.»
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Zezi ma ta dɩd-o o wɩ: «Bɛŋwaanɩ mʋ n bǝŋi-nɩ nɩ nɔn-ŋʋm? Nɔɔn-nɔɔnʋ tǝrǝ o na yɩ nɔn-ŋʋm, kʋ na daɩ Wɛ DƖ yɩranɩ.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Nmʋ maŋɩ n ye Wɛ cullu tɩm na brɩ kʋlʋ tɩn. Yɩ zaŋɩ n pǝni dɩ n doŋ kaanɩ. Yɩ zaŋɩ n gʋ nɔɔnʋ. Yɩ zaŋɩ n ŋɔ. Yɩ fɔ vwan n pa nɔɔn-nɔɔnʋ. Ta n zuli n nu dɩ n ko.»
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Zwifǝ yigǝ tu wʋm ma ta o wɩ: «Kʋ zɩgɩ amʋ biini nɩ mʋ a maŋɩ a tɔgɩ cullu tɩntʋ maama.»
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Zezi na ni o na tagɩ kʋlʋ tɩn, o ma ta dɩd-o o wɩ: «Kʋ nan ta gɛ woŋo dɩdʋa mʋ sɩ n kɩ. Kwe wǝǝnu tɩlʋ maama n na jɩgɩ tɩn n yǝgi, sɩ n laan maŋɩ tɩ sǝbu kʋm n pa yinigǝ tiinǝ. Kʋntʋ wʋ́ pa n ta n jɩgɩ jɩjɩgɩrʋ Wɛ-sɔŋɔ nɩ. Nmʋ na kɩ kʋntʋ, sɩ n laan ba n ta n tɔgɩ-nɩ.»
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Nɔɔnʋ wʋm na ni kʋntʋ tɩn, o wʋ ma cɔgɩ zanzan, o na yɩ jɩjɩgɩrʋ zanzan tu tɩn ŋwaanɩ.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Zezi ma lwarɩ o wʋ na cɔgɩ te tɩn. O ma ta o wɩ: «Nadunǝ na lagɩ sɩ ba zʋ Wɛ paarɩ dɩm wʋ, kʋ sɩɩnɩ kʋ cana kʋ pa-ba.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kʋʋ́ ta yɩ mwalɩ sɩ yogondi da gar-lwe bɔɔnɩ dɩ nuŋi kʋ dwe nadum na lagɩ sɩ o zʋ Wɛ paarɩ dɩm wʋ.»
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Nɔɔna balʋ na ni kʋlʋ Zezi na tagɩ tɩn ma bwe-o ba wɩ: «Kʋ nan na yɩ kʋntʋ, wɔɔ mʋ wʋ́ wanɩ o na vrɩm?»
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 O ma lǝri-ba o wɩ: «Kʋlʋ nabiinǝ na warɩ ba kɩ tɩn, Wɛ wa-kʋ DƖ kɩa.»
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Pɩyɛɛrɩ laan ma ta o wɩ: «Nii. Dɩbam yagɩ dɩ́ wǝǝnu mʋ yɩ dɩ́ daarɩ dɩ́ tɔgɩ nmʋ.»
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Zezi ma ta dɩ ba o wɩ: «A lagɩ a ta cɩga mʋ dɩ abam sɩ, nɔɔnʋ wʋlʋ maama na tagɩ Wɛ paarɩ dɩm ŋwaanɩ yɩ o yagɩ o sɔŋɔ naa o kaanɩ naa o nu-biǝ naa o nu dɩ o ko naa o biǝ tɩn,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 kʋntʋ tu wʋ́ sɩɩnɩ o joŋi kʋ dwǝni kʋlʋ maama o na yagɩ tɩn maŋa kantʋ nɩ. Kʋ daarɩ maŋa kalʋ na wʋ́ ba tɩn, kʋntʋ tu wʋ́ na ŋwɩa kalʋ na ba ti tɩn Wɛ tee nɩ.»
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Zezi dɛɛn ma pɔɔrɩ o karabiǝ fugǝ-bale bam kɔgɔ kʋm wʋnɩ, yɩ o ta dɩ ba o wɩ: «Taá ye-na sɩ, dɩ́ maa ve Zeruzalɛm, yɩ wǝǝnu tɩlʋ maama faŋa faŋa Wɛ nijoŋnǝ bam na pʋpʋnɩ amʋ Nabiin-bu wʋm ŋwaanɩ tɩn wʋ́ kɩ.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Baá ja amʋ ba kɩ dwi-gɛ tiinǝ jɩŋa nɩ. Baá mwanɩ amʋ, baá bɛɛsɩ amʋ, baá twɩ lileeru ba yagɩ a yɩra nɩ,
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 baá kwe balaarɩ ba ma magɩ-nɩ, yɩ ba laan daarɩ ba gʋ-nɩ. Da yatɔ dɛ nɩ, a laan wʋ́ joori a bi a yagɩ tʋʋnɩ.»
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Zezi na tagɩ kʋntʋ tɩn, ba wʋ ni o taanɩ dɩm kuri. Ba maa yǝri o na jɩgɩ kʋlʋ o ŋɔɔnɩ tɩn, kʋ kuri na sǝgi dɩ ba tɩn ŋwaanɩ.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Zezi dɛɛn ma vu o twɛ tɩʋ kʋdoŋ, kʋ yɩrɩ mʋ Zeriko. Lilwe maa je cwǝŋǝ kam ni nɩ o loorǝ.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 O ma ni nɔn-kɔgɔ na tɔgɩ da kʋ maa kɛa. O ma bwe sɩ o lwarɩ kʋ na yɩ kʋlʋ tɩn.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Ba ma ta ba brɩ-o sɩ kʋ yɩ Nazarɛtɩ tu Zezi mʋ tɔgɩ dáanɩ o maa kɛa.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 O ma tɔɔlɩ o bǝŋi o wɩ: «Zezi, Pɛ Davidi dwi tu, duri a yibwǝnǝ!»
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Nɔɔna balʋ na wʋ kɔgɔ kʋm yigǝ nɩ ba maa ve tɩn ma kaan-o sɩ o pu o ni. O laan ma tiini o tɔɔlɩ baŋa baŋa o wɩ: «Pɛ Davidi dwi tu, duri a yibwǝnǝ!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Zezi ma zɩgɩ, yɩ o pa ni sɩ ba vaŋɩ lilwe wʋm ba ja ba o te. O na yi o te tɩn, Zezi ma bwe-o o wɩ:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 «Nmʋ lagɩ sɩ a kɩ bɛɛ mʋ a pa-m?»
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Zezi ma ta dɩd-o o wɩ: «Ta n naɩ. Nmʋ na kɩ n wʋ-dɩdʋa dɩ amʋ te tɩn mʋ pɛ n na vrɩm.»
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Zezi na tagɩ kʋntʋ bɩdwɩ baŋa nɩ tɩn, mʋ lilwe wʋm yiǝ joori ya naɩ. O ma zaŋɩ o tɔgɩ Zezi, yɩ o zuli Wɛ lanyɩranɩ. Nɔɔna bam maama na nɛ kʋlʋ na kɩ tɩn, ba dɩ maa tee Wɛ.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.