Lucas 14
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs NAA
1 Siun dɛ dɩdoŋ dɛɛn ma yi. Zezi ma vu Farizɩan yigǝ tu dɩdʋa sɔŋɔ o zʋ sɩ o di wʋdiu. O na wʋra tɩn, ba maa kwaanɩ ba yɩr-o, sɩ ba nii o na wʋ́ kɩ te tɩn.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Ya-fʋla tu ma ba o zɩgɩ Zezi yigǝ nɩ.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Zezi na nɛ-o tɩn, o ma bwe Wɛ cullu karanyɩna tiinǝ dɩ Farizɩan tiinǝ bam o wɩ: «Dɩbam cullu paɩ cwǝŋǝ sɩ dɩ́ pa nɔɔnʋ na yazurǝ siun dɛ dɩm nɩ naa kʋ culǝ?»
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Ba maa cɩm. O ma dwe nɔɔnʋ wʋm o pa o na yazurǝ, yɩ o yag-o o wɩ, o ve.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 O laan ma bwe-ba o wɩ: «Abam wʋlʋ bu na tʋ vʋlɩ wʋnɩ siun dɛ nɩ, n bá kɩ lɩla n vu n vaŋ-o n lɩ na? Kʋ na yɩ n nabɩa dɩ, n bá vu n lɩ-ka na?»
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Ba maa warɩ ba lǝr-o kʋlʋkʋlʋ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nɔɔna balʋ na tu sɩ ba tɔgɩ ba di wʋdiu Farizɩan tu wʋm sɔŋɔ nɩ tɩn maa lagɩ jǝŋǝ je sɩ ba jǝni. Zezi ma na nɩ ba lagɩ je-laarʋ je mʋ sɩ ba jǝni da. O na nɛ kʋntʋ tɩn, o ma maŋɩ mɩmaŋa o brɩ-ba o wɩ:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 «Nɔɔnʋ na kɩ kadiri candiǝ yɩ o bǝŋi-m sɩ n ba n di, yɩ kwaanɩ sɩ n jǝni nɔn-kamunu jǝŋǝ je nɩ. Nmʋ na kɩ kʋntʋ, yɩ nɔn-kɔrɔ na tuǝ,
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 sɔŋɔ tu wʋlʋ na bǝŋi abam tɩn wʋ́ ba o ta dɩ nmʋ o wɩ: ‹Zaŋɩ sɩ n daarɩ jǝgǝ kam n pa nɔɔnʋ wʋntʋ.› Nmʋ laan wʋ́ zaŋɩ n vu n jǝni kwaga kwaga mʋ dɩ cavɩɩra.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Kʋ daarɩ, ba na bǝŋi-m sɩ n vu n tɔgɩ n di candiǝ, ve n jǝni kwaga kwaga. Nmʋ na kɩ kʋntʋ, yɩ sɔŋɔ tu wʋm na tu o na-m, o laan wʋ́ ta o wɩ: ‹A ciloŋ, zaŋɩ n ba yigǝ n jǝni.› Kʋntʋ wʋ́ pa n na zulǝ nɔɔna bam maama yigǝ nɩ.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Bɛŋwaanɩ, wʋlʋ na zǝŋi o tɩtɩ tɩn, Wɛ wʋ́ tu kʋntʋ tu. Wʋlʋ nan na tu o tɩtɩ tɩn, Wɛ wʋ́ zǝŋi kʋntʋ tu.»
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Zezi laan ma ta dɩ sɔŋɔ tu wʋm o wɩ: «Nmʋ na lagɩ n kɩ wʋdi-fɔrɔ n pa nɔɔna, kʋ na yɩ wɩa nɩ naa dɩdaanɩ, sɩ n yɩ bǝŋi n cilonnǝ dɩ n cʋrrʋ dɩ n donnǝ nadunǝ. Nmʋ na kɩ kʋntʋ, bantʋ wʋ́ wanɩ ba joori ba dɩ kɩ-m kʋntʋ doŋ ba ma ŋwɩ jɩnɩ dɩm.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Nmʋ nan na lagɩ n kɩ candiǝ, sɩ n bǝŋi balʋ na yɩ yinigǝ tiinǝ dɩ kwaarʋ dɩ gwanɩ dɩ lilwǝ tɩn, sɩ ba ba ba di.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Nmʋ na kɩ kʋntʋ, nmʋ wʋ́ ta n jɩgɩ yu-yoŋo. Nɔɔna bantʋ doŋ bá wanɩ ba joori ba ŋwɩ jɩnɩ dɩm. Maŋa kam Wɛ na wʋ́ pa nɔn-ŋʋna bi ba yagɩ tʋʋnɩ tɩn, nmʋ laan wʋ́ joŋi n kǝm dɩm kwǝrǝ.»
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Nɔɔnʋ wʋdoŋ wʋlʋ na tɔgɩ o je Zezi tee nɩ o di wʋdiu tɩn ma ni o na tagɩ kʋlʋ tɩn. O ma ta dɩd-o o wɩ: «Nɔɔnʋ wʋlʋ maama na zʋ Wɛ paarɩ dɩm wʋ o jǝni o di ywǝǝni dáanɩ tɩn mʋ yɩ yu-yoŋo tu.»
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Zezi ma maŋɩ mɩmaŋa o ma lǝri o wɩ: «Nɔɔnʋ wʋdoŋ mʋ ya wʋra o ma lagɩ o kɩ wʋdi-fɔrɔ sɩ o pa nɔɔna. O ma bǝŋi nɔɔna zanzan sɩ ba ba ba di.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Candiǝ kam maŋa na yi tɩn, o ma tʋŋɩ o tɩntʋŋnʋ sɩ o vu o ta dɩ balʋ o na bǝŋi tɩn nɩ, ba ba sɩ woŋo maama ti kʋ yigǝ.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Nɔɔna bam na ni kʋntʋ tɩn, ba maama ma wʋra ba loori cwǝŋǝ o tee nɩ. Ba dɩdʋa ma wɩ: ‹Popo, pa-nɩ cwǝŋǝ, sɩ a joŋi kar-dʋŋa mʋ, kʋ yɩ fɩfɩʋn sɩ a vu a nii ka baŋa nɩ.›
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Nɔɔnʋ wʋdoŋ dɩ ma wɩ: ‹Popo, pa-nɩ cwǝŋǝ, sɩ a yǝgi nabɛ fugǝ mʋ lele kʋntʋ sɩ a ma va. A maa ve sɩ a kɩ a nii, sɩ wʋ́ sɛ sɩ va na?›
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Nɔɔnʋ wʋdoŋ dɩ ma ta o wɩ: ‹A di kaanɩ mʋ lele kʋntʋ. Amʋ daa bá wanɩ a ba.›
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Tɩntʋŋnʋ wʋm laan ma joori sɔŋɔ o vu o ta dɩ o tu wʋm ba na lǝri te tɩn. Sɔŋɔ tu wʋm na ni tɩn, o bam ma zaŋɩ. O ma ta dɩ tɩntʋŋnʋ wʋm o wɩ: ‹Nuŋi lɩla n vu tɩʋ kʋm cwe sɩm yum maama n la yinigǝ tiinǝ dɩ kwaarʋ dɩ lilwǝ dɩ gwanɩ n pa ba ba ba di.›
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Tɩntʋŋnʋ wʋm ma kɩ kʋntʋ, yɩ o daa ta o wɩ: ‹Amʋ tu, a kɩ tɩte maama nmʋ na tagɩ tɩn, yɩ jǝgǝ daa ta daarɩ sɩ nɔɔna jǝni da.›
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Sɔŋɔ tu wʋm daa ma ta dɩd-o o wɩ: ‹Nuŋi tɩʋ kʋm wʋ n vu n beeri cwǝ-bim sɩm maama niǝ nɩ, sɩ n pa balʋ na wʋra tɩn ba ba zʋ a sɔŋɔ kʋm sɩ kʋ su.›
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 A lagɩ a ta abam sɩ, kʋ na yɩ nɔɔna balʋ a ya na bǝŋi yɩ ba vɩn tɩn, bantʋ wʋlʋwʋlʋ daa ba jɩgɩ ni sɩ ba tɔgɩ ba di a wʋdiu kʋm.»
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Zezi na wʋ cwǝŋǝ nɩ o maa ve tɩn, nɔn-kɔgɔ zanzan maa tɔgɩ o kwaga. O ma pipiri o nii ba seeni yɩ o wɩ:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 «Nɔɔnʋ wʋlʋ na tu amʋ te yɩ o wʋ vɩn o ko dɩ o nu, dɩ o kaanɩ dɩ o biǝ, dɩ o zɩmbaara dɩ o nyaana dɩ o nakwa, yɩ o na wʋ vɩn o tɩtɩ ŋwɩa dɩ, kʋntʋ tu bá wanɩ o ji amʋ karabu.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Wʋlʋ maama na wʋ sɛ sɩ o tɔgɩ amʋ kwaga, sɩ o na yaara nɩ wʋlʋ na zɩŋɩ dagara o maa ve o tʋʋnɩ je te tɩn, kʋntʋ tu bá wanɩ o ji a karabu.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Abam wʋlʋ na bʋŋɩ sɩ o lɔ wɛyuu di-kamunu, n maŋɩ sɩ n da yigǝ n jǝni n jeeli n nii, sǝbu kʋm wʋ́ wanɩ digǝ kam kʋ lɔ kʋ ti naa kʋ bá wanɩ. Kʋ daɩ kʋntʋ na?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 N na wʋ kɩ kʋntʋ, yɩ n na cwi digǝ kam kuri yɩ ka daa warɩ ka guri, balʋ maama na lwarɩ tɩn wʋ́ ta mwanɩ nmʋ,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 yɩ ba wɩ: ‹Nɔɔnʋ wʋntʋ puli digǝ lɔɔm, yɩ o daa warɩ-ka o guri.›
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Asawɛ, pɛ na lagɩ o kɩ jara dɩ pɛ wʋdoŋ, o maŋɩ sɩ o da yigǝ o jǝni o bwɛ o nii, nɔɔna mʋrr-fugǝ (10.000) kalʋ na wʋ o kwaga nɩ tɩn wʋ́ wanɩ ba jeeri nɔɔna mʋrr-fiinle (20.000) kalʋ na wʋ pɛ wʋdoŋ wʋm kwaga nɩ tɩn naa ba bá wanɩ. Kʋ daɩ cɩga na?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 O nan na bá wanɩ, pɛ wʋdoŋ wʋm ta na wʋ yigǝ yigǝ o bɩɩnɩ tɩn, oó da yigǝ o tʋŋɩ tɩntʋŋna mʋ o tee nɩ, sɩ ba koor-o sɩ o yagɩ jara yam sɩ ya ti.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Kʋntʋ tɩn, kʋ yɩ bɩdwɩ mʋ dɩ abam wʋlʋ maama na wʋ kwe o woŋo maama o yagɩ daa nɩ, o bá wanɩ o ji amʋ karabu.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Yɛ ywǝnǝ yɩ dɩ waɩ dɩ kwɛ wʋdiu. Yɛ ywǝǝni nan na ti, n daa n bá wanɩ n pa dɩ joori dɩ ja ywǝǝni.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Dɩntʋ daa ba jɩgɩ kuri. N bá wanɩ n kɩ-dɩ n kadugǝ nɩ, naa n ma n kɩ pʋpɔnɔ. N maŋɩ sɩ n lo-dɩ n yagɩ mʋ.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.