Lucas 14

Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Siun dɛ dɩdoŋ dɛɛn ma yi. Zezi ma vu Farizɩan yigǝ tu dɩdʋa sɔŋɔ o zʋ sɩ o di wʋdiu. O na wʋra tɩn, ba maa kwaanɩ ba yɩr-o, sɩ ba nii o na wʋ́ kɩ te tɩn.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ya-fʋla tu ma ba o zɩgɩ Zezi yigǝ nɩ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Zezi na nɛ-o tɩn, o ma bwe Wɛ cullu karanyɩna tiinǝ dɩ Farizɩan tiinǝ bam o wɩ: «Dɩbam cullu paɩ cwǝŋǝ sɩ dɩ́ pa nɔɔnʋ na yazurǝ siun dɛ dɩm nɩ naa kʋ culǝ?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Ba maa cɩm. O ma dwe nɔɔnʋ wʋm o pa o na yazurǝ, yɩ o yag-o o wɩ, o ve.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 O laan ma bwe-ba o wɩ: «Abam wʋlʋ bu na tʋ vʋlɩ wʋnɩ siun dɛ nɩ, n bá kɩ lɩla n vu n vaŋ-o n lɩ na? Kʋ na yɩ n nabɩa dɩ, n bá vu n lɩ-ka na?»
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Ba maa warɩ ba lǝr-o kʋlʋkʋlʋ.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Nɔɔna balʋ na tu sɩ ba tɔgɩ ba di wʋdiu Farizɩan tu wʋm sɔŋɔ nɩ tɩn maa lagɩ jǝŋǝ je sɩ ba jǝni. Zezi ma na nɩ ba lagɩ je-laarʋ je mʋ sɩ ba jǝni da. O na nɛ kʋntʋ tɩn, o ma maŋɩ mɩmaŋa o brɩ-ba o wɩ:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 «Nɔɔnʋ na kɩ kadiri candiǝ yɩ o bǝŋi-m sɩ n ba n di, yɩ kwaanɩ sɩ n jǝni nɔn-kamunu jǝŋǝ je nɩ. Nmʋ na kɩ kʋntʋ, yɩ nɔn-kɔrɔ na tuǝ,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 sɔŋɔ tu wʋlʋ na bǝŋi abam tɩn wʋ́ ba o ta dɩ nmʋ o wɩ: ‹Zaŋɩ sɩ n daarɩ jǝgǝ kam n pa nɔɔnʋ wʋntʋ.› Nmʋ laan wʋ́ zaŋɩ n vu n jǝni kwaga kwaga mʋ dɩ cavɩɩra.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Kʋ daarɩ, ba na bǝŋi-m sɩ n vu n tɔgɩ n di candiǝ, ve n jǝni kwaga kwaga. Nmʋ na kɩ kʋntʋ, yɩ sɔŋɔ tu wʋm na tu o na-m, o laan wʋ́ ta o wɩ: ‹A ciloŋ, zaŋɩ n ba yigǝ n jǝni.› Kʋntʋ wʋ́ pa n na zulǝ nɔɔna bam maama yigǝ nɩ.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Bɛŋwaanɩ, wʋlʋ na zǝŋi o tɩtɩ tɩn, Wɛ wʋ́ tu kʋntʋ tu. Wʋlʋ nan na tu o tɩtɩ tɩn, Wɛ wʋ́ zǝŋi kʋntʋ tu.»
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Zezi laan ma ta dɩ sɔŋɔ tu wʋm o wɩ: «Nmʋ na lagɩ n kɩ wʋdi-fɔrɔ n pa nɔɔna, kʋ na yɩ wɩa nɩ naa dɩdaanɩ, sɩ n yɩ bǝŋi n cilonnǝ dɩ n cʋrrʋ dɩ n donnǝ nadunǝ. Nmʋ na kɩ kʋntʋ, bantʋ wʋ́ wanɩ ba joori ba dɩ kɩ-m kʋntʋ doŋ ba ma ŋwɩ jɩnɩ dɩm.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Nmʋ nan na lagɩ n kɩ candiǝ, sɩ n bǝŋi balʋ na yɩ yinigǝ tiinǝ dɩ kwaarʋ dɩ gwanɩ dɩ lilwǝ tɩn, sɩ ba ba ba di.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Nmʋ na kɩ kʋntʋ, nmʋ wʋ́ ta n jɩgɩ yu-yoŋo. Nɔɔna bantʋ doŋ bá wanɩ ba joori ba ŋwɩ jɩnɩ dɩm. Maŋa kam Wɛ na wʋ́ pa nɔn-ŋʋna bi ba yagɩ tʋʋnɩ tɩn, nmʋ laan wʋ́ joŋi n kǝm dɩm kwǝrǝ.»
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Nɔɔnʋ wʋdoŋ wʋlʋ na tɔgɩ o je Zezi tee nɩ o di wʋdiu tɩn ma ni o na tagɩ kʋlʋ tɩn. O ma ta dɩd-o o wɩ: «Nɔɔnʋ wʋlʋ maama na zʋ Wɛ paarɩ dɩm wʋ o jǝni o di ywǝǝni dáanɩ tɩn mʋ yɩ yu-yoŋo tu.»
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Zezi ma maŋɩ mɩmaŋa o ma lǝri o wɩ: «Nɔɔnʋ wʋdoŋ mʋ ya wʋra o ma lagɩ o kɩ wʋdi-fɔrɔ sɩ o pa nɔɔna. O ma bǝŋi nɔɔna zanzan sɩ ba ba ba di.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Candiǝ kam maŋa na yi tɩn, o ma tʋŋɩ o tɩntʋŋnʋ sɩ o vu o ta dɩ balʋ o na bǝŋi tɩn nɩ, ba ba sɩ woŋo maama ti kʋ yigǝ.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Nɔɔna bam na ni kʋntʋ tɩn, ba maama ma wʋra ba loori cwǝŋǝ o tee nɩ. Ba dɩdʋa ma wɩ: ‹Popo, pa-nɩ cwǝŋǝ, sɩ a joŋi kar-dʋŋa mʋ, kʋ yɩ fɩfɩʋn sɩ a vu a nii ka baŋa nɩ.›
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Nɔɔnʋ wʋdoŋ dɩ ma wɩ: ‹Popo, pa-nɩ cwǝŋǝ, sɩ a yǝgi nabɛ fugǝ mʋ lele kʋntʋ sɩ a ma va. A maa ve sɩ a kɩ a nii, sɩ wʋ́ sɛ sɩ va na?›
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Nɔɔnʋ wʋdoŋ dɩ ma ta o wɩ: ‹A di kaanɩ mʋ lele kʋntʋ. Amʋ daa bá wanɩ a ba.›
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Tɩntʋŋnʋ wʋm laan ma joori sɔŋɔ o vu o ta dɩ o tu wʋm ba na lǝri te tɩn. Sɔŋɔ tu wʋm na ni tɩn, o bam ma zaŋɩ. O ma ta dɩ tɩntʋŋnʋ wʋm o wɩ: ‹Nuŋi lɩla n vu tɩʋ kʋm cwe sɩm yum maama n la yinigǝ tiinǝ dɩ kwaarʋ dɩ lilwǝ dɩ gwanɩ n pa ba ba ba di.›
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Tɩntʋŋnʋ wʋm ma kɩ kʋntʋ, yɩ o daa ta o wɩ: ‹Amʋ tu, a kɩ tɩte maama nmʋ na tagɩ tɩn, yɩ jǝgǝ daa ta daarɩ sɩ nɔɔna jǝni da.›
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Sɔŋɔ tu wʋm daa ma ta dɩd-o o wɩ: ‹Nuŋi tɩʋ kʋm wʋ n vu n beeri cwǝ-bim sɩm maama niǝ nɩ, sɩ n pa balʋ na wʋra tɩn ba ba zʋ a sɔŋɔ kʋm sɩ kʋ su.›
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 A lagɩ a ta abam sɩ, kʋ na yɩ nɔɔna balʋ a ya na bǝŋi yɩ ba vɩn tɩn, bantʋ wʋlʋwʋlʋ daa ba jɩgɩ ni sɩ ba tɔgɩ ba di a wʋdiu kʋm.»
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Zezi na wʋ cwǝŋǝ nɩ o maa ve tɩn, nɔn-kɔgɔ zanzan maa tɔgɩ o kwaga. O ma pipiri o nii ba seeni yɩ o wɩ:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 «Nɔɔnʋ wʋlʋ na tu amʋ te yɩ o wʋ vɩn o ko dɩ o nu, dɩ o kaanɩ dɩ o biǝ, dɩ o zɩmbaara dɩ o nyaana dɩ o nakwa, yɩ o na wʋ vɩn o tɩtɩ ŋwɩa dɩ, kʋntʋ tu bá wanɩ o ji amʋ karabu.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Wʋlʋ maama na wʋ sɛ sɩ o tɔgɩ amʋ kwaga, sɩ o na yaara nɩ wʋlʋ na zɩŋɩ dagara o maa ve o tʋʋnɩ je te tɩn, kʋntʋ tu bá wanɩ o ji a karabu.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Abam wʋlʋ na bʋŋɩ sɩ o lɔ wɛyuu di-kamunu, n maŋɩ sɩ n da yigǝ n jǝni n jeeli n nii, sǝbu kʋm wʋ́ wanɩ digǝ kam kʋ lɔ kʋ ti naa kʋ bá wanɩ. Kʋ daɩ kʋntʋ na?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 N na wʋ kɩ kʋntʋ, yɩ n na cwi digǝ kam kuri yɩ ka daa warɩ ka guri, balʋ maama na lwarɩ tɩn wʋ́ ta mwanɩ nmʋ,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 yɩ ba wɩ: ‹Nɔɔnʋ wʋntʋ puli digǝ lɔɔm, yɩ o daa warɩ-ka o guri.›
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Asawɛ, pɛ na lagɩ o kɩ jara dɩ pɛ wʋdoŋ, o maŋɩ sɩ o da yigǝ o jǝni o bwɛ o nii, nɔɔna mʋrr-fugǝ (10.000) kalʋ na wʋ o kwaga nɩ tɩn wʋ́ wanɩ ba jeeri nɔɔna mʋrr-fiinle (20.000) kalʋ na wʋ pɛ wʋdoŋ wʋm kwaga nɩ tɩn naa ba bá wanɩ. Kʋ daɩ cɩga na?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 O nan na bá wanɩ, pɛ wʋdoŋ wʋm ta na wʋ yigǝ yigǝ o bɩɩnɩ tɩn, oó da yigǝ o tʋŋɩ tɩntʋŋna mʋ o tee nɩ, sɩ ba koor-o sɩ o yagɩ jara yam sɩ ya ti.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Kʋntʋ tɩn, kʋ yɩ bɩdwɩ mʋ dɩ abam wʋlʋ maama na wʋ kwe o woŋo maama o yagɩ daa nɩ, o bá wanɩ o ji amʋ karabu.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Yɛ ywǝnǝ yɩ dɩ waɩ dɩ kwɛ wʋdiu. Yɛ ywǝǝni nan na ti, n daa n bá wanɩ n pa dɩ joori dɩ ja ywǝǝni.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Dɩntʋ daa ba jɩgɩ kuri. N bá wanɩ n kɩ-dɩ n kadugǝ nɩ, naa n ma n kɩ pʋpɔnɔ. N maŋɩ sɩ n lo-dɩ n yagɩ mʋ.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.