Atos 25

Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Fɛsitu dɛɛn na tu o ji lʋgʋ kʋm tu tɩn, kʋ da yatɔ dɛ nɩ mʋ o zaŋɩ Sezaarɩ nɩ o vu Zeruzalɛm.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 O na ve o wʋra kʋntʋ tɩn, Zwifǝ bam kaanɩm yigǝ tiinǝ bam dɩ ba tɩʋ kʋm yigǝ tiinǝ bam ma vu o te ba saŋɩ Pooli.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Ba ma loor-o sɩ o wǝli-ba o pa Pooli joori o ba Zeruzalɛm. Kʋ yɩ ba na kɩ ni daanɩ sɩ ba gʋ Pooli cwǝŋǝ nɩ tɩn ŋwaanɩ mʋ ba loori Fɛsitu sɩ o kɩ kʋntʋ.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 O ma lǝri-ba o wɩ: «Pooli wʋ Sezaarɩ nɩ mʋ, yɩ ba jɩg-o ba yɩra. Kʋ nan bá daanɩ sɩ a tɩtɩ joori a vu da.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Kʋ nan na yɩ o kɩ woŋo mʋ o cɔgɩ, á pa á yigǝ tiinǝ bam tɔgɩ dɩ amʋ ba vu sɩ á laan saŋ-o dáanɩ.»
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Fɛsitu na kɩ nɩnɛɛnɩ da nana naa da fugǝ ba tɩʋ kʋm nɩ tɩn, o laan ma zaŋɩ o joori o vu Sezaarɩ. O na yi da yɩ tɩga pʋʋrɩ tɩn, o ma nuŋi o jǝni sɩ o di taanɩ dɩm. O ma pa ni sɩ ba ja Pooli ba ba.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Pooli na tu o ba o yi ba te tɩn, Zwifǝ balʋ na nuŋi Zeruzalɛm ba ba tɩn maa zɩgɩ ba gilim-o. Ba ma puli sɩ ba taa tɛ wo-lwaan-kamunnu zanzan ba pa-o, yɩ ba warɩ ba ta kʋlʋkʋlʋ sɩ kʋ brɩ nɩ kʋ yɩ cɩga.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Pooli maa ŋɔɔnɩ o joŋi o tɩtɩ o wɩ: «Amʋ wʋ kɩ kʋlʋkʋlʋ na wʋ́ wanɩ kʋ cɔgɩ Zwifǝ bam cullu tɩm dɩ ba Wɛ-di-kamunu kʋm cullu tɩm tɩn. A nan wʋ kɩ kʋlʋ na wʋ́ cɔgɩ Rom pa-farʋ wʋm yuu tɩn.»
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Fɛsitu dɛɛn maa lagɩ sɩ o pa Zwifǝ bam wʋ poli dɩd-o. Kʋntʋ ŋwaanɩ o ma bwe Pooli o wɩ: «Nmʋ wʋ́ sɛ sɩ n vu Zeruzalɛm sɩ a di nmʋ taanɩ dáanɩ na?»
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Pooli ma lǝr-o o wɩ: «A nan maŋɩ a zɩgɩ nɔɔnʋ wʋlʋ Rom pa-farʋ wʋm na pɛ-o ni sɩ o di dɩbam taanɩ tɩn yigǝ nɩ mʋ, kʋ yɩ Rom nɩ mʋ ba maŋɩ sɩ ba di a taanɩ dɩm. Kʋ na yɩ Zwifǝ bam, a wʋ cɔgɩ ba kʋlʋkʋlʋ. Nmʋ tɩtɩ nan maŋɩ n ye nɩ kʋntʋ yɩ cɩga mʋ.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 A nan na kɩ a tusi yɩ a kɩ kʋlʋ na maŋɩ sɩ a tɩ tɩn, a sɛ tʋʋnɩ. Wǝǝnu tɩlʋ Zwifǝ bam nan na ŋɔɔnɩ ba pa amʋ tɩn na ba jɩgɩ cɩga, nɔɔn-nɔɔnʋ ba jɩgɩ cwǝŋǝ sɩ o ja amʋ o kɩ ba jɩŋa nɩ. Kʋntʋ ŋwaanɩ a laan lagɩ sɩ a vu Rom pa-farʋ wʋm tɩtɩ te mʋ, sɩ wʋntʋ di a taanɩ dɩm.»
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Fɛsitu na ni kʋntʋ tɩn, o ma ŋɔɔnɩ dɩ o kwaga nɔɔna bam, yɩ o laan daarɩ o ta dɩ Pooli o wɩ: «Nmʋ na wɩ n lagɩ sɩ Rom pa-farʋ wʋm mʋ di n taanɩ dɩm tɩn, n nan wʋ́ vu dáanɩ mʋ.»
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Da fɩnfɩɩn dɛɛn na kɛ tɩn, pɛ wʋdoŋ o yɩrɩ na yɩ Agripa tɩn ma zaŋɩ o tɔgɩ dɩ o nakɔ Bɩrɩnisi o ba Sezaarɩ. Ba tu sɩ ba jɔɔnɩ Fɛsitu dɩ o na jigi tɩʋ kʋm yuutu tɩn ŋwaanɩ mʋ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ba na kɩ da fɩnfɩɩn da tɩn, Fɛsitu ma ta taanɩ dɩlʋ na wʋ Pooli yuu nɩ tɩn o brɩ pɛ wʋm o wɩ: «Nɔɔnʋ mʋ wʋ yo seeni Felisi na jaan-o o kɩ pɩɩna digǝ nɩ yɩ o yag-o da.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 A nan ve Zeruzalɛm yɩ Zwifǝ kaanɩm yigǝ tiinǝ bam dɩ ba nakwa bam ta o taanɩ ba brɩ amʋ. Ba ma ta ba wɩ, kʋ maŋɩ sɩ a di o taanɩ nɩ kʋ maŋɩ sɩ ba gʋ-o mʋ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 A ma ta dɩ ba a wɩ, dɩbam Rom tiinǝ ba jaanɩ nɔɔnʋ dɩ́ kɩ nɔɔna jɩŋa nɩ, yɩ o ta wʋ zɩgɩ balʋ na saŋ-o tɩn yigǝ nɩ sɩ o ŋɔɔnɩ o joŋi o tɩtɩ dɩ ba na saŋ-o kʋlʋ ŋwaanɩ tɩn.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Ba laan ma tɔgɩ dɩ amʋ ba ba yo seeni. A ma wʋ pɛ taanɩ dɩm dim daanɩ. Tɩga na pʋʋrɩ tɩn, a ma zaŋɩ a nuŋi sɩ a di taanɩ dɩm. A ma pa ni sɩ ba ja nɔɔnʋ wʋm ba ba.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Balʋ na saŋ-o tɩn ma zaŋɩ sɩ ba ŋɔɔnɩ. A ya maa bʋŋɩ nɩ ba lagɩ ba ŋɔɔnɩ wo-lwaanʋ mʋ ba pa-o. Ba nan wʋ ŋɔɔnɩ kʋntʋ.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ba na zaŋɩ ba ŋɔɔnɩ kʋlʋ tɩn yɩ kantɔgɔ bɩtarɩ mʋ ba tɩtɩ Wɛ cwǝŋǝ kam ŋwaanɩ. Kʋ ma wǝli dɩ nɔɔnʋ wʋdoŋ na tɩga, o yɩrɩ mʋ Zezi, yɩ Pooli tɛ o wɩ, o ŋwɩ mʋ.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 A wʋbʋŋa ma vugimi dɩ a na wʋ́ kɩ te a di ba taanɩ dɩm tɩn. Kʋntʋ ŋwaanɩ a ma bwe Pooli, sɩ o na wʋ́ sɛ o vu Zeruzalɛm sɩ a di o taanɩ dɩm dáanɩ.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Pooli ma loori sɩ dɩ́ taá nii-o, sɩ dɩ́ daarɩ dɩ́ yagɩ taanɩ dɩm sɩ dɩ́ yuutu Rom pa-farʋ wʋm tɩtɩ laan di o taanɩ dɩm. Kʋntʋ ŋwaanɩ a ma pa ni sɩ ba taa yɩr-o, sɩ kʋ taa ve maŋa kalʋ a na wʋ́ wanɩ a pa o vu pa-farʋ wʋm te tɩn.»
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Fɛsitu na tagɩ kʋntʋ dɩd-o o ti tɩn, Agripa laan ma ta o wɩ, wʋm tɩtɩ wʋ́ ta lagɩ sɩ o ni nɔɔnʋ wʋm kʋntʋ ni-taanɩ. Fɛsitu ma lǝr-o o wɩ: «Jwaanɩ mʋ, nmʋ wʋ́ ni o taanɩ dɩm.»
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Tɩga na pʋʋrɩ tɩn, Agripa dɩ Bɩrɩnisi ma zaŋɩ ba kwɛ nɩnwaŋa lanyɩranɩ ba nuŋi. Pamaŋna bam dɩdɛɛra dɩdaanɩ tɩʋ kʋm yigǝ tiinǝ maa tɔgɩ ba kwaga, yɩ ba vu ba zʋ taanɩ dɩm dim jǝgǝ kam. Fɛsitu laan ma pa ni sɩ ba ja Pooli ba ba.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Fɛsitu ma ta o wɩ: «Pɛ Agripa dɩ abam balʋ maama na wʋ yo seeni zɩm tɩn, nii-na nɔɔnʋ wʋntʋ mʋ yɩ wʋlʋ Zwifǝ balʋ maama na wʋ Zeruzalɛm nɩ dɩ yoba seeni tɩn na jɩgɩ o taanɩ ba ŋɔɔnɩ dɩ amʋ tɩn. Ba maa tiini ba ŋɔɔnɩ dɩ dam nɩ kʋ wʋ maŋɩ sɩ nɔɔnʋ wʋntʋ daa ta ŋwɩ.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 A nan wʋ nɛ o na kɩ kʋlʋ kʋ maŋɩ sɩ dɩ́ gʋ-o tɩn. O tɩtɩ nan na wɩ o lagɩ sɩ Rom pa-farʋ wʋm mʋ di o taanɩ tɩn, amʋ lɩ wʋbʋŋa sɩ a pa o vu dáanɩ mʋ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Kʋ daarɩ, a nan ba jɩgɩ o woŋo kʋlʋ na jɩgɩ kuri tɩn sɩ a pʋpʋnɩ a pa dɩbam yuutu wʋm. Kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ a pɛ o ba o zɩgɩ abam yigǝ nɩ sɩ á nii, kʋ na dwe dɩdɩ nmʋ Pɛ Agripa yigǝ nɩ. Dɩ́ nan na bwe-o dɩ́ ti, kʋ waɩ kʋ paɩ a naɩ o woŋo kʋlʋ a na wʋ́ pʋpʋnɩ a pa pa-farʋ wʋm tɩn.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Bɛŋwaanɩ a bʋŋɩ nɩ kʋ bá ta jɩgɩ kuri sɩ a tʋŋɩ pɩɩnʋ sɩ o vu pa-farʋ wʋm te, yɩ a wʋ tagɩ o na jɩgɩ taanɩ woŋo kʋlʋ ŋwaanɩ tɩn.»
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.