Atos 25
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs NAA
1 Fɛsitu dɛɛn na tu o ji lʋgʋ kʋm tu tɩn, kʋ da yatɔ dɛ nɩ mʋ o zaŋɩ Sezaarɩ nɩ o vu Zeruzalɛm.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 O na ve o wʋra kʋntʋ tɩn, Zwifǝ bam kaanɩm yigǝ tiinǝ bam dɩ ba tɩʋ kʋm yigǝ tiinǝ bam ma vu o te ba saŋɩ Pooli.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Ba ma loor-o sɩ o wǝli-ba o pa Pooli joori o ba Zeruzalɛm. Kʋ yɩ ba na kɩ ni daanɩ sɩ ba gʋ Pooli cwǝŋǝ nɩ tɩn ŋwaanɩ mʋ ba loori Fɛsitu sɩ o kɩ kʋntʋ.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 O ma lǝri-ba o wɩ: «Pooli wʋ Sezaarɩ nɩ mʋ, yɩ ba jɩg-o ba yɩra. Kʋ nan bá daanɩ sɩ a tɩtɩ joori a vu da.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Kʋ nan na yɩ o kɩ woŋo mʋ o cɔgɩ, á pa á yigǝ tiinǝ bam tɔgɩ dɩ amʋ ba vu sɩ á laan saŋ-o dáanɩ.»
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Fɛsitu na kɩ nɩnɛɛnɩ da nana naa da fugǝ ba tɩʋ kʋm nɩ tɩn, o laan ma zaŋɩ o joori o vu Sezaarɩ. O na yi da yɩ tɩga pʋʋrɩ tɩn, o ma nuŋi o jǝni sɩ o di taanɩ dɩm. O ma pa ni sɩ ba ja Pooli ba ba.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Pooli na tu o ba o yi ba te tɩn, Zwifǝ balʋ na nuŋi Zeruzalɛm ba ba tɩn maa zɩgɩ ba gilim-o. Ba ma puli sɩ ba taa tɛ wo-lwaan-kamunnu zanzan ba pa-o, yɩ ba warɩ ba ta kʋlʋkʋlʋ sɩ kʋ brɩ nɩ kʋ yɩ cɩga.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Pooli maa ŋɔɔnɩ o joŋi o tɩtɩ o wɩ: «Amʋ wʋ kɩ kʋlʋkʋlʋ na wʋ́ wanɩ kʋ cɔgɩ Zwifǝ bam cullu tɩm dɩ ba Wɛ-di-kamunu kʋm cullu tɩm tɩn. A nan wʋ kɩ kʋlʋ na wʋ́ cɔgɩ Rom pa-farʋ wʋm yuu tɩn.»
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Fɛsitu dɛɛn maa lagɩ sɩ o pa Zwifǝ bam wʋ poli dɩd-o. Kʋntʋ ŋwaanɩ o ma bwe Pooli o wɩ: «Nmʋ wʋ́ sɛ sɩ n vu Zeruzalɛm sɩ a di nmʋ taanɩ dáanɩ na?»
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pooli ma lǝr-o o wɩ: «A nan maŋɩ a zɩgɩ nɔɔnʋ wʋlʋ Rom pa-farʋ wʋm na pɛ-o ni sɩ o di dɩbam taanɩ tɩn yigǝ nɩ mʋ, kʋ yɩ Rom nɩ mʋ ba maŋɩ sɩ ba di a taanɩ dɩm. Kʋ na yɩ Zwifǝ bam, a wʋ cɔgɩ ba kʋlʋkʋlʋ. Nmʋ tɩtɩ nan maŋɩ n ye nɩ kʋntʋ yɩ cɩga mʋ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 A nan na kɩ a tusi yɩ a kɩ kʋlʋ na maŋɩ sɩ a tɩ tɩn, a sɛ tʋʋnɩ. Wǝǝnu tɩlʋ Zwifǝ bam nan na ŋɔɔnɩ ba pa amʋ tɩn na ba jɩgɩ cɩga, nɔɔn-nɔɔnʋ ba jɩgɩ cwǝŋǝ sɩ o ja amʋ o kɩ ba jɩŋa nɩ. Kʋntʋ ŋwaanɩ a laan lagɩ sɩ a vu Rom pa-farʋ wʋm tɩtɩ te mʋ, sɩ wʋntʋ di a taanɩ dɩm.»
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Fɛsitu na ni kʋntʋ tɩn, o ma ŋɔɔnɩ dɩ o kwaga nɔɔna bam, yɩ o laan daarɩ o ta dɩ Pooli o wɩ: «Nmʋ na wɩ n lagɩ sɩ Rom pa-farʋ wʋm mʋ di n taanɩ dɩm tɩn, n nan wʋ́ vu dáanɩ mʋ.»
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Da fɩnfɩɩn dɛɛn na kɛ tɩn, pɛ wʋdoŋ o yɩrɩ na yɩ Agripa tɩn ma zaŋɩ o tɔgɩ dɩ o nakɔ Bɩrɩnisi o ba Sezaarɩ. Ba tu sɩ ba jɔɔnɩ Fɛsitu dɩ o na jigi tɩʋ kʋm yuutu tɩn ŋwaanɩ mʋ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ba na kɩ da fɩnfɩɩn da tɩn, Fɛsitu ma ta taanɩ dɩlʋ na wʋ Pooli yuu nɩ tɩn o brɩ pɛ wʋm o wɩ: «Nɔɔnʋ mʋ wʋ yo seeni Felisi na jaan-o o kɩ pɩɩna digǝ nɩ yɩ o yag-o da.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 A nan ve Zeruzalɛm yɩ Zwifǝ kaanɩm yigǝ tiinǝ bam dɩ ba nakwa bam ta o taanɩ ba brɩ amʋ. Ba ma ta ba wɩ, kʋ maŋɩ sɩ a di o taanɩ nɩ kʋ maŋɩ sɩ ba gʋ-o mʋ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 A ma ta dɩ ba a wɩ, dɩbam Rom tiinǝ ba jaanɩ nɔɔnʋ dɩ́ kɩ nɔɔna jɩŋa nɩ, yɩ o ta wʋ zɩgɩ balʋ na saŋ-o tɩn yigǝ nɩ sɩ o ŋɔɔnɩ o joŋi o tɩtɩ dɩ ba na saŋ-o kʋlʋ ŋwaanɩ tɩn.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ba laan ma tɔgɩ dɩ amʋ ba ba yo seeni. A ma wʋ pɛ taanɩ dɩm dim daanɩ. Tɩga na pʋʋrɩ tɩn, a ma zaŋɩ a nuŋi sɩ a di taanɩ dɩm. A ma pa ni sɩ ba ja nɔɔnʋ wʋm ba ba.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Balʋ na saŋ-o tɩn ma zaŋɩ sɩ ba ŋɔɔnɩ. A ya maa bʋŋɩ nɩ ba lagɩ ba ŋɔɔnɩ wo-lwaanʋ mʋ ba pa-o. Ba nan wʋ ŋɔɔnɩ kʋntʋ.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ba na zaŋɩ ba ŋɔɔnɩ kʋlʋ tɩn yɩ kantɔgɔ bɩtarɩ mʋ ba tɩtɩ Wɛ cwǝŋǝ kam ŋwaanɩ. Kʋ ma wǝli dɩ nɔɔnʋ wʋdoŋ na tɩga, o yɩrɩ mʋ Zezi, yɩ Pooli tɛ o wɩ, o ŋwɩ mʋ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 A wʋbʋŋa ma vugimi dɩ a na wʋ́ kɩ te a di ba taanɩ dɩm tɩn. Kʋntʋ ŋwaanɩ a ma bwe Pooli, sɩ o na wʋ́ sɛ o vu Zeruzalɛm sɩ a di o taanɩ dɩm dáanɩ.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Pooli ma loori sɩ dɩ́ taá nii-o, sɩ dɩ́ daarɩ dɩ́ yagɩ taanɩ dɩm sɩ dɩ́ yuutu Rom pa-farʋ wʋm tɩtɩ laan di o taanɩ dɩm. Kʋntʋ ŋwaanɩ a ma pa ni sɩ ba taa yɩr-o, sɩ kʋ taa ve maŋa kalʋ a na wʋ́ wanɩ a pa o vu pa-farʋ wʋm te tɩn.»
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Fɛsitu na tagɩ kʋntʋ dɩd-o o ti tɩn, Agripa laan ma ta o wɩ, wʋm tɩtɩ wʋ́ ta lagɩ sɩ o ni nɔɔnʋ wʋm kʋntʋ ni-taanɩ. Fɛsitu ma lǝr-o o wɩ: «Jwaanɩ mʋ, nmʋ wʋ́ ni o taanɩ dɩm.»
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Tɩga na pʋʋrɩ tɩn, Agripa dɩ Bɩrɩnisi ma zaŋɩ ba kwɛ nɩnwaŋa lanyɩranɩ ba nuŋi. Pamaŋna bam dɩdɛɛra dɩdaanɩ tɩʋ kʋm yigǝ tiinǝ maa tɔgɩ ba kwaga, yɩ ba vu ba zʋ taanɩ dɩm dim jǝgǝ kam. Fɛsitu laan ma pa ni sɩ ba ja Pooli ba ba.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Fɛsitu ma ta o wɩ: «Pɛ Agripa dɩ abam balʋ maama na wʋ yo seeni zɩm tɩn, nii-na nɔɔnʋ wʋntʋ mʋ yɩ wʋlʋ Zwifǝ balʋ maama na wʋ Zeruzalɛm nɩ dɩ yoba seeni tɩn na jɩgɩ o taanɩ ba ŋɔɔnɩ dɩ amʋ tɩn. Ba maa tiini ba ŋɔɔnɩ dɩ dam nɩ kʋ wʋ maŋɩ sɩ nɔɔnʋ wʋntʋ daa ta ŋwɩ.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 A nan wʋ nɛ o na kɩ kʋlʋ kʋ maŋɩ sɩ dɩ́ gʋ-o tɩn. O tɩtɩ nan na wɩ o lagɩ sɩ Rom pa-farʋ wʋm mʋ di o taanɩ tɩn, amʋ lɩ wʋbʋŋa sɩ a pa o vu dáanɩ mʋ.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Kʋ daarɩ, a nan ba jɩgɩ o woŋo kʋlʋ na jɩgɩ kuri tɩn sɩ a pʋpʋnɩ a pa dɩbam yuutu wʋm. Kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ a pɛ o ba o zɩgɩ abam yigǝ nɩ sɩ á nii, kʋ na dwe dɩdɩ nmʋ Pɛ Agripa yigǝ nɩ. Dɩ́ nan na bwe-o dɩ́ ti, kʋ waɩ kʋ paɩ a naɩ o woŋo kʋlʋ a na wʋ́ pʋpʋnɩ a pa pa-farʋ wʋm tɩn.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Bɛŋwaanɩ a bʋŋɩ nɩ kʋ bá ta jɩgɩ kuri sɩ a tʋŋɩ pɩɩnʋ sɩ o vu pa-farʋ wʋm te, yɩ a wʋ tagɩ o na jɩgɩ taanɩ woŋo kʋlʋ ŋwaanɩ tɩn.»
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.