Atos 15

Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nɔɔna badonnǝ ma zaŋɩ Zude nɩ ba vu Antɩɔsɩ. Ba maa wʋra ba brɩ Zezi karabiǝ bam ba wɩ: «Abam na wʋ sɛ á tɔgɩ Moyisi cullu tɩm na brɩ te sɩ á go á bǝkǝri, á bá wanɩ á na vrɩm.»
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pooli dɩ Banabasɩ na ni kʋntʋ tɩn, ba ma tiini ba magɩ kantɔgɔ dɩ nɔɔna bam. Kʋntʋ ŋwaanɩ Zezi kɔgɔ kʋm ma lɩ wʋbʋŋa sɩ ba lɩ Pooli dɩ Banabasɩ dɩ nɔɔna badonnǝ ba wʋnɩ, sɩ ba ja taanɩ dɩm ba vu Zeruzalɛm ba kɩ Zezi tɩntʋŋna bam dɩ nakwa bam jɩa nɩ.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Zezi kɔgɔ kʋm ma banɩ-ba yɩ ba kɛ. Ba ma vu ba da Fenisi dɩ Samari je sɩm. Ba na maa ve tɩn, ba maa tɛ dwi-gɛ tiinǝ na lǝni ba wʋrʋ ba sɛ Wɛ te tɩn ba brɩ nɔɔna bam. Zezi karabiǝ bam na ni kʋntʋ tɩn, kʋ ma pa ba maama jɩgɩ wʋpolo lanyɩranɩ.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Ba ma vu ba yi Zeruzalɛm. Zezi tɩntʋŋna bam dɩ o kɔgɔ kʋm maama dɩ ba nakwa bam ma jeeri-ba lanyɩranɩ. Ba laan ma maŋɩ ba brɩ-ba Wɛ na kɩ kʋlʋ dɩ ba tɩn.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Zwifǝ badaara balʋ na wʋ Farizɩan kɔgɔ kʋm wʋnɩ yɩ ba ba ba tɔgɩ Zezi tɩn ni taanɩ dɩm. Ba ma zaŋɩ ba ta ba wɩ: «Nɔɔna bantʋ maŋɩ sɩ ba go ba bǝkǝri mʋ, sɩ ba daarɩ ba sɛ Moyisi cullu tɩm maama na brɩ te tɩn.»
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Zezi tɩntʋŋna bam dɩ o kɔgɔ kʋm nakwa bam ma la daanɩ sɩ ba bwɛ taanɩ dɩm ba nii.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Ba na magɩ kantɔgɔ taan tɩn, Pɩyɛɛrɩ ma zaŋɩ ba wʋnɩ o ta o wɩ: «A ko-biǝ-ba, abam ye sɩ Wɛ dɛɛn kuri amʋ abam wʋnɩ, sɩ a vu dwi-gɛ tiinǝ bam te sɩ a brɩ-ba DƖ kwǝr-ywǝŋǝ kam, sɩ ba daarɩ ba sɛ-ka.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Wɛ na ye nɔɔna wʋbʋŋa na yɩ te tɩn, DƖ ma pa-ba DƖ Joro kʋm, nɩ DƖ na maŋɩ DƖ pa dɩbam te tɩn, sɩ kʋ brɩ nɩ DƖ sɩɩnɩ DƖ vrɩ-ba ba lwarɩm wʋnɩ.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 DƖ ma wʋ pɔɔrɩ bantʋ dɩ dɩbam daanɩ. DƖ fɔgɩ DƖ kwɛ ba wʋbʋŋa mʋ dɩ ba na kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Zezi tɩn ŋwaanɩ.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Kʋntʋ tɩn, bɛŋwaanɩ mʋ á bʋŋɩ sɩ á maŋɩ Wɛ á nii dɩ á na lagɩ á pa Zezi karabiǝ bam zɩŋɩ zɩla yalʋ na dummǝ ya dwe-ba tɩn? Kʋ na yɩ dɩbam nabaara bam naa dɩbam tɩtɩ dɩ, dɩ́ warɩ dɩ́ tɔgɩ kǝnǝ yantʋ cwǝŋǝ, yɩ á lagɩ á pa bantʋ tɔgɩ-ka.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Kʋ nan daɩ kʋntʋ. Wɛ na joŋi dɩbam DƖ yagɩ te tɩn, kʋ yɩ dɩ́ Yuutu Zezi zaanɩ dɩm ŋwaanɩ mʋ, dɩ dɩ́ na kɩ dɩ́ wʋ-dɩdʋa dɩd-o tɩn. Kʋ nan yɩ bɩdwɩ mʋ dɩ bantʋ dɩ.»
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Ba kɔgɔ kʋm maa je, yɩ ba cǝgi sɔɔ sɩ ba ni taanɩ dɩm. Pooli dɩ Banabasɩ ma zaŋɩ ba ta Wɛ na dɛ bantʋ jɩŋa DƖ kɩ wo-kɩnkagɩla dɩ wǝǝnu tɩlʋ na brɩ DƖ dam dwi-gɛ tiinǝ bam te tɩn.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ba na ŋɔɔnɩ ba ti tɩn, Zakɩ ma zaŋɩ o ta o wɩ: «A ko-biǝ-ba, á cǝgi-na a na lagɩ a ta kʋlʋ tɩn.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simɔn Pɩyɛɛrɩ maŋɩ o ta o brɩ dɩbam, Wɛ na sɩŋɩ DƖ brɩ DƖ tɩtɩ dwi-gɛ tiinǝ bam tee nɩ yɩ DƖ lɩ nɔɔna ba wʋnɩ sɩ ba taa yɩ DƖ tɩtɩ nɔɔna te tɩn.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Wɛ nijoŋnǝ bam na tagɩ kʋlʋ faŋa faŋa tɩn dɩdaanɩ kǝm dɩntʋ maama yɩ bɩdwɩ mʋ. Kʋ pʋpʋnɩ Wɛ tɔnɔ kʋm wʋnɩ kʋ wɩ:
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‹Kʋntʋ kwaga nɩ amʋ Wɛ wʋ́ joori a ba,
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Kʋntʋ tɩn, nɔɔna balʋ na daarɩ tɩn wʋ́ kwaanɩ sɩ ba lwarɩ amʋ wʋlʋ na yɩ ba Yuutu Baŋa-Wɛ tɩn.
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 DƖ maŋɩ DƖ pa nɔɔna lwarɩ wǝǝnu tɩntʋ ni nɩ faŋa faŋa mʋ.› »
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Zakɩ ta ma ta o wɩ: «Kʋntʋ ŋwaanɩ amʋ bʋŋɩ sɩ, dɩ́ wʋ maŋɩ sɩ dɩ́ yaarɩ dwi-gɛ tiinǝ balʋ na tu ba sɛ Wɛ tɩn.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Dɩ́ nan na wʋ́ kɩ kʋlʋ tɩn, dɩ́ wʋ́ pʋpʋnɩ tɔnɔ mʋ dɩ́ pa-ba, sɩ dɩ́ brɩ-ba nɩ ba daa yɩ taa di wʋdiu kʋlʋ nɔɔna na mɛ ba kaanɩ jwǝnǝ yɩ kʋ ba lana tɩn, sɩ ba yɩ cɔgɩ ba tɩtɩ dɩ kaana, sɩ kaana dɩ yɩ cɔgɩ ba tɩtɩ dɩ baara. Dɩ́ wʋ́ ta dɩ ba sɩ ba yɩ di varɩm wʋlʋ ba na jujugi ba gʋ tɩn, sɩ ba yɩ di jana dɩ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Bɛŋwaanɩ, kʋ na sɩŋɩ faŋa faŋa tɩn, ba maŋɩ ba karɩmɩ Moyisi tɔnɔ kʋm Zwifǝ Wɛ-di sɩm nɩ ba siun dɛ maama wʋnɩ, yɩ nɔɔna yǝni ba brɩ wǝǝnu tɩlʋ na pʋpʋnɩ da tɩn tɩɩnɩ dɩm maama wʋnɩ.»
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ba maama na ni kʋntʋ tɩn, Zezi tɩntʋŋna bam dɩ o kɔgɔ kʋm nakwa bam maa lɩ wʋbʋŋa sɩ ba lɩ nɔɔna ba wʋnɩ, sɩ ba tɔgɩ dɩ Pooli dɩ Banabasɩ ba vu Antɩɔsɩ. Ba dɛɛn ma lɩ nɔɔna bale balʋ na yɩ yigǝ tiinǝ ba kɔgɔ kʋm wʋnɩ tɩn. Ba dɩdʋa yɩrɩ mʋ Zudi wʋlʋ yɩrɩ dɩdoŋ na yɩ Basaba tɩn. Wʋdoŋ wʋm yɩrɩ mʋ Silasɩ.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Ba ma pʋpʋnɩ tɔnɔ sɩ ba tʋŋɩ-ba dɩ kʋ, yɩ tɔnɔ kʋm wʋnɩ kʋ wɩ:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Dɩbam ni nɩ dɩ́ kɔgɔ kʋm nɔɔna badonnǝ mʋ zaŋɩ ba ba abam te, ba yaarɩ abam ba pa á wʋbʋŋa cɔgɩ dɩ kʋlʋ ba na brɩ abam tɩn. Dɩbam nan wʋ pɛ-ba cwǝŋǝ sɩ ba kɩ kʋntʋ.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Kʋntʋ ŋwaanɩ dɩbam maama mʋ kɩ ni daanɩ sɩ dɩ́ lɩ nɔɔna dɩ́ tʋŋɩ-ba abam tee nɩ, sɩ ba tɔgɩ dɩ dɩbam cilon-sonnu Banabasɩ dɩ Pooli ba ba.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bantʋ mʋ yɩ balʋ na kwe ba ŋwɩa maama ba pa dɩ́ Yuutu Zezi Krisi tɩtʋŋa yam ŋwaanɩ tɩn.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dɩbam nan mʋ tʋŋɩ Zudi dɩ Silasɩ abam tee nɩ, sɩ ba ba ba fɔgɩ ba ŋɔɔnɩ ba brɩ abam kʋlʋ dɩ́ na pʋpʋnɩ tɩn.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Wɛ Joro kʋm dɩdaanɩ dɩbam maama bʋŋɩ nɩ kʋ wʋ maŋɩ sɩ dɩ́ yaarɩ abam zanzan. Woŋo kʋlʋ yɩranɩ na yɩ fɩfɩʋn sɩ á yɩ kɩ tɩn mʋ tɩntʋ:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Á yɩ zaŋɩ á di wʋdiu kʋlʋ ba na mɛ ba kaanɩ jwǝnǝ tɩn. Á yɩ di jana. Á yɩ di varɩm wʋlʋ ba na jujugi ba gʋ tɩn. Á yɩ cɔgɩ á tɩtɩ dɩ kaana, sɩ kaana dɩ yɩ cɔgɩ ba tɩtɩ dɩ baara. Á na jɩgɩ á tɩtɩ dɩ wǝǝnu tɩntʋ maama, á wʋ́ taá kɩ lanyɩranɩ. Wɛ wʋ́ pa abam yazurǝ.»
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Ba na pʋpʋnɩ kʋntʋ ba ti tɩn, ba laan ma tʋŋɩ nɔɔna bam sɩ ba vu Antɩɔsɩ. Ba na yi da tɩn, ba ma la ba kɔgɔ kʋm maama daanɩ, yɩ ba daarɩ ba pa-ba tɔnɔ kʋm sɩ ba karɩmɩ.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Nɔɔna bam na karɩmɩ tɔnɔ kʋm tɩn, ba maa jɩgɩ wʋpolo lanyɩranɩ dɩ kʋ na fɔgɩ kʋ zǝni ba wʋbʋŋa tɩn.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Zudi dɩ Silasɩ na yɩ Wɛ nijoŋnǝ tɩn dɛɛn ma tiini ba ŋɔɔnɩ dɩ nɔɔna bam ba pa ba na pu-dɩa dɩ baarɩ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Ba maa daanɩ ba tee nɩ, yɩ ba ba ba lagɩ ba viiri. Zezi kɔgɔ kʋm nɔɔna bam ma banɩ-ba, yɩ ba joori ba vu balʋ na tʋŋɩ-ba tɩn te dɩ yazurǝ.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Silasɩ ma lɩ wʋbʋŋa sɩ o maŋɩ da.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Kʋ daarɩ Pooli dɩ Banabasɩ dɩ ma maŋɩ Antɩɔsɩ nɩ. Ba dɛɛn maa tɔgɩ dɩ nɔɔna zanzan ba tɔɔlɩ dɩ́ Yuutu Wɛ kwǝrǝ kam yɩ ba brɩ DƖ cɩga kam.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ba na daanɩ da da yagratʋ tɩn, Pooli ma ta dɩ Banabasɩ o wɩ: «Pa dɩ́ joori dɩ́ vu dɩ́ nii dɩ́ ko-biǝ bam tɩɩnɩ dɩlʋ maama wʋnɩ dɩ́ na maŋɩ dɩ́ tɔɔlɩ dɩ́ Yuutu wʋm kwǝrǝ kam da tɩn, sɩ dɩ́ nii kʋ na yɩ te tɩn.»
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Banabasɩ ma sɛ yɩ o lagɩ sɩ Zan Marɩkɩ taa tɔgɩ dɩdaanɩ ba o tʋŋa.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Pooli maa bʋŋɩ nɩ kʋ wʋ maŋɩ sɩ o tɔgɩ o wǝli ba wʋnɩ, bɛŋwaanɩ maŋa kalʋ ba dɛɛn na wʋ Pamfili nɩ tɩn wʋntʋ yagɩ-ba mʋ, yɩ o daa ba tɔgɩ dɩ ba o tʋŋa.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Ba ma tiini ba magɩ kantɔgɔ daanɩ, yɩ kʋ pa ba pwɛ da-tee nɩ. Banabasɩ ma ja Zan Marɩkɩ yɩ ba vu ba zʋ naboro sɩ ba vu Sipri.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pooli dɩ ma lɩ Silasɩ sɩ ba tɔgɩ daanɩ ba vu. Zezi karabiǝ bam ma kɩ-ba dɩ́ Yuutu wʋm jɩŋa nɩ sɩ o zǝni-ba. Ba laan ma zaŋɩ ba kɛ.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ba ma tɔgɩ Siiri dɩ Silisi wʋ, yɩ ba pa Zezi kɔgɔ kʋm nɔɔna bam na wʋ je sɩlʋ maama tɩn fɔgɩ ba zɩgɩ dɩ dam lanyɩranɩ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.