Romanos 7
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs VC
1 Niŋgu-nambwe wukale, naporo ŋgua ŋine ilâ pa miki tamâta ŋinde muŋga kapanâna sondo ndo ŋana ŋgua tukuŋa kâ. Miki kasama tu zo ŋana tamâta toŋge imo via yo, ande ŋgua tukuŋa uru ikai poe papa i. Aŋga zo ŋana i ma imâte, ande i imo ŋgua tukuŋa kalo kilo, ande tia.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Naŋa ma asia ŋgua lâ pakâeŋa ne mâsi tini ŋana aveta ŋine ipâŋga nia yo. Ambo taine toŋge ikâe lâ, aku i kaiwa tamâne imo via yo, ande ŋgua tukuŋa ipa i lâ taitu kuku kaiwa tamâne. Ambo taine ŋinde kaiwa tamâne ma imâte, ande i imo pakâeŋa ne ŋgua tukuŋa ŋinde kalo, ande tia.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Ambo taine ŋinde kaiwa tamâne imo via yo, andeta taine ŋinde ilâ ikeno kuku tamâne toŋge, ande kinzi ma siporo tu i nde taine ŋana itambira tini potomule kâ. Ambo i kaiwa tamâne imâte lâ, ande i imo pakâeŋa ne ŋgua tukuŋa ŋinde kalo tia. Mine kala, ambo taine ŋinde itu ikai tamâne wasaseki toŋge, ande i ma imo itogo taine ŋana itambira tini potomule kâ, ande tia.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Niŋgu-nambwe wukale, miki kala kamo mine nâ. Muŋgani miki kapasipa lâ taitu kuku Kirisi, aku ŋinde itogo miki kamâte kuku i. Mine nde miki ŋandai kamo ŋgua tukuŋa kalo ŋga. Kala ŋine miki kamo tamâta toŋge ne tamâta, tamâtani ndaina Maro Kindeni muŋga ipaŋo lâ mateŋa nianzi imandi imo via kilo. Maro Kindeni iveta mine ŋana ivila kinda tu taveta vetâŋa ara, ikura ipatea pa kinda mine.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Nanayoni, lâ zo ŋinde kinda tapono muli yo pa ilo-kalo siŋga ne vetâŋa, ande ŋgua-tukuŋa iveta ilo-kalo sakamao ŋinde ipâŋga nia yo, kala taveta kiesaka. Aku ilo-kalo siŋga ŋinde io kinda lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Lâ zo ŋinde, Mose ne ŋgua tukuŋa imo itogo wâlo ŋana ipa kinda kaika kâ. Andeta muli ŋga kinda tapasipa kuku Kirisi ne mateŋa. Mine kala zo ŋine kinda tamo ŋgua tukuŋa kalo, ande tia. Muŋgani yo, ande kinda uru tapaveta kuku vetâŋa ndia rârâni kinzi muŋga siŋgere lâ ŋgua tukuŋa ne pepa tini ikeno. Andeta kala ŋine kinda tapaveta kuku vetâŋa wasaseki ndia rârâni Koroani Sapâŋa itula pa kinda. Mine nde kinda taveta wurâta sondo nâ pa Maro Kindeni.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Mao nâ, muŋga ŋgua tukuŋa iveta ilo-kalo sakamao ŋinde ipâŋga nia yo, kala kinda taveta kiesaka. Mine nde kinda ma taporo mana. Tiambo kinda ma taporo tu, “Ŋgua tukuŋa nde kelekele sakamao ndo, itogo kiesaka mine”, a? Kinda ma taporo ŋgua kaŋa mine tia ndo! Miki kalomi ŋgere sondo ŋga; ambo ŋgua tukuŋa ŋandai itula vetâŋa pinde kilala pwataki tu vetâŋa ŋinde nde kiesaka, ande naŋa ma azizâla tu vetâŋa ndia nde ara aŋga vetâŋa ndia nde sakamao. Ŋgua tukuŋa toŋge ikeno mine tu, “Noko ma ilo yosi pa noko tini pinde nenzi kelekele ndimo.” Ambo ŋgua tukuŋa ŋinde ikeno tia, ande naŋa ma azizâla tu ilo-yosiŋa ne mâsi nde kiesaka.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Andeta kiesaka iyoka ŋgua tukuŋa ne nzâla imâ ku igagati iloŋgu kaloŋgu ŋana iloŋgu yosi pa kelekele kie-kie. Miki kaloŋo ŋga; ambo ŋgua tukuŋa ikeno tia, ande kiesaka ne walo ma ikeno ŋana iveta sâ toŋge tia.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Muŋgani, lâ zo ŋinde naŋa asama Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa tia yo yo, ande naŋa atu naŋa amo viâŋgu. Andeta muli ŋga apanâna ŋana Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa kâ, aku kiesaka ne walo ipâŋga ŋalae tina,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 kala naŋa apâŋga lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ. Nia ndoyo Maro Kindeni ipatea tu ŋgua tukuŋa ma via ilanzi tamâta. Andeta naŋa ŋandai akai via lâ ŋgua tukuŋa tini ŋga. Ŋgua tukuŋa io naŋa lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ,
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 ŋana tu kiesaka iyoka ŋgua tukuŋa ne nzâla imâ ku ilaŋe naŋa. Mine kala kiesaka iveta ŋgua tukuŋa ipâŋga kelekele ŋana ikai naŋa alâ pa mateŋa kâ.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ayo, kinda ma taporo ŋgua kaŋa mana ŋana ŋgua tukuŋa kâ. Maro Kindeni tamwata io ŋgua tukuŋa imâ pa kinda. Mine nde kinda tasama tu i ne ŋgua tukuŋa rârâni nde sapâŋa, aku ne ŋgua tukuŋa rârâni uru ivila kinda sondo ndo ŋana itula vetâŋa ara kilala pwataki pa kinda.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Mana mana, a? Tiambo kelekele ara ŋinde io naŋa lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ, a? Tia ndo kanaŋo! Kiesaka nâ iveta mine pa naŋa. Kiesaka muŋga ipasipa lâ taitu kuku ŋgua tukuŋa ara ŋinde, kala io naŋa lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ. Maro Kindeni isâu pa kiesaka tu ma iveta vetâŋa kie mine, ŋana tu i ilo tu kiesaka kilala ma ipâŋga nia yo. Mine kala Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa ŋinde itula kiesaka kilala pwataki tu ŋinde nde kelekele sakamao ndo.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Kinda tasama tu Maro Kindeni tamwata io ŋgua tukuŋa imâ pa kinda. Andeta naŋa nde tamâta nâ, kala uru amo tava ilo-kalo siŋga. Mine nde naŋa amo atogo kiesaka ne wurâta tamâta kaa nâ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Naŋa atu asama mine; ŋana sâ kâ ŋga naŋa uru aveta vetâŋa pinde. Andeta ŋinde duvi naŋa asama tia. Vetâŋa ndia naŋa iloŋgu tu aveta, ande aveta vetâŋa ŋinde tia. Aŋga vetâŋa ndia tiniŋgu pwâka ndo tu aveta, ande naŋa aveta vetâŋani ndaina.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Naŋa warakâŋgu tiniŋgu pwâka ŋana aveta vetâŋa sakamao pinde, andeta zo katiŋe naŋa aveta vetâŋani ndaina, aku kaloŋgu loko ŋana. Aku ŋinde itula pwataki tu naŋa amora Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa tu kelekele ara nâ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Mine kala naŋa warakâŋgu nâ aveta vetâŋa sakamao ŋinde, ande tia. Kiesaka imo iloŋgu kaloŋgu, aku kiesaka ŋinde nâ iveta vetâŋa sakamao ŋinde.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Naŋa nde tamâta nâ, aku asama tu naneŋgu ilo-kalo siŋga ikura tu igagatina ŋana aveta vetâŋa ara toŋge, ande tia. Mao nâ, naŋa iloŋgu tu aveta vetâŋa ara, andeta akura tu aveta mine tia.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Vetâŋa ara ndia naŋa iloŋgu tu aveta, ande ŋinde aveta tia. Aŋga vetâŋa potomule ndia tiniŋgu pwâka tu aveta, ande ŋinde naŋa aveta.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Naŋa tiniŋgu pwâka tu aveta vetâŋa sakamao pinde, andeta uru aveta vetâŋani ndaina. Aku ŋinde itula pwataki tu naŋa warakâŋgu nâ aveta vetâŋa sakamao ŋinde, ande tia. Kiesaka imo iloŋgu kaloŋgu, aku kiesaka ŋinde nâ iveta vetâŋa sakamao ŋinde.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Mine kala naŋa asama tu vetâŋa kie mine uru ipâŋga pana; lâ zo ndia naŋa atu aveta vetâŋa ara pinde, ande vetâŋa sakamao uru isae nzâla pana, kala akura tu aveta vetâŋa sakamao nâ.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Mao nâ, naŋa iloŋgu ndo tu apono muli pa Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Andeta naŋa asama tu ŋgua tukuŋa kie toŋge ikeno iloŋgu kaloŋgu, aku ŋgua tukuŋa ŋinde uru ipara kuku Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa ŋinde naŋa iloŋgu papa. Ŋinde nde kiesaka ne ŋgua tukuŋa, aku ŋinde uru ipa naŋa kaika wa ikai poe pa iloŋgu kaloŋgu wa.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Opopo, malia ŋine uru iyaula naŋa iloŋgu kaloŋgu ndo lâ! Ea ma ivilana ku izavaru kiesaka ne kaika ŋinde piti lâ karaeŋgu ŋine imo mateŋa kalo, a?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Naŋa kawâŋgu ndaŋge ŋalae ilâ pa Maro Kindeni! Kinda nenda Maro Ŋalae Yesu Kirisi ma ikai Maro Kindeni ne pavilâŋa imâ pa naŋa.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.