Romanos 7
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA
1 Niŋgu-nambwe wukale, naporo ŋgua ŋine ilâ pa miki tamâta ŋinde muŋga kapanâna sondo ndo ŋana ŋgua tukuŋa kâ. Miki kasama tu zo ŋana tamâta toŋge imo via yo, ande ŋgua tukuŋa uru ikai poe papa i. Aŋga zo ŋana i ma imâte, ande i imo ŋgua tukuŋa kalo kilo, ande tia.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Naŋa ma asia ŋgua lâ pakâeŋa ne mâsi tini ŋana aveta ŋine ipâŋga nia yo. Ambo taine toŋge ikâe lâ, aku i kaiwa tamâne imo via yo, ande ŋgua tukuŋa ipa i lâ taitu kuku kaiwa tamâne. Ambo taine ŋinde kaiwa tamâne ma imâte, ande i imo pakâeŋa ne ŋgua tukuŋa ŋinde kalo, ande tia.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Ambo taine ŋinde kaiwa tamâne imo via yo, andeta taine ŋinde ilâ ikeno kuku tamâne toŋge, ande kinzi ma siporo tu i nde taine ŋana itambira tini potomule kâ. Ambo i kaiwa tamâne imâte lâ, ande i imo pakâeŋa ne ŋgua tukuŋa ŋinde kalo tia. Mine kala, ambo taine ŋinde itu ikai tamâne wasaseki toŋge, ande i ma imo itogo taine ŋana itambira tini potomule kâ, ande tia.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Niŋgu-nambwe wukale, miki kala kamo mine nâ. Muŋgani miki kapasipa lâ taitu kuku Kirisi, aku ŋinde itogo miki kamâte kuku i. Mine nde miki ŋandai kamo ŋgua tukuŋa kalo ŋga. Kala ŋine miki kamo tamâta toŋge ne tamâta, tamâtani ndaina Maro Kindeni muŋga ipaŋo lâ mateŋa nianzi imandi imo via kilo. Maro Kindeni iveta mine ŋana ivila kinda tu taveta vetâŋa ara, ikura ipatea pa kinda mine.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Nanayoni, lâ zo ŋinde kinda tapono muli yo pa ilo-kalo siŋga ne vetâŋa, ande ŋgua-tukuŋa iveta ilo-kalo sakamao ŋinde ipâŋga nia yo, kala taveta kiesaka. Aku ilo-kalo siŋga ŋinde io kinda lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Lâ zo ŋinde, Mose ne ŋgua tukuŋa imo itogo wâlo ŋana ipa kinda kaika kâ. Andeta muli ŋga kinda tapasipa kuku Kirisi ne mateŋa. Mine kala zo ŋine kinda tamo ŋgua tukuŋa kalo, ande tia. Muŋgani yo, ande kinda uru tapaveta kuku vetâŋa ndia rârâni kinzi muŋga siŋgere lâ ŋgua tukuŋa ne pepa tini ikeno. Andeta kala ŋine kinda tapaveta kuku vetâŋa wasaseki ndia rârâni Koroani Sapâŋa itula pa kinda. Mine nde kinda taveta wurâta sondo nâ pa Maro Kindeni.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Mao nâ, muŋga ŋgua tukuŋa iveta ilo-kalo sakamao ŋinde ipâŋga nia yo, kala kinda taveta kiesaka. Mine nde kinda ma taporo mana. Tiambo kinda ma taporo tu, “Ŋgua tukuŋa nde kelekele sakamao ndo, itogo kiesaka mine”, a? Kinda ma taporo ŋgua kaŋa mine tia ndo! Miki kalomi ŋgere sondo ŋga; ambo ŋgua tukuŋa ŋandai itula vetâŋa pinde kilala pwataki tu vetâŋa ŋinde nde kiesaka, ande naŋa ma azizâla tu vetâŋa ndia nde ara aŋga vetâŋa ndia nde sakamao. Ŋgua tukuŋa toŋge ikeno mine tu, “Noko ma ilo yosi pa noko tini pinde nenzi kelekele ndimo.” Ambo ŋgua tukuŋa ŋinde ikeno tia, ande naŋa ma azizâla tu ilo-yosiŋa ne mâsi nde kiesaka.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Andeta kiesaka iyoka ŋgua tukuŋa ne nzâla imâ ku igagati iloŋgu kaloŋgu ŋana iloŋgu yosi pa kelekele kie-kie. Miki kaloŋo ŋga; ambo ŋgua tukuŋa ikeno tia, ande kiesaka ne walo ma ikeno ŋana iveta sâ toŋge tia.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Muŋgani, lâ zo ŋinde naŋa asama Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa tia yo yo, ande naŋa atu naŋa amo viâŋgu. Andeta muli ŋga apanâna ŋana Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa kâ, aku kiesaka ne walo ipâŋga ŋalae tina,
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 kala naŋa apâŋga lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ. Nia ndoyo Maro Kindeni ipatea tu ŋgua tukuŋa ma via ilanzi tamâta. Andeta naŋa ŋandai akai via lâ ŋgua tukuŋa tini ŋga. Ŋgua tukuŋa io naŋa lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ,
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 ŋana tu kiesaka iyoka ŋgua tukuŋa ne nzâla imâ ku ilaŋe naŋa. Mine kala kiesaka iveta ŋgua tukuŋa ipâŋga kelekele ŋana ikai naŋa alâ pa mateŋa kâ.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Ayo, kinda ma taporo ŋgua kaŋa mana ŋana ŋgua tukuŋa kâ. Maro Kindeni tamwata io ŋgua tukuŋa imâ pa kinda. Mine nde kinda tasama tu i ne ŋgua tukuŋa rârâni nde sapâŋa, aku ne ŋgua tukuŋa rârâni uru ivila kinda sondo ndo ŋana itula vetâŋa ara kilala pwataki pa kinda.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Mana mana, a? Tiambo kelekele ara ŋinde io naŋa lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ, a? Tia ndo kanaŋo! Kiesaka nâ iveta mine pa naŋa. Kiesaka muŋga ipasipa lâ taitu kuku ŋgua tukuŋa ara ŋinde, kala io naŋa lâ nzâla ŋinde ilâ pa mateŋa kâ. Maro Kindeni isâu pa kiesaka tu ma iveta vetâŋa kie mine, ŋana tu i ilo tu kiesaka kilala ma ipâŋga nia yo. Mine kala Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa ŋinde itula kiesaka kilala pwataki tu ŋinde nde kelekele sakamao ndo.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Kinda tasama tu Maro Kindeni tamwata io ŋgua tukuŋa imâ pa kinda. Andeta naŋa nde tamâta nâ, kala uru amo tava ilo-kalo siŋga. Mine nde naŋa amo atogo kiesaka ne wurâta tamâta kaa nâ.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Naŋa atu asama mine; ŋana sâ kâ ŋga naŋa uru aveta vetâŋa pinde. Andeta ŋinde duvi naŋa asama tia. Vetâŋa ndia naŋa iloŋgu tu aveta, ande aveta vetâŋa ŋinde tia. Aŋga vetâŋa ndia tiniŋgu pwâka ndo tu aveta, ande naŋa aveta vetâŋani ndaina.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Naŋa warakâŋgu tiniŋgu pwâka ŋana aveta vetâŋa sakamao pinde, andeta zo katiŋe naŋa aveta vetâŋani ndaina, aku kaloŋgu loko ŋana. Aku ŋinde itula pwataki tu naŋa amora Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa tu kelekele ara nâ.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Mine kala naŋa warakâŋgu nâ aveta vetâŋa sakamao ŋinde, ande tia. Kiesaka imo iloŋgu kaloŋgu, aku kiesaka ŋinde nâ iveta vetâŋa sakamao ŋinde.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Naŋa nde tamâta nâ, aku asama tu naneŋgu ilo-kalo siŋga ikura tu igagatina ŋana aveta vetâŋa ara toŋge, ande tia. Mao nâ, naŋa iloŋgu tu aveta vetâŋa ara, andeta akura tu aveta mine tia.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Vetâŋa ara ndia naŋa iloŋgu tu aveta, ande ŋinde aveta tia. Aŋga vetâŋa potomule ndia tiniŋgu pwâka tu aveta, ande ŋinde naŋa aveta.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Naŋa tiniŋgu pwâka tu aveta vetâŋa sakamao pinde, andeta uru aveta vetâŋani ndaina. Aku ŋinde itula pwataki tu naŋa warakâŋgu nâ aveta vetâŋa sakamao ŋinde, ande tia. Kiesaka imo iloŋgu kaloŋgu, aku kiesaka ŋinde nâ iveta vetâŋa sakamao ŋinde.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Mine kala naŋa asama tu vetâŋa kie mine uru ipâŋga pana; lâ zo ndia naŋa atu aveta vetâŋa ara pinde, ande vetâŋa sakamao uru isae nzâla pana, kala akura tu aveta vetâŋa sakamao nâ.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Mao nâ, naŋa iloŋgu ndo tu apono muli pa Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Andeta naŋa asama tu ŋgua tukuŋa kie toŋge ikeno iloŋgu kaloŋgu, aku ŋgua tukuŋa ŋinde uru ipara kuku Maro Kindeni ne ŋgua tukuŋa ŋinde naŋa iloŋgu papa. Ŋinde nde kiesaka ne ŋgua tukuŋa, aku ŋinde uru ipa naŋa kaika wa ikai poe pa iloŋgu kaloŋgu wa.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Opopo, malia ŋine uru iyaula naŋa iloŋgu kaloŋgu ndo lâ! Ea ma ivilana ku izavaru kiesaka ne kaika ŋinde piti lâ karaeŋgu ŋine imo mateŋa kalo, a?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Naŋa kawâŋgu ndaŋge ŋalae ilâ pa Maro Kindeni! Kinda nenda Maro Ŋalae Yesu Kirisi ma ikai Maro Kindeni ne pavilâŋa imâ pa naŋa.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.