Marcos 11

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kinzi silâ sipâŋga Jerusalem lawea tini laiti, aku sipâŋga Betfasi lawea wa Betani lawea wa, lâ Oliv Tuu waŋgira. Aku Yesu isupwanzi ne pâri-tamâta rua,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ku ipainzi tu, “Miki rua kalâ pa lawea ndai ikeno naomi ŋinde, aku kalâ lawea ŋinde ilo. Aku walele nâ miki ma kamora ‘donki’ natu toŋge kinzi sisine lâ imandi. Tamâta toŋge muŋga isaŋona donki ŋinde kumbu, ande tia. Kayaute wâlo piti, ku kakai kamâ.
2 com a seguinte ordem:
3 Ambo tamâta toŋge ma ikasoŋami tu, ‘Ŋana sâ kâ ŋga miki rua kaveta mine, a?’, ande miki ma kapai tu, ‘Maro Ŋalae ne wurâta nde ikeno papa, aku mwaŋga i ma walele nâ io taulo imâ kilo’.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ŋineŋga kinzi rua silâ, aku simora donki natu kinzi muŋga sisine imandi nia yo lâ luma toŋge ne nzâla tini. Aku kinzi rua siyaute wâlo piti lâ donki tini.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Andeta tamâta pinde simandi laiti, aku sikasoŋanzi tu, “Ayo, miki rua kaveta mana ŋga kayaute donki natu ŋinde, a?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Aku kinzi siporo ŋgua taulo panzi ikura Yesu muŋga itula panzi mine, aku kinzi tamâta ŋinde sisâu panzi rua tu sikai donki silâ.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ŋineŋga kinzi sikai donki natu ŋinde simâ pa Yesu. Aku siliŋi nenzi pasawaŋa luandondo kâki donki kumbu, ku Yesu isaŋona kulu.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Aŋga kinzi tamâta rârâ nde siŋga nenzi pasawaŋa luandondo lâ nzâla. Aŋga pinde nde silâ tâno ilo ku sitoto tumba lau ku sikai simâ silalaga lâ nzâla tava, ŋana Yesu ma iyoka kulu kâ.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Aku kinzi tamâta pinde nde silâ simuŋga panzi, aŋga pinde nde soka i muli, ande rârâni sindeka sisarâwa tu, “Paneâŋa pa âta! Maro Kindeni itu nzâmbe pa koipu ŋalae ŋine ikai i ndamwa kala imâ!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Mao nâ, Maro Kindeni itu nzâmbe pa tamâta ŋine kala imâ ikai koipu itogo timbunda Daviti mine! Tapanea Maro Kindeni i âta Tamwata!”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Kinzi soka mine lee sipâŋga Jerusalem lawea, aku Yesu ilâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo ku mata imora ilâ wa imâ wa, ku imora kelekele rârâni keno luma sapâŋa ilo. Andeta kari ŋga indue pararai lâ. Mine kala Yesu itaulo ilâ pa Betani lawea kunzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Aku mbwale kilo, ŋineŋga kinzi simandi sipile Betani lawea ku soka sitaulo silâ pa Jerusalem kilo, andeta Yesu nde putole ipu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 I mata ilâ imora kâi ‘fik’ toŋge imandi malawae mwasa, aku lau ŋani-ŋani ŋalae ŋinde, kala ilâ laiti tu iroto kanaŋo. Aku ilâ papa kâi, andeta imora tu kanaŋo toŋge keno tia; lau nâ ikeno, ŋana tu zo ŋana ‘fik’ tu ipula kanaŋo kâ nde ipâŋga tia yo.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Tia ku Yesu iporo pa kâi ŋinde mine tu, “Noko ma kupula kanaŋo kilo tia ndo!” Aku kinzi pâri-tamâta siloŋo ne ŋgua ŋinde.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Kinzi silâ lee sipâŋga Jerusalem lawea. Aku Yesu ilâ pa Maro Kindeni ne luma sapâŋa ku iŋaranzi mbaliŋa warakanzi simo sipako kelekele lâ nia ŋinde. Itili peke lâ kinzi tamâta ŋana sipalulua mbumbu kâ, aŋga itili paŋgi lâ kinzi tamâta siveta wurâta ŋana sipako sii ŋana patarawâŋa kâ tava.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ŋineŋga indi kaika panzi tu ma sikai kelekele kie-kie simâ luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo ndimo.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Aku ipainzi tu, “Maro Kindeni kawa ŋgua ikeno mine tu,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Aku kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde siloŋo ŋgua ŋinde, kala siroto nzâla ŋana ma sipu i pâta imâte kâ. Andeta kinzi siruru ŋana i kâ, ŋana tu kinzi tamâta rârâni nde wisinzi motutu ŋana i kawa ŋgua.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Aku kari indue lala lâ, ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta sipile Jerusalem lawea ku siyâti silâ.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Aku wurita mboyo, ŋineŋga kinzi soka silâ, aku simora kâi ‘fik’ ŋinde tu lau tava mburu-mburu ndoni nde ŋgâla-ŋgâla marumbu lâ.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ŋineŋga Petero kalo ŋgere ku iporo tu, “Pananâŋa, kumora ŋga! Nola noko kutu ŋgua kaika pa kâi ŋine, kala ŋgâla-ŋgâla lâ!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Aku Yesu iporo taulo panzi tu, “Miki kao nemi kalo-tawana ilâ pa Maro Kindeni nâ.
22 Jesus respondeu:
23 Naŋa aporo mao nâ pami, ambo tamâta toŋge kalo tawana sondo, ku isupwa tuu ŋai mine tu, ‘Noko kumandi kupatiki kundue tâi ilo’, ambo tamâta ŋinde ilo rua-rua tia, i kalo tawana nâ kala iporo, ande Maro Kindeni ma iveta mâsi ŋinde ipâŋga, ikura tamâta ŋinde iporo mine.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ambo miki kano pa Maro Kindeni, aku kalomi tawana ku kaporo lâ ilomi tu, ‘Mao nâ, i ma iveta ikura naneŋgu noŋa mine’, ande mao nâ, i ma iveta mine.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Andeta miki kaloŋo ŋga; lâ zo ŋana miki kano pa Maro Kindeni, ambo miki kalomi ŋgere ŋana vetâŋa soki toŋge tamâta toŋge muŋga iveta pami, ambo miki ma kazavaru tamâta ŋinde ne soki piti lâ tini, ande miki Tamami imo samba ilo kala ma iveta mine nâ pa miki. [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Taitu mambo miki kazavaru tamâta ŋinde ne soki piti lâ tini tia, ande Tamami imo samba ilo kala ma izavaru nemi kiesaka piti lâ tinimi tia mine nâ.”]
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Kinzi soka silâ sipâŋga Jerusalem lawea kilo, aku Yesu ilâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo. Ŋineŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa kinzi katonâŋa, ande simâ papa i.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Aku sikasoŋa tu, “Wa, noko pwai ea ndamwa kala kuveta mâsi kie-kie mine, a? Aŋga ea wurâta ŋine ilano, a?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Andeta Yesu ipainzi tu, “Ara, naŋa kala atu akasoŋami kasoŋâŋa toŋge. Ambo miki ma kaporo ŋgua sondo itaulo imâ, ande naŋa ma aporo pwataki pami ŋana akai ea ndamwa ŋga aveta vetâŋa ŋine.”
29 Jesus respondeu:
30 Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Muŋga, lâ zo ŋinde Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata iveta wurâta ŋana ililinzi tamâta, ande ea wurâta ŋinde ilua i. Miki ilomi tu Maro Kindeni wurâta ŋinde ilua i, tiya?, i tamwata nâ ilo patea tu ma iveta. Miki kaporo imâ pa naŋa ŋga!”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Andeta kinzi siporo ŋgua lâ warakanzi ŋgininzi tu, “Ambo kinda ma taporo taulo tu, ‘Maro Kindeni isupwa Yoane tu iveta wurâta ŋinde’, ande i ma iporo pa kinda tu, ‘Mine kala ŋana sâ kâ ŋga miki ŋandai kalomi tawana Yoane ne ŋgua, a?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ambo kinda ma taporo taulo tu, ‘Yoane tamwata nâ ilo patea tu ma iveta wurâta ŋinde’, ande kinzi tamâta ma wisinzi nâna ŋalae pa kinda.” (Kinzi siruru ŋananzi tamâta, ŋana tu kinzi rârâni situ Yoane nde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta mao.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Tia ku kinzi siporo ŋgua taulo pa Yesu tu, “Maka kasama tia.” Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Ara, naŋa kala ma aporo ŋgua toŋge pami tia ŋana akai ea ndamwa amâ kala aveta vetâŋa ŋine.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.