Marcos 11
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs BKJ
1 Kinzi silâ sipâŋga Jerusalem lawea tini laiti, aku sipâŋga Betfasi lawea wa Betani lawea wa, lâ Oliv Tuu waŋgira. Aku Yesu isupwanzi ne pâri-tamâta rua,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 ku ipainzi tu, “Miki rua kalâ pa lawea ndai ikeno naomi ŋinde, aku kalâ lawea ŋinde ilo. Aku walele nâ miki ma kamora ‘donki’ natu toŋge kinzi sisine lâ imandi. Tamâta toŋge muŋga isaŋona donki ŋinde kumbu, ande tia. Kayaute wâlo piti, ku kakai kamâ.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Ambo tamâta toŋge ma ikasoŋami tu, ‘Ŋana sâ kâ ŋga miki rua kaveta mine, a?’, ande miki ma kapai tu, ‘Maro Ŋalae ne wurâta nde ikeno papa, aku mwaŋga i ma walele nâ io taulo imâ kilo’.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Ŋineŋga kinzi rua silâ, aku simora donki natu kinzi muŋga sisine imandi nia yo lâ luma toŋge ne nzâla tini. Aku kinzi rua siyaute wâlo piti lâ donki tini.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Andeta tamâta pinde simandi laiti, aku sikasoŋanzi tu, “Ayo, miki rua kaveta mana ŋga kayaute donki natu ŋinde, a?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Aku kinzi siporo ŋgua taulo panzi ikura Yesu muŋga itula panzi mine, aku kinzi tamâta ŋinde sisâu panzi rua tu sikai donki silâ.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Ŋineŋga kinzi sikai donki natu ŋinde simâ pa Yesu. Aku siliŋi nenzi pasawaŋa luandondo kâki donki kumbu, ku Yesu isaŋona kulu.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Aŋga kinzi tamâta rârâ nde siŋga nenzi pasawaŋa luandondo lâ nzâla. Aŋga pinde nde silâ tâno ilo ku sitoto tumba lau ku sikai simâ silalaga lâ nzâla tava, ŋana Yesu ma iyoka kulu kâ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Aku kinzi tamâta pinde nde silâ simuŋga panzi, aŋga pinde nde soka i muli, ande rârâni sindeka sisarâwa tu, “Paneâŋa pa âta! Maro Kindeni itu nzâmbe pa koipu ŋalae ŋine ikai i ndamwa kala imâ!
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Mao nâ, Maro Kindeni itu nzâmbe pa tamâta ŋine kala imâ ikai koipu itogo timbunda Daviti mine! Tapanea Maro Kindeni i âta Tamwata!”
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Kinzi soka mine lee sipâŋga Jerusalem lawea, aku Yesu ilâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo ku mata imora ilâ wa imâ wa, ku imora kelekele rârâni keno luma sapâŋa ilo. Andeta kari ŋga indue pararai lâ. Mine kala Yesu itaulo ilâ pa Betani lawea kunzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Aku mbwale kilo, ŋineŋga kinzi simandi sipile Betani lawea ku soka sitaulo silâ pa Jerusalem kilo, andeta Yesu nde putole ipu.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 I mata ilâ imora kâi ‘fik’ toŋge imandi malawae mwasa, aku lau ŋani-ŋani ŋalae ŋinde, kala ilâ laiti tu iroto kanaŋo. Aku ilâ papa kâi, andeta imora tu kanaŋo toŋge keno tia; lau nâ ikeno, ŋana tu zo ŋana ‘fik’ tu ipula kanaŋo kâ nde ipâŋga tia yo.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Tia ku Yesu iporo pa kâi ŋinde mine tu, “Noko ma kupula kanaŋo kilo tia ndo!” Aku kinzi pâri-tamâta siloŋo ne ŋgua ŋinde.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Kinzi silâ lee sipâŋga Jerusalem lawea. Aku Yesu ilâ pa Maro Kindeni ne luma sapâŋa ku iŋaranzi mbaliŋa warakanzi simo sipako kelekele lâ nia ŋinde. Itili peke lâ kinzi tamâta ŋana sipalulua mbumbu kâ, aŋga itili paŋgi lâ kinzi tamâta siveta wurâta ŋana sipako sii ŋana patarawâŋa kâ tava.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ŋineŋga indi kaika panzi tu ma sikai kelekele kie-kie simâ luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo ndimo.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Aku ipainzi tu, “Maro Kindeni kawa ŋgua ikeno mine tu,
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Aku kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde siloŋo ŋgua ŋinde, kala siroto nzâla ŋana ma sipu i pâta imâte kâ. Andeta kinzi siruru ŋana i kâ, ŋana tu kinzi tamâta rârâni nde wisinzi motutu ŋana i kawa ŋgua.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Aku kari indue lala lâ, ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta sipile Jerusalem lawea ku siyâti silâ.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Aku wurita mboyo, ŋineŋga kinzi soka silâ, aku simora kâi ‘fik’ ŋinde tu lau tava mburu-mburu ndoni nde ŋgâla-ŋgâla marumbu lâ.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Ŋineŋga Petero kalo ŋgere ku iporo tu, “Pananâŋa, kumora ŋga! Nola noko kutu ŋgua kaika pa kâi ŋine, kala ŋgâla-ŋgâla lâ!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Aku Yesu iporo taulo panzi tu, “Miki kao nemi kalo-tawana ilâ pa Maro Kindeni nâ.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Naŋa aporo mao nâ pami, ambo tamâta toŋge kalo tawana sondo, ku isupwa tuu ŋai mine tu, ‘Noko kumandi kupatiki kundue tâi ilo’, ambo tamâta ŋinde ilo rua-rua tia, i kalo tawana nâ kala iporo, ande Maro Kindeni ma iveta mâsi ŋinde ipâŋga, ikura tamâta ŋinde iporo mine.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Ambo miki kano pa Maro Kindeni, aku kalomi tawana ku kaporo lâ ilomi tu, ‘Mao nâ, i ma iveta ikura naneŋgu noŋa mine’, ande mao nâ, i ma iveta mine.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Andeta miki kaloŋo ŋga; lâ zo ŋana miki kano pa Maro Kindeni, ambo miki kalomi ŋgere ŋana vetâŋa soki toŋge tamâta toŋge muŋga iveta pami, ambo miki ma kazavaru tamâta ŋinde ne soki piti lâ tini, ande miki Tamami imo samba ilo kala ma iveta mine nâ pa miki. [
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Taitu mambo miki kazavaru tamâta ŋinde ne soki piti lâ tini tia, ande Tamami imo samba ilo kala ma izavaru nemi kiesaka piti lâ tinimi tia mine nâ.”]
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Kinzi soka silâ sipâŋga Jerusalem lawea kilo, aku Yesu ilâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo. Ŋineŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa kinzi katonâŋa, ande simâ papa i.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Aku sikasoŋa tu, “Wa, noko pwai ea ndamwa kala kuveta mâsi kie-kie mine, a? Aŋga ea wurâta ŋine ilano, a?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Andeta Yesu ipainzi tu, “Ara, naŋa kala atu akasoŋami kasoŋâŋa toŋge. Ambo miki ma kaporo ŋgua sondo itaulo imâ, ande naŋa ma aporo pwataki pami ŋana akai ea ndamwa ŋga aveta vetâŋa ŋine.”
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Muŋga, lâ zo ŋinde Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata iveta wurâta ŋana ililinzi tamâta, ande ea wurâta ŋinde ilua i. Miki ilomi tu Maro Kindeni wurâta ŋinde ilua i, tiya?, i tamwata nâ ilo patea tu ma iveta. Miki kaporo imâ pa naŋa ŋga!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Andeta kinzi siporo ŋgua lâ warakanzi ŋgininzi tu, “Ambo kinda ma taporo taulo tu, ‘Maro Kindeni isupwa Yoane tu iveta wurâta ŋinde’, ande i ma iporo pa kinda tu, ‘Mine kala ŋana sâ kâ ŋga miki ŋandai kalomi tawana Yoane ne ŋgua, a?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Ambo kinda ma taporo taulo tu, ‘Yoane tamwata nâ ilo patea tu ma iveta wurâta ŋinde’, ande kinzi tamâta ma wisinzi nâna ŋalae pa kinda.” (Kinzi siruru ŋananzi tamâta, ŋana tu kinzi rârâni situ Yoane nde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta mao.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Tia ku kinzi siporo ŋgua taulo pa Yesu tu, “Maka kasama tia.” Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Ara, naŋa kala ma aporo ŋgua toŋge pami tia ŋana akai ea ndamwa amâ kala aveta vetâŋa ŋine.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.