2 Coríntios 12
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs VC
1 Naŋa ma apandekâna warakâŋgu kilo ŋana duvi ŋine: nzâla toŋge ikeno pa naŋa tia. Mao nâ, ŋgua kaŋa mine ikura tu ivila kinda tia. Andeta kalo loko, naŋa ma atapâri ŋana mbupuleŋa wa ŋgua paveâŋa pinde Maro Ŋalae muŋga itula pa naŋa.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Naŋa asama tamâta toŋge, i kalo tawana Kirisi. Muŋga, mbwera saŋao kanaŋo ŋapa ilâ lâ, ande lâ zo ŋinde Maro Kindeni itapa tamâta ŋinde kâki ilâ ipâŋga samba lawea âta ŋinde. Tiambo ŋinde nde mâsi mao tâku imbipole tâku; ŋinde naŋa asama tia. Maro Kindeni simbo nâ isama.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Naŋa ma andekana tamâta mine, andeta naŋa ma apandekâna warakâŋgu ŋalae koŋa tia. Naŋa ma apandekâna ŋana vetâŋa pinde nâ, aku ŋinde nde vetâŋa ndia itula pwataki tu naŋa warakâŋgu neŋgu kaika nde ŋalae tia.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Mao nâ, ambo naŋa iloŋgu tu apandekâna warakâŋgu ŋana mâsi ŋalaŋala pinde kâ, ande naneŋgu ŋgua ŋinde ma irerege kuku tamâta kapa nenzi ŋgua tia ndo, ŋana tu naŋa ma aporo ŋgua mao nâ. Andeta naŋa tiniŋgu pwâka tu apandekâna warakâŋgu kilo. Ambo tamâta pinde simora naneŋgu vetâŋa wa siloŋo kawâŋgu ŋgua wa, kala situ sindekana naŋa, ande ŋinde ma ara. Taitu naŋa tiniŋgu pwâka tu tamâta ma sindekana naŋa ŋana kelekele pinde kâ.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Maro Kindeni itula mâsi ŋalaŋala arara mine pa naŋa lâ. Andeta i tini pwâka tu naŋa ma apasuka warakâŋgu tiniŋgu ŋana mâsi ŋinde kâ. Mine kala isâu pa kelekele toŋge tu imâ iveta nâna ŋalae pa karaeŋgu, itogo wâlo saka ne mata-mata isowe tininda mwasina. Kelekele ŋinde nde itogo Sadana ne wurâta tamâta toŋge ikai wurâta ŋana ipu naneŋgu walo ndue kâ.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Naŋa akai noŋa kaika pa Maro Ŋalae mbwaniŋgu ŋato tu ma isoki kelekele ŋinde piti lâ tiniŋgu.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Andeta ipai naŋa tu, “Naneŋgu wisi-wisi nde uru imo kuno, aku ŋinde ikurano. Ŋana tu naneŋgu walo kaika uru ipâŋga ŋalae ndo panzi tamâta ea nenzi kaika tia.” Maro Ŋalae iporo ŋgua ŋinde; mine nde naŋa andeka ŋalae ndo ŋana amo atogonzi tamâta ŋinde nenzi kaika tia, ŋana tu ŋinde ikai nzâla piti pa Kirisi ne walo kaika tu imâ itura naŋa ndo.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Mine nde lâ zo ndia naŋa akale malia lâ Kirisi ne wurâta ŋine tini, ande iloŋgu ara nâ. Ambo pukoŋa ikaina tâku, tamâta sivaligi naŋa tâku, nâna silua naŋa tâku, siyaula naŋa tâku, siveta malia kie-kie pa naŋa tâku; ande naŋa ŋandai kaloŋgu loko ŋga. Ŋinde nde duvi mine; lâ zo ndia naneŋgu kaika ikeno pana tia, ande lâ zoni ndaina Kirisi ne walo kaika imâ pana.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Opopo, naŋa apandekâna warakâŋgu itogo tamâta kapa uru iveta mine! Andeta miki warakami kagagatina ŋana aporo ŋgua kaŋa mine. Nanayoni miki warakami kakura tu kandekana naŋa lâ pâri-tamâta laŋeŋa ŋinde naonzi. Andeta miki ŋandai kaveta mine ŋga, kala naŋa apandekâna warakâŋgu. Mao nâ, naŋa nde tamâta kaa nâ, andeta ŋandai amo nemi pâri-tamâta ŋalaŋala laŋeŋa ŋinde kalonzi ŋga.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Muŋga, lâ zo ŋinde naŋa amo kumi, ande amo akale malia nâ. Andeta naŋa ŋandai apile naneŋgu wurâta ŋga; naŋa amandi kaika ku aveta mâsi kaika kie-kie, aku ŋinde itula naŋa kilalâŋgu pwataki pami tu naŋa nde pâri-tamâta mao.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Naŋa aveta vetâŋa kie taituni pa miki itogo uru aveta panzi kalo-tawana tamâta ŋgu pinde rârâni. Taitu vetâŋa toŋge naŋa uru aveta pa kinzi, ande vetâŋa taitu ŋinde nâ naveta pa miki tia. Naŋa ŋandai aveta malia pami ŋana mbaliŋa kalua naŋa ŋga. Tiambo naŋa aveta soki ŋana ŋinde kâ, a? Ambo mine, ande naŋa ano pami tu kasoki naneŋgu vetâŋa potomule ŋinde piti lâ tiniŋgu.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Muŋga naŋa amo kumi mbwaniŋgu rua lâ, kala ŋine aluku lâ ŋana amâ amo kumi kilo. Andeta naŋa ma malia toŋge alami tia ndo. Miki kaloŋo ŋga; naŋa iloŋgu pa mbaliŋa tia. Naŋa iloŋgu pa miki warakami nâ. Ŋinde nde duvi mine; kinzi lâlu kiri-kiri ŋandai sikai wurâta ŋana sikatonanzi tinanzi-tamanzi ŋana kelekele ŋga. Kinzi tamâta nenzi wurâta nde ŋana sikatona natunzi ku kelekele silanzi.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Mine nde naŋa ma ao naneŋgu kelekele ndoni imâ pami ŋana avila nemi kalo-tawana kâ, aku ma andeka nâ ŋana aveta mine. Aku naŋa ma andeka mine nâ ŋana apayaula warakâŋgu tona ŋana avilami. Mao nâ, naŋa iloŋgu ndo ikeno pami; tiambo miki kakura tu kao ilomi tini mwata nâ imâ pa naŋa, tiya?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ambo mine tâku tia tâku, ande miki kasama tu naŋa muŋga malia toŋge alami tia. Andeta miki pinde kaporo tu, “Mao nâ, Paulo ŋandai ino pa kinda lâ nia yo ŋana kelekele kalua i. Taitu i nde tamâta ŋana iporo ŋgua kaŋa mona-mona kâ, kala ilaŋe kinda ku itapa kelekele saŋe kinda.”
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Opopo, naŋa akai laŋeŋa pami lâ naneŋgu vetâŋa ndia, a? Muŋga naŋa aonzi tamâta pinde simâ pami. Tiambo kinzi ŋinde sikai naŋa ndamwâŋgu ku silaŋemi wa sipanawe nemi kelekele wa, a? Tia ndo.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Muŋga naŋa ano kaika pa Titi tu imâ pami, ŋineŋga ao i tava ninda-nambwe toŋge, kala kinzi rua soka silâ simo kumi. Tiambo Titi ikai laŋeŋa pami tâ ku ipanawe nemi kelekele, a? Tiambo maka rua ŋandai kamo tava ilo-kalo taitu nâ, a? Tiambo maka rua nema vetâŋa nde piti-piti, a? Tia ndo!
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Tiambo miki warakami ilomi patea tu ŋgua rârâni maka kaŋgere ŋine nde ŋana iveta maka kapâŋga tamâta ara lâ naomi, a? Tia ndo! Maka kamo Kirisi ne wurâta tamâta, kala lâ Maro Kindeni nao maka kaporo ŋgua mao nâ pami. Niŋgu-nambwe wukale, vetâŋa rârâni maka kaveta nde ŋana duvi taitu ŋine nâ: maka iloma tu kapu tini kaika pa nemi kalo-tawana.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Naŋa kaloŋgu loko tu mambo naŋa amâ apâŋga pami, ande naŋa ma amora tu miki ŋandai kamo katogo naŋa iloŋgu tu ma kamo mine. Aku tiambo miki kala ma kamora tu naŋa ŋandai amo atogo miki ilomi tu ma amo mine. Naŋa kaloŋgu loko tu naŋa ma amora vetâŋa potomule kie-kie imo ŋginimi mine; pawaŋa wa padadâŋa wa wisi-nâna wa taŋa-kaika wa ŋgua pavaligiŋa wa ŋgua nao-muli wa pandekanâŋa wa pazavaruŋa kie-kie wa.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Naŋa kaloŋgu loko tu mambo amâ apâŋga pami, ande naneŋgu Maro Kindeni ma iveta maŋeti pa naŋa kilo lâ miki naomi. Naŋa kaloŋgu loko tu ma amora miki rârâ muŋga kaveta kiesaka, andeta miki ŋandai kapalele ilomi kalomi ku kapu mulimi pa vetâŋa muso ŋinde ŋga. Naŋa aporo ŋana tini-paluluâŋa ne mâsi potomule kie-kie miki pinde uru kaveta ŋinde. Ambo mine, ande naŋa ma kaloŋgu sukâŋa ŋalae tina.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.