Lucas 15
YÃHÃ NAAMBIYÃRFÃN SABA (XRB) vs BKJ
1 Pe kufar wããfa, tesẽ mpãy ne pe naa kãmpee- yãr, pe byɛ naa n crã Yesu na, ma ba naa u kaplãŋ luhu.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Le sẽ naa n tãy pe Farisyɛ̃ ye, tesẽ pe Yãhã kaiyarfa ne ye, pe n sya le wlũhũ naa n pãã pe ya ye ma yee: «Dya nwo n tãy kãmpee- yãrfa ne, ma sya wãã n di pe ne.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Yesu n pe yɛ̃ sya kakuãcran laa ne ma yee:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 «Mbaa gbeebua syi ga waha pye waa ye ye laam wo. Nen ya ga waha plaha pe wo. Ufua saa pe mbaa gbeeresyar sẽnsye kuaresyar mii ta yaha la nyɛ̃ wo, u ga nen nwo kɛ wii tuu plaha, u sya u yãã?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 U ma u yãã, le ga tãy u ye. U ga u mbua gbe taha kãmayĩŋ na.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 U ga ka kaha wo, u u naambiyãm yee, tesẽ u niisahafa ne, u pe pye: ‹-Ye naa nuhu di ra ne, ta mbua wii tuu ba plaha ra ye, n u yãã.› »
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Yesu n pe yar taha ma yee: «Ta n ye yar, le ma ke syi yãhãyĩŋ wo. Yãhãyĩŋfa nuhu dir ne gboho nawee nen wĩĩ na, wii tuu u kapee- wãpyeŋ miy yaha ma dye kãnyĩĩ wo, ke tɛr nawee- gbeeresyar sẽnsye kuaresyar mpãy yaha, pe n yee poo ma naweeyɔ̃m, kapee- wãmiyaha wee pe na ye.»
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Yesu n maha kakuãcran laa pãã pe ye ma yee: «Cɔɔ waa ma pye war sẽnsye syi ne, warpua nen ya ne plaha u ye, u saa naaloho tar la, u ke nwoŋ pɛ, u u warpua tay kayi ne u sya ga u yãã?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 U ma u yãã, u ga u cabiyãm yee ba, tesẽ u niisahafa ne, u pe pye: ‹-Ye naa nuhu di ra ne, ta warpua wii tuu ba plaha ra ye, n u yãã.› »
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Yesu n maha le pãã taha ma yee: «Kapeepyefua nen ya ma yi kãã u kapee- wo, ma kãnyĩĩ gbe wãfuɛ̃, loo nde ga nuhu yigi yãhãyĩŋ tẽnlɛhɛ ye kẽ.»
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu n maha kakuãcran nde pãã taha ma yee: «Dya waa pye naam kicar syãm ne.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 U dyasyĩnde n ba pe tuhufua pye ma yee: ‹Ta tuhufua, wo wale wãn la, ma ra lay wãã ra kẽ.› U tuhufua n -sẽ u koho wãn la.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Plii raa n tɛr, u dyasyĩnde n yir, ma u lay wãn byɛ par, ma tɛr pe war ne deydey kulaa wo. U n ga taha kuee gbar ya na, ma u wale byɛ pye klaha- tãŋ.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Pe war pe ba kua u ye, fããpihi gaa n dye le klo wo, u yɛ̃ digi saha yãã u ye ye.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 U n ka ma ga tẽn kɛ klofua waa ye, u n u gbe le u tar wo, u naa kaha tyɛ- naha.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Pe tyɛ- pe naa katyipir rii di, te di laam pye u na, waa sẽ -sẽ naa te wãã u kẽ ye.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Loo na, u n nii u ya wĩĩ ga ma yee: ‹Dir rii gɛ te ma ta tuhufua tẽntẽ- ye, pe saha te di tãŋ ye, ndoo -sẽ nwo tee nde wo, n n ku fãã ne!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 N ga dur ga ra tuhufua ye, n n gaha u yar n yee, ta tuhufua, n kapee- pye Yãhã na, n kapee- pye ma na.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 N sẽ maha yai ma naa ra yãŋ ma dya draha wo ye. Naa ra yigi mii ma tẽntẽle waa dyaŋ.›
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 U n yir, ma kãnde sya ma n tɛr u tuhufua fla na. Tuu ga kaha yãŋ n wãã deydey, u tuhufua n u yãã. U dya fɛn n u sroŋ yigi, u n sya yir fã ga maa u wãã, ma u pua yigi.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Loo na, u dya n u pye ma yee: ‹Ta tuhufua, n kapee- pye Yãhã na, n kapee- pye ma na. N sẽ maha yai ma naa ra yãŋ ma dya draha wo ye.›
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Pe -sẽ ga dye kaha wo, u tuhufua n u tẽntẽ- pye ma yee: ‹Nayroho gii ke yɔ̃ tãŋ te nayrɛ byɛ na, -ye ka farfar, yaa koo gbe ba le u na, -ye kãncrã le u kẽ kɔ̃nde na, -tee maha ntãn le u kẽ trɛ na!
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Naampẽŋ gii ke gboho, ye ga ke yigi ba boo, waa nuhu dir di.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ye sẽ yãã, ta dya nwo tee yãã nwo, le ma mii u ba ku ra ye, ma dur ba yrãŋ na; le ma mii u ba plaha ra ye, ta n u yãã.› Pe n yir gbar na, ma nii nuhu di.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Loo yale wo, u dyadyaha pye tar wo. Tuu dur n pai ma ba nɔ kaha yɛ̃ na, u n luhu kapẽn mii ye, yɔr ne.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 U n tẽntẽle waa yee ba, ma ba u yey nwa kẽ.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 U tẽntẽle n u yɛ̃ sya ma yee: ‹Ma cĩĩfua kẽ u dur ba. Koo kẽ, naampẽŋ gii ke ba gboho, ma tuhufa ta pe n ke boo, ma yee woo dya dur ba u ye wãwee.›
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 U dyadyaha laam n war, u n sye u sẽ dye kaha wo ye. U tuhufua n yi ma yee, woo ga u laam yĩn u n dye.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 U dya n u pye ma yee: ‹Yãŋ, ke dyɛ- nii yagaa n kai- pye n wãã ma kẽ. Ma sẽ maha laa pãã yãã ra ye, ta n le sye ye. Ma ra kẽ yãã la sẽmbua gɛ ne, ma yee n sya n ga nuhu dir di ra naambiyãm ne?
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ma dya nwo, tuu -sẽ ka maa ma wale byɛ pye klaha- tãŋ canaandi na, ma dur ba, naampẽŋ gii ke ba gboho ma ta pe n koo yigi boo u kẽ!›
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 U tuhufua n u pye ma yee: ‹Ta puee, ma ma ra ne yalebyɛ, wãn tii byɛ te ma ra wãn, ma bya wãn ne.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ma sẽ yãã, ma cĩĩfua nwo taa yãã nwo, le ma mii u ba ku wo ye, ma dur ba yrãŋ na; le ma mii u ba plaha wo ye, wo n u yãã. Wo yai wo loo gbar nuhu ne, -too dir di wo laam n yĩn!› »
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.