Atos 22
YÃHÃ NAAMBIYÃRFÃN SABA (XRB) vs ARA
1 «Yii mpãy ye ma ra nampyeŋ- tesẽ ra tuhufa ne, -ye luhu ra ye, n ga ra wĩĩ pãã ye ye, ye n cã, n sẽ laa gɛ tee pye ye.»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Pe nabuar pe yãã u n pãã pe ne pe klo yor wo, loo n ta pe n gbihi yaha le. Loo na, Pɔl n pe pye ma yee:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «Yiifee naa kẽ ra ne, n see Tarsu na Sersyi kãntraha wo, n lɛ nwo wo, Yurusalɛm wo, Kamayɛl woo u pye ra klahafua, ma wo wãlɛ kãnde gbihi yar ra na. Ta bya, n sẽ ba fãy sya Yãhã tẽn wĩĩ na mii ye dyaŋ nanga ye.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Mpãy pe naa Yĩŋfua Yesu kãnde yãr, n naa pe nuhu yĩntayãhã ne, ma sya naa pe boo. N naam mpãy yigi ca mpãy ne, maa pe le nwompihi wo.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 U Yãhã yũndefa yĩŋfua ma suhu pe wãlɛ ne, pe ga waha ye yar, cĩĩnde ne tẽ n pãã. Per gaa, pe saba mpãy yrũhũ wãã ra kẽ, n ga wãã Damasu Yiifee- kẽ ma yee, ndoo ma n n gaha ke fla Yesu kãndeyãrfa yigi, n pa pe ne Yurusalɛm wo, pe n ba pe pẽn.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 N pye n naa n yãr kãnde wo, ma sya ba gbe taha Damasu na. Le pye yaiwlaŋ yale. Yalaale wo, cãã- mpãy n fe gbe yi yãhãyĩŋ na ma ba n yɛhɛ ra na palpal.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ta n too kãntraha na ma luhu yĩmbui laa ne, le ra pye ma yee: ‹Sɔl, Sɔl, n lii wãpee pye, ma n nii ra nuhu yĩntayãhã ne?›
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ta n yey ma yee: ‹Yĩŋfua mboo wii raa n pãã, ma myaha mii?› Le yĩmbui n ra pye ma yee: ‹Ndoo Nasarɛtefa Yesu kẽ taa n nuhu yĩntayãhã ne.›
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Mpãy pe pye ra ne, pe ba pe cãã- yãã, yĩmbui lii le -sẽ naa n pãã ra ne, pe sẽ naa ke kaplãŋ war ye.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Loo na, ta n yey ma yee: ‹Yĩŋfua, n yai n lii pye?› Yĩŋfua n ta pye ma yee: ‹Yir, ma ka Damasu na. Yãhã yee taa ga lii pye, pe n pai ma yar le ne ke fla na.›
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Pe cãã- palpal ke ba gboho tɛr, ma ba ra ta ra n fũũ, ta nampyeŋ- n ta yigi koho na, ma ka ra ne ke Damasu na.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Dya waa pye ke fla na, u myaha ba kẽ Nanayase. Yãhã wĩĩ ba gboho u laam wo, u naa Yãhã kãnde kataŋ yãr kayi ne. U wĩĩ naa n tãy Damasu Yiifee- byɛ ye.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 U n pa ra fla na, maa tege nii ra tãy, ma ra pye ma yee: ‹Sɔl, ma ma Yesu kãndeyãrfua ra ne wãcɛŋ. Naa n yãŋ ma yĩmpɛ ne, ma faale dyaŋ!› Le yalebya wo, ta n waha n yãŋ.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 U n maha yee: ‹Wo wãlɛ Yãhã kẽ ke ma cãã yãŋ yi, ma ma ta ma n waha ke laam wĩĩ cã. Wii ya u sroŋ, Yãhã ma ta ma n u yãã, ma maha u yɛ̃ kapãn luhu.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Taa lii yãã ma maha lii luhu ndityɛ ne, mboo raa koo cã. Yãhã yee, ma koo tɔ̃r yar nawee- byɛ na.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Yagaa, maa maha nwa sẽŋ? Yir, pe n ma tãã yi loho wo, -taa naa Yĩŋfua Yesu nar u n ta Yãhã n ma kapee- laha kãã ma na.›
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Loo kur ye, per gaa Yurusalɛm wo, n ba nii naa n pãã Yãhã ye Yãhã kangbãŋ wo, ma yãã mii wãytãã dyaŋ ra na.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ta n Yĩŋfua Yesu yãã u n ta pye ma yee: ‹Yir farfar, ma yi kãã Yurusalɛm wo, taa lii pãã ra wĩĩ na, pe klofa sẽ n pai le sya ye.›
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ta n u yɛ̃ sya ma yee: ‹Yĩŋfua Yesu, pe le cã laha ma yee, mpãy pe naa ma kãnde yãr, n naa n gaha Yiifee- yawãhã nwey wo maa pe yigi naa n tã nwompihi wo, ma naa pe gbã.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Yɛtyɛn wii tuu ma wĩĩ cã, pe naa u boo per gii, ta bya pye. N ba yee u boofa ma tẽyĩĩ na, ma sya ba pe nayrɛ sya maha yigi pe kẽ.›
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Loo naa byɛ ne, Yĩŋfua n -sẽ ra pye ma yee: ‹Ka, n ga ma lɛhɛ wãã deydey mpãy ter kuɛ ye, mpãy pe wee Yiifee- ye.› »
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Pe nabuar n Pɔl kaplãŋ ngĩĩ byɛ luhu ga kua; pe n maha sye, ma nii n tẽ ma yee: «-Ye dya nwo yigi kãã nawee- yahasee ye! -Ye u boo! U sẽ yai u kuee yrãŋ na ye!»
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Pe naa n tẽ, ma pe nayrɛ yãhã naa n wãã, ma tẽyãhã pãã kuee miy naa n wãã ncaha ye.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 U Wɔrmefa seraasyi yĩŋfuangbãŋ n yee, pe Pɔl yigi dye ke seraasyi kangbãŋ wo, pe u gbã u n le cĩĩnde pãã, lii le ta pe nabuar n nii n tẽ u wĩĩ na.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Pe n u pua, ma yee pe ga u gbã sãngblã ne. Seraasyi yĩŋfua wii u pye ke fla na, Pɔl n u pye ma yee: «Wii u ma Wɔrme naa, ye ga waha ta tɛr la ye naa u gbã, mii ye sẽ u sãhã gɛ sãhã wa laa ne ye? Loo kãnde ma la ye ye?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 U seraasyi yĩŋfua tuu kaplãŋ ngĩĩ luhu, u n ga le pãã u yĩŋfuangbãŋ ye ma yee: «Ah maa le pye mii? Wɔrme naa kẽ dya nwo ne!»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 U yĩŋfuangbãŋ n yir, ma pa Pɔl fla na, maa u yey ma yee: «Ta yar, Wɔrme naa la ma ne?» Pɔl n u yɛ̃ sya ma yee: «Ãwã».
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Loo na, u seraasyi yĩŋfuangbãŋ n yee: «Ndoo, n wangbãy yi pe n cã ra ta Wɔrme naa.» Pɔl n yee: «Ndoo woo na, n see Wɔrme naa.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Le yalebya wo, mpãy pe ne ga u gbã pe u ta u n pãã, pe n tyii u na, ma yũhũ kãã. U seraasyi yĩŋfuangbãŋ tuu ba cã Pɔl ma Wɔrme naa, u n fya. U tee ba ta pe n u pua ntẽn wãn ne.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 U seraasyi yĩŋfuangbãŋ naa n traha u cã, Pɔl kai lii pye pe Yiifee- n nii u kɛ yĩntayãhã ne. Loo n ta ke yĩŋsyii wo, u n ta pe n te ntẽn wãn sãhã kãã u na, ma dur ma pe Yiifee- yahaseefa wãã, pe Yãhã yũndefa yĩŋfa, ma suhu pe kaplãŋ cɛrfa ne. U n Pɔl yigi ga ta pe yahasee ye.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.