Atos 16

YÃHÃ NAAMBIYÃRFÃN SABA (XRB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pɔl n ga dye Darbu wo, ma yir ke fla na, ma ga dye Liiser wo. Loo klo nde wo, Yesu kãndeyãrfua waa pye, u myaha ba kẽ Timuti; u nahafua pye Yiifeesya, ma Yesu ta u Yatɛr, ma sroŋ le kãnde wo. U tuhufua sẽ pye Yiifee ma ba wãkũũ kãnde cã ye.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Yesu kãndeyãrfa mpãy pe pye Liiser wo tesẽ Yikɔ̃ ne, pe naa u Timuti wãyĩĩ pãã.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 U wĩĩ n tãy Pɔl ye, u n sya u yigi taha u ya na. Yiifee- mpãy pe -sẽ pye koo kuɛ kãntrɛ na, pe byɛ ba cã ma yee, u tuhufua wee Yiifee ye. Loo n ta Pɔl n u kũũ.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kai- nkãy pe Yesu tẽnlɛhɛ pe pãã ta Yurusalɛm Yesu kãndeyãrfa yawãhãfa yahaseefa ne, Pɔl ye ma ga dye klo lii wo, pe ga loo byɛ pãã pe Yesu kãndeyãrfa ye, pe maha pe yar pe naa n pye koo syi.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Pe Yesu kãndeyãrfa yawãhãfa naa pe ya plãhã Yesu wãta wĩĩ ne pe Yatɛr. Kaa maha naa n taha pe wãnihi na, plii wuhu na.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Yãhã Yrã sẽ sya Pɔl ye n le Yãhã kapãyĩĩ pãã Yasyifa ye ye. Pe n dye yi tɛr Firsyi kãntraha ne tesẽ Galasyi kãntraha ne.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Pe ga nɔ gbe taha Miisyi kãntraha na, pe n yee poo ga ka Bitini kãntraha na. Yãhã Yrã sẽ le sya pe ye ye.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Pe n dye yi tɛr Miisyi kãntraha wo, ma ka klo laa wo pe naa n yee Toosa; le klo pye muhulangbãŋ tãy.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Yĩmper wo, Pɔl n ba yãã mii wãytãã dyaŋ u na, u n Maseduanfa naa waa yãã tuu yir yɛr, ma nii u nar ma yee: «Pa Maseduan kãntraha na, ma ba wo sya yaha!»
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pɔl tuu u dya yãã pe wãytãã wo ke syi, poo, tesẽ ndoo Luke ne, wo n cã ma yee, Yãhã wo yee too ka wo ga le Yesu kapãyĩĩ yar Maseduanfa na. Wo n nii wãkaŋ kɛ koo fla na.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Wo n salangbãŋ gbe Toosa na, ma sroŋ ka kãntraha gaa na pe naa n yee Samotraasi. Muhulangbãŋ koo kãntraha nge gbey le. Ke yĩŋsyii wo, wo n ka klo laa wo pe naa n yee Naplosyi.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Naplosyi wo, wo n yi ke salangbãŋ wo, ma ka Maseduan klo laa wo pe naa n yee Filipe; le ba gboho. Wɔrmefa maha ba nihi loo klo nde wo. Wo n plii raa pye ke fla na.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Kanii per, wo n yi le klo wo ma ka ke fla lafende fla na, ma yee laa na waa teelaa fla yãã Yiifee- pe pe ya wãã na, ma Yãhã sey. Wo n ga ca mpãy yãã pe pe ya wãã nii, wo n tege nii ma pãã pe ne.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Pe laam wo, cɔɔ waa pye, u myaha ba kẽ Liidi, u naa n yi klo laa wo pe naa n yee Tadir, u naa wangbãhã fahawãn taa cãã troho, te pye wãyɛ̃r. U naa Yãhã kɛ. U naa ndityuhu yaha wo kaplãŋ na, Yĩŋfua n u laam ta u n nii Pɔl kaplãŋ luhu kayi ne.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Loo kur ye, u n le sya u kahafa byɛ ne, pe n pe tãã yi loho wo. Loo le pye wa, u n wo yee ma yee: «Ye ma cã, n Yĩŋfua ta ra Yatɛr cĩĩnde, -ye ba kuee ra kaha wo!» U n tãhã yɛr le na, wo n le sya u ye.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Per gaa, too naa n gaha Yãhã narsaha wo, tẽntẽsya laale n wo wãã ba: Sãndũpee pye u yĩŋ na, ma u ta u n waha kai- yãŋ naa n cã, ma waha ke cãã tɔ̃r naa n yaha. U naa loo pye, ma war busãã sya naa n gaha u yĩŋfa kẽ.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 U n nii n taha wo na, Pɔl tesẽ wii ne, ma nii n tẽ ma n yee: «Yãhã gii ke ma ncaha ye, koo tẽntẽ- me naam mii ne! Kãnde lii ya le ga waha nawee sya yaha, loo kãnde kapãyĩĩ ne pe n yar ye na.»
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 U naa loo pye plii byɛ. Per gaa, le n sya ba sye Pɔl ye, u n wã klaha, ma sã u sãndũpee na ma yee: «Yesu Crise myaha na, n yee, ma tege kãã u yĩŋ na!» U sãndũpee n tege kãã u tẽntẽsyale yĩŋ na le yalebya wo.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Le tẽntẽsyale yĩŋfa pe yãã, u saha laa yãŋ cã tɔ̃r nantãŋ u war sya pe kẽ ye, pe n Pɔl ye yigi ga fãnga na Silaasyi ne nanihi fla wo, pe klo yahaseefa fla na.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Pe n ka pe ne pe klo fãngafa yahasee ye, ma ga le pãã ma yee: «Naam mii ma, pe kai- wlãhã wo klo laam wo. Yiifee- me pe ne.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Wii mpãy too ma Wɔrmefa, wo kãnde le yee lii sẽ yɔ̃ ye, too ma n naa le pye ye, loo ne pe ta ma nawee- klaha.»
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Pe nabuar bya n yee, pe tee pye. Pe klo fãngafa n ta, pe n Pɔl ye nayrɛ fɛr kãã pe na, Silaasyi ne, ma pe gbã sãngblã ne.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Pe n pe kã gbã, ma pe tã nwompihi wo, ma u nwompihi sẽŋfua pye, u pe yãŋ naa n yɔ̃.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Pe u nwompihi sẽŋfua yar waha ke syi, u n ga pe le wãã ke nwompihi nwonuŋ gaa laam wo, ma pe trɛ pua yigi yaha katyir wãn taa laam wo.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Yĩndyaha nsoho wo, Pɔl ye n nii Yãhã nar Silaasyi ne, ma nii yay le ma Yãhã sey. Pe nwompihifa byɛ naa pe yĩmbuhu luhu.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Yalaale wo, kãntraha n yɛhɛ fãnga ne, ke nwompihi nakũy byɛ n sya yɛhɛ. Te kããnklee byɛ n ta tɛr yãr te ya ya. Ntẽn wãn tii pe ba ta ma pe nwompihifa pua, te byɛ n ta tɛr sãhã te ya ya.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 U nwompihi sẽŋfua n yir wãy na; tuu yãã ke nwompihi kããnklee te yãr yaha, u n yee pe nwompihifa ga pye pe fã tɛr, ma u yũntrũhũ tyĩn kuã, woo ga u ya boo.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pɔl n tẽ sya fãnga ne ma yee: «Maʼa syi ma kapee pye mii na ye, wo byɛ ma nwo!»
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Ke pye yĩmper wo, u nwompihi sẽŋfua n naa nar sya, ma fã dye ke nwompihi nwonuŋ laam wo, maa too kãnklũy na, Pɔl ye yahasee ye Silaasyi ne, ma nii n sege fyar koho wo.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 U n ta, pe n yi, u n pe yey ma yee: «Lɛfa, n ga waha pye mii, n waha sya yaha?»
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Pe n u yɛ̃ sya ma yee: «Yĩŋfua Yesu ta ma Yatɛr, maa sya yaha, mboo tesẽ ma nna byɛ ne.»
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Loo na, pe n u Yĩŋfua kapãyĩĩ pãã laha u ye, woo tesẽ u kahafa byɛ ne.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 U nwompihi sẽŋfua n pe yigi ga ke yĩmper wo le yalebya wo, maa pe nar yee pe kẽ. Pɔl n ta tɛr u tãã yi loho wo, woo tesẽ u nna byɛ ne.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 U n Pɔl ye yee, pe n dugu dye u ne u nwoŋ wo, ma di. U dya tuu Yãhã ta u Yatɛr, woo tesẽ u nna byɛ ne, le n nii u ye nuhu.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Yĩŋ n syii, pe klo fãngafa n pe tẽntẽ- mpãy lɛhɛ wãã, pe n ba u nwompihi sẽŋfua pye ma yee, u naam mii yi yaha.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 U nwompihi sẽŋfua n le pãã Pɔl ye ma yee: «Pe klo fãngafa nawee- lɛhɛ wãã, ma yee n ye yi yaha. Laa wee ye, ye ga waha yi ye tɛr pra.»
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pɔl n -sẽ pe fãngafa tẽntẽ- pye ma yee: «Pe ta pe n wo gbã nanihi laam wo, pe sẽ cãã wo sãhã laa gɛ ne ye, wii mpãy too n tɔ̃r Wɔrmefa ne! Pe n maha wo tã nwompihi wo. Yagaa, pe n traha pe wo yuhu yi yaha, waa ma n yi le cãŋ na ye. Wo saa le sya ye! Pe pa pe ya ya, pe ba wo yi yaha!»
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Pe tẽntẽ- n ka, maa le pãã pe klo fãngafa ye. Pe le luhu ma yee, Pɔl ye ma Wɔrmefa Silaasyi ne, pe n fya. Pe Wɔrmefa kãnde na, waa sẽ yai u Wɔrme naa gbã ye.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Pe n pa loo na, maa kace nar Pɔl ye ye, ma cã pe yi yaha, ma pe nar pe tɛr le klo yaha.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Pɔl ye, pe yi ke nwompihi wo Silaasyi ne, pe n ka Liidi kaha wo, ma ga Yesu kãndeyãrfa yãã. Pe n pe laam yĩn, ma pe yar pe pe ya plãhã Yesu kãnde wo. Loo kur ye, pe n tɛr.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.