Romanos 4
Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs VC
1 Ndana tama, nu dzaʼa mu mnay taghəŋa Abraham ta nzakway ka dzidza mu? Nahgani mutsaf tsi ma nzakwani?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ka si má ma slnani maga tsi mutsafta Abraham ta nzakway ka mndu tɗukwa ta wa ira Lazglafta katsi ná, ma raŋra ghubayni ta ghəŋani, ama ta wa ira Lazglafta a tama wa.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Waka deftera Lazglafta ta mnay na? Ka lu ta mnay ma deftera Lazglafta na: «Zlghafzlgha Abraham ta Lazglafta, tsaya kəl Lazglafta ka klafta ka mndu tɗukwa ta wa irani» kəʼa.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ka magamaga mndu ta slna ná, ta planapla lu ta nisəlani. Tsa skwi plana lu ya ná, mbəhay a mbəha lu wu, skwi ta raŋta ya.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ama ka lagha mndu ka zlghaftá Lazglafta nda ŋuɗufani klaf a ta ghəŋani ka mndu tɗukwa ta kəma Lazglafta ta ghəŋa tsa slnani ta magə tsi ya wu katsi, dzaʼa klafkla Lazglafta ta tsa mndu ya ka mndu tɗukwa ta wa irani. Mndərga tsa mndu ya guli ná, nda sna kazlay: Mamu tvi dzaʼa kəl Lazglafta ka nanaftá gwal dmaku ka gwal tɗukwa ta wa irani kəʼa.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Manda va tsaya ka mgham Dawuda guli ta fay ma lahani ta ghəŋa gwal ya klaf Lazglafta ka gwal tɗukwa ta wa irani dər má maga a həŋ ta skwi ɗina. Tsa mnduha ya ná, mamu rfu da həŋ, kaʼa.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 «Rfu da gwal plana Lazglafta ta dmakuha taŋ, ga həŋ.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Rfu da mndu kul haɗ Mgham Lazglafta ta mbəɗa dmakwani.»
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Tsa rfu mnə mgham Dawuda ya ná, ta ghəŋa gwal nda ɗatsa fafaɗa taŋ re, ari nda gwal kul ɗatsaku fafaɗa taŋ guli a na? Ka mu kay na: «Zlghafzlgha Abraham ta Lazglafta kəl Lazglafta ka klafta ka mndu tɗukwa ta wa irani, ka mu.»
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Yawu mutsafta Abraham ta nzakway ka mndu tɗukwa ta wa ira Lazglafta na? Daga ta kul tsaku fafaɗani re, ari tahula tsanatá fafaɗ a na? Daga ta kul tsaku fafaɗani.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ma fitika nzakwani ta kul tsaku fafaɗani, ka klaftá Lazglafta ka mndu tɗukwa ta wa irani, kabga vəl zlghaftani. Tahula tsa ka tsatá tsi ta fafaɗ. Ka nzaku tsa tsatá fafaɗani ya, ka ŋizla maraŋtá nzakwani tɗukwa ta wa ira Lazglafta. Abraham ná, dani ma inda gwal kul tsaku fafaɗani ya, ama ka zlghaftá həŋ ta Lazglafta, ka klaftá Lazglafta ta həŋ ka gwal tɗukwa ta wa irani, manda ŋa Abraham ya.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Nda nza ka dani ma gwal nda tsa fafaɗa taŋ guli, ka ksafksa həŋ ta saɗa zlghay nda ŋuɗufa da mu Abraham ta zlghaftá Lazglafta daga ta kul tsaku fafaɗani ya.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Tanafta Lazglafta ta imi ta sləməŋ ta Abraham nda zivrani tani kazlay: Dzaʼa vlaghavla yu ta ghəŋa haɗik kəʼa. Tanaf a Lazglafta ta imi ta sləməŋ kabga vəl magayni ta skwi ta kumə zlahu wu, ama kabga vəl klafta Lazglafta ka mndu tɗukwa ma zlghaftani.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ka si gwal ta maga skwi ta kumə zlahu dzaʼa mutsa tsa skwi tanaf Lazglafta ta imi ta sləməŋ ta mndu ya katsi ná, bətbət tsa zlghafta zlghaf lu ya, haɗ hayhaya tsa skwi tanaf tsi ta imi ta sləməŋ ta mndu ya nda tsa tama wa.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Zlahu ná, ta klakkla ta ɓasa ŋuɗufa Lazglafta, ama ka haɗ zlahu wu katsi, haɗ sana skwi ŋa ɓlanapta wa.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Tsaya tama ná, ma zlghafta nda ŋuɗuf kəl Lazglafta ka vlatá tsa skwi tanaf tsi ta imi ta sləməŋ ta mndu ya. Ka mbalay vlata tsi guli. Nda nza tsa skwi taf tsi ta imi ta sləməŋ ya ŋa inda zivra Abraham. Nza a ka ŋa gwal ta sna skwi ta kumə zlahu kweŋkweŋ wu. Nda nza guli ka ŋa inda gwal ta zlghafta nda ŋuɗuf manda ŋa Abraham ta nzakway ka Da mu demdem ya.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Nda vinda ma deftera Lazglafta kazlay: Fafa yu ta kagha ka dani ma inda mndəra mndu kəʼa. Nda nza Abraham ka Da mu da Lazglafta ya zlghaf tsi nda ŋuɗuf. Tsa Lazglafta ya ta vranamtá hafu ma gwal nda rwa. Tsatsi nda mbrakwa hgagaptá skwi kul haɗ ŋa nzakwani mamu.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Fəglaf a lu ta ghəŋ sizlay wu, tsaw mataba tsaya ná, nda fa ghəŋa Abraham, zlghafzlgha ta Lazglafta kəl tsi ka nzata ka dani ma inda mndəra mnduha, manda ya mnana Lazglafta kazlay: Dzaʼa nda ndəgha zivra gha kəʼa ya.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ta mnanatá Lazglafta ta tsa gwaɗa ya ta Abraham ná, ta ghwaŋ a imani ka hɗa dərmək wa. Nda sna guli kazlay: Nda ghada halata iʼi kəʼa. Guli ná, lula fitika yay markwa taŋ ta nzakway ka Sara ta zwaŋ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Dgaŋ a ta ghəŋ ɗekɗek ta ghəŋa skwi ya tanaf Lazglafta ta imi ta sləməŋ wu. Katək ná, zlghay nda ŋuɗufani ta vlaŋtá mbraku, ka zləzlvu tsi ta Lazglafta.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Grafgra guli kazlay: Tsa skwi tiɗif Lazglafta ta imi ta sləməŋ ya ná, mamu nda mbraku ŋa magata guli kəʼa.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Tsaya tama kəl Lazglafta ka klafta ka mndu tɗukwa tawa irani.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ka klafkla Lazglafta ka mndu tɗukwa ta wa irani ka deftera Lazglafta mnata ya ná, ta ghəŋa Abraham ndaghəŋani a nzakwa tsa gwaɗa ya wu,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 nda nza guli ta ghəŋa amu, ka zlghafzlgha mu ta Lazglafta ta sliʼaganaptá mghama mu Yesu ma mtaku ya. Dzaʼa klafkla ta amu guli ka gwal tɗukwa ta wa irani.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Lazglafta ta vlatá tsa Yesu ya ma dzva mnduha ŋa dzata ta ghəŋa dmakwa mu. Ka sliʼaganaptá tsi guli ma mtaku ŋa nzakwa mu ka gwal tɗukwa ta wa irani.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.