Romanos 4
Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs NAA
1 Ndana tama, nu dzaʼa mu mnay taghəŋa Abraham ta nzakway ka dzidza mu? Nahgani mutsaf tsi ma nzakwani?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ka si má ma slnani maga tsi mutsafta Abraham ta nzakway ka mndu tɗukwa ta wa ira Lazglafta katsi ná, ma raŋra ghubayni ta ghəŋani, ama ta wa ira Lazglafta a tama wa.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Waka deftera Lazglafta ta mnay na? Ka lu ta mnay ma deftera Lazglafta na: «Zlghafzlgha Abraham ta Lazglafta, tsaya kəl Lazglafta ka klafta ka mndu tɗukwa ta wa irani» kəʼa.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ka magamaga mndu ta slna ná, ta planapla lu ta nisəlani. Tsa skwi plana lu ya ná, mbəhay a mbəha lu wu, skwi ta raŋta ya.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ama ka lagha mndu ka zlghaftá Lazglafta nda ŋuɗufani klaf a ta ghəŋani ka mndu tɗukwa ta kəma Lazglafta ta ghəŋa tsa slnani ta magə tsi ya wu katsi, dzaʼa klafkla Lazglafta ta tsa mndu ya ka mndu tɗukwa ta wa irani. Mndərga tsa mndu ya guli ná, nda sna kazlay: Mamu tvi dzaʼa kəl Lazglafta ka nanaftá gwal dmaku ka gwal tɗukwa ta wa irani kəʼa.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Manda va tsaya ka mgham Dawuda guli ta fay ma lahani ta ghəŋa gwal ya klaf Lazglafta ka gwal tɗukwa ta wa irani dər má maga a həŋ ta skwi ɗina. Tsa mnduha ya ná, mamu rfu da həŋ, kaʼa.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 «Rfu da gwal plana Lazglafta ta dmakuha taŋ, ga həŋ.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Rfu da mndu kul haɗ Mgham Lazglafta ta mbəɗa dmakwani.»
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Tsa rfu mnə mgham Dawuda ya ná, ta ghəŋa gwal nda ɗatsa fafaɗa taŋ re, ari nda gwal kul ɗatsaku fafaɗa taŋ guli a na? Ka mu kay na: «Zlghafzlgha Abraham ta Lazglafta kəl Lazglafta ka klafta ka mndu tɗukwa ta wa irani, ka mu.»
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Yawu mutsafta Abraham ta nzakway ka mndu tɗukwa ta wa ira Lazglafta na? Daga ta kul tsaku fafaɗani re, ari tahula tsanatá fafaɗ a na? Daga ta kul tsaku fafaɗani.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ma fitika nzakwani ta kul tsaku fafaɗani, ka klaftá Lazglafta ka mndu tɗukwa ta wa irani, kabga vəl zlghaftani. Tahula tsa ka tsatá tsi ta fafaɗ. Ka nzaku tsa tsatá fafaɗani ya, ka ŋizla maraŋtá nzakwani tɗukwa ta wa ira Lazglafta. Abraham ná, dani ma inda gwal kul tsaku fafaɗani ya, ama ka zlghaftá həŋ ta Lazglafta, ka klaftá Lazglafta ta həŋ ka gwal tɗukwa ta wa irani, manda ŋa Abraham ya.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Nda nza ka dani ma gwal nda tsa fafaɗa taŋ guli, ka ksafksa həŋ ta saɗa zlghay nda ŋuɗufa da mu Abraham ta zlghaftá Lazglafta daga ta kul tsaku fafaɗani ya.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Tanafta Lazglafta ta imi ta sləməŋ ta Abraham nda zivrani tani kazlay: Dzaʼa vlaghavla yu ta ghəŋa haɗik kəʼa. Tanaf a Lazglafta ta imi ta sləməŋ kabga vəl magayni ta skwi ta kumə zlahu wu, ama kabga vəl klafta Lazglafta ka mndu tɗukwa ma zlghaftani.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ka si gwal ta maga skwi ta kumə zlahu dzaʼa mutsa tsa skwi tanaf Lazglafta ta imi ta sləməŋ ta mndu ya katsi ná, bətbət tsa zlghafta zlghaf lu ya, haɗ hayhaya tsa skwi tanaf tsi ta imi ta sləməŋ ta mndu ya nda tsa tama wa.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Zlahu ná, ta klakkla ta ɓasa ŋuɗufa Lazglafta, ama ka haɗ zlahu wu katsi, haɗ sana skwi ŋa ɓlanapta wa.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Tsaya tama ná, ma zlghafta nda ŋuɗuf kəl Lazglafta ka vlatá tsa skwi tanaf tsi ta imi ta sləməŋ ta mndu ya. Ka mbalay vlata tsi guli. Nda nza tsa skwi taf tsi ta imi ta sləməŋ ya ŋa inda zivra Abraham. Nza a ka ŋa gwal ta sna skwi ta kumə zlahu kweŋkweŋ wu. Nda nza guli ka ŋa inda gwal ta zlghafta nda ŋuɗuf manda ŋa Abraham ta nzakway ka Da mu demdem ya.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Nda vinda ma deftera Lazglafta kazlay: Fafa yu ta kagha ka dani ma inda mndəra mndu kəʼa. Nda nza Abraham ka Da mu da Lazglafta ya zlghaf tsi nda ŋuɗuf. Tsa Lazglafta ya ta vranamtá hafu ma gwal nda rwa. Tsatsi nda mbrakwa hgagaptá skwi kul haɗ ŋa nzakwani mamu.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Fəglaf a lu ta ghəŋ sizlay wu, tsaw mataba tsaya ná, nda fa ghəŋa Abraham, zlghafzlgha ta Lazglafta kəl tsi ka nzata ka dani ma inda mndəra mnduha, manda ya mnana Lazglafta kazlay: Dzaʼa nda ndəgha zivra gha kəʼa ya.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ta mnanatá Lazglafta ta tsa gwaɗa ya ta Abraham ná, ta ghwaŋ a imani ka hɗa dərmək wa. Nda sna guli kazlay: Nda ghada halata iʼi kəʼa. Guli ná, lula fitika yay markwa taŋ ta nzakway ka Sara ta zwaŋ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Dgaŋ a ta ghəŋ ɗekɗek ta ghəŋa skwi ya tanaf Lazglafta ta imi ta sləməŋ wu. Katək ná, zlghay nda ŋuɗufani ta vlaŋtá mbraku, ka zləzlvu tsi ta Lazglafta.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Grafgra guli kazlay: Tsa skwi tiɗif Lazglafta ta imi ta sləməŋ ya ná, mamu nda mbraku ŋa magata guli kəʼa.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Tsaya tama kəl Lazglafta ka klafta ka mndu tɗukwa tawa irani.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ka klafkla Lazglafta ka mndu tɗukwa ta wa irani ka deftera Lazglafta mnata ya ná, ta ghəŋa Abraham ndaghəŋani a nzakwa tsa gwaɗa ya wu,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 nda nza guli ta ghəŋa amu, ka zlghafzlgha mu ta Lazglafta ta sliʼaganaptá mghama mu Yesu ma mtaku ya. Dzaʼa klafkla ta amu guli ka gwal tɗukwa ta wa irani.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Lazglafta ta vlatá tsa Yesu ya ma dzva mnduha ŋa dzata ta ghəŋa dmakwa mu. Ka sliʼaganaptá tsi guli ma mtaku ŋa nzakwa mu ka gwal tɗukwa ta wa irani.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.