Marcos 15
Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs NVT
1 Tsaɗakwa vli, ka gi tskavatá maliha ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta ka dzrəku kawadaga nda la galata mndu, nda gwal tagha zlahu ŋa mnduha, nda gwal tsa guma demdem. Ka habaftá həŋ ta Yesu. Ka klaftá həŋ ka laghwi vlaŋtá Pilat ka ŋumna.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Tahula kladaghata taŋ ta Yesu da Pilatus, ka ɗawaŋtá Pilat da tsi. Kaʼa mantsa: «Kagha mghama la Yahuda ra?» kaʼa nda tsi. Manda ya mna ka, ka Yesu nda tsi.
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ka vazə maliha ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta ta rutsakha kavghakavgha ta Yesu.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ka ɗawuglaŋtá Pilat da Yesu, «Mbəɗa a ka ra, ari sna a wa a ka ta na skwiha ta mnə həŋ ta kagha na na?» kaʼa nda tsi.
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Tsəriɗ nzanza Yesu kul mbəɗanaghata dər ka turtuk. Ka vlaŋtá tsi ta ndanu ta Pilat.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Tsaw inda fitika skala Pak ya ná, ta snusna Pilat ta zlinistá mndu turtuk ma gamak ta həŋ. Mndu ɗawaŋ həŋ ta zlinista tsi ta həŋ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ma tsa fitik ya, mamu sana mndu ta hgu lu ka Barabas, ksaf lu ka famta ma gamak kawadaga nda sanlaha ma mnduha, kabga dzata taŋ ta mndu ma vla zlərɗawi nda ŋumna.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Mbaɗa dəmga ka sliʼadaghata da Pilatus, «Zliŋniszla ta mndu turtuk manda ya snu ka ta magaŋnata,» ka həŋ.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 «Ta kumay kuni ta zlighunista ɗa ta mghama la Yahuda ra?» ka Pilat nda həŋ,
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 kabga nda sna ka mnay kazlay: Ka draku kladaghata maliha ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta ta Yesu kəʼa.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ama mbaɗa maliha ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta ka ŋavata, ka bara mnduha ŋa mnay taŋ kazlay: Zliŋnis Barabas, zliŋnis Barabas, kaʼa nda Pilatus.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ka vrəgliŋtá Pilat ta ɗaway da həŋ: «Ka si mantsa tsi, nu ta kumə kuni ta magay ɗa nda na mndu ta hgu kuni ka mghama la Yahuda na?» kaʼa nda həŋ.
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ka hləglaftá həŋ ta wi: «Zləŋafzləŋa ta udzu, ka həŋ nda tsi.»
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Ka Pilat nda həŋ guli mantsa: «Kabgawu, nahgani va ghwaɗaka skwi maga tsi? Ka hləglaftá həŋ ta wi nda mbraku, Zləŋafzləŋa ta udzu!» ka həŋ nda tsi.
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Tsa Pilat ya, ta kumay ta zɗanafta ŋuɗuf ta dəmga. Mantsa, ka zlinistá tsi ta Barabas ta həŋ, ta vlaŋtá tsi ta Yesu ma dzvu ta la sludzi ŋa slvanapta. Tahula tsa, ka zlanaŋtá tsi ta həŋ ŋa zləŋafta ta udzu.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ka zlghaghutá sludziha ta Yesu ma dzva Pilatus, ka kladamtá həŋ, ta daɓi ma həga ma vla nzakwa Pilatus, ka hagadaghatá həŋ ta inda sludziha demdem, ka tskavata hada.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ka suɗanavatá həŋ ta lguta ma mgham mgham ka dva. Ka ɗaftá həŋ ta teki ka wanamta ma ghəŋ manda zewzewa.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Ka gə həŋ ta zgu ŋani: «Zgu tsa mghama la Yahuda,» ka həŋ nda tsi.
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Mbaɗaka həŋ ka dzay ta ghəŋ nda sarak guli, ka tafa sərɗək tida. Ka tsəlɓu həŋ ta tsəlɓu ta kəmani, manda skwi ŋa vla glaku ŋani.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Tahula hərfuta taŋ ta gagay, ka suɗaghutá həŋ ta tsa lguta dva má mgham mgham tida ya, ka suɗglanavatá həŋ ta vərɗa ŋani. Ka klagapta ka klaghata ŋa zləŋay ta udzu.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ta labə həŋ ta tvi, ka guyatá həŋ nda sana mnda la Sireŋ ta hgu lu ka Simuŋ, dani ma i Alegzandra nda Rufus ta vrakta ta wawakwani. Ka mblanaftá həŋ ta kla tsa udza zləŋa Yesu ya.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ka klaghatá həŋ ta Yesu da Gwalgwata. Tsa Gwalgwata ya na, manda mnay kazlay: Vla ghudzifa ghəŋ kəʼa ya.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ɓhadaghata taŋ da hada, ka kumə həŋ ta sunustá ima inabi laɓanaf lu nda sana skwi ta hgu lu ka mur, ŋa htanaghutá kuzlakwa tsa ghuya ɗaŋwa ya, ama ka kwalaghutá Yesu ta say.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 — ausente —
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 — ausente —
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Vindafha lu nda ta ghəŋani, ta ghəŋa skwi kəl lu ka tsanaghatá guma kazlay: Mghama la Yahuda kəʼa.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ka zlaŋaftá həŋ ta gəndaha his ta sana udzuha tavatani, pal nda ga zeghwani, pal nda ga zlaɓani.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 [Mantsa ya kɗavakta skwi mnə gwaɗa Lazglafta kazlay: Nda mbəɗa mataba mbsaka gwal ta maga ghwaɗaka skwi,] kəʼa.
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Mbaɗa mnduha ta labə nda ta tsa tvi ya, ka gigɗa ghəŋ ka rarazay, «Yawa a wa! Dzaʼa tasiŋtasa yu ta həga Lazglafta ka bafta ɗa ma fitik hkən a ka ka kay ra.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Mbanaf mba ta ghəŋa gha kagha ka ghəŋa gha, ka saha ka ta na udza zləŋay na!» ka həŋ nda tsi.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Mbaɗa maliha ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta, nda gwal tagha zlahu ŋa mnduha ka manay guli: «Mbanafha ta sanlaha ná, ama triɗ laviŋ a ta mbanaftá ghəŋani wu,» ka həŋ mataba taŋ.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 «Ka sasa Kristi Mghama la Israʼila ta na udza zləŋay na ndana tama, ka ngha ŋni, kada zlghafta ŋni nda ŋuɗufa ŋni!» ka həŋ. Mbaɗa tsa gwal zləŋaf lu kawadaga nda tsi ya guli ka razay.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Lafa fitik ɗək da ghəŋ, ka nutá vli tɗik ka grusl ta haɗik demdem, ha ka laha ta nzemndi hkən ta fitik hawa.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Manda magatá nzemndi hkən, ka hgatá Yesu nda mbraku, kaʼa mantsa: «Eluhi, Eluhi, lama sabaktani?» kaʼa. Manda mnay kazlay: Lazglafta ɗa, Lazglafta ɗa, kabgawu zliɗivata ka na? kəʼa ya.
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Snaŋta sanlaha mataba tsa gwal hada ya ta tsa skwi mna tsi ya ná, ka həŋ mantsa: «Wya ta hga Iliya mnda Lazglafta ghalya,» ka həŋ.
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ka gi sliʼaftá sani mataba taŋ ka hwayadapta klaftá susu, ka hbuŋta ta wa sarak. Ka tsughumamtá tsi ma ima inabi mastalaŋ, ka tsghədanaftá tsi ta Yesu ŋa sayni. Ta tsghə tsi ya, «Swidwa! Nghama ngha ka dzaʼa sasa Iliya da klagata ta na udza zləŋay na tsi, kaki tsi,» ka həŋ.
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ama ka wahatá Yesu nda mbraku, ka sabə hafu mida.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ma va tsa fitik ya, ka tavaptá zlala ta watgha lamə da vli nda ghuɓa ma həga Lazglafta kuyar daga ta luwa dikw ta haɗik.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ma tsa vli zləŋaf lu ta Yesu ya, mamu sana mghama sludza la Ruma ta sladakta mbəŋ nda tsi. Manda nghaŋtani ta mndərga tsa klay Yesu ta hafu ya, kaʼa mantsa: «Kahwathwata, na mndu na ná, Zwaŋa Lazglafta ya,» kaʼa.
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Mamu sana miʼaha ta sladakta diʼiŋ ka ngha tsa skwiha ta magaku ya guli. Mataba tsa miʼaha ya, mamu i Mari makwa ta Magdala, nda Salume, nda Mari mani ma i Yuses nda Yakubu ta tsneʼuwa ya.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Ma fitika si nzakwa Yesu ta ma luwa Galili karaku ná, si ta dzaʼa mistani tsa miʼaha ya ŋa maganatá slna. Si nda ndəgha sanlaha ma miʼaha ta sliʼadafta mistani da luwa Ursalima guli.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Baɗu luma Madagala tsa fitik ya, ta kəl lu ka papaya skwiha, kabga dzaʼa lamla lu da sabat, ka nda dəɗa fitik.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Ka lagha Yusufu mnda luwa Arimate. Tsa mndu ya ná, ta mnay ta tughwa gwaɗaha. Tsatsi guli ná, ta kzla ga mghama Lazglafta. Ka draftá tsi ta ŋuɗuf, ka lagha slanaghatá Pilat ŋa ɗawaftá tvi ŋa dzaʼa kla mbla Yesu.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Ka ndərmim Pilat ta tsa gi saba hafu ma Yesu misimmisim ya. Ka hgaŋtá tsi ta tsa mghama sludziha ya, ka ɗawaŋta da tsi kazlay: Nda kɗa fitika saba hafu mida ra? kəʼa.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Manda snanamta tsa mghama sludzi ya, ka zlanaŋtá tsi ta tvi ta Yusufu ŋa dzaʼa kla mbla Yesu.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ka skwatá Yusufu ta lguta wupay, ka klagata mbla Yesu ta udza zləŋay, ka mbsamta mida. Ka klaftá tsi ka laghwi famta ma kulu huhrap lu ma kluluh. Ka taŋwalaktá mghama klam, ka huŋta ta wa tsa kulu ya.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Ta nzaktá i Mari makwa ta Magdala nda Mari mani ma Yuses, ka ngha vli dzaʼa kəl lu ka famta.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.