Lucas 8

Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tsəɓakw fitik tahula tsa, ka laghwi Yesu da ra luwaha dagaladagala nda luwaha kwitikw kwitikw, ka tuza Lfiɗa Gwaɗa ta ghəŋa ga mghama Lazglafta, ka mna gwaɗa ta ghəŋani
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 nda sanlaha ma miʼaha ya ghazligiŋ lu ta ghwaɗaka sulkumha ma həŋ, ka mbambanaftá həŋ ma ɗaŋwaha taŋ. Tekw i Mari makwa ta Magdala sliʼagap ghwaɗaka sulkumha ndəfáŋ mida,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 nda Yuwana markwa Kuza. Tsa Kuza ya, mndu ya fanam mgham Hiridus ta inda skwi ma həgani ma dzvani ya. Mamu Suzana, nda ndəghata sanlaha ma miʼaha guli mataba taŋ. Inda tsa miʼaha ya ná, kataŋkata həŋ ta i Yesu nda duhwalhani nda skwi ma dzva taŋ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ka sliʼaktá mnduha ma luwaha kavghakavgha ka tskavata tizlik tavata Yesu. Mantsa tama, ka zlraftá Yesu ta mna mahdihdi:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 «Mbaɗa sana mndu ka sliʼafta ka laghwi da wutsa hulfa ma vwahani. Tata wutsaywutsay, ka rkata sanlaha ma tsa hulfaha ya ta tvi, ka diŋlaku lu tida, ka sliʼadaghata ɗyakha da ɗaguta.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ka rkatá sanlaha ta kluluh: Na tsa gi ɗyaftani ya, ka ghwalutá tsi kabga haɗ nasa mistani wa.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ka rkamtá sanlaha ma teki, ka ɗyaftá tsi, ka glanaghatá teki ka raghwanata.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ka rkatá sanlaha ta gənək. Tsahaya, ka ɗayaftá həŋ, ka glafta ka pghaftá ghəŋ ghərmbəts ghərmbəts. Ka mamu mndu nda sləməŋa snay, ka sna tsi,» ka Yesu sganaghata nda lwi dagala.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 «Nu klatá ghəŋa tsa mahdihdi ya na?» ka duhwalhani ɗawaŋta da tsi.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 «Kaghuni, vlaghunavla lu ta snaŋtá ɗifatá gwaɗa ta ghəŋa ga mghama Lazglafta. Ŋa sanlaha ya, ba nda mahdihdi dzaʼa mnanaŋta lu ta həŋ kabga
10 Jesus respondeu:
11 «Wya klatá ghəŋa tsa mahdihdi ya: Tsa hulfa ya ná, gwaɗa Lazglafta ya.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Sanlaha ma mnduha ná, manda tvi rkaf hulfa tida həŋ. Hahəŋ ná, gi snaŋta taŋ ta gwaɗa Lazglafta, gi ndadaghata halaway klugudunustá həŋ yaha həŋ da zlghafta ma ŋuɗufa taŋ da mbafta həŋ.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Sanlaha ma mnduha guli ná, manda kluluh rkaf hulfa tida həŋ, snaŋta taŋ ta gwaɗa Lazglafta, gi zlghafta taŋ nda rfu, ama haɗ həŋ ta zlaŋtá vli ŋa dzugwamta tsa gwaɗa ya ta slrəŋ ma ŋuɗufa taŋ wa. Ka dzghaŋdzgha skwi ta həŋ, gi suwak zlaŋta taŋ ta zlghay nda ŋuɗufa taŋ.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Sanlaha ma mnduha guli ná, manda hulfa ta rkamta da teki ya həŋ, snaŋta taŋ ta gwaɗa Lazglafta ka laghu həŋ da ndana nzaku ma ghəŋa haɗik nda zba gadghəl nda ndana zba skwi ta haraʼuwa iri, mantsa tama, mbaɗa tsa skwiha ya ka raghwa tsa gwaɗa ya, ka niŋta həŋ ka ksubaŋ.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Sanlaha ma mnduha guli, manda gənək həŋ, snaŋta taŋ ta gwaɗa Lazglafta, ka zlghaftá həŋ nda ŋuɗuf turtuk, ka ŋanatá həŋ ka ksa slna nda tsi ka dihavata mida.»
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 «Ka mnaghunamna yu ɓa! Haɗ mndu ta tsamta vu ma pitirla ka dzuɓamta ma tughuba wu, haɗ ta fiŋta mista ghzləŋ guli wu, ta fagata ta vli tskala, kada nghaŋta gwal ta lamə da dzuguvi ta tsuwaɗak.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Inda skwi nda ɗifa ná, dzaʼa maravamara. Inda skwi nda bukwa guli dzaʼa snaŋsna lu, ŋa zlagaptani bɗaŋay ta daɓi.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ɗasuwa ka kuni nda tva snaŋta skwi ta snaŋta kuni, kabga ŋa mndu nda guna sləməŋani ŋa sna skwi dzaʼa sganaghata lu ta snanamta. Ama ka haɗ tsi da mndu wu, dzaʼa kləgadanaghu kla lu ta va tsa má si ta ndanu tsi ta mutsay ya.»
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ka lagha i mani nda zwanamani ma Yesu slanaghata, ama triɗ traptra həŋ ta ɓhanavata, tskutska mnduha.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 «Wa a i ma gha nda zwanama gha ma bli ta gəvala kagha,» ka lu nda tsi.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 «Gwal ta sna gwaɗa Lazglafta ka maga slna nda tsi, tsaha ya i ma ɗa nda zwanama ɗa,» kaʼa.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ma sana fitik, «mbaɗma ta a sana ɓla drəf a,» ka Yesu nda duhwalha, ka sliʼafta həŋ kla lamə da kwambalu ka sliʼi.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Tata ndəru həŋ, ka dzata hani ta Yesu, ka sliʼavafta mativirauʼ ta ghəŋa drəf, ka dzaʼa imi ndəghanaftá kwambalu. Ta wa hɗak həŋ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Ka lagha həŋ sliʼa Yesu, «Maləm! Maləm! Nda zaɗa mu!» ka həŋ nda tsi. Ka sliʼavatá Yesu ka davanaghatá tsi ta falak, nda tsa vavalakwa imi ya. Ka lɓatá vli ka nzata tɓekw.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 «Nu ta kəl kuni ka zləŋ mantsa? Kulam ndana haɗ zlghay nda ŋuɗuf da kaghuni ɗekɗek katək ra?» kəʼa mbəɗavata tvə duhwalhani. Ka ksaftá zləŋ ta həŋ, ka ndraʼu həŋ. «Wa na mndu na katək na? Na dvanaghatani ta dər falak nda imi ná, gi ka snanata taŋ?» ka həŋ mataba taŋ.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ka ɓhadaghata i Yesu nda duhwalhani ta haɗika Geraseni ta nzakway mbəŋ ya mbəŋ ya nda luwa Galili.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Nda fagata Yesu ta səla ta haɗik ta sabə tsi ma kwambalu, ka sagha sana mnda tsa luwa ya da guyay. Tsa mndu ya ná, ksuksa duhwala halaway. Nda kɗa fitikani kul suɗgəltá lgut ɗekɗek, haɗ ta nzəglata mintgha wu, mataba kuluha kəʼa ta nzaku.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Na ghur nghayni ta Yesu, ka wahatá tsi ka zləmbatá ma ghuvani. Kaʼa mantsa: «Yesu Zwaŋa Lazglafta ta luwa, Nya mataba u nda kagha? Kdəkkdək, wya dzvu, yaha ka ghuyɗiptá ɗaŋwa,» kaʼa wahata nda lwi dagala.
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Kəl tsi ka mna tsaya na: Sabsa ma na mndu na ka Yesu dvanaghtá tsa duhwala halaway ya. Tsa mndu ya ná, nda kɗa fitika ksafta tsa duhwala halaway ya. Ma tsa fitika ksaftani ya, si ta habafhaba mnduha nda ziɗa, ka tsamtá səlahani ma tsuhwal, ma ŋa habanata. Ka raratsiŋtá tsi ka ɓaɓaliŋta. Ka klaghatá tsa duhwala halaway ya ka laghwi ra vli ma mtak.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 «Wa hga gha na?» ka Yesu nda tsi. «Dɓaʼ hga ɗa,» kaʼa zlghanaftá wi. Kəl tsi ka mna tsaya ná, kabga nda ndəgha duhwala halaway ta sliʼamta dida.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 «Kdəkkdək, yaha ka da ghuna aŋni da gudzuvruŋwa vu,» ka tsa duhwala halaway ya ndiʼata, ka ndəɓa dzvu da Yesu.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Ndusa nda tsa vli ya, mamu sana bra ghuvazu ta zbutá skwa zay taŋ tavata ghwá. «Kdəkkdək vlaŋna tvi, ka sliʼamta ŋni da a ghuvazuha a,» ka həŋ nda Yesu. «Aray,» ka Yesu vlaŋtá tvi ta həŋ.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ka gi sliʼagaptá tsa duhwala halaway ya ma tsa mndu ya, ka sliʼamta da tsa ghuvazuha ya. Ka vazagatá tsa ghuvazuha ya ta vgha tavata tsa ghwá ya ka rkaghata da drəf ka rwuta.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Nghay tsa mnduha ta ngha tsa ghuvazuha ya ta tsa skwi ta magata ya, ka hwayaftá həŋ ka laghwi tay ma luwa nduk ma zwana luwaha ta tsa skwi ta maguta ya.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ka sliʼaftá mnduha ka laghwi da ngha tsa skwi ta maguta ya. Ka lagha həŋ slanaghatá Yesu, ka slaftá həŋ ta tsa mndu sliʼagap duhwala halaway mida ya ta nzaku kurevesa tavatá səla Yesu nda suɗatá lgut ta vgha, nda mbatani kwandlaŋ. Nghaŋta taŋ, ka ksutá tsi ta həŋ ka zləŋ.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Mbaɗa tsa gwal si ta nghay ta magaku tsa skwi ya, ka rusay ŋa taŋ ká tsa mndu si ksaf duhwala halaway ya mbafta.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Ka həŋ mantsa: «Kdəkkdək sliʼapsliʼa ma haɗika ŋni,» ka inda mnduha ma haɗika Geraseni nda Yesu, kabga nda ksa həŋ da zləŋ katakata. Ka sliʼaftá Yesu ka lamə da kwambalu ŋa vru.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 «Wya dzvu, kla ta iʼi ta səla gha,» ka tsa mndu sliʼagap duhwala halaway mida ya nda Yesu.
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Vra dzagha gha, ka dzaʼa ka rusa inda skwi maga gha Lazglafta,» ka Yesu pyafta ka dzaʼa mistani. Ka sliʼaftá tsi ka laghwi tay ma inda luwa ta inda skwi magana Yesu.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Ta vrəgladaptá Yesu ta sana ɓla drəf, ka slanaghatá tsi ta ndəghata mnduha guli ta kzlay hada ŋa zlghafta.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Mbaɗaka sana mndu ta hgə lu ka Zayrus ta nzakway tekw mataba la mali ta ghəŋa həga tagha skwa la Yahuda, ka lagha zləmbatá ma ghuva Yesu. Kaʼa mantsa: «Kdəkkdək mbaɗa da ini,» kaʼa nda tsi,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 kabga mamu kɗakwakɗakwa makwani ta kla imi ghwaŋpɗə his kul ɗughwanaku ta kala ghəŋ. Ka sliʼaftá Yesu ka dzaʼa mistani. Ta mbaɗa Yesu ka dzaʼa mataba tskata mnduha, haɗ tva mbəɗayni ta vgha wa.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Mamu sana marakw mataba taŋ Maghwaŋapɗə hisa vakwani tsa ta paghaku. Kɗiŋkɗa ta inda skwi ma dzvani ŋa la duhtur. Haɗ ya ka dər turtuk mataba taŋ ta mbanafta wa.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Ka lagha tsa marakw ya nda ga mahulhula Yesu ka ksaŋtá wa lgutani. Na tsa gi ksaŋtani ya, gi hleʼ sladata tsa paghaku ya tsa.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ka Yesu mantsa: «Wa tsa ta ksita ya na?» kaʼa. «Andaw! Andaw! Andaw!» ka mnduha. Ka Piyer mantsa: «Maləma ɗa! Mataba ndəghata mnduha mandana ta waghafta, haɗ tva mbəɗa vgha gha ná, wa ta ksihata na, ka ka?» kaʼa nda tsi.
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ka Yesu mantsa: «Mamu mndu ta ksihata! Nda sna yu ta mbraku ta savaghuta ma iʼi,» kaʼa.
46 Mas Jesus insistiu:
47 Snay tsa marakw ya ta tsa gwaɗa ya ná, a nda tsatsa yu, kaʼa. Ka lagha tsi nda ghudzatani da zləŋ zləmbatá ma ghuva Yesu, ka mnə tsi ta kəma inda mnduha ta skwi kabgawu kəl tsi ka ksaŋta nda ya kəʼa mbafta ma va tsa fitik ya.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Ka Yesu mantsa: «Makwa ɗa, zlghay nda ŋuɗufa gha ta mbaghafta, la nda vgha ta zɗakwa gha,» ka Yesu nda tsi.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Tata tsa gwaɗa ya Yesu, ka lagha sana mndu ta sliʼafta ga Zayrus da mnay ŋa Zayrus: Kaʼa mantsa: «Kɗakwa tsa makwa gha ya tsa, ta ŋa daŋwazlgəlta gha ŋaw ta Maləm na,» kaʼa.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ka Yesu mantsa: «Ma tɗu ŋuɗufa gha, fata gha ta ghəŋa gha yeya ŋa gha, dzaʼa mbaku,» ka Yesu nda Zayrus snaŋər tsi ta tsa gwaɗa ya.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Manda ɓhadaghata taŋ da taŋ, ka pyaftá Yesu ta mnduha ta lami da həga mistani, ka hlaʼatá tsi ta i Piyer nda Yuhwana, nda Yakubu nda dani nda mani ma tsa makwa ya ŋa lamə mistani.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Ta lamə həŋ, ta wahu inda gwal ma həga ka tawa ghəŋ ta ghəŋa tsa makwa ya. Ka həŋ mantsa: «Ma taw kuni, mta a wu, hani ta hani tsi,» kaʼa.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 «Ta mndu nda mta ná, mta a wu kaʼa,» ka həŋ ka ghuɓasay.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ka lagha Yesu ksaftá tsa makwa ya ta dzvu. «Sliʼafsliʼa gha makwana!» kaʼa.
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Ka vramtá tsa makwa ya, ka gi sliʼafta. «Vlaŋwavla ta skwa zay,» ka Yesu nda həŋ.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ndandrakauʼ ká i dani nda mani ma tsa makwa ya nzata ka ndərmimay. «Yaha kuni da mnay dər ŋa wati ma mndu ta skwi ta maguta,» ka Yesu zlahanaghatá həŋ.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.