Lucas 8

Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tsəɓakw fitik tahula tsa, ka laghwi Yesu da ra luwaha dagaladagala nda luwaha kwitikw kwitikw, ka tuza Lfiɗa Gwaɗa ta ghəŋa ga mghama Lazglafta, ka mna gwaɗa ta ghəŋani
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 nda sanlaha ma miʼaha ya ghazligiŋ lu ta ghwaɗaka sulkumha ma həŋ, ka mbambanaftá həŋ ma ɗaŋwaha taŋ. Tekw i Mari makwa ta Magdala sliʼagap ghwaɗaka sulkumha ndəfáŋ mida,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 nda Yuwana markwa Kuza. Tsa Kuza ya, mndu ya fanam mgham Hiridus ta inda skwi ma həgani ma dzvani ya. Mamu Suzana, nda ndəghata sanlaha ma miʼaha guli mataba taŋ. Inda tsa miʼaha ya ná, kataŋkata həŋ ta i Yesu nda duhwalhani nda skwi ma dzva taŋ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ka sliʼaktá mnduha ma luwaha kavghakavgha ka tskavata tizlik tavata Yesu. Mantsa tama, ka zlraftá Yesu ta mna mahdihdi:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «Mbaɗa sana mndu ka sliʼafta ka laghwi da wutsa hulfa ma vwahani. Tata wutsaywutsay, ka rkata sanlaha ma tsa hulfaha ya ta tvi, ka diŋlaku lu tida, ka sliʼadaghata ɗyakha da ɗaguta.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ka rkatá sanlaha ta kluluh: Na tsa gi ɗyaftani ya, ka ghwalutá tsi kabga haɗ nasa mistani wa.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ka rkamtá sanlaha ma teki, ka ɗyaftá tsi, ka glanaghatá teki ka raghwanata.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ka rkatá sanlaha ta gənək. Tsahaya, ka ɗayaftá həŋ, ka glafta ka pghaftá ghəŋ ghərmbəts ghərmbəts. Ka mamu mndu nda sləməŋa snay, ka sna tsi,» ka Yesu sganaghata nda lwi dagala.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 «Nu klatá ghəŋa tsa mahdihdi ya na?» ka duhwalhani ɗawaŋta da tsi.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 «Kaghuni, vlaghunavla lu ta snaŋtá ɗifatá gwaɗa ta ghəŋa ga mghama Lazglafta. Ŋa sanlaha ya, ba nda mahdihdi dzaʼa mnanaŋta lu ta həŋ kabga
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 «Wya klatá ghəŋa tsa mahdihdi ya: Tsa hulfa ya ná, gwaɗa Lazglafta ya.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Sanlaha ma mnduha ná, manda tvi rkaf hulfa tida həŋ. Hahəŋ ná, gi snaŋta taŋ ta gwaɗa Lazglafta, gi ndadaghata halaway klugudunustá həŋ yaha həŋ da zlghafta ma ŋuɗufa taŋ da mbafta həŋ.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Sanlaha ma mnduha guli ná, manda kluluh rkaf hulfa tida həŋ, snaŋta taŋ ta gwaɗa Lazglafta, gi zlghafta taŋ nda rfu, ama haɗ həŋ ta zlaŋtá vli ŋa dzugwamta tsa gwaɗa ya ta slrəŋ ma ŋuɗufa taŋ wa. Ka dzghaŋdzgha skwi ta həŋ, gi suwak zlaŋta taŋ ta zlghay nda ŋuɗufa taŋ.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Sanlaha ma mnduha guli ná, manda hulfa ta rkamta da teki ya həŋ, snaŋta taŋ ta gwaɗa Lazglafta ka laghu həŋ da ndana nzaku ma ghəŋa haɗik nda zba gadghəl nda ndana zba skwi ta haraʼuwa iri, mantsa tama, mbaɗa tsa skwiha ya ka raghwa tsa gwaɗa ya, ka niŋta həŋ ka ksubaŋ.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Sanlaha ma mnduha guli, manda gənək həŋ, snaŋta taŋ ta gwaɗa Lazglafta, ka zlghaftá həŋ nda ŋuɗuf turtuk, ka ŋanatá həŋ ka ksa slna nda tsi ka dihavata mida.»
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 «Ka mnaghunamna yu ɓa! Haɗ mndu ta tsamta vu ma pitirla ka dzuɓamta ma tughuba wu, haɗ ta fiŋta mista ghzləŋ guli wu, ta fagata ta vli tskala, kada nghaŋta gwal ta lamə da dzuguvi ta tsuwaɗak.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Inda skwi nda ɗifa ná, dzaʼa maravamara. Inda skwi nda bukwa guli dzaʼa snaŋsna lu, ŋa zlagaptani bɗaŋay ta daɓi.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ɗasuwa ka kuni nda tva snaŋta skwi ta snaŋta kuni, kabga ŋa mndu nda guna sləməŋani ŋa sna skwi dzaʼa sganaghata lu ta snanamta. Ama ka haɗ tsi da mndu wu, dzaʼa kləgadanaghu kla lu ta va tsa má si ta ndanu tsi ta mutsay ya.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ka lagha i mani nda zwanamani ma Yesu slanaghata, ama triɗ traptra həŋ ta ɓhanavata, tskutska mnduha.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 «Wa a i ma gha nda zwanama gha ma bli ta gəvala kagha,» ka lu nda tsi.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 «Gwal ta sna gwaɗa Lazglafta ka maga slna nda tsi, tsaha ya i ma ɗa nda zwanama ɗa,» kaʼa.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ma sana fitik, «mbaɗma ta a sana ɓla drəf a,» ka Yesu nda duhwalha, ka sliʼafta həŋ kla lamə da kwambalu ka sliʼi.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Tata ndəru həŋ, ka dzata hani ta Yesu, ka sliʼavafta mativirauʼ ta ghəŋa drəf, ka dzaʼa imi ndəghanaftá kwambalu. Ta wa hɗak həŋ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ka lagha həŋ sliʼa Yesu, «Maləm! Maləm! Nda zaɗa mu!» ka həŋ nda tsi. Ka sliʼavatá Yesu ka davanaghatá tsi ta falak, nda tsa vavalakwa imi ya. Ka lɓatá vli ka nzata tɓekw.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 «Nu ta kəl kuni ka zləŋ mantsa? Kulam ndana haɗ zlghay nda ŋuɗuf da kaghuni ɗekɗek katək ra?» kəʼa mbəɗavata tvə duhwalhani. Ka ksaftá zləŋ ta həŋ, ka ndraʼu həŋ. «Wa na mndu na katək na? Na dvanaghatani ta dər falak nda imi ná, gi ka snanata taŋ?» ka həŋ mataba taŋ.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ka ɓhadaghata i Yesu nda duhwalhani ta haɗika Geraseni ta nzakway mbəŋ ya mbəŋ ya nda luwa Galili.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Nda fagata Yesu ta səla ta haɗik ta sabə tsi ma kwambalu, ka sagha sana mnda tsa luwa ya da guyay. Tsa mndu ya ná, ksuksa duhwala halaway. Nda kɗa fitikani kul suɗgəltá lgut ɗekɗek, haɗ ta nzəglata mintgha wu, mataba kuluha kəʼa ta nzaku.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Na ghur nghayni ta Yesu, ka wahatá tsi ka zləmbatá ma ghuvani. Kaʼa mantsa: «Yesu Zwaŋa Lazglafta ta luwa, Nya mataba u nda kagha? Kdəkkdək, wya dzvu, yaha ka ghuyɗiptá ɗaŋwa,» kaʼa wahata nda lwi dagala.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Kəl tsi ka mna tsaya na: Sabsa ma na mndu na ka Yesu dvanaghtá tsa duhwala halaway ya. Tsa mndu ya ná, nda kɗa fitika ksafta tsa duhwala halaway ya. Ma tsa fitika ksaftani ya, si ta habafhaba mnduha nda ziɗa, ka tsamtá səlahani ma tsuhwal, ma ŋa habanata. Ka raratsiŋtá tsi ka ɓaɓaliŋta. Ka klaghatá tsa duhwala halaway ya ka laghwi ra vli ma mtak.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 «Wa hga gha na?» ka Yesu nda tsi. «Dɓaʼ hga ɗa,» kaʼa zlghanaftá wi. Kəl tsi ka mna tsaya ná, kabga nda ndəgha duhwala halaway ta sliʼamta dida.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 «Kdəkkdək, yaha ka da ghuna aŋni da gudzuvruŋwa vu,» ka tsa duhwala halaway ya ndiʼata, ka ndəɓa dzvu da Yesu.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ndusa nda tsa vli ya, mamu sana bra ghuvazu ta zbutá skwa zay taŋ tavata ghwá. «Kdəkkdək vlaŋna tvi, ka sliʼamta ŋni da a ghuvazuha a,» ka həŋ nda Yesu. «Aray,» ka Yesu vlaŋtá tvi ta həŋ.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ka gi sliʼagaptá tsa duhwala halaway ya ma tsa mndu ya, ka sliʼamta da tsa ghuvazuha ya. Ka vazagatá tsa ghuvazuha ya ta vgha tavata tsa ghwá ya ka rkaghata da drəf ka rwuta.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Nghay tsa mnduha ta ngha tsa ghuvazuha ya ta tsa skwi ta magata ya, ka hwayaftá həŋ ka laghwi tay ma luwa nduk ma zwana luwaha ta tsa skwi ta maguta ya.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ka sliʼaftá mnduha ka laghwi da ngha tsa skwi ta maguta ya. Ka lagha həŋ slanaghatá Yesu, ka slaftá həŋ ta tsa mndu sliʼagap duhwala halaway mida ya ta nzaku kurevesa tavatá səla Yesu nda suɗatá lgut ta vgha, nda mbatani kwandlaŋ. Nghaŋta taŋ, ka ksutá tsi ta həŋ ka zləŋ.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Mbaɗa tsa gwal si ta nghay ta magaku tsa skwi ya, ka rusay ŋa taŋ ká tsa mndu si ksaf duhwala halaway ya mbafta.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ka həŋ mantsa: «Kdəkkdək sliʼapsliʼa ma haɗika ŋni,» ka inda mnduha ma haɗika Geraseni nda Yesu, kabga nda ksa həŋ da zləŋ katakata. Ka sliʼaftá Yesu ka lamə da kwambalu ŋa vru.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 «Wya dzvu, kla ta iʼi ta səla gha,» ka tsa mndu sliʼagap duhwala halaway mida ya nda Yesu.
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Vra dzagha gha, ka dzaʼa ka rusa inda skwi maga gha Lazglafta,» ka Yesu pyafta ka dzaʼa mistani. Ka sliʼaftá tsi ka laghwi tay ma inda luwa ta inda skwi magana Yesu.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Ta vrəgladaptá Yesu ta sana ɓla drəf, ka slanaghatá tsi ta ndəghata mnduha guli ta kzlay hada ŋa zlghafta.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Mbaɗaka sana mndu ta hgə lu ka Zayrus ta nzakway tekw mataba la mali ta ghəŋa həga tagha skwa la Yahuda, ka lagha zləmbatá ma ghuva Yesu. Kaʼa mantsa: «Kdəkkdək mbaɗa da ini,» kaʼa nda tsi,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 kabga mamu kɗakwakɗakwa makwani ta kla imi ghwaŋpɗə his kul ɗughwanaku ta kala ghəŋ. Ka sliʼaftá Yesu ka dzaʼa mistani. Ta mbaɗa Yesu ka dzaʼa mataba tskata mnduha, haɗ tva mbəɗayni ta vgha wa.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Mamu sana marakw mataba taŋ Maghwaŋapɗə hisa vakwani tsa ta paghaku. Kɗiŋkɗa ta inda skwi ma dzvani ŋa la duhtur. Haɗ ya ka dər turtuk mataba taŋ ta mbanafta wa.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ka lagha tsa marakw ya nda ga mahulhula Yesu ka ksaŋtá wa lgutani. Na tsa gi ksaŋtani ya, gi hleʼ sladata tsa paghaku ya tsa.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ka Yesu mantsa: «Wa tsa ta ksita ya na?» kaʼa. «Andaw! Andaw! Andaw!» ka mnduha. Ka Piyer mantsa: «Maləma ɗa! Mataba ndəghata mnduha mandana ta waghafta, haɗ tva mbəɗa vgha gha ná, wa ta ksihata na, ka ka?» kaʼa nda tsi.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ka Yesu mantsa: «Mamu mndu ta ksihata! Nda sna yu ta mbraku ta savaghuta ma iʼi,» kaʼa.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Snay tsa marakw ya ta tsa gwaɗa ya ná, a nda tsatsa yu, kaʼa. Ka lagha tsi nda ghudzatani da zləŋ zləmbatá ma ghuva Yesu, ka mnə tsi ta kəma inda mnduha ta skwi kabgawu kəl tsi ka ksaŋta nda ya kəʼa mbafta ma va tsa fitik ya.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ka Yesu mantsa: «Makwa ɗa, zlghay nda ŋuɗufa gha ta mbaghafta, la nda vgha ta zɗakwa gha,» ka Yesu nda tsi.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Tata tsa gwaɗa ya Yesu, ka lagha sana mndu ta sliʼafta ga Zayrus da mnay ŋa Zayrus: Kaʼa mantsa: «Kɗakwa tsa makwa gha ya tsa, ta ŋa daŋwazlgəlta gha ŋaw ta Maləm na,» kaʼa.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Ka Yesu mantsa: «Ma tɗu ŋuɗufa gha, fata gha ta ghəŋa gha yeya ŋa gha, dzaʼa mbaku,» ka Yesu nda Zayrus snaŋər tsi ta tsa gwaɗa ya.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Manda ɓhadaghata taŋ da taŋ, ka pyaftá Yesu ta mnduha ta lami da həga mistani, ka hlaʼatá tsi ta i Piyer nda Yuhwana, nda Yakubu nda dani nda mani ma tsa makwa ya ŋa lamə mistani.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ta lamə həŋ, ta wahu inda gwal ma həga ka tawa ghəŋ ta ghəŋa tsa makwa ya. Ka həŋ mantsa: «Ma taw kuni, mta a wu, hani ta hani tsi,» kaʼa.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 «Ta mndu nda mta ná, mta a wu kaʼa,» ka həŋ ka ghuɓasay.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ka lagha Yesu ksaftá tsa makwa ya ta dzvu. «Sliʼafsliʼa gha makwana!» kaʼa.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ka vramtá tsa makwa ya, ka gi sliʼafta. «Vlaŋwavla ta skwa zay,» ka Yesu nda həŋ.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ndandrakauʼ ká i dani nda mani ma tsa makwa ya nzata ka ndərmimay. «Yaha kuni da mnay dər ŋa wati ma mndu ta skwi ta maguta,» ka Yesu zlahanaghatá həŋ.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.