Lucas 20
Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs NAA
1 Ma sana fitik, ma tsa fitika tataghay Yesu ta skwi ŋa mnduha ma həga Lazglafta, ka mna Lfiɗa Gwaɗa ya, ka sliʼadaghatá la mali mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta, nda gwal tagha zlahu, nda la galata mndu slanaghata.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Ka həŋ mantsa: «Mnaŋnamna, ka wa ta mnaghatá maga na skwiha na, ka wa ta vlaghatá mbrakwa magay?» ka həŋ nda tsi.
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ka Yesu mantsa: «Ka ɗawaghuna ɗawa iʼi guli.
3 Jesus respondeu:
4 Lazglafta ta ghunagatá Yuhwana da maga batem re, ari mnduha a na? mnihawa mna,» kaʼa nda həŋ.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ka nzatá həŋ ka dzrəkay mataba taŋ. «“Ka Lazglafta ya ta ghunagata” ka mu, “nu kul zlghaftá kuni ta gwaɗani ɓa,” kaʼa dzaʼazlay nda amu.
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 “Ka mnduha ya” ka mu guli, dzaʼa zlrətsaku mu nda pala da inda mnduha ŋa pslatá amu, kabga nda sna inda taŋ kazlay: Anabi Yuhwana kəʼa.»
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 «Sna a aŋni ka wa ta ghunagaghata wu,» ka həŋ nda tsi.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ka Yesu mantsa: «Ahaa! Iʼi guli ná, haɗ yu ta mnaghunata ka wa ta vlihatá mbrakwa maga tsa skwiha ya wu,» kaʼa nda həŋ.
8 E Jesus lhes disse:
9 Tahula tsa, ka zlraftá Yesu ta mna mahdihdi ŋa mnduha, kaʼa mantsa: «Lagha sana mndu ka ŋaɓatá fuha inabi ma vwahani. Ka sliʼaftá tsi ka laghwi distaluwa ŋa nzɗavata.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Magatá fitika ɗaga yakwa fwa inabi, ka ghunaftá tsa mndu ya ta kwalvani slanaghatá tsa gwal ta hva vwaha tsa inabi ya, ŋa hlanaftá mayaka ŋani ma yakwa fu. Ka mbəɗanatá tsa gwal ta hva tsa vwah ya ta tsa kwalva ya nda dzə kul klanafta.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ka ghunglaftá tsi ta sana kwalvani, ka rəhaptá həŋ ta tsaya guli, ka rarazata, ka vriŋta kul klanafta.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ka ghungladaptá tsi ta mahkəna kwalvani, ka balanatá həŋ ta tsaya guli ka vzidiŋta.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Ka dani ma tsa vwaha inabi ya mantsa: “Waka yu dzaʼa magay? dzaʼa ghuna zwaŋa ɗa ɗvu yu, yu. Tsatsi yeya dzaʼa vlə həŋ ta glaku ŋani,” kaʼa.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Na ghur nghay tsa gwal ta hva vwaha tsa inabi ya ta lagha tsa zwaŋ ya, gi ka həŋ mantsa: “Ya wana tsa mndu dzaʼa za həga ya tane, dzamadza, ka nzakwa na fuha inabi na ka ŋa mu,” ka həŋ.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Ka tsəhaghatá həŋ diʼiŋ nda tsa vwaha inabi ya, ka dzata.» Ka Yesu mantsa: «Mantsa tama ní, nu dzaʼa maganata dani ma vwaha inabi ta həŋ?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Dzaʼa laghala slanaghatá tsa gwal ta hva tsa vwaha inabi ya, ka pslatá həŋ. Ŋa klaftani ta tsa fwa inabi ya, ka fanamta ma dzvu ta sanlaha ma mnduha,» kaʼa nda həŋ. «Haɗ tsaya dzaʼa magaku mantsa wu,» ka tsa mnduha ta sna gwaɗa Yesu ya hlaftawi.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ka naghadamtá Yesu da kuma taŋ, kaʼa mantsa: «Nu klatá ghəŋa tsa gwaɗa vindaf lu ma deftera Lazglafta kazlay:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Inda mndu dzaʼa nzeghwafta ta tsa pala ya, dzaʼa huruɓu huruɓa. Ka tsa pala ya ta dəɗanaghatá tsa mndu ya katsi guli, dzaʼa huʼanap huʼa ŋərɗək,» kaʼa.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ma va tsa fitik ya, ka zbə la mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta, nda gwal tagha zlahu, ta tva ksaftá Yesu, kabga nda sna həŋ kazlay: Ta ghəŋa taŋ ta mna Yesu ta tsa mahdihdi ya kəʼa, ama ka zləŋaftá həŋ ta mnduha.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Ka va ɗakwats həŋ ta Yesu, ka ghunadaghatá həŋ ta sana mnduha ta nzakway manda va ya ŋərma mnduha ya, da ɗawa gwaɗa da Yesu, ŋa ɗakwatsa gwaɗa da tsi, ŋa ksafta ka vlaŋtá ŋumna.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ka ɗawaŋtá həŋ da tsi: «Mghama ɗa! Nda sna ŋni ta gwaɗa ta gwaɗə ka, nda skwi ta taghə ka tɗukwa nzakwani kəʼa. Haɗ ka ta gala mndu wu, tva nzaku kahwathwata manda ya ta kumə Lazglafta ta taghə ka,» ka həŋ.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 «Mnaŋnamna, nda ra re ra a wa a ka play mu ta dzumna ŋa mgham Sezar na?» ka ga ŋni.
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Tsatsafta Yesu ta tsa maɗgwirmaɗgwira taŋ ya, kaʼa nda həŋ mantsa:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 «Yahawa ka nghanata yu ta tsa kwaɓu ya. Fuwata wa nda hga wa na thaf lu tida na na?» kaʼa. «Ŋa mgham Sezar ya,» ka həŋ.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 «Ala plawa ŋa mgham Sezar ta ya ta nghanatá mgham Sezar. Plawa ŋa Lazglafta ta ya ta nghanatá Lazglafta,» kaʼa.
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Triɗ traptra həŋ ta ksaftá krughuvani ma skwi ya ta mnə tsi ta kəma mnduha. Tsa zlghawani yeya ta vlaŋtá ndərmimay ta həŋ katək, ka nzatá həŋ faflara.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ka gavadaghatá sanlaha ma la Sadukiya guli tavatá Yesu. Tsa la Sadukiya ya gwal ta mnay kazlay: Haɗ sliʼagapta ma mtaku nda hafu wu kəʼa ya. Ka ɗawaŋtá həŋ da Yesu.
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 «Mghama ɗa! Ka Musa vindaŋnafta na: “Ka mamu sana mndu nda zwaŋamani ta klaftá marakw ka mtuta kul yatá zwaŋ katsi, ka kla tsa mndu ta ndiri ya ta tsa wadgani ya, ŋa yanatani ta zivir ta zwaŋamani,” kaʼa.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Tsaw mamu la zwanama ndəfáŋ həŋ. Ka klaftá zumali ta marakw ka mtuta kul yatá zwaŋ.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ka klutá mahis ta tsa wadgu ya,
30 o segundo
31 mantsa ya mahkən, ka raftá həŋ ndəfáŋ ndəfáŋ tida ka rwuta həŋ, haɗ ya ta yatá zwaŋ nda tsi wa.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Mantsa ya guli ka mtanaghatá tsa marakw ya.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Mantsa tama ní, ŋa wa ŋa wa dzaʼa nzakwa tsa marakw ya baɗu sliʼagapta ma mtaku nda hafu, ya wya klukla tsa mnduha ya ndəfáŋ ndəfáŋ ka markwa taŋ na?» ka həŋ nda tsi.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ka Yesu nda həŋ mantsa: «Ta kluvustá vgha zgwana nda miʼaha ma na ghəŋa haɗik na,
34 Jesus respondeu:
35 ama zgwana nda miʼaha gwal nghadap Lazglafta kazlay: Nda ra həŋ ka vragapta ma mtaku nda hafu, ŋa nzaku nda hafu ma mbəɗakwa luwa dazlay kəʼa ya, haɗ həŋ dzaʼa kluvustá vgha wa.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Haɗ həŋ dzaʼa mtəgəltá mtaku wu, kabga nda nza həŋ manda duhwalha Lazglafta. Nda nza həŋ ka zwana Lazglafta, kabga sliʼagapsliʼa həŋ ma mtaku, ka nzata nda hafu.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kɗiŋkɗa Musa ta mnata kazlay: Dzaʼa sliʼagapsliʼa gwal nda rwa ŋa nzaku nda hafu kəʼa. Ma vla gwaɗa ta ghəŋa mubukw ta zlghaku, ka hgə tsi ta Mgham, “ka Lazglafta Abraham, ka Lazglafta Izak, ka Lazglafta Yakubu.”
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Lazglafta ná, Lazglafta gwal nda rwa a wa, Lazglafta gwal ndiri ya, kabga inda taŋ demdem ŋani ta nzakwa həŋ nda hafu.»
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Rkauʼ tsuʼuwaghu tsuʼa sanlaha ma gwal tagha zlahu ta gwaɗa, ka həŋ mantsa: «Zɗa tsa gwaɗa gha ya Mghama ɗa,» ka həŋ,
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Walglaŋ a həŋ ta ɗawglaŋtá sana skwi da tsi wa.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ka Yesu mantsa: «Kura ki lu ta mnay kazlay: Kristi ná, zwaŋa Dawuda ya kəʼa na?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Wya mnamna vərɗa Dawuda ma deftera Zabura kazlay:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 ta nanaftá yu ta ghumaha gha ka skwa ta diŋlay səla gha” kəʼa.
43 até que eu ponha
44 Waka Kristi dzaʼa nzaku ka zwaŋa Dawuda, ya wya “Mgham” ka Dawuda ta hgay?» kaʼa.
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Tata sna tsa gwaɗa ta mnə tsi ya mnduha, ka Yesu nda duhwalhani mantsa:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «Ɗaswa ka kuni nda gwal tagha zlahu zɗəgana wawaku ta həŋ nda lgut zutututa ta kuma gagay lu ta zgu ŋa taŋ ta dawadawa ya. Vla nzaku ta kəma ŋa taŋ ta zbay ma həga tagha skwa la Yahuda nda ya ma vla za skwa zay.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Hahəŋ gwal ta tskugudunustá skwa miʼa wadgu. Ta slriŋslra həŋ ta maga duʼa ŋa ghubu. Dzaʼa tsanaghatsa lu ta guma ta həŋ katakata,» kaʼa.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.