Atos 25
Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs NVT
1 Tahula fitik hkən manda klafta Festus ta slna nzanaghatá haɗikani, ka sliʼafta tsi ma luwa Sezare ka lafi da luwa Ursalima.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Ka sliʼadaghata la mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta, nda la mali ta ghəŋa la Yahuda slanaghata hada. Ka wlatá həŋ ta Pwal da tsi.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 «Kdəkkdək, kləgaŋnagha kla ta Pwal da na luwa Ursalima na,» ka həŋ ndiʼata ka ŋɗaŋɗa nda tsi. Mataba tsaya ná, nda dzra wa taŋ ŋa pghata buɗukwa ŋa dzata ma tvi ta laf tsi.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Ama ka Festus nda həŋ mantsa: «Wa a Pwal ma gamak ma luwa Sezare. Vərɗa iʼi guli ná, nzɗavata a yu wa, dzaʼa gi vru yu.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ka sliʼafsliʼa sanlaha mataba la maliha ghuni mista ɗa ka dzaʼa ŋni da slanaghata hada ma luwa Kaysariya. Ka mamu skwi maga tsi kul ɗinaku katsi, ŋa wlata taŋ,» ka Festus nda həŋ.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Ka tghas tsi, ka ghwaŋ a fitik za Festus ma luwa Ursalima, ka laha tsi da luwa Sezare. Gamahtsimani, ka sliʼaftá tsi, ka lagha da vla tsa guma. «Klagapwakla ta Pwal ya,» kaʼa.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ka lagha Pwal. Ka sliʼadaghatá tsa la maliha la Yahuda ta sliʼadata ma Ursalima ya dlivis da wamtá Pwal. Ka mnə həŋ ta gwaɗaha ta kuzlaku ta kuzlaku, ka tsatsanavatá Pwal, ama haɗ hya gwaɗa kligiŋ həŋ wa.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Ka Pwal mantsa: «Haɗ sana dmaku maga yu wu, dər tvə zlaha la Yahuda, dər tvə həga Lazglafta, dər tvə mgham Sezar wu,» kaʼa waɗaptá ghəŋani.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 «Ta ɗvay ka ta dzaʼa da Ursalima ka dzaʼa lu tsatá na guma na ta kəma taŋ ra?» Ka Festus nda Pwal ŋa zɗanafta ŋuɗuf ta la maliha ta ghəŋa la Yahuda.
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ka Pwal mantsa: «Wana yu ma vla tsa guma mgham Sezar. Hadna guli rakwa tsaɗighatá guma. Haɗ dmaku gana yu ta la Yahuda wu, nda sna vərɗa kagha ka ghəŋa gha.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Ka mamu dmaku gə yu, magamaga yu ta skwi prək ka dzata iʼi katsi, ma dza lu ta iʼi a ka yu wa. Ama ka haɗ hyahya skwi ma na gwaɗaha ta mnə həŋ ta iʼi na wu katsi, laviŋ a mndu ta vlaŋtá iʼi ta həŋ wa. Ta ndəɓa dzvu yu da kagha, ka la na guma na ta kəma mghama Ruma,» kaʼa.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 «Manda tsa zbaŋta gha ta dzaʼa na guma na ta kəma mgham ya, dzaʼa dzaʼa ka ta kəma mgham Sezar,» ka Festus nda Pwal tahula gwaɗuvustani nda gwal ta vlaŋtá hiɗaku.
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Tsəɓakw fitik tahula tsa, ka lagha mgham Agripa nda Beranis da luwa Sezare da nghanaghata ŋumna Festus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ka zata həŋ ta fitik tsəɓakw hada. Ka rusanaftá ŋumna Festus ta gwaɗa ta ghəŋa Pwal ta tsa mgham ya. Kaʼa mantsa: «Mamu sana mndu zliɗiŋ Feliks hadna ma gamak.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Ma fitika laha ɗa da luwa Ursalima, ka sliʼadaghatá maliha ta ghəŋa gwal ta dra skwi ŋa Lazglafta, nda la galata mndu mataba la Yahuda sliɗighata. Ka wlata həŋ. Kdəkkdək, tsaŋna tsa ta guma ta na mndu na, ka həŋ nda iʼi.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Ta snu a aŋni la Ruma ta gi tsanaghata guma ta mndu mantsa ya wa. Tiŋəl ta guyanata nda guya lu ta tsa mndu ya nda tsa gwal ta wlata ya, ŋa zlanaŋta tvi ŋa waɗayni ta ghəŋani ta kəma tsa gwal ta wlata ya karaku, ka yu nda həŋ.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Ka saha həŋ da hadna mista ɗa. Gərɗava a yu guli wu, ka gi nzata ŋni ma vla tsa guma gamahtsimani. Hgagaghawa hga ta tsa mndu ya ka yu, ka hgaktá lu.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ba va wana na mnduha ta wlata na dzaʼa mna ghwaɗaka skwi maga tsi, ka yu ná, sew haɗ tɗukwa skwi mna həŋ wa.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ta ghəŋa zlərɗa gwaɗa ta dina taŋ nda gwaɗa ta sana mndu ta hgə lu ka Yesu ta mtuta, ama ta nda hafu ka Pwal nda ŋani ta mnay yeya.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Trapta ɗa ta tsa ghəŋa mndərga skwi mantsa ya, ka yu nda Pwal mantsa: Ta kumay ka ta dzaʼa da Ursalima ka dzaʼa lu tsa na guma gha na hada ra? ka yu nda tsi.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Ama ka ɗawaŋta Pwal ta tsanata mgham Sezar ta gumani, kəl yu ka ŋanata ma gamak ɗasuɗasu ma kɗə yu ka ghunay da mgham Sezar,» kaʼa.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Ka mgham Agripa nda ŋumna Festus mantsa: «Ta kumay iʼi ka ghəŋa ɗa ta snanatá gwaɗa ma wa tsa mndu ya guli,» kaʼa. Ka ŋumna Festus mantsa: «Dzaʼa nda sna ka mahtsim,» kaʼa nda tsi.
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Gamahtsimani tama, ka lagha i mgham Agripa nda Beranis nda hbatá vgha má mgham mgham ka lamə həŋ da həga tsa guma kawadaga nda mghamha la sludzi, nda gwal dagaladagala ma tsa luwa ya. «Klagaghawakla ta Pwal,» ka ŋumna Festus. Ka kladaghatá lu.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Ka ŋumna Festus mantsa: «Mgham Agripa, nda inda gwal ta tskavata hadna ma na vlə na kawadaga nda aŋni. Wana na mndu sliʼadagha inda la Yahuda da wlata da iʼi ma luwa Ursalima, nduk hadna tani ya kay: “Ra a ka zlaŋtá na mndu na nda hafu wu,” ka həŋ hlaftá wi.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ama iʼi, ngha a yu ta skwi prək ka dzata wa. Ka si klawakla ta guma ɗa ta kəma Sezar kaʼa ya, tsaya dzaʼa kəl yu ka ghunay.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Nziya nza tsi ná, mutsaf a yu ta vərɗa gwaɗa ya ŋa vindanaftá mghama Ruma ta ghəŋani wa. Tsaya kəl yu ka klagaghata na mndu na ta kəma ghuni, katkatatani ta kəma gha mgham Agripa, ŋa ɗawanaptá vli, kada snaŋta yu ta skwi ŋa vinday.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Mndu ya tsam lu ma gamak, ka klafta lu ka ghunay kul snaŋtá lu ta vərɗa skwi kəl lu ka ksafta ná, tsaɓaku tsaya ta nghadaptá yu,» kaʼa.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.