Atos 16

Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka ɓhadaghatá Pwal da luwa Derba, nda ya da luwa Listra guli. Mamu sana mnda Zlghay nda ŋuɗuf hada, Timute hgani. Makwa la Yahuda ta nuta ka mnda zlghay nda ŋuɗuf ta yata. Mndəra la Grek dani.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ta ghubay tsa zwanama ta nzakway ma luwa Listra nda ya ma luwa Ikwaniya ya ta Timute.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Ka kumaftá Pwal ta klay ta səlani, ka klə tsi. Ka tsanatá tsi ta fafaɗ, yaha gwaɗa da la Yahuda ta nzakway ma tsa vli ya, kabga nda sna həŋ demdem kazlay: Mndəra la Grek dani kəʼa.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ma inda luwa ta ɓhadaghata həŋ, ta mnay həŋ ŋa inda gwal zlghay nda ŋuɗuf ta skwi ya tsiŋ gwal zlghay nda ŋuɗuf nda la galata mndu ta ghəŋani ma Ursalima. Tsaya skwi ŋa snata ghuni ka həŋ ta mnay ŋa taŋ.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ka mbrə Igliz ta vgha ma zlghay nda ŋuɗuf, ka sgaku mbsaka taŋ inda fitik.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ka pyaftá Sulkum nda ghuɓa ta i Pwal nda Silas, ka mna gwaɗa Lazglafta ta haɗika Asiya. Ka sliʼaftá həŋ ka laghwi nda ta haɗika Frizi nda ya ta haɗika Galat.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ndusadaghata taŋ ta haɗika Misiya, ka kumə həŋ ta dzaʼa ta haɗika Bitani, ama vlaŋ a Sulkuma Yesu ta tvi ta həŋ wa.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Ka kɗaŋtá həŋ ta dzaʼa nda ta haɗika Misiya, ka ɓhadaghatá həŋ da luwa Truwas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Hada, ka nghaŋtá Pwal ta sana mnda la Mekaduniya ta sladu ta kəmani ma suni, ta mnay ŋani kazlay: «Sawi da Mekaduniya da kata aŋni kəʼa.»
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Tahula fanaghata tsa suni ya ta Pwal, ka gi psə ŋni ta tva dzaʼa da Mekaduniya, kabga grafgra ŋni kazlay: Ta hga aŋni Lazglafta ŋa kla Lfiɗa Gwaɗa da hada kəʼa.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ka lamə ŋni da kwambalu ma luwa Truwas, ka ksaftá ŋni ta tva dzaʼa da luwa Samutra ta tsavata ma drəf ya. Gamahtsimani, ka laghu ŋni da luwa Nyapulis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ka sliʼaftá ŋni hada ka laghu ŋni da luwa Filipiya. Tsaya luwa dagala ta tsa haɗika Mekaduniya ta nzakway ma dzva la Ruma ya. Tsəɓakw fitika ŋni gerger ma tsa luwa ya.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Baɗu fitika Sabat, ka saghu ŋni ma huɗa luwa ka laghwi tawa ghwa, dzaʼa slafsla ŋni ta vla ndəɓa dzva la Yahuda hada ka ŋni sizlay. Ka slaftá ŋni ta tskata miʼaha. Ka mnə ŋni ta gwaɗa ŋa taŋ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Lidiya hga sana marakw mataba taŋ, makwa luwa Tiyatir ya. Lguta dva ya nda bla nda bla dzvani ta dzawə tsi. Ta zləŋay ta Lazglafta guli. Ka fatá tsi ta sləməŋ ka sna gwaɗa ŋni. Ka gunanaŋtá Lazglafta ta ŋuɗufani, ŋa tsuʼa tsa gwaɗa ta gwaɗə Pwal ya.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ka maganafta lu ta batem nduk nda la ga taŋ tani. «Ka grafgra kuni kazlay: Zlghafzlgha yu ta Mgham Yesu kəʼa, sawa da ini» kaʼa ka mbladaghatá aŋni da taŋ.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ta dzaʼa ŋni da vla maga duʼa ma sana fitik, ka gəmatá ŋni nda sana makwa ka kwalva ksu ghwaɗaka sulkum ta vlaŋtá mna skwi dzaʼa magaku ta kəma. Dagala tsedi ta tsanakta tsi ta daŋahəgani, nda tsa ma slayaŋslayaŋani ya.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ka gi mbaɗə tsi mista ŋni nda i Pwal. «Nana mnduha na ná, gwal ksanatá slna ta Lazglafta ta luwa ya, tva mbaku ta mnaghunata həŋ!» kaʼa ta dzaʼa nda guguɗay.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Nda za fitikhani ta mna tsa gwaɗa ya tama, ka psanaghatá tsi ta Pwal. «Nda hga Yesu Kristi, sabsa ma na makwa na,» kaʼa nda tsa ghwaɗaka sulkum mida ya. Ka gi sabə tsi mida hadahada.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Nghay la daŋahəgani ma tsa makwa ya ta kwala taŋ kul fəglaftá ghəŋ ta mutsa tsedi, ka hlaftá həŋ ta i Pwal nda Silas, ka hlaghatá ta dawadawa ta kəma gwal dagala dagala.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ka hladaghatá həŋ ta həŋ da mnda tsa guma la Ruma. Ka həŋ mantsa: «Gwaɗa ŋa kətsiɗa mnduha klamak nana mnduha la Yahuda na.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ka taghamatá nzaku kul nghamata, kul ramata tsuʼay mu, kul ramata ksay mu ta slna nda tsi, na amu ta nzakway ka la Ruma na,» ka həŋ.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ka pghaftá dəmga ta vgha ta həŋ. Ka susuɗaghutá gwal guma ta lguta i Pwal nda Silas. «Sləvawa həŋ nda krupi,» ka həŋ.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Tahula sləvaptá həŋ, ka hlaghatá lu ta həŋ da gamak. «Ka ngha ka ta həŋ ɗina,» ka lu nda mnda ngha gamak.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Na mnanata lu ta tsa gwaɗa ya ta mnda ngha gamak, ka hlaghatá tsi ta həŋ da huɗa həga. Ka tsatsamtá tsi ta səlaha taŋ ma udzu.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ma takala tama, ka magə i Pwal nda Silas ta duʼa, ka falaha nda zləzlva Lazglafta. Ta snaysnay hamata la vuʼa.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Gi ka ghudzavaftá haɗik, ka gigɗavaftá tughwa tsa gamak ya. Gi ka gwanutá inda watgha tida, ka pwalutá ziɗa ta inda la vuʼa.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ka sliʼavatá tsa mndu ta ngha həŋ ya. Kəʼa kəʼa ná, nda gwana tsa gamak ya. Ka tsəhagaptá tsi ta budgwani ŋa dzuvtá vghani, ba sliʼaghuslia inda la vuʼa kəʼa sizlay.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 «Ma dzuv ka ta vgha gha, wana ŋni demdem hadna,» ka Pwal guguɗata.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 «Pinifwa vu ya,» ka tsa mnda ngha vuʼa ya, ka ndadamtá tsi zləmbatá ta kəma i Pwal nda Silas, ta ghudzaku vghani da zləŋ.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Tahula tsa ka hligiŋtá tsi ta həŋ. Kaʼa nda həŋ mantsa: «Mghamha ɗa, nu dzaʼa yu magata ka da mbafta yu na?» kaʼa.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ka Pwal nda Silas mantsa: «Zlghafzlgha ta Mgham Yesu Kristi, ka mbafta ka, kagha nda la ga ghuni tani,» ka həŋ.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ka mnanatá həŋ ta gwaɗa Mgham Lazglafta, ŋa tsatsi nda la ga taŋ tani demdem.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ka hlaghatá tsi ta həŋ ta va tsa rviɗik ya ka laghwi ghuɓinistá lkuha taŋ. Ka gi maganaftá lu ta batem ta tsa mndu ya nda la ga taŋ tani demdem.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ka klaghatá tsi ta i Pwal nda Silas da taŋ, ka zunustá skwi ta həŋ. Ka rfu tsa mndu ya nda la ga taŋ tani ta rfu, kabga zlghafta taŋ ta Lazglafta.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tsaɗakwa vli, ka ghunaftá gwal tsa guma ta mnduha da tsa mnda ngha vuʼa ya kazlay: Zliŋzla ta həŋ kəʼa.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ka mnda ngha vuʼa lami mnanatá Pwal mantsa: «Zliŋzla ta həŋ, ka gwal tsa guma tsghaɗiktá lwi, sabwasa, ka dzaʼa kuni nda zɗaku,» kaʼa.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ka Pwal nda tsa gwal ghunadagha lu ya mantsa: «Tsaŋnagha a lu ta guma wu, ka gi slvaptá lu ta aŋni ta kəma mnduha, ka pghamtá aŋni ma gamak, ta aŋni ta nzakway ka mnduha la Ruma ná, gi ndanana ná, sabwa sa kɗekkɗek ka lu nda aŋni ra? Magava a tsaya mantsa wa! Sagha hahəŋ kaghəŋa taŋ zliŋnista,» kaʼa.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ka sliʼaftá tsa gwal ghunadagha lu ya rusanaftá gwal tsa guma. Ka ksaftá zləŋ ta həŋ, snaŋər həŋ kazlay: Mnduha la Ruma i Pwal nda Silas kəʼa.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Ka lagha həŋ da ndəɓa dzvu, ka həŋ mantsa: «Ga ghunaga ŋni ta dmaku,» ka həŋ. Ka hligiŋtá həŋ ta həŋ ma gamak. Ka ndəɓanatá həŋ ta dzvu ta həŋ ŋa sliʼapta taŋ ma tsa luwa ya.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Saba i Pwal nda Silas ma gamak, ka laghu həŋ da Lidiya. Tahula nghanaghata taŋ ta zwanama, ka vlaŋtá mbraku ta həŋ ka sliʼaftá həŋ ka laghwi.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.