Atos 12
Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs NVT
1 Ma va tsa fitik ya, ka zlraftá mgham Hiridus ta ghuya ɗaŋwa ŋa Igliz.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ka dzatá tsi nda kafay ta Yakubu, zwaŋamani ma Yuhwana.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ta nghə tsi ná, zɗəganazɗa tsa skwi ya ta la Yahuda. Ka ksaftá tsi ta Piyer guli ma fitika skala buradi kul haɗ is mida ya.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Tahula ksaftani, ka tsamtá tsi ma gamak. Ka pghatá tsi ta ghuɓa sludzi fwaɗ fwaɗ ŋa mbaɗay taŋ ta vgha ta nghay. Tahula kɗata ma skala Pak ta ndana tsi ta tsanaghatá guma baŋluwa.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Ma tsa ŋatá Piyer ma gamak ya tama, ka ŋavata Igliz ka maga duʼa ka ŋɗaŋɗa ta ghəŋani.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Ta tsa rviɗik ŋa tsaɗakwa vlani ya ta ndana Hiridus ta tsanaghatá guma. Ta hani Piyer nda tsatani ma tsuhwalha his ma takataka sludziha his. Ta nzaku gwal ngha watgha guli nda tvə watgha.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Gi ka zlagaptá duhwala Lazglafta ka tsuwaɗakanaftá vli ma tsa dzuguvi ya. Ka nduhuɗaŋtá tsi ta Piyer ma ŋwazliɓ. «Sliʼafsliʼa misimmisim,» kaʼa nda tsi. Gi stak saha tsa tsuhwalha ya tsa ta dzvani.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 «Hbana ɓanava gha ka suɗamta ka ta ɓaɓaha gha,» ka duhwala Lazglafta nda tsi. Ka magatá tsi mantsa. «Fava lguta gha, sawi mista ɗa,» kaʼa nda tsi.
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ka saghu Piyer ma gamak mista tsa duhwala Lazglafta ya. Zbaŋ a tsatsi kazlay: Kahwathwata na skwi ta magə duhwala Lazglafta na re ari ki na kəʼa wa. Zlah suni na skwi na ta fiɗaghata, ka tsatsi ta ndanay.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ka tsughwaɗagaptá həŋ ta taŋtaŋa ghuɓa tsa gwal ta ngha mnduha ya, tsughwaɗapha həŋ ta mahisani. Ka lagha həŋ tavata sana watgha haf lu nda kufur ta tva lami da huɗa luwa. Ka gunutá tsa watgha ya ka ghəŋani ta wa ira taŋ. Ka sabə həŋ, ka ksaftá həŋ ta tvi, gi ka zlanatá duhwala Lazglafta hada.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Ma tsa fitik ya zlrafta Piyer ta snaŋtá skwi ta magaku. «Ndanana, grafta yu dar kazlay: Mgham Yesu ta ghunagatá duhwalani klaptá iʼi ma dzva Hiridus nda ya ma inda ghwaɗaka skwi si ta kumə la Yahuda ta slaɗighatani,» kaʼa.
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Na snaŋtani kazlay: Manda va tsaya nzakwani kəʼa, ka sliʼaftá tsi ka laghwi da Mari mani ma Yuhwana, ta hgə lu ka Markus ya. Hada, nda hiɓa tskatá vgha mnduha ta maga duʼa.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Ka lagha Piyer dzaŋtá watgha lamə da həga. Ka gavadaghatá sana marakw ka kwalva, ta hgə lu ka Ruda, da sna lwani.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Ka tsatsaftá tsi ta lwa Piyer, ka rfu tsi ta rfu. Ma ŋa gunatani ta tsa watgha ya ná, ka hwayaghatá tsi da huɗa həga da mnay kazlay: Waʼa Piyer ma bli kəʼa.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 «Nda ksa ka da skwi ra!» ka həŋ nda tsi. «Kahwathwata ta mna yu,» kaʼa ta ghəŋani. «Ba sulkumani ya,» ka həŋ.
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Mbaɗa Piyer ka gɗavata ta dza watgha. Manda gunata taŋ ta watgha ka nghaŋtá həŋ ta Piyer. Ka ndərmim həŋ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Kɗkəɗkɗ, ka Piyer nda dzvu ka lɓanatá həŋ. Ka rusanaftá tsi ta həŋ ka Mgham Yesu kligiŋta ma gamak. «Ka dzaʼa kuni da rusanaftá i Yakubu nda sanlaha ma zwanama,» kaʼa nda həŋ guli. Ka gi sabə tsi ka laghwi da sana vli.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Tsaɗakwa vlani, ka kɓutá la sludzi katakata. «Ka wu nuta na Piyer na tama?» ka həŋ.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 «Psawa manda va psay,» ka Hiridus. Lay, ngha a wa. Laghani ka ɗaɗawanaptá vli ta tsa gwal si ta nghay ya. Ka vlatá tsi ta tvi, ŋa pslatá həŋ. Tahula tsa, ka sliʼaftá Hiridus ma Zudiya ka laha da luwa Sezare, ŋa nzɗavata ka fitik tsəɓakw hada.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Ka ɓasaftá mgham Hiridus ta ŋuɗuf katakata ta ghəŋa gwal ma luwa Tir nda Siduŋ. Ka dzraftá tsahaya ta wi ka skwa turtuk ŋa lagha ta kəmani. Ka sutá həŋ ta ghəŋa Blastus ta nzakway ka zwira mgham ya. Ka lagha həŋ ɗawa dzrafta nda mgham, kabga ma haɗika tsa mgham ya ta saba skwi ŋa zay taŋ.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Baɗu tsa fitik tsaf həŋ ya, ka suɗavatá Hiridus ta lguta ma mgham mghamani, ka nzafta ta dughurukwani, ka ŋəzlatá tsi baŋluwa.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 «Lazglafta ta gwaɗa, mndu a wu,» ka mnduha hlaftá wi.
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Gi hadahada, ka dzuŋtá duhwala Lazglafta ta Hiridus, kabga kwalani kul vlaŋtá glaku ta Lazglafta. Ka dughwaɗutá mtarak, ka mtutá tsi.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Mbaɗa gwaɗa Lazglafta ka ta vgha, ka sgaku mbsaka gwal zlghay nda ŋuɗuf nda sga.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Manda kɗiŋta i Barnabas nda Sawulu ta slna ya ghunaf lu ta həŋ da Ursalima, ka vraghutá həŋ. Ka kliŋtá həŋ ta Yuhwana, ta hgə lu ka Markus ya, mista taŋ.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.