Apocalipse 14
Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs VC
1 Ka nghaŋtá yu kay guli ta Zwaŋa Tuwak ta sladu ta ghwá Siyuna. Ta sladu mnduha dəmbuʼ dərmək nda fwaɗ mbsak fwaɗ mida kawadaga nda tsi. Inda taŋ, nda vinda hga Zwaŋa Tuwak nda hga Dani guli ma bizlbizla kuma taŋ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ka snaŋtá yu ta sani lwi ta ghudzagata manda ghudzaga mghama zala nda ya manda ghudzaga ŋəzla luwa. Tsa lwi ta snə yu ya ná, manda ghudzaga htimbil ta dzə lu ya nzakwani.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Lfiɗa laha ta fə tsa ndəghata mnduha ya ta kəma dughuruk, nda ya ta kəma tsa skwiha fwaɗ nda hafu ma həŋ ya, nda ya ta kəma tsa halata mnduha ya. Haɗ sana mndu ta laviŋta taghaftá tsa laha ya, ka tsa mnduha dəmbuʼ dərmək nda fwaɗ mbsak fwaɗ mida si ta haɗik vara lu ta həŋ ya a tsi wa.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Hahəŋ ná, ŋriŋ a həŋ ta vgha taŋ nda hliri wa. Ksanaksa həŋ ta vgha taŋ, ka nzata həŋ hezleʼ. Mista Zwaŋa Tuwak ta mbaɗa həŋ ta mbaɗa dər ta dzaʼa diga tsi. Varagap mataba mnduha lu ta həŋ. Nda nza həŋ ka taŋtaŋani vlaŋ lu ta Lazglafta nda ya ŋa Zwaŋa Tuwak.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ta sna a lu ta tsakalawi ma wa taŋ wa. Haɗ sana maslivinza ta həŋ guli wa.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ka nghaŋtá yu ta sana duhwala Lazglafta ta ndrə ma ghuvaŋata luwa. Mamu Lfiɗa Gwaɗa ŋa kɗekedzeŋ da tsi ŋa mnay ŋa mnduha ta ghəŋa haɗik, ŋa inda haɗikha, ŋa inda mndəra mndu, ŋa inda mndəra gwaɗa ta gwaɗə lu, ŋa inda zivra mnduha.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Kaʼa nda lwi dagaladagala mantsa: «Zləŋawazləŋa ta Lazglafta ka zləzlva kuni, kabga saghasa fitika tsayni ta guma. Tsəlɓawatsəlɓa ta tsəlɓu ŋa mndu ya ta magaftá luwa, nda haɗik, nda drəf, nda dzuɓayha,» kaʼa.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ka sabə mahisa sana duhwala Lazglafta. Kaʼa mantsa: «Kweŋ tama! Nda zləmba Babila ta nzakway ka luwa dagala. Snusna ta ima inabi ta inda mnduha, sa tsa ima inabi ya ná, hliri ya manda ŋani,» kaʼa.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ka sabə mahkəna sana duhwala Lazglafta guli. Kaʼa nda lwi dagaladagala mantsa: «Ka ta tsəlɓay mndu ta tsəlɓu ŋa tsa nimtak ya, nda ya ŋa tsa skwa wuyay tsaf lu ya, ka tsuʼaftá tsi ta ŋizla ta bizlbizla kumani ka ta dzvani a tsi,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 dzaʼa say tsatsi guli ta ima inabi gatá sida Lazglafta kul haɗ sana skwi gaɓam lu mida. Tsa ima inabi ya ná, ma leghwa ɓasatá ŋuɗufa Lazglafta pghamta lu. Ŋa gay lu ta iri ŋani ma ghandanda ta vu ta kəma mnduha Lazglafta nda ya ta kəma Zwaŋa Tuwak.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ɗiŋa tsa vu ta gə lu ta iri ŋa taŋ ya ná, dzaʼa gɗavagɗa ta ŋlu ta luwa ha ŋa kɗekedzeŋ. Tsa gwal ta tsəlɓu ŋa tsa nimtak ya, nda ya ŋa tsa skwa wuyay tsaf lu ya, nda inda gwal ta zlghaftá tsa mbsaka hgani ya ná, haɗ mbiʼa vgha taŋ ma ghuya ɗaŋwa nda fitik tani, nda rviɗik tani wa,» kaʼa.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Tsaya tama, kaghuni gwal ta snatá zlaha Lazglafta, ta zlghaftá Yesu nda ŋuɗuf, gɗavawagɗa mantsa ya.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ka snaŋtá yu ta sana lwi ta gwaɗagata ta luwa. Kaʼa mantsa: «Vinda! Daga ndana ná, “Rfu da gwal ta rwuta ma slna Lazglafta,” kaʼa. “Mantsa nzakwani, kada mbiʼa həŋ ta vgha ma slnaha taŋ, kabga ta dzaʼa mista taŋ slnaha taŋ,”» ka Sulkum.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Kəʼa ka yu guli ná, ka nghaŋtá yu ta ghwayak ka ŋusliŋ. Ta tsa ghwayak ya, mamu sana mndu manda Zwaŋa mndu ta nzaku tida, nda wa ta zewazewa dasu ma ghəŋani, nda ŋatá vɗu ya nda za ma dzvani guli.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ka sabə sana duhwala Lazglafta guli ma həga Lazglafta. Kaʼa nda lwi dagaladagala nda tsa mndu ta nzaku ta ghwayak ya mantsa: «Kla ta tsa vuɗa gha ya, ka tska ka ta skwi ta vwah, kabga saghasa fitika tska skwi ta vwah. Nda ndəha nimaya ta haɗik,» kaʼa.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ka wuɗidiŋta tsa mndu ta nzaku ta ghwayak ya ta tsa vuɗani ya, ka gi tskatá lu ta nimaya ta ghəŋa haɗik.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ka sabə sana duhwala Lazglafta ma həga Lazglafta ya ta luwa. Mamu vɗu ya nda za da tsaya.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ka sabə sana duhwala Lazglafta ma gwir, ya ta nzakway ta ga mgham ta ghəŋa vu. Kaʼa nda lwi dagaladagala nda tsa mndu ta ŋanatá vɗu nda za ya mantsa: «Wuɗidiŋwuɗa ta tsa vuɗa gha nda za ya, ka tskanata ka ta yakwa inabiha ta haɗik, kabga nda ndəha tsa yakwani ya,» kaʼa.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ka gi wuɗiŋtá tsa duhwala Lazglafta ya ta tsa vuɗani ya ta haɗik. Ka tskatá tsi ta yakwa inabi ta haɗik. Ka pghamtá tsi ta tsa skwi tska tsi ya ma mghama glifiŋa ɓasata ŋuɗufa Lazglafta.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ka huʼanaptá lu ta tsa yakwa inabi ma tsa glifiŋ ya ta hula luwa. Ka mbəzagaptá us mida ka ta ta vgha ka mbaɗa manda zala ha meli hkən dərmək. Latani guli, ka lamla plis dida ná, ghəŋghəŋ yeya dzaʼa nghaku.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.