Jonas 1

Kombio Wampukuamp Bible (XBI_WAM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aninkel Wulapm Weink nakimp Jona sank. Jona ka ninkilapm ntit kan Amitaiel.
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Kil nak na, “Yikn la yemp suknel Ninive, nako yikn nikimp nti omoule ntitmuaken sank apmelel ka ntinkliempel. Nikimp nti na minamp kuoretel kurpe nti ka nkisel, apm ka anser.”
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Aser Jona nkark, kil muap sank ka Wulapm Weink nakel, kil na mila yemp suknel yatel Tarsis ka peikel. Et kil nkarp mila yemp akoel Jopa, ka ar kitnan nantip mpep niopm. Kil o ninkemp wutumpepel suknel kana mila Tarsisel. Kil apul ntokilelel, ka kil apul aiyapel ankilel kil na yetnel. Kil ok nti wuntokn, et nti ok kil wupm nierepm ako i kil nomp wutumpepel. Kakilpe kil muap Wulapm Weink na nkierk yopmon.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Nti la akei niopm nimuonel, aser Wulapm Weink apul wolpm mimpien etnie ntampel yir, ka apul wutumpepel na yokuor yititimp.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Nti omoule ka apul niokn ar wutumpepel, nti ka nkark wonemp nimirik wule. Nti eikusukn lekekn lekekn akei suknel tupualimp wulapm kitapmel antuol ankil (or: nti manmakn antuol ankil??) kuor nkiempop ntiel. Niatel nti aiye sinsi wankepmel mpurel wat amu mpep niopm apulp na wutumpepel ko pipilaknel. Aser Jona karokn antemp nti ar, kil karep apmoi niumpu ar wutumpepel kitapm.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Et omoule amamp ka ontoapul wutumpepelel, kil o anser Jona. Kil kinsir kil, nakimpil na, “Yikn ka ar niumpu apulpi? Et yikn nkierp yimp wulapm aiyiknel (or: manmakn aiyiknel??) yupulp wankepm keielel karep ninkemp anel. Kona kil wonempyupulp an, ko kil yupul sinsi mimi yupulp an korokn wuntuel!”
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Ar pitepitekn aser, nti omoule ka apul niokn ar wutumpepelel nti napmok, “Et an yupul nio antelel lekekn lekekn sil wupm nierepm soplekeknel, yump yo ntok. Niatel, ko an ye nio lekekn ser kona nio miniel. Wankepm weink ka ankilel, ka kil ankil apul wankepm kipe ka apul mpunel anel.” Nti aiye wupm lekekn ntokilelel, nti aser nio Jonael insil.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Aser nti nakimpil na, “Yikn nikimp an etetel. Weink wankepm kipe ka napir anel ka wankepm aiyiknel ankil! Yikn apul mi ar keielel? Yikn ka yanunkuel? Yikn ka oupmweink miniel?”
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Jona nakimp nti na, “Apm ka oupmweink nti Hibruel. Apm ka naremp Wulapm Weink kil ka ekeipmelip. Kil ankil ka apul mpep niopm antempel kitapm sukurel.”
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Kil naimpil nankimp nti na, “Apm ka nkark, et kipe antemp yipm mila. Apm wap sank ka Wulapm Weink nakimp apmel.” Nti eipm sank kilelel, nti ka niyukur. Nti nankimp Jona na, “Yikuai! Yikn apul wankepm suknel!”
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 Nti nak sopeiye aser wolpm mimpien etnie ntamp kilelel nkarp suknel. Et nti omoule wutumpepelel amiyimp Jona na, “Ko an yupul yikn ntoku nako mpep niopm sikir et an ko sil sepmel?”
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Jona naimpil nakimp nti na, “Kona yipm nkiemp apm wat yo mpep niopmel, mpep niopm kileko ntimpilimp. Wankepm keielel ka napir anel, weink ka apm epe.”
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Nti eipm sank Jonael, aser kuoret. Nti karokn na pelkel sempil wat yo mpep niopm, karokn. Nti na yupul wutumpepel la na mper Jona yer eikriekn. Nti akei lokitielel awor niopm salpikninel, aser niopm ka atit suknip et nti kakorokn la eikriekn. Karokn.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Epe nti amiyimp Wulapm Weink na, “Sepmel, an kipe aiyimp yikn. Kona an wat omoule keielel yo mpep niopmel kil kona wuntuel, et yikn korokn yupul an wuntu wareel. An ka ntinkirai, yikn ka yapmunemp yakopel apulp nti omoule mini ka eik ar omoule sepmel wuntuel. Et yikn korokn yupul an sopilelel, karokn. Wulapm Weink, et yikn ankil ka apul wankepm keielel sop upuikn aiyiknel. Karokn upuikn antelel.”
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Sank nti nak niatel, nti nkamp Jona wat amu mpep nioupm epe. Et kakilpe nioupm karokn walil, ka pelkel ntimpilimp.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Nti yawol Jona o mpep niopmel, aser karokn walil, Wulapm Weink nakimp oyokn mila. Oyokn kile karokn ako, kil nkamp Jona wutik sukur. Kil o apmoi oyokn manklu. Oyokn lael, nti omoule wutumpepelel nti atn aser niopm ka pelkel ntimpilimp, nti ka niyukur apulp Wulapm Weink. Nti aki nio Wulapm Weinkel namp ekeipm, apul oumpiepm nio yuwa Wulapm Weink apulp nti na nekerpm kilel. Jona ka ar oyokn manklu awun wielekekn wunomp wielekekn.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 — ausente —
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.