Rute 2
Kombio Yanimoi Bible Portions (XBI-Y) vs NVT
1 Nti ar Betlehemel, Boas ka mesepmel nia nkampel. Pe Elimelek ampueik Naomi antempil nkisel, ka ntieyarkup Boasel.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Kapepe Rut nkarp i namikimp Naomi na, “Apm pe na mpi niokn nuanti bali ka nti moule antun mi mpurel ka naikul nti nkis irpmel. Pe kona nti moule nioknel mpua yikiel ko apm nuanti bali rukopm misop nti. Kapepe Naomi ampu nak na, “Yanikno, ka akosepm yikn ampu mpi.”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Kapepe Rut mpi niokn i numuanti bali irpm ka naikul nti nkisel misop nti moule nioknel. Pe kil karokn nak na niokn epe ka Boasel, i Boas ka ntie yarkup Elimelekelel.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Ekilelel i, Boas yek Betlehem la aser nti moule nioknel ankilel i kil sank ar nti nak na, “Wulapm Weink yintemp yipm yer.” Kapepe nti ampu nakimpil na, “Wulapm Weinkl yupul yikn sepm.”
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Kapepe Boas amiyimp moule mamp antuel moule nioknelel na, “Maken ninkieel epe wopm weink ankilel ka simi?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 I moule mamp ampu nakimpil na, “Maken epe ka wampelelip ka antemp Naomi la. Ntiwuye ka yek Moap mpila.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Kil aiyimp apm na kil na nuanti bali sop nti moule nioknel. Karep kil apul yek nomprien mpla, pe ekeielel ka kil nkisemp sipmakn pitepitekn.”
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Kapepe Boas nankimp Rut na, “Mipmakn, yikn eipm apm sank. Ka yikn orokn mpi nuanti bali yer niokn yatel. Karokn. Ka yikn yintemp nti maken nioknel apmilel yupul niokn, nuanti bali yer mputnank epie likekn.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Yikn ser yemp nti apul niokn arel aipopel nako yikn yintemp nti yerel. Apm nakimp yikn likeknel, arai apm nikimp nti moule wasiyamelel mpunkolel yupulp na ka nti korokn ntasomp yikn. Pe kona mpepyapm yer yiknel, mpep marpmel ka nti ale mper apmuei, ko yikn mpi yel.”
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Kil nak niatel, i Rut waker nkaikyumpo eip kitapm aikel a, i kil nakimp Boas na, “Apm ka maken 'useluselel ka yek wampwamp mpilael. Apulntaku pe yikn niampepm kakirp apm, mi pe yikn apul apm sepmelel
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Boas ampu nakimpil na, “Sank apulp simisimi ka yikn apulp yanikno aiyiknel ka minkan aiyiknel awurel ka apm yupmueipm. Pe apm 'a nimpriepmel apulp nti waiekmantiek aiyiknel antempel wompitne aiyiknel ka yikn amomp nti. Pe yikn pie la antemp nti mentitmake Israelel ampueik yikn arokn aser ntiel apmuei.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Puikn apmilel ka apulp na apm aiyimp Wulapm Weink ko nkisemp yikn wunemp sepmel waperel. Pe puikn suknel apmilel apulp simi ka Wulapm Weink antilel Israelel ka ant aiyepel na yek yikn ka ko numpu keipm. Pe yikn lael, yikn kana yer wa Wulapm Weink likekn pepe, nako kil niumuayikei yiknel.
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Kapepe Rut ampu nakimp Boas na, “Waiek, nia karokn nkamp apm, nuarep nti maken nioknel aiyiknelel. Aser yikn muarkn ar apm yapmunemp, i yapmunemp apmilel ampu mintenkim.
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Nti nako yim niepm, i Boas namikimp Rut na, “Yikn la somp luwu ntintir-el yikei wat mpep wain ka lukopelel i yikn yel.” Kapepe Rut la i nkis kitnan namintip nti moule nioknel. I Boas nkamp bali ka nti as yiteel i akei mitneipil. Rut al mpi aser kil lunkoim, i niepm wainki nkupmus.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Rut al niepm niatel, i kil ampu nkarp numuanti bali wainkilel wainkilel irpm ka atit nkisel. I Boas namikimp nti moule nioknel ankilel na, “Kona Rut na nuanti bali wainkilel wainkilel mpi kitnan po yipm kitin waimpwaimp mperarel, yipm 'orokn yupul kil wule maiaknel, ka yipm yikei niampepm ser kil.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Pe yipm yurko bali wainkilel mpurel mper yer, nako kil nuantiel. Ka yipm 'orokn niekil yep.”
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Rut nuanti bali wainkilel wainkilel ar niokn mpimpi awun amu kitapm. Kil nuanti niatelel i kil nimimirem rukopm ankilel i kil nkamump. Ka kil aimpum wunink sorkel.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Kapepe Rut aiki bali epe san apul mpim yemp suknel ntimiremp yanikno ankilel Naomi. Pe niepm wainki karepil al awun mi kil mper arel, ka kil apul mpi ak yanikno ankilel antempel.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Kapepe Naomi amiyimp Rut na, “Pe yikn nkamp ar oku bali epe? Niokn moule miniel yikn apul elmp arel. Moule epe ka aser yikn mi kil wunempwaiyimp yiknel, ka ko Wulapm Weink yupul kil sepm.” Kapepe Rut ampu nak na, “Apm 'a apul niokn ar mputnank moule el, nia ankilel ka nti aiyimp Boas.”
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 I Naomi napmok na, “Moule epe ko Wulapm Weink yupul kil sepm. Pe Elimelek kua nti ninkilapm wuyeel ankilel ka awurel, antempel antwuye, Wulapm Weink karokn ntanisep ant mi kil akei ant pmompel.” Kapepe Naomi ampu nak na, “Moule epe ka ntieyarkup antilel, pe antarko ka wopmweink likekn. Kil ka moule sepmel, niokn ankilel, kil kapuko yuwulmp nti, ninkilapm ntankermp irpm makenarenk yer wopmweink antilelel.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Kapepe Rut napmok na, “Pe sank nonkel ka Boas nakimp apmel, ka ntalekil. Apm kako yintemp nti maken nioknel ankilel yupul niokn yipeiel, mpimpi ser niokn kana yuntun bali irpm witel ko miniatim.”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Kapepe Naomi napmok na, “Yanikno, ka mpinta pepe. Kona yikn ampu mpi yupul elmp yer niokn mewelel, nti moule nioknel moule epeel arai yupul yikn 'uret. Akospemel ka yikn yintemp nti maken nioknel Boasel likekn yupul.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Eti Rut ka antemp nti maken nioknel Boasel apul niokn, mpimpi akei amu elmp ka antun bali irpm witel ka miniat. Pe Rut ka antemp yanikno ankilel apmuei.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.