Mateus 27

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Séngbɔ̃́ púpúlɛ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm pól ànɛ̂ kwil yèwàhnɩ̀ pól yo sah núkú yõ nɛ Yesu-á yɩ̃nɛ à ko mɔ.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Tɛ́ mɛ à tɛ̃ pukubi, tɛ́ kyɩ ǹnɛ kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ Pilati gbõ̀ dahbɩ.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Képah sɔkɔ, Nsyudasɩ nɛ̂-á sõ̀ pɩ pè kɔ̃ pè Yesu wɛ tɛ̃, wǎh pɔ ǹ kònmɔnɔ tyɩ́ wɛ kè yĩ tɛ̃, kè à kah fyãh. À mɛ pɔ́ plɔ́ yõgbãm nɔ́pi tɔkɔ kyɩ nɛ pé sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ kwil yèwàhnɩ̀ kɔ̃.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ, páh tyípékè pɩ lékàh kɛ̃́ névi mɔ́nɔ́lɛ kũ sɔkɔ. Ǹtɛ pè mɛ à syah nɛ, pépi tir nɛ̂ se mɛ képah sɔkɔ nɩ? Képah-á mɛ ǹmɔlɛ n yah kɛ̀.
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Képah sɔkɔ, Nsyudasɩ pɔ́ mɛ̀ milki Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ kètǎr sɔkɔ, tɛ́ wil sɔkɔ à kyɩ ǹ gblɔ̌y gbel.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm mɛ pɔ́ mɛ̀ tɔkɔ tɛ́ nɛ ńkɛ̃́, kè náh yɩ̃nɛ dáhnmɔnɔlɛ Liyel ní-ńsah gbô pɔ́ sɔkɔ. Névi tṍ-á kɩ n kwɛ n pi ké tyɩ́ sɔkɔ.
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Képah tɛ̃̀nɛ, pè yo sah núkú yõ, tɛ́ pɔ́ mɛ̀nɛ pní mɔ́-ò dĩ́ yɔ́ swãh dwe à pɩ nɛ́pân lékyɩ̂ yɩ̃́-ńsahlɛ.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Képah ye, fɔ́ɔ́ à pɔ syɩ kwɛy mɛ̀ tyɩ́, swãh mɛ̀ mɛ n ye tṍ swãhlɛ.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Képah sɔkɔ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Nsyeremi-á lésõ nɛ̂ yo sah, kè wil. À lésõ nɛ ńkɛ̃́: «Pè ye pɔ́ plɔ́ yõgbãm tɔkɔ, Yisrayel no-á nɛ dan nɛ̂-á yɩ̃nɛ kɔ̃́nɔ́lɛ ǹ tyɩ́ sɔkɔ.
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Tɛ́ kyɩ sélɛ pní mɔ́-ò dĩ́ swãh dwe, à yɩ̃nɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel-á kè yo sɔ̃́ ń tyɩ́.»
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Pǎh Yesu tɛ̃ kyɩ kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Pilati tyɩ́, à mɛ Yesu piki yah nɛ ǹmɔ se Nsyifunɔ yõ̀tɛ̃̀nɛ dĩ́nɛ nɩ? Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Áwɔ ye yo kélɛ.»
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ǹtɛ sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ kwil yèwàhnɩ̀ sõ̀ mɛ tyilɛ n yo n sah ǹ yõ. Ǹtɛ à náh dahbɩ wilki pé tyɩ́ sépi tyɩ́ sɔkɔ.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Képah sɔkɔ, Pilati mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pǎh tyi nónó póllɛ n yo n sah ǹ yõ, à kó mɛ sélɛ n nohnɩ nɩ?
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Ǹtɛ Yesu náh dahbɩ wilki ǹ tyɩ́ póllɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, kè ǹ gbã̀n kah du.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Yimɛyí Pakɩ syáh sɔkɔ, kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ ńkɛ̃́nɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ nɛ́núkù yɔ́ fĩn n mɔ, tɔ́wû-à nɛ̂ yah wilki.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Tɛ́ légbĩ́nɛ dĩ́ yɔ́ sõ̀ mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, nɛ̂ yĩ́npékè-á wil yĩ́ĩ́ náhnáh. Ǹ yĩn ye sõ̀ Barabasɩlɛ.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Képah tɛ̃̀nɛ, tɔ́wû nɛ̂-á sõ̀ mɛ tùkènmɔnɔlɛ, kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Pilati mɛ pépi piki yah nɛ, pè se mɛ ké tyɩ́ nɛ pé nɛ̂ fĩn mɔ pè kɔ̃ nɩ? Barabasɩ se, tĩ̂ Yesu nɛ̂-á pè n ye Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ, ǹmɔ se?
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Yé náh wɛ di, Pilati sõ̀ pɩ̃ nɛ Yesu yĩ́ngbɩ́ wìlnɔ́-á n yɔ pélɛ pè kɔ̃ pè à dahbɩ péwɔ gbõ̀ sɔkɔ.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Tɛ́ wǎh mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ, ǹ kyɩ tɛ̃ntõ̀ mɔ ǹ tyɩ́ nɛ, lékàh kɛ̃́ dĩ́ mɛ̀ tyɩ́ dlɛ́npêl-á pé kwlɔ kwɛy lékã̂hnɛ. À káh ǹ vyãh dahbɩ ǹ tyɩ́ sɔkɔ dɛ́.
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Ǹtɛ sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ kwil yèwàhnɩ̀ mɛ tɔ́wû kurki mɔ nɛ, pè yo Pilati tyɩ́ à Barabasɩ fĩn mɔ, à mó Yesu ko mɔ.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Pilati mɛ tɔ̃ pè piki yah nɛ, pè se mɛ ké tyɩ́ nɛ pé nɛ̂ tɛ̃̀ fĩn mɔ pè kɔ̃ nɛ́pĩ̂ nímí nɔ́pi sɔkɔ nɩ? Pè mɛ nɛ Barabasɩ-á.
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Pilati mɛ nɛ, ǹtɛ Yesu nɛ̂-á pè n ye Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ, pé se kɩ pɩ sɔ̃́ ǹmɔlɛ nɩ? Pé pól mɛ nɛ wǎh yɩ̃nɛ à syɩ dahnɩ yõ.
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 À mɛ pè piki yah nɛ, ǹtɛ tyítúkù nɛ̂ ó se à pɩ nɩ? Ǹtɛ pè tɔ̃ kah yo mɔ wòhòh nɛ, wǎh yɩ̃nɛ à syɩ dahnɩ yõ.
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Pilati-á pɔ kè pɩ̃ nɛ pé náh mɛ fɛ̃ tir yɔ́lɛ n pɛkɩ ké sɔkɔ, tɛ́ névye-á mó tɔ̃ mɛ n tyah tyah fɛ̃̀kɩ̀nɔ́lɛ, à ni tɔkɔ à ǹ gbã̀n wu tɔ́wû yĩ́ yah tɛ́ nɛ, péwɔ vyãh náh mɛ dĩ́ mɛ̀ kònmɔnɔ tyɩ́ sɔkɔ. Kǎh pé tyɩ́ kɛ̀.
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 No pól mɛ nɛ, ǹ kònmɔnɔ plɔ pɩ pépi ànɛ̂ pé wɛ̃́npì tyɩ́lɛ wɛ́!
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Képah sɔkɔ, Pilati mɛ Barabasɩ fĩn mɔ pè kɔ̃. Tɛ́ sràsyíbí kɔ̃ pè Yesu ko yèfõhlɛ, tɛ́ ǹ gbàh dɛ mɔ pè kɔ̃ nɛ pè à syɩ dahnɩ yõ.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Képah tɛ̃̀nɛ, kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Pilati sràsyíbí mɛ Yesu tɛ̃ de tɔ̃́rɩ́ gbô sɔkɔ, tɛ́ pé no sràsyíbí pól ye pɔ à mɔ gbɩ̃.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Pè mɛ ǹ flɔ dɛ ǹ wil sɔkɔ, tɛ́ fwɔ̀mɔ̀nsãh ǹgbɛ̃ yɔ́ mɔ à kɔ̃.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Tɛ́ pã̀n yõ̀kɔ̃ pɩ dyɩ à kɔ̃ tɔ̃́rɩ́ yṍkúrí swɔ, tɛ́ lépéy yɔ́lɛ à kɔ̃ à tɛ̃ yĩn ǹ gbõ̀yõ̀ sɔkɔ. Tɛ́ gbètukunɔ di ǹ yah sɔkɔ à kṍlɛ ǹnɛ n ko mɛ yo tũ nɛ, Nsyifunɔ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́, páh n wɛkɩ ǹ tyɩ́.
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Tɛ́ n sĩn n mɔ ǹ yõ, tɛ́ lépéy mɛ̀ syi à ǹnɛ n mɩkɩ ǹ yõ sɔkɔ.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Pǎh kṍlɛ à ko tɛ, pè fwɔ̀mɔ̀-ǹgbɛ̃ mɛ̀ dɛ ǹ tyɩ́ tɛ́ ǹ flɔ tɔ̃ mɔ à kɔ̃, tɛ́ à tɛ̃ n yuku syɩ́-ńsah dahnɩ yõ.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Pǎh kyɩ n wil kwil sɔkɔ, pè Sirɛnɩ kwil dĩ́ yɔ́ yohnɩ pè n ye Simolɛ. Sràsyíbí mɛ ǹmɔ kyɩ̃ mɔ à kɔ̃ à Yesu syɩ syɩ dahnɩ twah.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ tyah yɔ́ sɔkɔ, pè n ye Kɔlkotalɛ, nɛ̂ kɔ́r-á Yõ̀gbèkè tyahlɛ,
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 pè wil yɔ́nɔ́ kèkô kwâh yɔ́ fɛ̃kɩ mɔ dìvɛ̃ sɔkɔ Yesu kɔ̃ nɛ à wɔ. Wǎh kè wɔ yah, à kè yahle.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Képah náh, pè à syɩ dahnɩ yõ. Pǎh à syɩ tɛ, pè ǹdan mɔ à ǹ flɔ dibi pé wɛ̃ wrɔ́.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Tɛ́ mɛ kɔ̃ tɛ̃ nɛ́npɔ́ à ǹnɛ n syɩkɩ nɛ nɛy káh pɔ à pwah mɔ.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Yõ nɛ̂ yõ-á pè syɩ ǹnɛ, pè sõ̀ mɛ kè wãrkɩ syɩ sah ǹ yõ̀tah sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Yesu ye yɔ̀, nɛ̂-á Nsyifunɔ yõ̀tɛ̃̀nɛ.»
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Kèlékɛ̃ pɩ́pú nɛ́pĩ̂ nímí yísyɔ́ tɔ sõ̀ mɛ syɩ́nɔ́lɛ dahlɔ yõ ǹ tnɔ̂. Núkú sõ̀ mɛ ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ, ní-ò mɛ ǹ gbɛ̃̀yɩ̃̀nɛ̀ sõ̀lɛ.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Wɛ̃̀kɔbɩ nónó-à kɔ pɔ n sɔkɔ, pě pé ywɔ̃lɛ n mɔ ǹ tɛ́ ǹnɛ n gbyɔ
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 nɛ ńkɛ̃́, ǹmɔ nɛ̂-á sõ̀ nɛ páh kɩ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ kètǎr sɔ, tɛ́ kɩ fɛ̃ kè tɔ̃ mɔ sèpĩ̀n tɔ̃́nɩ̀ wrɔ́, ńkɛ̃́ Liyel Pídĩ́-à kɩ nɛ̂ ǹnɛ, à ǹ gblɔ̌y pwah mɔ. À tiki n to dahnɩ yõ kɛ̀.
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Sɛ̃́ ye, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ kwɔ́pú, ànɛ̂ kwil yèwàhnɩ̀ tɔ sõ̀ mɛ kṍlɛ ǹnɛ n ko mɛ yo tũ nɛ,
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 wǎh túkù pwah mɔ, tɛ́ kɩ tɛ̃ ǹ gblɔ̌y wɔ pwah mɔ kwlɔ nɩ? Yisrayel yõ̀tɛ̃̀ tɛ̃̀-à kɩ nɛ̂ ǹnɛ, à tiki n to dahnɩ yõ núkúnúkú, pé mó sɛ̃ ǹ yõ kɛ̀.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 À kó ǹ sõnɔ sah Liyel yõ, tɛ́ kè yo ńtɛ̃nɛ nɛ ǹ Pídĩ́-á pélɛ nɩ? Ǹ tyɩ́-à kɩ mɛ nɔ Liyel tyɩ́, à à pwah mɔ núkúnúkú wɛ́.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Kèlékɛ̃ pɩ́pú nónó tɔ-á sõ̀ syɩ́nɔ́lɛ ǹ tnɔ̂, pépi tɔ sõ̀ mɛ ǹnɛ n gbyɔ sɛ̃́ntɛ̃̀ ólɛ.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Gbĩ-á mɛ yõ̀tah sírr sɔkɔ, fɛ̃́ntũ̂ mɔ kèkõyṍ pól sɔkɔ, pópó à pɔ nɔ lɛ́rɩ́nɔ́ tɔ̃́nɔ́ tyɩ́.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Lɛ́rɩ́nɔ́ tɔ̃́nɔ́ nɔ́pi-á sɔkɔ, Yesu kah yo yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ: «Yeli, Yeli, lama sabakɩtani?» Nɛ̂ kɔ́r-á: Ńmɔ Liyel, ńmɔ Liyel, kwâh nɛ̂ pɩ tɛ́ á ń fĩn mɔ?
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Nónó-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, pé túkù-á ǹ yónmɔnɔ mɛ̀ noh, pè nɛ ńkɛ̃́, wǎh mɛ Yelilɛ n ye n yah oo!
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Nɛ́npɔ́ swɔ, pé sɔkɔ yɔ́ to kyɩ sènsúkúrí tɔkɔ fõ yõ̀yõ̀kè ni sɔkɔ, à dyɩ mɔ gbey yɔ́ vyãh tyɩ́, tɛ́ kè nɔ ǹ tyɩ́ nɛ à wɔ.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Pé tɛ́lɔ́ mó mɛ yo tũ nɛ ńkɛ̃́, pé ye yĩn sɔ̃́, Yeli mó pɔ à pwah mɔ pé yah ǎtrɛ.
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Ǹtɛ Yesu mɛ tɔ̃ kah de syi tɛ́ yah kwlɔ.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Képah tɛ̃̀nɛ, fwɔ nɛ̂-á dyɩ́nmɔnkàhsàhnɔ́lɛ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ kètǎr sɔkɔ, kè tɔ tɔ́lɔ́ nínɔ́ à tɔkɔ ké yõ̀tah tyɩ́, à kyɩ dal mɔ ké sètàhkɩ̀ sõ̀ tyɩ́. Tɛ́ sétáh mɛ syah, légbyɔ̃́ gboke,
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 léyã̂l yɩkɩ mɔ, Liyel yõ sɛ̃́pú nónó-á sõ̀ ku sɔkɔ tɛ, pé náhnáh lékyɩ̂ mɛ yilki mɔ.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Képah náh, tɛ́ mɛ wil léyã̂l sɔkɔ Yesu lékó yílkínmɔntɛnɔ náh, tɛ́ de Yerusalɛmɩ kwil sɔkɔ Liyel-á képah nɛ̂ yah tɔkɔ. Névye náhnáh yĩ́ tɛ̃ pé yõ.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ ànɛ̂ nónó tɔ-á sõ̀ mɛ Yesulɛ n syɩkɩ ǹnɛ, pépi-á sétáh syahrɩ mɛ̀ wɛ à tahlɩ tyi nónó tɔ-á pɩ, tíkí pè kah tɛ̃. Pè mɛ nɛ ńkɛ̃́: «Kègbɩ yõ, dĩ́ mɛ̀nɛ, Liyel Pídĩ́ ye sõ̀ ǹnɛ.»
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Tɛ́ syɔ́ náhnáh tɔ sõ̀ mɛ yĩn tɛ̃ fɩ̃́ tɛ́ mɛ n yah. Kalile duku sɔkɔ ye kénɛ syɔ́ Yesu sõ̀ tɛ̃, à n yah n dah n mɔ ǹ tyɩ́ sɔkɔ.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Makadala kwil Mari sõ̀ mɛ pé sɔkɔ, à tahlɩ Nsyakɩ ànɛ̂ Nsyosɛfu yṹ Mari tyɩ́, ànɛ̂ Nsebede dĩ́npì yṹnɛ.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ńvɩ̃́-á pɔ nɔ, tàh dĩ́ yɔ́ pɔ de, nɛ̂-á sõ̀ n wil Arimatɩ kwil sɔkɔ. Kénɛ dĩ́ yĩn ye Nsyosɛfulɛ. Yesu tõ̀ sã́h-ò ye sõ̀ ǹ tɔlɛ.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Ǹmɔ mɛ kyɩ wil Pilati tyɩ́, à Yesu lékó ni ǹ tyɩ́. À mɛ nɛ pè ǹnɛ à kɔ̃.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Pǎh ké wɛ̃̀kɩ̀lɛ à kɔ̃, à mɛ ǹ lékó tɔkɔ tɛ́ à plo fwɔ gbró snɔ́lɛ.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Nsyosɛfu-á sõ̀ pè kɔ̃ pè diki sã́n nɛ̂ tũ sah ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ tyɩ́lɛ tɛkɩ sɔkɔ, à kyɩ à dah mɔ képah sɔkɔ. Képah sɔkɔ, tɛ́ dáh-ǹgbɛ̃ yɔ́ pil pɔ ké yah vike tɛ́ sɔkɔ.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Makadala kwil Mari ànɛ̂ ǹ ní-ò Mari sõ̀ mɛ kɔ̃́ntɛ̃̀nɔ́lɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ diki yah yèsreynɛ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Tɛ́ kénɛ yòh sõnɔ́ ye ńkɛ̃́nɛ pě pélɛ n vi n sah pé mɩ mɩ yòh sõ yĩnnɛ. Ké dĩndallɛ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú mɛ wɛ̃ sõ̀ tɛ̃ kyɩ wil Pilati tyɩ́,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, pé dyɔ-á to kõ nɛ, kénɛ névye pílkí-ò-á lésõ mɛ kè yo sah ǹ kú-ńkɛ̃̂ sɔkɔ nɛ, pâh pɔ ku, ké sèpĩ̀n tɔ̃́-ò sõlɛ, pé lékó-á kɩ yilki mɔ.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Képah yĩnnɛ, ńkɛ̃́ à sràsyíbí kɔ̃ pè diki syɩkɩ pɔ nɔ sèpĩ̀n tɔ̃́nɩ̀ tyɩ́. Képah-à pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ, ǹ tõ̀ sã́hpú-á kɩ n syah n pɔ ǹ lékólɛ n yɩ̃ n wilki, tɛ́ kɩ névye syah nɛ ǹ lékó-á yilki mɔ. Képah tɛ̃̀-á kɩ tɔ̃ névye pilki kal gben tɛ̃̀nɛ.
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Pilati mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, tyah syɩ́kɩ́pú-á yɔ̀. Ńkɛ̃́ pè kyɩ diki mɛ̀nɛ n syɩkɩ pǎh mɛ ké tyɩ́ sɔ̃́.
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Pè mɛ sɔkɔ à kyɩ diki yah dáhkɩ̀ mɛ̀ pɔkɔ mɔ, tɛ́ tyah syɩ́kɩ́pú kɔ̃ pè kélɛ n syɩkɩ.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.