Marcos 14

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 *Pakɩ syáh-á n tyah yĩ́níntɛ̃nɔlɛ, ké tɛ́y sõ̀ wũ sèpĩ̀n nínì, tɛ́ Pakɩ ànɛ̂ sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ búrn syáh kɩ n syah n pi. Légbĩ́nɛ, *sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ ànɛ̂ *Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú sõ̀ mɛ Yesu tɛ̃́-ńsahlɛ n yah n kɔ̃ yĩ́nvǐ sɔkɔ, ǹ kònmɔ mɔ tɛ̃̀nɛ.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Pè sõ̀ mɛ n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, pé náh fɛ̃ tir mɛ̀ pɩ n pi syáh syáhnɔ́ sèpĩ̀n sɔkɔ, kǎh kɩ fɛ̃ kwil névye fɔ̀kɔ̀vyã̀hnɩ̀ yilki mɔ kègbɩlɛ.
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Ké lésõlɛ, Yesu sõ̀ mɛ Betani kwil sɔkɔ, *tótɛ̃ dĩ́ Simo gbô sɔkɔ. Wǎh sõ̀ mɛ yṍnɔ́ sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, sê yɔ́ de yuku pé tnɔ̂ nɩrɩ so pèpɛy yɔ́lɛ, làsèkwěl dan tahlɛ ké yĩ́ĩ́nɛ. À ké yah yɩkɩ mɔ, tɛ́ ké kwɛ mɔ Yesu yõ.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Nónó-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, kè náh sõ̀ nɔ túkù tyɩ́. Pè yuku n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, kû se pɩ, tɛ́ à làsèkwěl mɛ̀ yɩkɩ sɛ̃́ nɩ?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Kǎh kɩ sõ̀ fɛ̃ yãm, kɩ kah pɔ́ plɔ́ kyɛtɔ̃nɩ́ yõ, tɛ́ kɩ sélɛ yãmtãm kɔ̃. Tɛ́ mɛ pé fɔkɔ vyãh pi mɛ̀nɛ kègbɩlɛ.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Yé yɛ ǹ yõ! Kû pɩ, tɛ́ yé ǹ yahlɛ n vyãh? Tyi pèpɛy ye à pɩ ńmɔ tyɩ́ sɛ̃́ yɔ̀.
6 mas Jesus disse:
7 Ǹtɛ, yãmtãm kɩ mɛ ànɛ̂ yélɛ sõmɛsṍ. Yé kɩ fɛ̃ pèpɔrɩlɛ n pɩ pé tyɩ́, kàh nɔ yé tyɩ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ. Ǹtɛ, ńmɔ tɛ̃̀ wɔ náh n mɛ n pi yélɛ sõmɛsṍ.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Pi mɛ̀ pɩ pɩ tɛ̃̀ ye à pɩ. À kwãh tɛ̃ làsèkwěl mɔ ńmɔ wil yõ. À kè tɔ̃ sah tɛ diki sɔkɔ dáhnmɔ yĩnnɛ.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Mé kɩ kè yo yé syah kègbɩ yõ nɛ, kèkõyṍ pól sɔkɔ, nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛy sã́n-à n yo ńyãh, pi mɛ̀-á nɛ̂ pɩ, képah tɔ kɩ n yo. No dyɔ kɩ n kwnɛ ǹ tyɩ́lɛ.»
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Yudasi Yisikaryɔtilɛ, Yesu *tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ. Ǹmɔ sɔkɔ à kyɩ yo *sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ tyɩ́ nɛ, páh kɩ fɛ̃ Yesu dahbɩ pé gbõ̀.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Kǎh pɩ sɛ̃́, ǹ wɛy mɛ̀ nóhnɔ́ kah nɔ pé tyɩ́. Pè mɛ yo sah núkú yõ nɛ, páh kɩ pɔ́ dan yɔ́lɛ à kɔ̃. Képah sɔkɔ, Yudasi-á pɩ sɔ̃́, tɛ́ à dahbɩ n pi pé gbõ̀, à tyah képah sɔ́kɔ́-ńsahlɛ n yah n kɔ̃.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ búrn syáh tyah sṍlɛ, Yesu *tõ̀ sã́hpú à piki yah nɛ, ńyãh sɔkɔ se à mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé kyɩ *Pakɩ yõke pɩ ǹ tyɩ́ nɩ? *Nsyifunɔ ńkɛ̃́nɛ Pakɩ képyɛ̂nnɛ n ko lésõlɛ, képah ye.
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Képah sɔkɔ, à ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ nímí wilki tõ, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ, pè kyɩ kwil sɔkɔ. Pàh kɩ de n tɛ, pǎh kɩ dĩ́ yɔ́ yohnɩ, à kɩ mɛ ni pĩ́n twah. Pè ǹ sõ̀ tɛ̃.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Wàh kɩ kyɩ de gbô nɛ̂, pè yo kénɛ gbô nɛ́tɛ̃̂ tyɩ́ nɛ, kwɔ́-ò dĩ́-á nɛ, wɔ̀kɔ̀ nɛ̂ sɔkɔ se pé kɩ pɔ n yõ n pi Pakɩ yõkelɛ ànɛ̂ pé tõ̀ sã́hpúlɛ nɩ?
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Wǎh kɩ pè wɛ̃kɩ yĩ̂nyõ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ táh ǹgbɛ̃ yɔ́lɛ. Yíyìn pól-á kɩ mɛ tɔ̃́nsàhnɔ́lɛ ké sɔkɔ. Ké nɛ́npɔ́ sɔkɔ-á pè kɩ Pakɩ yõke pɩ pé tyɩ́.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Wǎh yo sɛ̃́, ǹ tõ̀ sã́hpú kyɩ kwil sɔkɔ, tɛ́ pè ńtyɩ̃́nɔ kyɩ tyi pól wɛ, wǎh sõ̀ kè yo sɔ̃́ pé tyɩ́. Pè mɛ Pakɩ yõke pɩ nɛ́npɔ́ sɔkɔ.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Képah sɔkɔ, ńvɩ̃́-á pɔ nɔ, à pɔ de ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimínɛ.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Pǎh sõ̀ mɛ yṍnɔ́ sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à yo pé tyɩ́ nɛ, kègbɩ yõ, pépi sɔkɔ nɛ yɔ́-á kɩ pɔ n vi n pi péwɔ náh, nɛ̂-á mɛ n yõ pélɛ fɩ̃́ núkú.
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Ǹ tõ̀ sã́hpú-á képah noh, pé yah kwɔ kègbɩlɛ. Pè tyah ǹnɛ n piki yah núkú núkúlɛ. Ńyɔ n nɛ, péwɔ se nɩ, ńyɔ n nɛ, péwɔ se nɩ?
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 À yo pé tyɩ́: «Yépi nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ, nɛ̂-á mɛ n di ńmɔlɛ tɛ̃̀ngbil núkú sɔkɔ, tɛ̃̀ wɔ ye.
20 Jesus respondeu:
21 Kègbɩ yõ, *Névi Pi kɩ n ku n pi, sɔ̃́-á sõ̀ *Liyel wɛy sɛ́bɛ̃́nɔ́ kè yo sah ǹ tyɩ́ sɔkɔ. Ǹtɛ, tyípékè ǹgbɛ̃ ye kélɛ ǹ gbàh dɛ́nmɔ-ò tyɩ́! Ǹ dúbí-ńkɛ̃̂ ye náhkɩ fṍnfṍ ǹ dúbínɔ́ yõ.»
21 Pois o
22 Képah sɔkɔ, yõke yõ gbĩ́nɛ, à búrn tɔkɔ, tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ kɩ kwɔkɩ dibi pè kɔ̃, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Yé syi kélɛ, ńmɔ wil ye.»
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Képah náh, à mɛ dìvɛ̃ wɔ wɔ kwâh tɔkɔ dìvɛ̃nɛ ké sɔkɔ, tɛ́ wɛynɛ Liyel kɔ̃, tɛ́ kélɛ ǹ *tõ̀ sã́hpú kɔ̃ pé pól wɔ ké sɔkɔ,
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 tɛ́ yo pé tyɩ́: «Képahlɛ, ńmɔ tṍ ye, nɛ̂-á kɩ névye yégbékè kwrɔ mɔ ànɛ̂ Liyellɛ. Kè kɩ kwɛ tɔ́wû yĩnnɛ.
24 Então Jesus disse:
25 Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ kègbɩ yõ: Mé náh tɔ̃ dìvɛ̃ wɔ n yah n pi. Mâh pópó dìvɛ̃nɛ n wɔ tɔ̃ ńtɔ̃, dìvɛ̃ sã́n yɔ́ ye *Liyel yõ̀tɔ̃rɩ́ tyah sɔkɔ.»
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Képah náh, pè Liyel gbílkínɔ́ yɩ̀ gbɩ. Pǎh gbɩ tɛ, pè yuku Wólívyê sésân yɔ̃lɩ yõ.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Pǎh kyɩ nɛ́npɔ́, à yo pé tyɩ́: «Yé pól kɩ ńmɔ yahle n pi. Sɔ̃́-á *Liyel wɛy sɛ́bɛ̃́nɔ́ kè yo sah nɛ, yípɛ́nfɛ̃-á kɩ ko mɔ, tɛ́ yípɛ̂y pól-á kɩ to karkɩ gbɔ̀plɔlɛ.»
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Képah náh, à tɔ̃ yɔ̃ sɔkɔ yo pé tyɩ́: «Mâh pɔ yuku ń kṹntɛnɔ náh gbĩ́ nɛ̂nɛ, mé kɩ kyɩ yélɛ n syɩkɩ Kalile sɔkɔ.»
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Képah tɛ̃̀nɛ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, tɛ́lɔ́ pól-à kɩ sɔ̃́ à yahle, péwɔ tɛ̃̀ wɔ náh à yahle n pi.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, páh kélɛ n yo ǹ tyɩ́ kègbɩ yõ, kwɛy lékã̂h mɛ̀ sɔkɔ, sénpɛ-à kɩ pópó n gbo kɛ nínɔ́, wǎh kɩ mɛ ǹ vyãh kɔ̃lɩ tɛ kɛ tɔ̃́nɔ́ nɛ, pé náh péwɔ pɩ̃.
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ǹtɛ, Pyɛrɩ tɔ̃ kè tɔ̃ yo yĩ́ĩ́ ǹ tyɩ́ nɛ, kũ fyé-à sɔ̃́, páh kɩ ku ǹnɛ. Pé náh n yo n yah n pi póllɛ nɛ, pé náh ǹnɛ n pnɛ. Pé no tɛ́lɔ́ pól tɔ yo sɛ̃́.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Képah náh, pè sɔkɔ tyah yɔ́, ńyãh-á pè n ye Yesemaninɛ. Pǎh yĩni tɛ̃ nɛ́npɔ́ sɔkɔ, à yo ǹ *tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ, pè tɛ̃ ásõ̂, pé mó kyɩ Liyel ni pɔ.
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Wǎh n sɔkɔ, à Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyakɩ, ànɛ̂ Nsyɔ̃ tɛ̃ sɔkɔ. Tɛ́ légbĩ́nɛ, ǹ fɔkɔ sõ̀ mɛ fɛ̃kɩ, tɛ́ tíkí mɛ à kah tɛ̃.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Képah sɔkɔ, à yo pé tyɩ́: «Yèkwɔrɩ mɛ ń sɔkɔ, kè sɔ̃́ ńnɛ n ko. Yépi tɛ̃ ásõ̂, tɛ́ yé káh nɛ n dɔ!»
34 e disse a eles:
35 Tɛ́ yuku yah tĩ̂nnɛ kwéy, à kyɩ gbètukunɔ di, tɛ́ yo Liyel tyɩ́ nɛ, kàh kɩ fɛ̃ pɩ n pi, à pé wilki kwlɔ́nɔ́ mɛ̀ sɔkɔ.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 À tɔ̃ yo pé kwil wɛy sɔkɔ: «Aba, bɔ̌, tyi pól mɛ áwɔ gbõ̀. Ńmɔ wilki yèvyãhrɩ mɛ̀ sɔkɔ. Ǹtɛ, nɛ̂-á mɛ ké sɔkɔ, ńmɔ dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ káh pɩ, tɛ́ áwɔ tyɩ́ mó pɩ.»
36 Ele orava assim:
37 Wǎh nírí pɩ tɛ, à ǹ syɩ pɔ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ tɔ̃́mɩ́ nɔ́pi tnɔ̂, à pɔ pè wɛ pè mɛ n dɔ. À yo Simo Pyɛrɩ tyɩ́: «Á mɛ n dɔ kɛ̀? Á náh tɛ̃ wɛ yah kwéy kè nɔ lɛ́r núkú ńtɛ̃nɛ kɛ̀.
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Yé gbah tɛ̃ yé nɛ n yah, yé mó Liyellɛ n ni, yé káh pɔ *sétõ tɔ̃̀nmɔnɔ fɛ̃ syi. Fɔkɔ sõnɔ pèpɛy mɛ névi sɔkɔ, tɛ́ ké pɩ́nɔ́ tǎhkɩ̀ náh mɛ ǹ sɔkɔ.»
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Wǎh yo tɛ pé tyɩ́ sɛ̃́, à yal pé tnɔ̂, tɛ́ tɔ̃ kyɩ nírí pɩ gben tɛ̃̀ tyɩ́ kɔ̃lɛ.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Képah náh, à ǹ syɩ pɔ ǹ tõ̀ sã́hpú tnɔ̂ ńtɔ̃. À pɔ pè wɛ, dɔy mɛ tɛ̃ wɛ pé tyɩ́. Yo yo tir náh tɔ̃ wɛ pé tyɩ́.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Wǎh tɔ̃ kyɩ pɔ kɛ tɔ̃́-òlɛ, à yo pé tyɩ́: «Yé mɛ sɛ̃ tɛ̃ yélɛ n mɩ kɛ̀? Kè tyɛ! Ké gbĩ́ nɔ. Núkúnúkú, *Névi Pi kɩ dahbɩ nɛ́pêl gbõ̀.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Yé yuku á sɔkɔ! Yé yah, névi nɛ̂-á ńmɔlɛ n dahbɩ pé gbõ̀, tɛ̃̀ pɔ tɛ.»
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Wǎh mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, à náh tɔ̃̌nɩ̀ yo tɛ, tɛ́ Yudasi, nɛ̂-á ǹ *tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ yɔ́lɛ, ǹmɔ yĩn mɛ́fwóbé nɛ́kwĩ́nkí yísyɔ́ yah, à pɔ kèkîrn ànɛ̂ léplólɛ pé gbã̀n. *Sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ ànɛ̂ *Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú ànɛ̂ yèwàhnɩ̀ ye sõ̀ tɛkɩ mɔ pélɛ.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Tɛ́ nɛ̂-á sõ̀ Yesu dahbɩ n pi pé gbõ̀, à sõ̀ mɛ pɩ dùkù yɔ́lɛ pè wɛ̃kɩ sah. À nɛ, páh kɩ pɔ wɛkɩ nɛ̂ tyɩ́ tɛ́ à pɔrɩ tɛ̃, ǹmɔ-á. Pè à tɛ̃, pè mó ǹnɛ n kyɔmɩ n yuku pallɛ.
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Képah sɔkɔ, wǎh núkú pɔ yĩni tɛ̃ Yesu tyɩ́, à wɛkɩ ǹ tyɩ́ nɛ, pé kwɔ́-ò dĩ́, tɛ́ núkú à pɔrɩ tɛ̃.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Kǎh pɩ sɛ̃́, no nɔ́pi núkú pɔ tuke Yesu yõ, à à tɛ̃.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ yɔ́ núkú ǹ kèkírkì yɔrɩ dɛ, à sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tõ̀npɩ yɔ́ níkí kõ kãm.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Yé pɔ ńmɔ tɛ̃́-ńsah kèkîrn ànɛ̂ léplólɛ yé gbã̀n, á kɩ nɛ kèlékɛ̃ névi sɔ̃́ ńnɛ.
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Swɔ̃ swɔ̃ póllɛ, mé sõ̀ ńkɛ̃́nɛ n nɛ n mɛ yé wrɔ́ *Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kéntáhkɩ̀ sɔkɔ, névyelɛ n kwɔ. Tɛ́ yé náh ń tɛ̃. Ǹtɛ, tyi nónó-à yo *Liyel wɛy sɛ́bɛ̃́nɔ́ sɔkɔ, sépi pɩ́ntũnɔ yĩn ye.»
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Képah sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú pól to karkɩ, tɛ́ à sah.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Tɛ́ kètɛ̃̀npìkì yɔ́ sõ̀ mɛ Yesu sõ̀ tɛ̃, fwɔ̀pĩn núkú ó ye sõ̀ à pil. Pè à tɛ̃ ǹ fwɔ̀pĩn tyɩ́,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 à mó kè fe dɛ mɔ, tɛ́ to sɔkɔ ǹ sènpũ̀nɛ.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Képah náh, pè Yesu tɛ̃ yuku *sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ gbô. Ké nɛ́npɔ́ sɔkɔ, sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ yèwàhnɩ̀, ànɛ̂ *Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú wɛ̃ tuke mɔ.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Tɛ́ Pyɛrɩ sõ̀ mɛ Yesu sõ̀ tɛ̃ wil fɩ́ɩ́ sɔkɔ, à pɔ wɛ de sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ gbô, à kyɩ nyàhlɛ n wnɛ gbô táh sɔkɔ ànɛ̂ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ tõ̀npɩbɩlɛ.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ ànɛ̂ *Nsyifunɔ tukey tùkèpu pól sõ̀ mɛ n yah n kɔ̃ nɛ, pé tir yɔ́ wɛ sah Yesu yõ, pé à wɛ ko mɔ. Ǹtɛ, pè náh mɛ vì-ǹsah wɛ ké tyɩ́.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Tir yɔ́ náh, mɩ̀nyobe tàrfyɔ̀nɔ́ náhnáh sõ̀ mɛ. Pé náhnáh sõ̀ mɛ n wil mɩ̀nɩ̀nɛ n yo n sah ǹ yõ. Tɛ́ pépi ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ sah wɛ̃ tyɩ́ yõ.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Túkù mɛ n yuku lékàhlɛ ǹnɛ n kɔ̃ nɛ,
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 páh noh à mɛ n yo nɛ, péwɔ-á kɩ *Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ mɛ̀ sɔ, nɛ̂-á névi mɔ, tɛ́ kɩ kè tɔ̃ mɔ sèpĩ̀n tɔ̃́nɩ̀ wrɔ́, nɛ̂ náh n pɩ n pi névi gbõ̀ mɔnɩnɛ.
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Ǹtɛ képah fyé yõ, mɩ̀nyobe tàrfyɔ̀ nɔ́pi náh mɛ sah tírr wɛ̃ tyɩ́ yõ.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Képah sɔkɔ, sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yuku yĩn no pól yah, tɛ́ Yesu piki yah nɛ, tir kó mɛ ǹ tyɩ́ yo yo tɛ̃̀nɛ nɩ, pǎh mɛ tyi nónó póllɛ n yo n sah ǹ yõ?
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Ǹtɛ, Yesu náh vi mɔ ǹ tyɩ́, à náh tir yɔ́ yo ǹ tyɩ́. Sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tɔ̃ ǹ syɩ à piki yah nɛ, ǹmɔ se *Kristalɛ, Liyel-á nɛ, páh kɩ nɛ tɛkɩ mɔ nɩ? Liyel, nɛ̂-á pé pól mɛ n gbilki, ǹ dɔ́rɩ́ pi se ǹnɛ nɩ?
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Àwe, ńmɔ ye. Tɛ́ yé kɩ *Névi Pi wɛ kɔ̃́ntɛ̃̀nɔ́lɛ tyi pól Tɛ̃̀ Liyel gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ, kɩ mɛ n tiki n pi ńyîrn sɔkɔ.»
62 Jesus respondeu:
63 Képah sɔkɔ, sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ fɔkɔ kah vyãh. Fɔ̀kɔ̀vyã̀hnɩ̀ tɛ̃̀ tyɩ́, à ǹ fwɔ̀mɔn yɔrɩ tɔ, tɛ́ mɛ n yo nɛ, pè se noh nɩ? Tàrfyɔ̀ yah yah tɛ̃̀ náh tɔ̃ mɛ ké sɔkɔ.
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Pè kó Liyel tyɩ́ wɛ́kɩ́ndenɔ noh ǹ tyɩ́ nɩ? Pè se nɛ, pé pɩ sɔ̃́ ǹnɛ nɩ? Névye pól yuku yo nɛ, wǎh yɩ̃nɛ kònmɔnɔlɛ.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Pé túkù yuku n sĩn n mɔ n pɔ ǹ yõ. Pè ǹ yah vike tũ, tɛ́ ǹnɛ n mɩkɩ n pɔ gbɛ̃̀nkukurinɔ́lɛ. Tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à yo pé syah, nɛ̂-á mɩ ǹnɛ. À kè sãh n pɩ̃. Képah sɔkɔ, tukey tùkèpu tõ̀npɩbɩ Yesu tɛ̃ ǹ létáhlɔ́lɛ n kɔ̃lɩ.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ sõ̀ mɛ gbyẽ̂h sõ̀, gbô táh sɔkɔ. Tɛ́ *sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tõ̀npɩ pi yɔ́ pɔ.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Wǎh Pyɛrɩ wɛ à mɛ nyàhlɛ n wnɛ, à à gbah yah, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹmɔ tɔ-á sõ̀ mɛ Nasarɛti kwil Yesulɛ!
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Ǹtɛ, Pyɛrɩ mɛ ǹ vyãh kɔ̃lɩ tɛ́ nɛ, pé náh à pɩ̃, péwɔ ńtɛ̃ náh mɛ ǹ wɛy mɛ̀ syɩ́kɩ́-ńsah wɛ dɛ́. Wǎh yo sɛ̃́, à wil kyɩ yĩn kélé yah.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Képah tɛ̃̀nɛ, pi mɛ̀-á tɔ̃ kyɩ à wɛ, nónó-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, à tɔ̃ képah núkú ó yo pé tyɩ́ nɛ, dĩ́ mɛ̀nɛ, pépi sɔkɔ nɛ yɔ́-á!
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Pyɛrɩ mɛ tɔ̃ ǹ vyãh kɔ̃lɩ. Dǒ, névye nónó-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, pépi tɔ̃ tyah n yo Pyɛrɩ tyɩ́ nɛ, yékã̂b náh n mɛ ké sɔkɔ. Wǎh n wil Kalile sɔkɔ, no nɔ́pi sɔkɔ nɛ yɔ́-á ǹ tɔlɛ.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ tyah ǹ gblɔ̌ynɛ n wo pélpèl nɛ, dĩ́ nɛ̂ tyɩ́-á pè n yo pé tyɩ́, pé náh ǹnɛ n pnɛ gbógbó.
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Nɛ́npɔ́ swɔ, sénpɛ gbo kɛ ní-òlɛ. Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ dyɔ to kõ Yesu wɛy tyɩ́lɛ, wǎh sõ̀ nɛ̂ yo ǹ tyɩ́ nɛ, sénpɛ-à kɩ pópó n gbo kɛ nínɔ́, wǎh kɩ mɛ ǹ vyãh kɔ̃lɩ tɛ kɛ tɔ̃́nɔ́ nɛ, pé náh péwɔ pɩ̃. Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, wǎh képah sõ, à tyah n gbo.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.