Lucas 1

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ń dĩ́ Tewofil, tyi nónó-á pɩ á wrɔ́, névye náhnáh tyah mɛ sélɛ n wãrkɩ.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Pè sè wãrkɩ, sɔ̃́-á tàrfyɔ̀nɔ́ yo sélɛ á tyɩ́, pépi nónó-á sõ̀ wɛ sélɛ sé tyah gbĩ́ dùkùlɛ, tɛ́ sõ̀ mɛ Liyel wɛy yópúlɛ.
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Képah ye, ńmɔ tɔ mɛ tyi nɔ́pi nɩ́y tɛ̃ pallɛ, nónó-á pɩ, à tɔkɔ ké tyah gbĩ́ tyɩ́. Tɛ́ mɛ ké tyɩ́ nɛ, ńmɔ tɔ sè wãrkɩ ǹ kɔ̃ sé wɛ̃̀kɩ̀ yõ, sǎh pɩ syɩ wɛ̃ tyɩ́ sɔ̃́, ń dĩ́ Tewofil.
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 Képah sɔkɔ, á kɩ pɩ̃ nɛ, wáh kwɔ́nɔ́ nɛ̂ wɛ, gbɩ-á kélɛ.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Yerɔdɩ-á sõ̀ mɛ yõ̀tɛ̃̀nɛ Yude kwil yõ sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ yɔ́ sõ̀ mɛ, pè n ye Nsakarɩlɛ. Sárká wìlkìpu yõ̀tãm nónó-á sõ̀ Abya tĩ̀nkìlɛ, pépi sɔkɔ nɛy yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ. Ǹ kyɩ Yelisabɛtɩ tɔlɛ sõ̀, sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Arõ náh nɛy ye ǹnɛ.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Pé nímí sõ̀ mɛ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah. Pè sõ̀ mɛ Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ póllɛ n pɩ, tɛ́ mɛ ǹ tyíyónè pól tɛ̃ yĩ́ĩ́.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ǹtɛ, pé nímí sõ̀ dye tɛ, Yelisabɛtɩ náh sõ̀ fɛ̃ pi wɛ n pi, képah ye pi náh sõ̀ mɛ pé tyɩ́.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Sṍ yɔ́lɛ, Nsakarɩpi tĩ̀nkì tõ̀ pɩ gbĩ́-á pɔ nɔ, à sõ̀ mɛ tõ̀lɛ n pɩ Liyel yah pélɛ.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Pǎh dar tɛ́ sã́hntɔkɔnɔlɛ n pɩ sɔ̃́, kè sõ̀ pɔ yɩ̃nɛ ǹmɔlɛ. À sõ̀ yɩ̃nɛ à de Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ sɔkɔ, à sèkukuri pãn pèpɛy sukɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel yah sɔkɔ.
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Légbĩ́nɛ, tɔ́wû pól sõ̀ mɛ Liyellɛ n ni kégbɔ́ sɔkɔ, wǎh wɔ̀kɔ̀lɛ n yɔ̃ gbĩ́ nɛ̂nɛ.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Wǎh mɛ képah sɔkɔ, yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ yɔ́ wil ǹ yah, tɛ́ mɛ yĩn tɛ̃ wɔ̀kɔ̀ yɔ̃ yɔ̃ kwâh gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nsakarɩ-á à wɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, tíkí à tɛ̃, ǹ lékã́m fɛ̃kɩ.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ǹtɛ, yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ mɛ̀ yo ǹ tyɩ́: «Nsakarɩ, káh tíkí pɩ, á Liyel nínɔ́ ye tɛ̃. Á kyɩ Yelisabɛtɩ kɩ dĩ́npir dubi á tyɩ́, tɛ́ á kɩ ǹ yĩn sah Nsyɔ̃nɛ.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Ǹ dúbínɔ́ kɩ pɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ ǹgbɛ̃nɛ áwɔ ànɛ̂ névye náhnáh tyɩ́,
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 ǹ nɛ́-ǹgbɛ̃ pɔ́npɩnɔ yĩnnɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel yah. À náh dìvɛ̃ wɔ n pi, à náh tɔ̃ kònɔ́ yɔ́ ńtɛ̃ wɔ n pi, tɛ́ kɩ mɛ yúkúnɔ́lɛ Liyel Mírkí tǎhkɩ̀lɛ ǹ dúbí-ńkɛ̃̂ gbĩ́ dùkùlɛ.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 À kɩ pɔ Yisrayel névye náhnáh kɔ̃, pè kɩ pé syɩ pɔ pé Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel tyɩ́.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 À kɩ n kɔ Liyel yah Yeli pɩ dùkù ànɛ̂ ǹ tǎhkɩ̀lɛ ǹ sɔkɔ. À kɩ pɔ súbí ànɛ̂ pé wɛ̃́npì wrɔ́ tɔ̃ sah, tɛ́ kɩ nòhnɩ̀-ǹkɛ̃̂pú vi mɔ pɩ nòhnɩ̀pulɛ. À kɩ névye tɔ̃ sah vi mɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ kɔ̃.»
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Wǎh yo sɛ̃́, Nsakarɩ yo ǹ tyɩ́ nɛ, péwɔ ànɛ̂ pé kyɩlɛ, pé nímí-á dye tɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, sɔ̃́ se pé kɩ fɛ̃ pɩ̃ nɛ, gbɩ-á à yo nɩ?
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Képah sɔkɔ, yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ yo ǹ tyɩ́: «Kabrɛlɩ ye ńmɔlɛ, nɛ̂-á n yĩn Liyel yah, à ǹ tõ̀lɛ n pɩ. À ń tɛkɩ mɔ nɛ, mé pɔ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛy mɛ̀ yo á tyɩ́.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Ǹtɛ yah, á náh sɛ̃ ń wɛlɔ yõ. Tɛ́, sè kɩ mó tɔ̃ pɔ n pɩ n tũ n pi sé gbĩ́ sɔkɔ. Képah ye, á vyãh kɩ gbɩ tɛ̃, á náh tɔ̃ fɛ̃ n wɛkɩ n pi fɔ́ɔ́, kɩ pɔ nɔ tyi nɔ́pi pɩ́ntũ sṍ tyɩ́.»
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Légbĩ́nɛ, tɔ́wû sõ̀ mɛ Nsakarɩlɛ n syɩkɩ. Tɛ́ ǹ kàhnmonɔlɛ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ sɔkɔ, képah sõ̀ mɛ pé gbã̀n du.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Ǹtɛ, Nsakarɩ-á pópó n wil, à náh mɛ fɛ̃ n yo n mɔ pé tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, no pɩ̃ nɛ, gbǐl tir yɔ́-á wil ǹ yah Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ sɔkɔ. À sõ̀ mɛ ǹ gbã̀n ólɛ n pɩ n mɔ pé tyɩ́, tɛ́ mɛ wɛkɩ kwlɔ.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Képah náh, ǹ tõ̀ pɩ́nɔ́ sèpĩ̀n-á pɔ tũ Liyel tyɩ́, à ǹ syɩ yuku ǹ gbô.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Kénɛ sèpĩ̀n sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, ǹ kyɩ Yelisabɛtɩ kúrkì tɔkɔ, tɛ́ kè wɔ̃bɩ ńwɔ̃́lɔ́ kwlɔ́. À sõ̀ mɛ n sõ nɛ:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 «Yah, pèpɔrɩ nɛ̂-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel pɩ ń tyɩ́ yɔ̀. À ye ńtyɩ̃́nɔ yah dah mɔ ń tyɩ́ sɔkɔ núkúnúkú, à ń sen tɔkɔ to ń yõ névye yah.»
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Képah náh, ńwɔ̃́lɔ́ kénúkò sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, Liyel tɔ̃ ǹ yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ Kabrɛlɩ tõ kwil yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye Nasarɛtɩlɛ, Kalile sétáh yõ.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 À à tõ yɛ̃́ndyɩ́kɩ̀ yɔ́ tyɩ́, nɛ̂-á sõ̀ mɛ gbɩ̃́nɔ́lɛ Davidi náh nɛy Yosɛfu tyɩ́. Yɛ̃́ndyɩ́kɩ̀ mɛ̀ yĩn ye sõ̀ Marilɛ.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Wǎh kyɩ, à de yuku Mari tnɔ̂, tɛ́ yo ǹ tyɩ́: «Mé wɛkɩ á tyɩ́ Mari. Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel mɛ pèpɔrɩ yɔ́ tɔ̃ sah pɩ á tyɩ́, à mɛ álɛ.»
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mari-á kénɛ wɛlɔ noh sɛ̃́, ǹ gbã̀n du. À sõ̀ mɛ n sõ ǹ fɔkɔ nɛ, yõ nɛ̂ yõ se à pɔ wɛkɩ mɔ pé tyɩ́ sɛ̃́ nɩ?
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Képah sɔkɔ, yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ yo ǹ tyɩ́: «Mari, pèpɔrɩ ye Liyel n pɩ á tyɩ́ ǹ nɩ̀gbɛ̀kɩ̀ sɔkɔ. Káh n yɛ kè pɩ tíkí tirlɛ á tyɩ́.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Yah, á kɩ kúrkì tɔkɔ, kɩ dĩ́npir yɔ́ dubi, tɛ́ kɩ ǹ yĩn sah Yesulɛ.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 À kɩ pɩ nɛ́-ǹgbɛ̃nɛ Liyel yah. À kɩ n ye yõ̀tah Liyel pilɛ. Tɛ́ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel kɩ à kɔ̃, à kɩ tɛ̃ kwil yõ ǹ náh nɛy Davidi sɔ̃́.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 À kɩ n wũ n pi Yisrayel kwil pól yõ gbĩ́mɛgbĩ́. Ǹ yõ̀tɔ̃rɩ́ náh tyɛ yah n pi póllɛ.»
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Wǎh yo sɛ̃́, Mari à piki yah nɛ, ǹtɛ, pé náh se dĩ́ tyɩ́ pɩ̃. Sɔ̃́ se kè kɩ pɩ, tɛ́ pé kɩ kúrkì tɔkɔ nɩ?
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ mɛ tɔ̃ yo ǹ tyɩ́: «Liyel Mírkí kɩ tiki á yõ, tɛ́ yõ̀tah Liyel tǎhkɩ̀ kɩ fɔkɔ tũ á yõ fob sɔ̃́ mɔ. Képah ye, pi nɛ̂-á á kɩ n dubi n pi, à kɩ mɛ pèkè kɛ̃́nɛ ǹ sɔkɔ, tɛ́ kɩ n ye Liyel pilɛ.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Yah, á wɔ̀kɔ̀ nɛy Yelisabɛtɩ, nɛ̂ tyɩ́-á no yo tũ nɛ, píkã́n sê-á ǹnɛ, à mɛ kúrkì tɔkɔ ǹ dyèntɛnɔ náh, ké ńwɔ̃́lɔ́ kénúkò-ò ye yɔ̀. À kɩ n dubi n pi dĩ́npirlɛ.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Á náh wɛ di, Liyel tɛ̃ wɛ tyi pól tyɩ́.»
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Wǎh yo tɛ, Mari tɔ̃ ǹ syɩ yo ǹ tyɩ́: «Ńmɔ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel tyɩ́ yõ. Wáh yo sɔ̃́, Liyel kè pɩ sɛ̃́ ń tyɩ́.» Képah náh, yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ ǹ syɩ sɔkɔ.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Kénɛ sèpĩ̀n sɔkɔ, Mari yuku sɔkɔ súú ymɔ yõ, Yude kwil yɔ́ sɔkɔ.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 À kyɩ de Nsakarɩ gbô, tɛ́ wɛkɩ mɔ Yelisabɛtɩ tyɩ́.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Yelisabɛtɩ-á Mari wɛ́kɩ́nmɔnɔ noh, piri núkú kah werke ǹ fɔkɔ sɔkɔ. Képah sɔkɔ, Yelisabɛtɩ mɛ yuku Liyel Mírkí tǎhkɩ̀lɛ,
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 tɛ́ yo ǹ tyɩ́ yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ: «Sãm mɛ mɔ́nɔ́lɛ á sɔkɔ, à kal syɔ́ póllɛ. Ànɛ̂ sãm mɛ mɔ́nɔ́lɛ á fɔkɔ táh piri tɔ sɔkɔ.
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Nɛ́dúkú nɛ̂ mɛ ńmɔ tɛ̃̀ tɔlɛ, tɛ́ ń Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yṹ kɩ pɔ n yah ń tyɩ́?
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Á náh wɛ di, máh fyɔ̀ á wɛ́kɩ́nmɔnɔ noh ńyãh, nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tɛ̃̀ tyɩ́, piri núkú kah werke ń fɔkɔ sɔkɔ.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ mɛ á tyɩ́, áwɔ nɛ̂-á sɛ̃ ké yõ nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel-á nɛ̂ yo, kǎh kɩ pɩ tũ.»
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Képah sɔkɔ, Mari nɛ:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Tyi pól tyɩ́ tɛ̃́nwɛ-ò Liyel ye tyí-ǹgbnɔ pɩ ńmɔ tyɩ́,
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 Ǹ nɩ̀gbɛ̀kɩ̀ kɩ mɛ tɔ̃̀nmɔnyukunɔlɛ knɔ knɔ pól yõ tyɛ́-ńkɛ̃̂nɛ, nónó-á ǹ yah tíkílɛ n pɩ.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 À ǹ gbõ̀ tǎhkɩ̀lɛ tõ̀ pɩ:
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 À yõ̀tãm tiki mɔ pé tɔ̃́rɩ́ klǒ yõ,
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 À yõ yõ yîlɛ kwɛ́ndébé kɔ̃ yĩ́ĩ́,
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 À Yisrayel névye yohnɩ mɔ,
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 à yuku Abrahmɩ ànɛ̂ ǹ náh tãn tĩ̀nnɛ tyɛ́-ńkɛ̃̂nɛ, wǎh sõ̀ ǹ vyãh kɔ̃ sɔ̃́ á súbí ǹgbò tãn tyɩ́.»
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Képah sɔkɔ, Mari tɛ̃ Yelisabɛtɩlɛ, à ńwɔ̃́lɔ́ tɔ̃́nɔ́ kénkɔ̃ pɩ. Képah náh, à ǹ syɩ sɔkɔ ǹ tĩ̀nnɛ.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Képah sɔkɔ, Yelisabɛtɩ dubi gbĩ́-á pɔ nɔ, à dubi dĩ́npirlɛ.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ǹ tnɔ̂ tɛ̃̀pu, ànɛ̂ ǹ wɔ̀kɔ̀ tãn-á noh nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel-á pèpɔrɩ ǹgbɛ̃ pɩ ǹ tyɩ́, pè à tahlɩ pè ké nɩ̀vɩ̀nɩ̀ pɩ.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Ǹ dúbínɔ́ sèpĩ̀n kwǎrtɔ̃́-ò sṍlɛ, pè pɔ piri kõ̀-ǹsah, tɛ́ mɛ n yah n kɔ̃ ǹ sú yĩn dyɩ́-ńsahlɛ ǹ tyɩ́, nɛ̂-á Nsakarɩlɛ.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Ǹtɛ, ǹ yṹ mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Ɔ̃́ɔ̃, à kɩ n ye Nsyɔ̃nɛ.»
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹgbǒ ǹ wɔ̀kɔ̀ nɛy yɔ́ ńtɛ̃ yĩn náh mɛ sɛ̃́ dɛ́.
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Tɛ́ mɛ kwásɩ́ pɩ piri sú tyɩ́ nɛ, yĩn nɛ̂ se à kɩ sah à kɔ̃ nɩ?
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Képah sɔkɔ, à pè kɔ̃, pè sésár sɛ́nɔ́ yɔ́ tɔkɔ pɔ à kɔ̃, à wãrkɩ mɔ ké yõ nɛ: «Nsyɔ̃ ye ǹ yĩnnɛ.» Képah pé pól gbã̀n du.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Nɛ́npɔ́ swɔ, Nsakarɩ nɛ́npɔ́rɩ́ dɛ mɔ, ǹ vyãh gbɩ́nɔ́ tyɛ, à tyah n wɛkɩ, à Liyel yĩnnɛ n gbilki.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Kǎh pɩ sɛ̃́, tíkí de pé tnɔ̂ tɛ̃̀pu pól sɔkɔ, tɛ́ no sõ̀ mɛ tyi nɔ́pi póllɛ n yãh n kɔ̃ Yude ymɔ yõ kwlo pól sɔkɔ.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Tɛ́ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel sõ̀ mɛ ǹnɛ. Képah ye, nónó pól-à sõ̀ tyi nɔ́pi noh, pě sè tɛ̃ n sah pé nnɔ sɔkɔ, ǹ tɛ́ nɛ mɛ wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ ńkɛ̃́, piri mɛ̀ se kɩ pɔ n pɩ n pi nɛ́dúkú nɛ̂nɛ nɩ?
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Képah sɔkɔ, piri sú Nsakarɩ Liyel Mírkí tǎhkɩ̀ wɛ, tɛ́ mɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ wɛlɔlɛ n syi n yo nɛ:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 «Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ nɛ̂-á Yisrayel Liyellɛ, ǹ yĩn nɛ n gbilki,
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 tɛ́ mɛ Pwáhnmɔ-ò tǎh wilki mɔ á kɔ̃,
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 Képah ye lésõ à ǹ tɛ̃ntõ̀ syínyopu kɔ̃, pè yo sah di mónɔ́lɛ nɛ,
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 páh kɩ á syi pwah mɔ á pěltãn tyɩ́,
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 À á súbí ǹgbò tãn nɩ gbɛ yĩ́ĩ́.
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 À sõ̀ ǹ wo á ǹgbò sú Abrahmɩ tyɩ́ nɛ,
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 páh kɩ á tɛ̃ syi á pěltãn gbõ̀,
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 á mó pɩ nɛ́gblɔ́lɛ yályál pé yah,
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Tɛ́ áwɔ tɛ̃̀ wɔlɛ, ńmɔ pi, á kɩ pɔ n kɔ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yah sɔkɔ,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Tɛ́ kɩ ǹ no kɔ̃ pè kɩ pwáhnmɔnɔ dùkù pɩ̃,
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 Ápi Liyel nɩ̀gbɛ̀kɩ̀, ànɛ̂ ǹ tɔ̃́nsàhnpɩnɔ gbõ̀ yõ,
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 kɩ pɔ kyòolɛ névye kɔ̃, nónó-á mɛ kũ fɛ̃́ntũ̂ tíkí sɔkɔ,
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Tɛ́ Nsyɔ̃ tɛ̃̀ wɔ sõ̀ mɛ n kyãh, ànɛ̂ ǹ lékã́m mɛ n yɩkɩ n mɔ n yuku. À sõ̀ mɛ tɛ̃ gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ pópó, à pɔ syɩ ǹ gblɔ̌y wɛ̃́kɩ́nɔ́ gbĩ̀yĩ̀kì tyɩ́ Yisrayel névye yah.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.