João 12

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh sõ̀ mɛ wũ sèpĩ̀n kénúkòlɛ, tɛ́ Yesu mɛ kyɩ Betani kwil sɔkɔ, ńyãh sɔkɔ-á sõ̀ Lasarɩlɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ, wǎh nɛ̂ lékó yilki mɔ.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Pè mɛ yõke yah Yesu kɔ̃ nɛ́npɔ́. Martɩ sõ̀ mɛ yõkelɛ n dibi, tɛ́ yõke mɛ̀ yṍpú sɔkɔ yɔ́ ye sõ̀ Lasarɩlɛ.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Képah sɔkɔ, Mari mɛ làsèkwěl dɛ́nkɔ́kɔ̀ yɔ́ lítír tɔ́nɩ́ tɔkɔ, nɛ̂-á pè nardɩ kɔ́kɔ́lɛ kè pɩ. Tɛ́ pɔ kè kwɛ mɔ Yesu gbɛ̃́náhlɔ́ yõ, tɛ́ kè kele ǹ yõ̀yénnɛ. Làsèkwěl mɛ̀ pãn mɛ wɔ̀kɔ̀ pól tɔkɔ.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Képah tɛ̃̀nɛ, Nsyudasɩ Yisikariyɔtɩ nɛ̂-á Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ yɔ́lɛ, tɛ́ kɩ sõ̀ pɔ n vi n pi Yesu náh, ǹmɔ nɛ,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 kwâh nɛ̂ se pɩ tɛ́ làsèkwěl mɛ̀ náh yãm deniye pɔ́ plɔ́ kyɛtɔ̃nɩ́nɛ, à ké pɔ́ dibi yãm tãn kɔ̃ nɩ?
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Ǹtɛ yãm tãn yãm náh sõ̀ tɛ̃ ǹnɛ dɛ́, yɛ̃́nwó ye sõ̀ ǹnɛ képah ye à kɔ̃ à képahlɛ n yo. Pɔ́ dú sõ̀ mɛ ǹmɔ tyɩ́. Tɛ́ pǎh nónónɛ n dah n mɔ n pɔ, ǎ sélɛ n yɩ̃.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Képah sɔkɔ, Yesu nɛ: «Pi yah vɩ́nɔ́ sah kénòh! À ye képah pɩ sah ńmɔ lékó yɩ̃ sõ yĩnnɛ.
7 Mas Jesus disse:
8 Yãm tãn kɩ mɛ ànɛ̂ yélɛ sétáh yõ sõmɛsṍ. Ǹtɛ ńmɔ wɔlɛ, ńmɔ náh n mɛ n pi yélɛ sétáh yõ sõmɛsṍ.»
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Tɛ́ tɔ́wû ǹgbɛ̃-á pɔ noh nɛ Yesu-á mɛ Betani kwil sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pè kyɩ nɛ́npɔ́. Ǹtɛ Yesu ó yĩn náh sõ̀ pè kyɩ dɛ́, Lasarɩ nɛ̂ lékó-á Yesu yilki mɔ, ǹmɔ tɔ wɛ yĩn ye sõ̀ pè kyɩ.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 — ausente —
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 — ausente —
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Ké dĩndallɛ, tɔ́wû ǹgbɛ̃ nɛ̂-á sõ̀ mɛ pɔ Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh sɔkɔ, pè kè noh nɛ Yesu-á mɛ n pi Yerusalɛmɩ sɔkɔ.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 Pè mɛ sãm yɩ̃̀ngbã̀n kɔ̃lɩ tɛ̃ yĩn, tɛ́ wil kwil sɔkɔ à kyɩ à yohnɩ. Pè sõ̀ mɛ gbo mɔ tũ nɛ: «Wosana! Nɛ̂-á n pi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel yĩn yõ, Liyel sãm mɔ ǹ sɔkɔ, ǹmɔ nɛ̂-á Yisrayel yõ̀tɛ̃̀ dĩ́nɛ.»
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ ńkwɛ̃́ndyɩ́píkì yɔ́ wɛ, tɛ́ dɔkɔ kɔ̃ tɛ̃ ǹ yõ, à yɩ̃nɛ sɔ̃́-á kélɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 «Yerusalɛmɩ tãn, yé káh tíkí pɩ.
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú náh sõ̀ mɛ tyi nɔ́pi pɩ́nɔ́ yõ pɩ̃. Ǹtɛ wǎh pɔ dɔkɔ ǹ tɔ̃́rɩ́ yõ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pé dyɔ to kõ nɛ, kǎh lésõ wãrkɩ sah sɔ̃́ ǹ tyɩ́ sɔkɔ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ, sɛ̃́-á kè pɩ ǹ tyɩ́.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu-á lésõ Lasarɩ lékó ye yah, à à yilki mɔ wilki diki sɔkɔ nónó yĩ́ yah, pépi mɛ tyah kélɛ n yah n yãh n kɔ̃.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Névye-á kénɛ gbǐl tir pɩ́nɔ́ noh sɛ̃́, pè wil pɔ Yesu yohnɩ.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Képah sɔkɔ, Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú tyah n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, pè kó kè wɛ nɩ, pépi náh tɔ̃ fɛ̃ n tɛ̃ n pi dò. No pól-á mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃.
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Névye nónó-á sõ̀ mɛ pɔ syáh mɛ̀ sɔkɔ Yerusalɛmɩ, nɛ pé pɔ Liyel yĩn gbilki, Nsyifunɔ náh sõ̀ pé túkùlɛ.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Kénɛ névye nónó-á Nsyifunɔ náh pélɛ, pépi mɛ nɔ de Filipi tnɔ̂ ǹmɔ nɛ̂-á n wil Betisayida kwil, Kalile gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Tɛ́ kè yah kɔ̃ ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, páh mɛ ké tyɩ́ nɛ pé Yesu wɛ.
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Kǎh pɩ sɛ̃́, Filipi mɛ kè yo Andre tyɩ́. Andre mɛ tahlɩ ǹ tyɩ́ pè kyɩ kè yo Yesu tyɩ́.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Gbĩ nɛ̂ sɔkɔ-á Névi Pídĩ́ kɩ n dɔkɔ n pi ǹ tɔ̃́rɩ́ yõ, képah ye sɛ núkúnúkú yɔ̀.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Kègbɩgbɩ tɛ̃̀ yõ, mé kélɛ n yo yé tyɩ́, nɛ́ sèmukɔ pi náh duku mɔ sétáh sɔkɔ kè fi tɛ́ ké pi ku, kè n tɛ̃ ké gblɔ̌y. Ǹtɛ kàh duku mɔ à fi tɛ́ ké pi ku, kè n kwel.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Névi nɛ̂-à ǹ gblɔ̌y ó minnɛ n mɔ n kõ, tɛ̃̀ min tyɩ́ kɩ yɩkɩ. Ǹtɛ nɛ̂-à ǹ minnɛ n mɔ́nkõ̀-ǹkɛ̃̂nɛ kèkõyṍ mɛ̀ sɔkɔ Liyel tɔ̃́rɩ́ yĩnnɛ, tɛ̃̀ wɔ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Névi nɛ̂-à mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé tõ̀lɛ n pɩ ńmɔ tyɩ́, tɛ̃̀ ń sõ̀ tɛ̃. Képah sɔkɔ, máh mɛ ńyãh sɔkɔ, nɛ̂-á tõ̀lɛ n pɩ ń tyɩ́, ǹ tɔ kɩ mɛ nɛ́npɔ́. Névi nɛ̂-à tõ̀lɛ n pɩ ńmɔ tyɩ́, ń Sú Liyel kɩ ǹ yõ yɔ̃.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Tɛ́ núkúnúkú, ń fɔkɔ mɛ fɛ̃kɩ. Ǹtɛ mè yo sɔ̃́? Mé se n yo Sú Liyel tyɩ́ nɛ, à káh n yɛ yèvyãhrɩ mɛ̀ ń wɛ? Ǹtɛ ɔ̃́ɔ̃ dɛ́, yèvyãhrɩ mɛ̀ yĩn ye mé pɔ tɔ́tɔ́.»
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Képah tɛ̃̀nɛ, à nɛ: «Bɔ̌, gbílkínɔ́ sah á yĩn yõ.» Wǎh yo sɛ̃́, yĩ́npɔ̃́ yɔ́ wil yĩ̂nyõ sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Mé ń yĩn gbilki tɛ, tɛ́ mé kɩ kè gbilki n pi ńtɔ̃.»
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Tɔ́wû nɛ̂-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, tɛ́ yĩ́npɔ̃́ mɛ̀ noh, pè nɛ gbɛ̃́nséntã́hkɩ̀-á gboke. Túkù mó nɛ, yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́-á yo mɔ Yesu tyɩ́.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Wɛy nɛ̂-á yé noh yɔ̀, kè náh yo ńmɔ yĩnnɛ, kè yo yépi yĩnnɛ.
30 Então Jesus explicou:
31 Liyel kɩ lékàhlɛ kèkõyṍ névye kɔ̃ n pi núkúnúkú sɛ̃́ yɔ̀. Núkúnúkú, à kɩ kèkõyṍ névye fnɛ̀-ò yĩni yal.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Ǹtɛ mâh pɔ dɔkɔ mɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, mé kɩ névye póllɛ pɔ ń gblɔ̌y tyɩ́.»
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Yesu-á sõ̀ nɛ n ku n pi dùkù nɛ̂nɛ, képah ye à wɛ̃kɩ ǹ wɛy mɛ̀ sɔkɔ yɔ̀.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Képah sɔkɔ, tɔ́wû mɛ̀ névye mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pépi-á kè wɛ Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ sɔkɔ nɛ, Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔ náh n ku n yah n pi. Tɛ́ ǹmɔ se sɔ̃́npɩ́lɛ pɔ n yo nɛ, Névi Pídĩ́-á yɩ̃nɛ à dɔkɔ mɔ nɩ? Ǹtɛ nɛ̂ tɛ̃̀ ó se mó Névi Pídĩ́ mɛ̀nɛ nɩ?
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Kyòo mɛ̀nɛ, kè mɛ sɛ̃́ yé wrɔ́ kɩ wrɔ́ kwéy yɔ́ pɩ n pi. Tɛ́ névi nɛ̂-à n kɔ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ, tɛ̃̀ náh ǹ yúkú-ńsahlɛ n pnɛ. Képah ye, kyòo mɛ̀-á mɛ yé wrɔ́ sɔkɔ yɔ̀, yé nɛ n kɔ ké sɔkɔ, fɛ̃́ntũ̂ káh pɔ yé kwɔkɩ tɛ̃.
35 Jesus respondeu:
36 Kyòo mɛ̀nɛ, kǎh mɛ yé wrɔ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, yé sɛ̃ képah yõ. Képah sɔkɔ, yé kɩ pɩ kyòolɛ képah tyɩ́ kɔ̃lɛ.»
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Yesu sõ̀ gbǐl tyi náhnáh pɩ pé yĩ́ yah, ǹtɛ képah fyé yõ, pè náh sɛ̃ ǹ yõ.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Yesayi tyíyónɔ́ nɔ́pi ye wil ásõ̂ sɔkɔ yɔ̀. À lésõ nɛ ńkɛ̃́:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Tɛ́ tir nɛ̂ yĩn-á pè náh sõ̀ fɛ̃ n sɛ̃ n pi ké yõ, képah yah ye Yesayi tɔ̃ yo nɛ ńkɛ̃́:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 «Liyel pé yɩ̃́ wɔ,
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Yáh wɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Yesayi képahlɛ n yo, à lésõ kwãh tɛ̃ Yesu tɔ̃́rɩ́ wɛ, képah ye à kɔ̃ à ǹ tyɩ́lɛ n yo.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Tɛ́ képah fyé yõ, yõ̀tãm náhnáh sõ̀ mɛ sɛ̃ Yesu yõ. Ǹtɛ Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú tíkí sõ̀ mɛ pè tɛ̃ nɛ, pè káh pɔ pé yĩni wilki pé wɛ̃̀kɩ̀ sɔkɔ. Képah ye, pè náh kè wilki mɔ nɛ, páh sɛ̃ ǹ yõ.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Yáh wɛ pè képah pɩ, névye-á mɛ gbílkínɔ́ nɛ̂nɛ n sah pé yõ, képah tyɩ́ sõ̀ mɛ pé tyɩ́ kal Liyel tyɩ́lɛ.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Képah sɔkɔ, Yesu wɛkɩ yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ ńkɛ̃́: «Névi nɛ̂-à sɛ̃ ńmɔ yõ, ńmɔ ó yõ náh tɛ̃ sɛ̃ dɛ́, Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńnɛ, ǹmɔ tɔ yõ ye tɛ̃̀ sɛ̃.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Tɛ́ névi nɛ̂-à ńmɔ wɛ, ń tɛ́kɩ́nmɔ-ò ye tɛ̃̀ wɛ.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ńmɔ pɔ kèkõyṍ à pɔ pɩ kyòolɛ, nɛ névi nɛ̂-à sɛ̃ ńmɔ yõ, tɛ̃̀ káh tɛ̃ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ńmɔ náh pɔ kèkõyṍ sɔkɔ, nɛ mé pɔ lékàhlɛ névye kɔ̃. Mé pɔ nɛ kèkõyṍ névye pwáhnmɔnɔ wɛ. Képah ye, névi nɛ̂-à ń wɛlɔ noh, tɛ́ à náh mɛ n kɔ sé wã̀l yõ, ńmɔ náh kɩ n kɔ̃ n pi tɛ̃̀nɛ lékàhlɛ dɛ́.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 — ausente —
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 — ausente —
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Tɛ́ ńmɔ mó tɔ̃ pɩ̃ nɛ Liyel-á nɛ̂ kõ sah, képah gbõ̀ yõ sɔkɔ-á névye kɩ fɛ̃ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ. Sú Liyel-á wɛy mɛ̀ yo sɔ̃́ ń tyɩ́, sɛ̃́ ye mé n yo kélɛ yé tyɩ́.»
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.