Gálatas 4
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARIB
1 Máh mɛ nɛ̂nɛ n sõ, kè wɛ yɔ̀: Gbɛ̃̀nyõ-à mɛ wɛ̃́npirlɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à n nɛ mɛ núkúlɛ yɔ̃̀lɛ ǹ tahrɩ nɛ́tɛ̃̂ fyé yah yõ.
1 Ora, digo que por todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere de um servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Kàh pɩ sɛ̃́, ǹ tɛ̃́nsàhpu ànɛ̂ ǹ tyi yah wàhpu n nɛ n yah n dah n mɔ ǹ tyɩ́ sɔkɔ, pópó ǹ pɔ n nɔ ǹ yah syɩ́kɩ́nɔ́ gbĩ́ tyɩ́, ǹ sú-á nɛ̂ yah tɔkɔ sah.
2 mas está debaixo de tutores e curadores até o tempo determinado pelo pai.
3 Sɛ̃́ ye, gbĩ́ nɛ̂-á ápi tɔ lésõ mɛ wɛ̃́npì sɔ̃́, á lésõ mɛ kõ kèkõyṍ tyi náh, tɛ́ mɛ pɩ tɛ̃ yɔ̃bɩlɛ sé tyɩ́.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos rudimentos do mundo;
4 Ǹtɛ gbĩ́ nɛ̂-á sõ̀ Liyel syɩkɩ tɛ̃, légbĩ́-á pɔ nɔ, à ǹ Pídĩ́ tɛkɩ mɔ kèkõyṍ. Pídĩ́ mɛ̀ pɔ dubi sê yɔ́ tyɩ́, tɛ́ sõ̀ mɛ Nsyifunɔ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀llɛ n kɔ,
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido debaixo de lei,
5 névye yõ wɛ n dwe n wilki yĩnnɛ Nsyifunɔ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́lɔ́ yɔ̃rɩ sɔkɔ, ànɛ̂ á pól wɛ n pɩ yĩnnɛ Liyel wɛ̃́npìlɛ.
5 para resgatar os que estavam debaixo de lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Ǹtɛ ǹ wɛ̃́npì ye ńtyɩ̃́nɔ yélɛ kɛ̀. Yé náh wɛ à ǹ Pídĩ́ Mirki dah mɔ á pól nnɔ sɔkɔ, nɛ̂-á ńkɛ̃́nɛ á kɔ̃ à n nɛ n yo yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ: ‹Bɔ̌, ńmɔ Sú!›
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Kǎh pɩ sɛ̃́, yɔ̃bɩ náh tɔ̃ álɛ; Liyel pye ye álɛ. Tɛ́ áyáh pɩ ǹ pyelɛ sɛ̃́, képah ye ápi tɔ kɩ pèpɔrɩ wɛ ǹmɔ tyɩ́.
7 Portanto já não és mais servo, mas filho; e se és filho, és também herdeiro por Deus.
8 Ǹgbòlɛ, gbĩ́ nɛ̂-á yé náh lésõ mɛ Liyellɛ n pnɛ, yé lésõ mɛ yɔ̃rɩlɛ n pɩ yî yísyɔ́ tyɩ́ sé gbílkínɔ́ sɔkɔ, tɛ́ Liyel náh se mó tɔ̃ sélɛ sé wìl-ǹsah.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses;
9 Ǹtɛ núkúnúkú, yé Liyel pɩ̃. Tɛ́ mé kɩ tɔ̃ fɛ̃ yo nɛ Liyel-á n pnɛ yépilɛ ńkɛ̃́. Yé se tɔ̃ yɩ̃nɛ yè yé syɩ n tɔ̃ n de kénɛ yɔ̃rɩ sɔkɔ, yè kénɛ yõ kɛ̃́ yîlɛ n gbilki sépi nónó-á sohkɩ kɛ̃́nɛ?
9 agora, porém, que já conheceis a Deus, ou, melhor, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Yé mɛ sèpĩ̀n, ànɛ̂ ńwɔ̃́lɔ́, ànɛ̂ tyi túkù pɩ gbĩ́, ànɛ̂ ye wɔ túkùlɛ n mɔ n kõ.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 É! Yé tyɩ́ mɛ ńmɔ yáh-ńsah tyɛ dɛ́. Máh yèvyãhrɩ tõ̀ nɛ̂ pɩ yépi yĩnnɛ, kè náh n pɩ n pi nɔ̀nɔ́lɛ lɛ́?
11 Temo a vosso respeito não haja eu trabalhado em vão entre vós.
12 Ńmɔ ń gblɔ̌y pɩ yépi tyɩ́ kɔ̃lɛ. Képah ye ń yṹnpyé, mé yélɛ n ni nɛ, yépi tɔ yé gblɔ̌y pɩ ńmɔ tyɩ́ kɔ̃lɛ. Yé náh pɩ de yah ń tyɩ́ dò.
12 Irmãos, rogo-vos que vos torneis como eu, porque também eu me tornei como vós. Nenhum mal me fizestes;
13 Yépi ńtɛ̃ pɩ̃ nɛ, Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yónɔ́ gbennɛ yé tyɩ́, yam gbõ̀ yõ-á mé wɛ yo kélɛ yé tyɩ́.
13 e vós sabeis que por causa de uma enfermidade da carne vos anunciei o evangelho a primeira vez,
14 Tɛ́ ń wil gbɛ̃́nsê yam mɛ̀ yáhnɔ́ náh sõ̀ mɛ nɔ. Tɛ́ képah fyé yõ, yé náh fɛ̃ syi ń yilɔ, yé náh ń sohlɩ. Ǹtɛ yé pyě ń tɔ̃ sah tɛ̃ Liyel yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ sɔ̃́ ńnɛ; á kɩ nɛ Yesu Krista ńtɛ̃ sɔ̃́ ńnɛ.
14 e aquilo que na minha carne era para vós uma tentação, não o desprezastes nem o repelistes, antes me recebestes como a um anjo de Deus, mesmo como a Cristo Jesus.
15 Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ lésõ mɛ yĩ́ĩ́ yé sɔkɔ légbĩ́nɛ. Tɛ́ ńyãh mɛ yé mɔ kénɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ núkúnúkú wɛ́? Mé kélɛ n yo kègbɩ yõ nɛ, kàh sõ̀ mɛ fɛ̃ n pɩ n pi, yáh náhkɩ sõ̀ mɛ yé yɩ̃́ gbahlɩ wilki ń kɔ̃.
15 Onde está, pois, aquela vossa satisfação? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos, e mos teríeis dado.
16 Ǹtɛ núkúnúkú, ń gbɩ yónɔ́ yĩnnɛ yé tyɩ́, mé kɩ pɩ yé sépɛlɛ lɛ́?
16 Tornei-me acaso vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Nósyɔ́ mɛ gbah tɛ̃ nɛ páh mɛ yé sõ̀ tɛ̃, ǹtɛ yé tyɩ́ sõnɔ pèplɔ náh mɛ pé sɔkɔ dɛ́. Pè mɛ ké tyɩ́ nɛ pé ńmɔ ànɛ̂ yépi wrɔ́ gbɛkɩ, yépi mó gbah tɛ̃ pépi sõ̀ tɛ̃.
17 Eles vos procuram zelosamente não com bons motivos, mas querem vos excluir, para que zelosamente os procureis a eles.
18 Yâh gbah tɛ̃ tyípéplɔ sõ̀ tɛ̃ gbĩ́mɛgbĩ́, tyípépɛ̌y ye kélɛ. Tɛ́ kè náh yɩ̃nɛ kè nɛ n pɩ yâh ńmɔ wɛ gbĩ́ nɛ̂ ólɛ dɛ́.
18 No que é bom, é bom serdes sempre procurados, e não só quando estou presente convosco.
19 Ń wɛ̃́npì, mé tɔ̃ mɛ n kwlɔ yé tyɩ́ sɔkɔ kúrntɛ̃́sè sɔ̃́, pópó kɩ pɔ nɔ gbĩ́ nɛ̂-á yé pɩ dùkù kɩ vi mɔ pɩ Krista tyɩ́ kɔ̃lɛ.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Ǹtɛ ń yáh-ńsah mɛ tyɛ yé tyɩ́lɛ. Képah ye, mé sɔ̃́ náhkɩ ǹ gblɔ̌y wɛ yé wrɔ́ sɔkɔ núkúnúkú ńtɛ̃nɛ, mè tyi nɔ́pi wɛ n yo yé tyɩ́ dùkù yɔ́lɛ.
20 eu bem quisera estar presente convosco agora, e mudar o tom da minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Yépi nónó-á mɛ n yah n kɔ̃ tɔ̃́nkõ̀-ǹsahlɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ náh, yé se kɩ fɛ̃ yo ńmɔ tyɩ́ nɛ kǎh tyi nónó yo, yé náh sè wɛ noh?
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
22 Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ, wɛ̃́npì nɛ́pĩ̂ nímí-á lésõ mɛ Abrahmɩ tyɩ́. Núkúlɛ, yɔ̃̀ pi Akar pídĩ́-á, ní-ò mɛ Sara pídĩ́nɛ, nɛ̂-á yɔ̃̀ náh ǹnɛ.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
23 Piri nɛ̂-á pɔ dubi yɔ̃̀ pi Akar tyɩ́, ǹmɔ dubi à yɩ̃nɛ névi yõ̀tàhsyi yáhntɔkɔnɔlɛ. Ǹtɛ piri nɛ̂-á pɔ dubi Sara wɔ tyɩ́, ǹmɔ dubi à yɩ̃nɛ Liyel-á sõ̀ ǹ vyãh kɔ̃ sɔ̃́.
23 Todavia o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
24 Tyi nɔ́pilɛ yɔ̀ kɛ̀; tir yɔ́ ye sè álɛ n wɛ̃kɩ. Syɔ́ nɔ́pi tyi mɛ yégbékè kwrɔ́nmɔnɔ duke nínɔ́lɛ álɛ n wɛ̃kɩ. Akar ye yégbékè kwrɔ́nmɔnɔ gbennɛ, nɛ̂-á wɛ Syinayi yɔ̃lɩ yõ. Yɔ̃bɩ ye ǹmɔ mɛ n dubi n mɔ.
24 O que se entende por alegoria: pois essas mulheres são dois pactos; um do monte Sinai, que dá à luz filhos para a servidão, e que é Agar.
25 Ǹmɔ ye Syinayi yɔ̃lɩlɛ, nɛ̂-á mɛ Arabi yamana sɔkɔ. Á kɩ fɛ̃ à tɔkɔ sãh Yerusalɛmɩ kwillɛ kwɛy mɛ̀ sɔkɔ. Yé náh wɛ di, Yerusalɛmɩ kwil tɔ mɛ yɔ̃rɩ sɔkɔ ànɛ̂ ké névyelɛ.
25 Ora, esta Agar é o monte Sinai na Arábia e corresponde à Jerusalém atual, pois é escrava com seus filhos.
26 Ǹtɛ Yerusalɛmɩ nɛ̂-á mɛ yĩ̂nyõ, képah náh mɛ yɔ̃rɩ sɔkɔ. Képah ye ápi yṹnɛ.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é nossa mãe.
27 Yé yah, kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́:
27 Pois está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque mais são os filhos da desolada do que os da que tem marido.
28 Ǹtɛ yépi wɔlɛ, ń yṹnpyé, yé dubi à yɩ̃nɛ Liyel vyãh kɔ̃́nɔ́lɛ, sɔ̃́-á Yisakɩlɛ.
28 Ora vós, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Piri nɛ̂-á lésõ dubi à yɩ̃nɛ névi yõ̀tàhsyi yáhntɔkɔnɔlɛ, ǹmɔ lésõ mɛ ǹ ní-òlɛ n fõh, nɛ̂-á dubi Liyel Mirki gbõ̀ yõ. Tɛ́ sɛ̃́ ó ye kélɛ kwɛy mɛ̀ tɔ sɔkɔ.
29 Mas, como naquele tempo o que nasceu segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim é também agora.
30 Ǹtɛ sɔ̃́ mɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y yo wɛ́? Kè nɛ ńkɛ̃́: ‹Yɔ̃̀ pi pídĩ́ náh yɩ̃nɛ gbɛ̃kɩ yṍnɔ́lɛ wɛ̃ tyɩ́ pídĩ́ yɔ́lɛ, nɛ̂ yṹ náh mɛ yɔ̃̀lɛ. Képah ye, yɔ̃̀ pi yĩni ànɛ̂ ǹ pídĩ́ tɔlɛ.›
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Kǎh pɩ sɛ̃́, ń yṹnpyé, yɔ̃̀ pi pye náh ápilɛ dɛ́. Sê nɛ̂ pye-á ápilɛ, yɔ̃̀ náh ǹnɛ.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.