Atos 21

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Képah sɔkɔ, áyáh pɔ wɛ yal pé tyɩ́, á de krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ, à yɔ̃ sɔkɔ gbɛ̃̀nyah yɔ́ sɔkɔ pè n ye Koselɛ, pnɛ yɔ nɩyṍ. Á náh kwɔ dah fɩ̃́ yɔ́ ńtɛ̃ sɔkɔ. Ké dĩndallɛ, á yɔ̃ sɔkɔ gbɛ̃̀nyah yɔ́ sɔkɔ pè n ye Wrodɛsɩlɛ, pnɛ yɔ nɩyṍ. Áyáh wil nɛ́npɔ́, á yuku Patara kwil sɔkɔ.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Á kyɩ yɩ̃nɛ krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́lɛ, kè mɛ n yuku Fenisi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Á mɛ de ké sɔkɔ, à sɔkɔ.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Á kyɩ syɔ̃ yúkɛy gbɛ̃̀nyah yɔ́lɛ pè n ye Syiprilɛ, pnɛ yɔ nɩyṍ, fɔ́ɔ́ á ké yõ ńtɛ̃nɛ n yah. Ǹtɛ á mɛ kè mɔ á gbɛ̃̀yɩ̃̀nɛ̀ sõ̀lɛ, tɛ́ á yah mɔ Siri gbɛ̃̀nyahlɛ, à kyɩ tiki ké kwil yɔ́ sɔkɔ pè n ye Tirilɛ. Krótókè mɛ̀ vyɔ́ kɩ sõ̀ n tiki n mɔ n pi nɛ́npɔ́.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Képah sɔkɔ, áyáh kyɩ Yesu tõ̀ sã́hpú nónó wɛ nɛ́npɔ́, á tɛ̃ pélɛ à sèpĩ̀n kwǎrninɔ pɩ. Tɛ́ kénɛ sèpĩ̀n sɔkɔ, Yesu tõ̀ sã́hpú kè yo Pole tyɩ́ Liyel Mirki gbõ̀ yõ nɛ, à káh dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ kwil.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Ǹtɛ sèpĩ̀n kwǎrninɔ nɔ́pi-á fyɔ̀ sɔkɔ, á tɔ̃ kyɩ yɔ̃ sɔkɔ á kɔ́lɔ́lɛ. Áyáh n sɔkɔ, díbí, ànɛ̂ syɔ́, ànɛ̂ wɛ̃́npì pól kyɩ á gbáhkɩ̀ wilki mɔ kwil náh tĩ̀nnɛ, yɔ́ngbalɩ sɔkɔ. Á pól mɛ á gbètukunɔ di nɛ́npɔ́, à Liyel ni pélɛ wɛ̃ tyɩ́.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Képah náh, á wɛkɩ wɛ̃ tyɩ́, tɛ́ wɛ̃ fĩn mɔ. Á tɛ́kɩ́nmɔpu nɔ́pi mɛ pé syɩ sɔkɔ pé tĩ̀nnɛ. Ápi mɛ tɔ̃ de krótókè mɛ̀ sɔkɔ
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 à yal Tiri kwil sɔkɔ, pópó à kyɩ de kwil yɔ́ sɔkɔ pè n ye Pitolemayisilɛ. Nɛ́npɔ́ sɔkɔ ye á krótókè sɔkɔ kɔ́lɔ́ yĩn mɔ. Á mɛ wil krótókè sɔkɔ, à kyɩ yah wɛkɩ kɔ̃ Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ kwil nɩyṍ, tɛ́ gbĩ̀yĩ̀kì núkú pɩ pélɛ.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ké dĩndallɛ, á pɔ yɔ̃ sɔkɔ á kɔ́lɔ́lɛ, à sɔkɔ Sesarɩ kwil. Áyáh yĩni tɛ̃ nɛ́npɔ́, á kyɩ twah Filipi tyɩ́, nɛ̂-á Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yó-òlɛ. Nɛ́pĩ̂ kwǎrnimi nónó-á lésõ pè yah wilki Yerusalɛmɩ sɔkɔ, à pɩ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye yòhnɩ̀nmɔpulɛ, pépi sɔkɔ nɛy yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Tɛ́ syɔ́npì nɛ́pĩ̂ ǹyẽ̂h sõ̀ mɛ ǹ tyɩ́, pè náh díbí tyɩ́ pɩ̃. Kénɛ syɔ́npì sõ̀ Liyel tɛ̃ntõnènɛ n syi n yo.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Képah sɔkɔ, á mɛ sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ nɛ́npɔ́. Á mɛ nɛ́npɔ́, tɛ́ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò yɔ́ tɔ wil Nsyude gbɛ̃̀nyah, à pɔ á wɛ. Pè ǹnɛ n ye Akabusilɛ.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Wǎh pɔ á wɛ, à Pole kɔ̃ tɔkɔ, à ǹ gblɔ̌y gbyẽ̂h ànɛ̂ ǹ gbã̀n pukubi kélɛ, tɛ́ nɛ, Liyel Mirki-á yo nɛ ńkɛ̃́, sɔ̃́-á pé pukubi pé gblɔ̌ynɛ, sɛ̃́ntɛ̃̀-á Nsyifunɔ kɩ n pukubi n pi kɔ̃ mɛ̀ nɛ́tɛ̃̂nɛ Yerusalɛmɩ kwil, tɛ́ kɩ ǹ gbàh dɛ mɔ névye kɔ̃, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Képah tɛ̃̀nɛ, áyáh wɛlɔ nɔ́pi noh sɛ̃́, à tahlɩ Yesu yõ sɛ̃́pú nónó-á sõ̀ mɛ Sesarɩ kwil, ápi pól Polelɛ n ni nɛ, à káh dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ sɔkɔ.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ǹtɛ Pole mɛ yo á tyɩ́ nɛ, sɔ̃́ se pɩ, tɛ́ á n gbo, à n yah n kɔ̃ yèkwɔrɩ mɔ́-ńsahlɛ pé sɔkɔ nɩ? Ńkɛ̃́, kàh kɩ sɔ̃́ yĩ́n-ńkɛ̃̂nɛ pé púkúbínɔ́ ó tyɩ́, tɛ́ pé ku ńtɛ̃nɛ Yesu yĩnnɛ Yerusalɛmɩ sɔkɔ, páh kè fɛ̃ syi.
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Tɛ́ áyáh ǹ sõnɔ vi mɔ kwlɔ sɛ̃́, á yal mɔ ǹ gbáhntɛ̃nɔlɛ, tɛ́ nɛ, Liyel dyɔ dyɔ tɛ̃̀ ó pɩ!
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Áyáh sèpĩ̀n nɔ́pi pɩ pɔ n dal mɔ, á á vi, tɛ́ wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, à dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ sɔkɔ.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Tɛ́ Sesarɩ kwil Yesu tõ̀ sã́hpú yísyɔ́ mɛ á sõ̀ tɛ̃. Pépi mɛ á tɛ̃ yuku dĩ́ yɔ́ tĩ̀nnɛ pè n ye Mnasõnɛ. À sõ̀ n wil gbɛ̃̀nyah yɔ́ sɔkɔ pè n ye Syiprilɛ, pnɛ yɔ nɩyṍ. Á sõ̀ yɩ̃nɛ à twah ǹmɔ tyɩ́. Kénɛ dĩ́nɛ, Yesu tõ̀ sã́h-ò ye sõ̀ ǹnɛ di mónɔ́lɛ.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Képah sɔkɔ, áyáh kyɩ yĩni tɛ̃ Yerusalɛmɩ kwil, Yesu yõ sɛ̃́pú mɛ á tɔ̃ sah tɛ̃ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ké dĩndallɛ, Pole sɔkɔ álɛ Nsyakɩ tĩ̀nnɛ, ńyãh sɔkɔ-á sõ̀ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì yah tãm tɔ mɛ tùkènmɔnɔlɛ pé tɔ̂ɔ́.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Wǎh kyɩ de, à wɛkɩ pé tyɩ́, tɛ́ Liyel-á à tɔkɔ à tyi nónó pɩ névye wrɔ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, à mɛ sé pól yo wah pé tyɩ́ pnɛ́pnɛ́.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Pǎh képah noh sɛ̃́, pè Liyel gbilki, tɛ́ mɛ yo Pole tyɩ́ nɛ, pé yṹnpi Pole, à kó mɛ n yah Nsyifunɔ nɛ́kwĩ́nkí sɛ̃ Yesu yõ nɩ? Ńkɛ̃́, pǎh mɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ n yĩ́ĩ́ pé póllɛ dɛ́!
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ǹtɛ à yah, no-á mɛ nɛ̂nɛ n yo ǹ tyɩ́ sɔkɔ; pǎh mɛ n yo nɛ, Nsyifunɔ nónó pól-á mɛ karkɩ tɛ̃ tɛ̃ kɔ̃ nɛ́káhbɩ́ wrɔ́, wǎh mɛ pélɛ n kwɔ nɛ ńkɛ̃́, pè pé syɩ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ náh. Wǎh mɛ n yo pé tyɩ́ nɛ, pè káh tɔ̃ pé wɛ̃́npìlɛ n kõ, ànɛ̂ pè káh tɔ̃ Nsyifunɔ wã̀llɛ n kɔ.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Tɛ́ pǎh kɩ se mó tɔ̃ ǹ pɔ́nɔ́ noh n pi. Núkúnúkú, sɔ̃́ se pé kɩ pɩ nɩ?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Ńkɛ̃́, páh kɩ nɛ̂ yo n pi ǹ tyɩ́, à képah pɩ. Díbí nɛ́pĩ̂ ǹyẽ̂h-á mɛ ásõ̂, nónó-á pé vyãhlɛ Liyel kɔ̃, tɛ́ kɩ ké tyi pɩ n pi.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ńkɛ̃́, à pè tɛ̃ sɔkɔ, ǹmɔ ànɛ̂ pépi kyɩ ké tyi pɩ pé gblɔ̌y tɔ̃ sah Liyel yah, ǹmɔ mó yĩn pé ywɔ̃ kyénɔ́ sárká gbõ̀nwìlkìlɛ. Képah sɔkɔ, no pól-á kɩ pɩ̃ nɛ, páh tyi nónónɛ n nohnɩ ǹ tyɩ́ sɔkɔ, gblɔ náh sélɛ, ǹmɔ ńtɛ̃ tɔ-á mɛ n kɔ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ yõ.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Ǹtɛ nónó tɛ̃̀ wɔ náh pɩ Nsyifunɔlɛ, tɛ́ vi mɔ pɩ Yesu yõ sɛ̃́púlɛ, páh nɛ̂ yah tɔkɔ, páh kè wãrkɩ tɛkɩ mɔ tɛ pé tyɩ́ nɛ: Pè pé gblɔ̌ynɛ n tɛ̃ sãh fálnɔ́ yîlɛ, ànɛ̂ fɔ̀fɩ́kɩ̀lɛ, ànɛ̂ tṍ kwɛ́-ńkɛ̃̂ kwáhkókè kɔ̀lɛ, ànɛ̂ tṍnɛ.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Képah sɔkɔ, dĩndallɛ Pole díbí nɔ́pi tɛ̃ pè sɔkɔ wɛ̃ tyɩ́, à kyɩ pé gblɔ̌y tɔ̃ sah. Képah náh, à de Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ. Tɛ́ sõ nɛ̂-á pé gblɔ̌y tɔ̃́nsàhnɔ́ sèpĩ̀n kɩ tũ, tɛ́ pè kɩ sárká wilki n pi pé nɛ́núkù núkú pól yĩn yõ, à mɛ ké gbĩ̀yĩ̀kì yo nɛ́npɔ́.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Tɛ́ sèpĩ̀n kwǎrninɔ nɔ́pi tyɛ́nɔ́ sɔkɔ, Nsyifunɔ nónó-á n wil Asi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, pè Pole wɛ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ. Pè mɛ tɔ́wû pól kurki mɔ ǹ yõ, tɛ́ à tɛ̃.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Pè sõ̀ mɛ gbo mɔ tũ nɛ ńkɛ̃́, Yisrayel tãn, pè pé yohnɩ n mɔ oo! Pè yah dĩ́ mɛ̀nɛ, ǹmɔ-á n yo n yɩkɩ pépi Nsyifunɔ tyɩ́lɛ ywɔ̃ ywɔ̃ pól sɔkɔ, ànɛ̂ tyi kõ̀nsàhnɔ́ tyɩ́lɛ, ànɛ̂ Liyel ní-ńsah gbô tyɩ́lɛ. À wil képah sɔkɔ, névye nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, wǎh pè tɛ̃ de Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ. Liyel tyah mɛ̀ ńtɛ̃ dêl kó à pɩ yɔ̀ nɩ?
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Tɛ́ Torofimi nɛ̂-á n wil Yefɛsɩ kwil, ǹmɔ ye lésõ pè wɛ ànɛ̂ Polelɛ wɛ̃ tyɩ́ kwil nɩyṍ sɔkɔ. Képah ye, pè núkú wɛ nɛ, Pole-á à tɛ̃ de Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Kǎh pɩ sɛ̃́, kwil fɛ̃kɩ. Névye mɛ to wil ywɔ̃ ywɔ̃ póllɛ, à pɔ. Pè mɛ Pole tɛ̃ yɔrɩ wil Liyel ní-ńsah gbô náhlɛ, tɛ́ núkú ké yey vike.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Gbĩ́ nɛ̂-á sõ̀ pè mɛ n yah n kɔ̃ Pole kònmɔ-ńsahlɛ, Wrome tãn sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ kè wɛ noh nɛ, Yerusalɛmɩ kwil pól-á mɛ fɛ̃̀kɩ̀nɔ́lɛ.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Nɛ́npɔ́ swɔ, à núkú sràsyíbí ye tuke ànɛ̂ sràsyíbí yõ̀tãmnɛ, tɛ́ to sɔkɔ pélɛ tɔ́wû mɛ̀ mɛ́-ńsah sɔkɔ. Tɛ́ tɔ́wû mɛ̀-á fyɔ̀ sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ̀ wɛ à n pi ànɛ̂ sràsyíbílɛ, pè núkú yal mɔ Pole kònɔ́lɛ.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Képah sɔkɔ, sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ nɔ de Polelɛ, à à tɛ̃, tɛ́ nɛ, pè à pukubi kɛ̃́lɔ́ plɔ́ nínɔ́lɛ. Tɛ́ piki yah nɛ, nɛ́dúkú nɛ̂ se ǹnɛ, ànɛ̂ tir nɛ̂ se à pɩ nɩ?
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ǹtɛ tɔ́wû mɛ̀ névye pól yuku yo mɔ tũ wɛ̃ yõ pé tyíyónɔ́nɔlɛ sé tyɩ́ tyɩ́lɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ̀ náh fɛ̃ tɛ̃ ké yõ pɩ̃. Képah sɔkɔ, à nɛ sràsyíbí Pole tɛ̃ kyɩ dah mɔ pé wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ sɔkɔ.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 — ausente —
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 — ausente —
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Tɛ́ gbĩ́ nɛ̂-á pè n tyah dénɔ́lɛ wɔ̀kɔ̀ mɛ̀ sɔkɔ, Pole mɛ yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ̀ syah nɛ, pé se kɩ fɛ̃ tir yɔ́ yo ǹ tyɩ́ nɩ? Yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ nɛ, è, tɛ́ wǎh Krɛkɩ wɛynɛ n nohnɩ kɛ̀!
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Ńkɛ̃́, Yesyipti kwil dĩ́ nɛ̂-á fɛ̃̀kɩ̀nɔ́ pɩ sɛ̃́ yɔ̀ sɛ̃́ yɔ̀, à tyínyêh pɩ́pú nɛ́pĩ̂ kèyõ nínɔ́ (4 000) tɛ̃ sɔkɔ gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ, tɛ̃̀ náh ǹmɔlɛ kɛ̀.
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Képah sɔkɔ, Pole à syah nɛ, Nsyifu nɛy-á péwɔlɛ, pé dúbí-ńsah tɔ́tɔ́-á Tarsɩ kwillɛ, Silisi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Pé dúbí-ńsah kwil mɛ̀ yĩn-á mɛ wìlnɔ́lɛ. Ńkɛ̃́, à ǹ gblɔ̌y yɛ, à mó yɛ pé kɔ̃ pé yo mɔ no tyɩ́.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ ké wɛ̃̀kɩ̀lɛ à kɔ̃. Képah tɛ̃̀nɛ, Pole yuku yĩn súndɔkɔ-ńtã̂n yõ, tɛ́ ǹ gbõ̀ pɩ mɔ no tyɩ́, pè mɛ yĩn sṹmm. À mɛ tyah n wɛkɩ pé tyɩ́ Yebre wɛy sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.