Atos 18
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVT
1 Képah náh, Pole yal Atɛnɩ kwil, à yuku Korɛ̃nti kwil.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Légbĩ́ pɔ yɩ̃nɛ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Klode mɛ Nsyifunɔ pól yal Wrome kwil. Kǎh pɩ sɛ̃́, Nsyifu dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ nɛ́npɔ́ pè n ye Akilasɩlɛ. À dubi Põte kwil. Ǹmɔ ànɛ̂ ǹ kyɩ Prisili mɛ yal Wrome kwil, Yitalɩ sétáh yõ, à sɔkɔ Korɛ̃nti kwil. Pole mɛ kyɩ yɩ̃nɛ pé pɔ́ntwahnɔ késã́nnɛ nɛ́npɔ́, tɛ́ kwrɔ mɔ pé sɔkɔ.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Tɛ́ pé pól sõ̀ mɛ tõ̀ núkúlɛ n pɩ, nɛ̂-á pɩ yèpye flɔ kóhnɔ́lɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, Pole mɛ tɛ̃ pé tyɩ́ pè tõ̀lɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Tɛ́ mɩ mɩ yòh sõnɔ́ póllɛ, Pole sõ̀ mɛ yã́hkɩ̀lɛ n yãh n pɔ Nsyifunɔlɛ pé Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, mɛ n yah n kɔ̃ nɛ pé pépi ànɛ̂ Krɛkɩ névye sõnɔ vi mɔ.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Képah sɔkɔ, Silasɩ ànɛ̂ Timote wil Masedonɩ gbɛ̃̀nyah à pɔ. Pǎh fyɔ̀ pɔ de, Pole náh tɔ̃ mɛ tõ̀ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n pɩ nɛ́ Liyel wɛy yónkɔ̃nɔ ó náh. À sõ̀ mɛ ké yahlɛ n yo Nsyifunɔ tyɩ́ nɛ, Yesu-á Liyel yah tɔkɔ pɩ pwáhnmɔ-òlɛ.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ǹtɛ Nsyifunɔ mɛ kè yahle ǹ tyɩ́, tɛ́ ǹnɛ n gbyɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, à ǹ wil flɔ kwer, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ, pé mɔ́npunɔ kémû-á kɩ pɩ pé yɛ̃́ngbɛ̃́ tyɩ́lɛ, péwɔ vyãh náh mɛ ké sɔkɔ. À tɔkɔ núkúnúkú tyɩ́, páh kɩ pé yah mɔ névye tĩ̀nnɛ, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ.
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Képah sɔkɔ, tɛ́ yal nɛ́npɔ́ à sɔkɔ dĩ́ yɔ́ tĩ̀nnɛ, nɛ̂-á pè n ye Tityusi-Nsyusitusilɛ. Nsyifunɔ Liyel yõ sɛ̃́-ò ye sõ̀ ǹnɛ. Ǹ gbô sõ̀ mɛ Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ gbɔ̀pɔ sɔkɔ.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Ǹtɛ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Krisipusi ànɛ̂ ǹ no pól sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ. Korɛ̃nti kwil tãn nónó tɔ-á sõ̀ mɛ Pole wɛynɛ n nohnɩ, pé náhnáh sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yõ, tɛ́ wèlnwìlkìnɔ́ wɛ ni sɔkɔ.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 — ausente —
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 — ausente —
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Képah tɛ̃̀nɛ, Pole tɛ̃, à yi núkú ànɛ̂ ńwɔ̃́lɔ́ kénúkò pɩ Korɛ̃nti kwil, à nolɛ n kwɔ Liyel wɛynɛ.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ pɔ yuku wɛ̃ tyɩ́ mɔ, à tyah Polelɛ n fwo. Tɛ́ légbĩ́nɛ, Kalyõ ye lésõ Akayi gbɛ̃̀nyah yah tɛ̃́-òlɛ. Pè mɛ Pole tɛ̃ kyɩ ǹ tyɩ́ tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ,
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 tɛ́ nɛ dĩ́ mɛ̀-á mɛ névye yõlɛ n yɩkɩ, à pélɛ n mɔ Liyel nínɔ́ gbɛ̃̀ntɛ̃̀náh yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂ náh mɛ núkúlɛ pépi tyi kõ̀nsàhnɔ́lɛ.
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Képah sɔkɔ, Pole-á mɛ nɛ pé wɛy tɔkɔ, Kalyõ mɛ yo Nsyifunɔ tyɩ́ nɛ, kàh sõ̀ mɛ pɩ tyíkɛ̃̌kɩ̀, képah náh pɩ, tyípékè ǹgbɛ̃ yɔ́lɛ dĩ́ mɛ̀ pɩ, páh náhkɩ tɛ̃ noh pé tyɩ́ pallɛ.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Ǹtɛ pǎh se mɛ yékã̂blɛ n pɩ wɛlɔ, ànɛ̂ yni, ànɛ̂ pé yɛ̃́ngbɛ̃́ tyi kõ̀nsàhnɔ́ yõ tɛ́; képah-á mɛ pépilɛ n yah kɛ̀. Péwɔ náh fɛ̃ sɛ̃́nkɔ̃ tukey tuke n pi lɔ́!
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Tɛ́ mɛ pè yal tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Képah sɔkɔ, Sositɛnɩ nɛ̂-á sõ̀ Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ yah yètɛ̃̀nɛ, pé pól tuke ǹmɔ yõ, à ǹnɛ n ko tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ. Ǹtɛ Kalyõ náh dahbɩ wilki pé tyɩ́ ké sɔkɔ.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Képah sɔkɔ, Pole tɔ̃ wũ à sèpĩ̀n náhnáh pɩ Korɛ̃nti kwil. Képah náh, à wɛ̃̀kɩ̀ ni Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ nɛ́npɔ́ nɛ, páh kɩ pé syɩ yuku Siri gbɛ̃̀nyah sɔkɔ ànɛ̂ Prisili, ànɛ̂ Akilasɩlɛ. Tɛ́ à lésõ mɛ ǹ vyãh tɔkɔ Liyel tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, wǎh pópó n sɔkɔ, à kyɩ Sãnkrɩ kwil, à kyɩ ǹ yõ kye vyãh tɔ́kɔ́nɔ́ mɛ̀ yĩnnɛ.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Képah náh, ǹmɔ, ànɛ̂ Prisili, ànɛ̂ Akilasɩ kyɩ de krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ, à yal nɛ́npɔ́ à kyɩ de Yefɛsɩ kwil. Pole mɛ ǹ kɔ́mû sah nɛ́npɔ́, tɛ́ mɛ sɔkɔ Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, à kyɩ yã́hkɩ̀ yãh pélɛ.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Képah sɔkɔ, pè kè yah kɔ̃ ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, à tɔ̃ sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ pépilɛ nɛ́npɔ́. Ǹtɛ Pole náh fɛ̃ syi.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Tɛ́ mɛ wɛ̃̀kɩ̀ ni pé tyɩ́, tɛ́ nɛ ńkɛ̃́, Liyel-à kɩ fɛ̃ syi, sõ yɔ́lɛ, páh kɩ tɔ̃ pé syɩ pɔ yah pé tyɩ́. Tɛ́ de krótókè ǹgbɛ̃ sɔkɔ Yefɛsɩ kwil, à sɔkɔ.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Wǎh kyɩ tiki Sesarɩ kwil, à dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ kwil, à kyɩ wɛkɩ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì tyɩ́. Wǎh wil nɛ́npɔ́, à ǹ syɩ tiki yuku Antyɔsyɩ kwil,
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 à kyɩ tɛ̃ yah nɛ́npɔ́. Képah náh, à tɔ̃ yal à kyɩ Kalasi gbɛ̃̀nyah kwlo kɔ kɔ̃ ànɛ̂ Frisyi gbɛ̃̀nyah kwlolɛ, à nɩ̀sãh mɔ kɔ̃ Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Légbĩ́nɛ, Nsyifu dĩ́ yɔ́ pɔ Yefɛsɩ kwil. Ǹ yĩn ye sõ̀ Apɔlɔsɩlɛ, à dubi Alɛkisãdri kwil. À sõ̀ wɛy tyɩ́ yah wɛ yĩ́ĩ́, tɛ́ à mó tɔ̃ Liyel wɛy sɛ́bɛ́ynɔ́ tyi pɩ̃ yĩ́ĩ́.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 À lésõ kwɔ́nɔ́ wɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu wɛ̃̀kɩ̀ tyɩ́ yõ, tɛ́ mɛ Yesu tyɩ́lɛ n yo, à kwɔ́nɔ́lɛ n pɩ ké wɛ̃̀kɩ̀ yõ, dékè sɔkɔ ǹ nɩ póllɛ. Ǹtɛ Nsyɔ̃ ni sɔkɔ wèlnwìlkìnɔ́ ó ye sõ̀ à n pnɛ.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Tɛ́ sõ yɔ́lɛ, wǎh tyah n wɛkɩ nɩ̀sãhlɛ Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ sɛ̃́, Prisili ànɛ̂ Akilasɩ mɛ ǹ wɛy noh pɔ tyɛ. Képah tɛ̃̀nɛ, tɛ́ à ye yah kyɩ Yesu wɛ̃̀kɩ̀ tyi yo wah yĩ́ĩ́ à syah, wǎh sõ̀ mɛ nónó yɩ̃́tũri sɔkɔ.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Képah náh, Akayi gbɛ̃̀nyah sɔ́kɔ́nɔ́ sõnɔ de Apɔlɔsɩ sɔkɔ. Yesu yõ sɛ̃́pú nónó-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, pépi mɛ ké sṍré gbah mɔ ǹ sɔkɔ, tɛ́ sɛ́bɛ́y wãrkɩ tɛkɩ mɔ Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ Akayi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ nɛ, Apɔlɔsɩ-à kɩ yĩni tɛ̃ pé tyɩ́, pè à tɛ̃ plɛ. Wǎh kyɩ yĩni tɛ̃, Liyel gbõ̀ yõ, ǹ kyɩ́nɔ́ sõ̀ pɩ yĩ́ĩ́ yõre ǹgbɛ̃nɛ Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ Akayi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 À sõ̀ mɛ Liyel wɛynɛ n kar, à kélɛ n wɛ̃kɩ nɛ, Yesu-á Liyel yah tɔkɔ pɩ pwáhnmɔ-òlɛ. Tɔ́wû pól yĩ́ yah, ǹ wɛy sõ̀ mɛ gbɩlɛ kal Nsyifunɔ tyɩ́lɛ.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.