Atos 18
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH
1 Képah náh, Pole yal Atɛnɩ kwil, à yuku Korɛ̃nti kwil.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Légbĩ́ pɔ yɩ̃nɛ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Klode mɛ Nsyifunɔ pól yal Wrome kwil. Kǎh pɩ sɛ̃́, Nsyifu dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ nɛ́npɔ́ pè n ye Akilasɩlɛ. À dubi Põte kwil. Ǹmɔ ànɛ̂ ǹ kyɩ Prisili mɛ yal Wrome kwil, Yitalɩ sétáh yõ, à sɔkɔ Korɛ̃nti kwil. Pole mɛ kyɩ yɩ̃nɛ pé pɔ́ntwahnɔ késã́nnɛ nɛ́npɔ́, tɛ́ kwrɔ mɔ pé sɔkɔ.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Tɛ́ pé pól sõ̀ mɛ tõ̀ núkúlɛ n pɩ, nɛ̂-á pɩ yèpye flɔ kóhnɔ́lɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, Pole mɛ tɛ̃ pé tyɩ́ pè tõ̀lɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Tɛ́ mɩ mɩ yòh sõnɔ́ póllɛ, Pole sõ̀ mɛ yã́hkɩ̀lɛ n yãh n pɔ Nsyifunɔlɛ pé Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, mɛ n yah n kɔ̃ nɛ pé pépi ànɛ̂ Krɛkɩ névye sõnɔ vi mɔ.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Képah sɔkɔ, Silasɩ ànɛ̂ Timote wil Masedonɩ gbɛ̃̀nyah à pɔ. Pǎh fyɔ̀ pɔ de, Pole náh tɔ̃ mɛ tõ̀ yɔ́ ńtɛ̃nɛ n pɩ nɛ́ Liyel wɛy yónkɔ̃nɔ ó náh. À sõ̀ mɛ ké yahlɛ n yo Nsyifunɔ tyɩ́ nɛ, Yesu-á Liyel yah tɔkɔ pɩ pwáhnmɔ-òlɛ.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Ǹtɛ Nsyifunɔ mɛ kè yahle ǹ tyɩ́, tɛ́ ǹnɛ n gbyɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, à ǹ wil flɔ kwer, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ, pé mɔ́npunɔ kémû-á kɩ pɩ pé yɛ̃́ngbɛ̃́ tyɩ́lɛ, péwɔ vyãh náh mɛ ké sɔkɔ. À tɔkɔ núkúnúkú tyɩ́, páh kɩ pé yah mɔ névye tĩ̀nnɛ, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ.
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Képah sɔkɔ, tɛ́ yal nɛ́npɔ́ à sɔkɔ dĩ́ yɔ́ tĩ̀nnɛ, nɛ̂-á pè n ye Tityusi-Nsyusitusilɛ. Nsyifunɔ Liyel yõ sɛ̃́-ò ye sõ̀ ǹnɛ. Ǹ gbô sõ̀ mɛ Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ gbɔ̀pɔ sɔkɔ.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Ǹtɛ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Krisipusi ànɛ̂ ǹ no pól sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ. Korɛ̃nti kwil tãn nónó tɔ-á sõ̀ mɛ Pole wɛynɛ n nohnɩ, pé náhnáh sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yõ, tɛ́ wèlnwìlkìnɔ́ wɛ ni sɔkɔ.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 — ausente —
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 — ausente —
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Képah tɛ̃̀nɛ, Pole tɛ̃, à yi núkú ànɛ̂ ńwɔ̃́lɔ́ kénúkò pɩ Korɛ̃nti kwil, à nolɛ n kwɔ Liyel wɛynɛ.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ pɔ yuku wɛ̃ tyɩ́ mɔ, à tyah Polelɛ n fwo. Tɛ́ légbĩ́nɛ, Kalyõ ye lésõ Akayi gbɛ̃̀nyah yah tɛ̃́-òlɛ. Pè mɛ Pole tɛ̃ kyɩ ǹ tyɩ́ tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ,
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 tɛ́ nɛ dĩ́ mɛ̀-á mɛ névye yõlɛ n yɩkɩ, à pélɛ n mɔ Liyel nínɔ́ gbɛ̃̀ntɛ̃̀náh yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂ náh mɛ núkúlɛ pépi tyi kõ̀nsàhnɔ́lɛ.
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Képah sɔkɔ, Pole-á mɛ nɛ pé wɛy tɔkɔ, Kalyõ mɛ yo Nsyifunɔ tyɩ́ nɛ, kàh sõ̀ mɛ pɩ tyíkɛ̃̌kɩ̀, képah náh pɩ, tyípékè ǹgbɛ̃ yɔ́lɛ dĩ́ mɛ̀ pɩ, páh náhkɩ tɛ̃ noh pé tyɩ́ pallɛ.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Ǹtɛ pǎh se mɛ yékã̂blɛ n pɩ wɛlɔ, ànɛ̂ yni, ànɛ̂ pé yɛ̃́ngbɛ̃́ tyi kõ̀nsàhnɔ́ yõ tɛ́; képah-á mɛ pépilɛ n yah kɛ̀. Péwɔ náh fɛ̃ sɛ̃́nkɔ̃ tukey tuke n pi lɔ́!
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Tɛ́ mɛ pè yal tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Képah sɔkɔ, Sositɛnɩ nɛ̂-á sõ̀ Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ yah yètɛ̃̀nɛ, pé pól tuke ǹmɔ yõ, à ǹnɛ n ko tukey tùkè-ǹsah sɔkɔ. Ǹtɛ Kalyõ náh dahbɩ wilki pé tyɩ́ ké sɔkɔ.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Képah sɔkɔ, Pole tɔ̃ wũ à sèpĩ̀n náhnáh pɩ Korɛ̃nti kwil. Képah náh, à wɛ̃̀kɩ̀ ni Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ nɛ́npɔ́ nɛ, páh kɩ pé syɩ yuku Siri gbɛ̃̀nyah sɔkɔ ànɛ̂ Prisili, ànɛ̂ Akilasɩlɛ. Tɛ́ à lésõ mɛ ǹ vyãh tɔkɔ Liyel tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, wǎh pópó n sɔkɔ, à kyɩ Sãnkrɩ kwil, à kyɩ ǹ yõ kye vyãh tɔ́kɔ́nɔ́ mɛ̀ yĩnnɛ.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Képah náh, ǹmɔ, ànɛ̂ Prisili, ànɛ̂ Akilasɩ kyɩ de krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ, à yal nɛ́npɔ́ à kyɩ de Yefɛsɩ kwil. Pole mɛ ǹ kɔ́mû sah nɛ́npɔ́, tɛ́ mɛ sɔkɔ Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, à kyɩ yã́hkɩ̀ yãh pélɛ.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Képah sɔkɔ, pè kè yah kɔ̃ ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, à tɔ̃ sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ pépilɛ nɛ́npɔ́. Ǹtɛ Pole náh fɛ̃ syi.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Tɛ́ mɛ wɛ̃̀kɩ̀ ni pé tyɩ́, tɛ́ nɛ ńkɛ̃́, Liyel-à kɩ fɛ̃ syi, sõ yɔ́lɛ, páh kɩ tɔ̃ pé syɩ pɔ yah pé tyɩ́. Tɛ́ de krótókè ǹgbɛ̃ sɔkɔ Yefɛsɩ kwil, à sɔkɔ.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Wǎh kyɩ tiki Sesarɩ kwil, à dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ kwil, à kyɩ wɛkɩ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì tyɩ́. Wǎh wil nɛ́npɔ́, à ǹ syɩ tiki yuku Antyɔsyɩ kwil,
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 à kyɩ tɛ̃ yah nɛ́npɔ́. Képah náh, à tɔ̃ yal à kyɩ Kalasi gbɛ̃̀nyah kwlo kɔ kɔ̃ ànɛ̂ Frisyi gbɛ̃̀nyah kwlolɛ, à nɩ̀sãh mɔ kɔ̃ Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Légbĩ́nɛ, Nsyifu dĩ́ yɔ́ pɔ Yefɛsɩ kwil. Ǹ yĩn ye sõ̀ Apɔlɔsɩlɛ, à dubi Alɛkisãdri kwil. À sõ̀ wɛy tyɩ́ yah wɛ yĩ́ĩ́, tɛ́ à mó tɔ̃ Liyel wɛy sɛ́bɛ́ynɔ́ tyi pɩ̃ yĩ́ĩ́.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 À lésõ kwɔ́nɔ́ wɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu wɛ̃̀kɩ̀ tyɩ́ yõ, tɛ́ mɛ Yesu tyɩ́lɛ n yo, à kwɔ́nɔ́lɛ n pɩ ké wɛ̃̀kɩ̀ yõ, dékè sɔkɔ ǹ nɩ póllɛ. Ǹtɛ Nsyɔ̃ ni sɔkɔ wèlnwìlkìnɔ́ ó ye sõ̀ à n pnɛ.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Tɛ́ sõ yɔ́lɛ, wǎh tyah n wɛkɩ nɩ̀sãhlɛ Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ sɛ̃́, Prisili ànɛ̂ Akilasɩ mɛ ǹ wɛy noh pɔ tyɛ. Képah tɛ̃̀nɛ, tɛ́ à ye yah kyɩ Yesu wɛ̃̀kɩ̀ tyi yo wah yĩ́ĩ́ à syah, wǎh sõ̀ mɛ nónó yɩ̃́tũri sɔkɔ.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Képah náh, Akayi gbɛ̃̀nyah sɔ́kɔ́nɔ́ sõnɔ de Apɔlɔsɩ sɔkɔ. Yesu yõ sɛ̃́pú nónó-á sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, pépi mɛ ké sṍré gbah mɔ ǹ sɔkɔ, tɛ́ sɛ́bɛ́y wãrkɩ tɛkɩ mɔ Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ Akayi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ nɛ, Apɔlɔsɩ-à kɩ yĩni tɛ̃ pé tyɩ́, pè à tɛ̃ plɛ. Wǎh kyɩ yĩni tɛ̃, Liyel gbõ̀ yõ, ǹ kyɩ́nɔ́ sõ̀ pɩ yĩ́ĩ́ yõre ǹgbɛ̃nɛ Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ Akayi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 À sõ̀ mɛ Liyel wɛynɛ n kar, à kélɛ n wɛ̃kɩ nɛ, Yesu-á Liyel yah tɔkɔ pɩ pwáhnmɔ-òlɛ. Tɔ́wû pól yĩ́ yah, ǹ wɛy sõ̀ mɛ gbɩlɛ kal Nsyifunɔ tyɩ́lɛ.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.