Atos 14

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Képah sɔkɔ, Pole ànɛ̂ Barnabasɩ-á yĩni tɛ̃ Yikonyumi kwil, pè tɔ̃ de yuku Nsyifunɔ Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ. Tɛ́ tyah Liyel wɛynɛ n yo, fɔ́ɔ́ Nsyifunɔ ànɛ̂ nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, pé náhnáh vi mɔ pɩ Yesu yõ sɛ̃́púlɛ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Ǹtɛ Nsyifunɔ sɔkɔ nónó-á sõ̀ yahle sɛ̃́nɔ́lɛ Yesu wɛy yõ, pépi nɛ́káhbɩ́ kurki mɔ Yesu yõ sɛ̃́pú yõ.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Ǹtɛ képah fyé yõ, Pole ànɛ̂ Barnabasɩ tɔ̃ tɛ̃ à mo Yikonyumi sɔkɔ. Pé gbõ̀ sàhnyĩnɔ sõ̀ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yõ pè kɔ̃ pè n wɛkɩ nɩ̀sãhlɛ. Tɛ́ à sõ̀ mɛ pé yah tɛ̃ pè kɔ̃ pè gbǐl tyilɛ n pɩ, gbǐl nónó-á n wɛ̃kɩ nɛ, pǎh wɛlɔ nónónɛ n yo Liyel pèpɔrɩ pɩ́nɔ́ tyɩ́ sɔkɔ, gblɔ-á sélɛ.
3 Entretanto, demoraram-se ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Ǹtɛ kwil névye gbɛkɩ. Pé túkù sõ̀ mɛ mɔ Nsyifunɔlɛ, túkù mó mɛ mɔ Yesu tɛ̃ntõ̀ névyelɛ.
4 Mas dividiu-se o povo da cidade: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ ànɛ̂ nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, à tahlɩ pé yõ̀tãmnɔ́ tyɩ́, pè wɛ̃ tyɩ́ mɔ nɛ, pé Pole ànɛ̂ Barnabasɩ fõh, pé mó pè minki ko dyêhlɛ.
5 E, como surgisse um tumulto dos gentios e judeus, associados com as suas autoridades, para os ultrajar e apedrejar,
6 Ǹtɛ Pole ànɛ̂ Barnabasɩ-á pɔ pɩ̃ ké sɔkɔ, pè to sɔkɔ Lisitir kwil, ànɛ̂ Dɛrɩbɩ kwil, ànɛ̂ sé gbɔ̀plɔ kwlo sɔkɔ, Likawoni gbɛ̃̀nyah.
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia e circunvizinhança,
7 Tɛ́ yɔ̃ sɔkɔ, à Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo n kɔ̃ nɛ́npɔ́.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Tɛ́ dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ Lisitir kwil, gbyẽ̂hnɛ kúnɔ́lɛ. À sõ̀ dubi sèkùkùlɛ, à náh tɛ̃ wɛ kɔ yah.
8 Em Listra, costumava estar assentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, o qual jamais pudera andar.
9 Tɛ́ sõ yɔ́lɛ, Pole-á n wɛkɩ, kénɛ dĩ́ sõ̀ mɛ ǹ wɛynɛ n nohnɩ. Képah tɛ̃̀nɛ, Pole tyah dĩ́nɛ n yah díkídíkí. Tɛ́ wǎh kè wɛ nɛ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-á mɛ dĩ́ mɛ̀ tyɩ́ kɩ fɛ̃ dɛ́nmɔnɔ wɛ Liyel tyɩ́,
9 Esse homem ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que possuía fé para ser curado,
10 à yo ǹ tyɩ́ yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ: «Yuku n yĩn tómm á gbyẽ̂h yõ!» Képah sɔkɔ, dĩ́ núkú yɔkɔ syɩkɩ ǹ gbyẽ̂h yõ, à tyah n kɔ.
10 disse-lhe em alta voz: Apruma-te direito sobre os pés! Ele saltou e andava.
11 Tɔ́wû-á képah tɛ̃̀ pɩ́nɔ́ wɛ sɛ̃́ Pole tyɩ́, pè tyah n yo wòhòh Likawoni tãn wɛy sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́, tã̀n-á sé viri pɩ névyelɛ à tiki pɔ pé wrɔ́ dɛ́!
11 Quando as multidões viram o que Paulo fizera, gritaram em língua licaônica, dizendo: Os deuses, em forma de homens, baixaram até nós.
12 Képah sɔkɔ, pè tõ̀ nɛ̂-á pè n ye Nsewusilɛ, pè képah yĩn dyɩ Barnabasɩ kɔ̃. Tɛ́ wɛy-á sõ̀ mɛ Pole wɔ gbõ̀ sɔkɔ sɛ̃́, pè kèyǎh yĩn dyɩ ǹmɔ kɔ̃, nɛ̂-á pè n ye Yɛrɛmɛsɩlɛ.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque era este o principal portador da palavra.
13 Tɛ́ tõ̀ nɛ̂-á pè n ye Nsewusilɛ, ké wɔ̀kɔ̀ sõ̀ mɛ kwil dé-ńsah yah sɔkɔ. Ké lékwén nɛ́tɛ̃̂ dĩ́ mɛ nyéhpyɛ́nɩ̀ tɛ̃ pɔ kénɛ tõ̀ wɔ̀kɔ̀ yah ànɛ̂ yî fĩnɛ. Tɛ́ ǹmɔ ànɛ̂ tɔ́wû sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé gbètòh mɔ Barnabasɩ ànɛ̂ Pole yõ.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para junto das portas touros e grinaldas, queria sacrificar juntamente com as multidões.
14 Ǹtɛ Barnabasɩ ànɛ̂ Pole-á képah tɛ̃̀ noh sɛ̃́, pépi nónó-á Yesu tɛ̃ntõ̀ névyelɛ, pè pé fwɔ̀mɔlɔ yɔrɩ tɔkɩ yèkwɔrɩ tɛ̃̀ tyɩ́, tɛ́ to de tɔ́wû nɩyṍ mɛ yo tũ yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ:
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas vestes, saltaram para o meio da multidão, clamando:
15 «Á no, sɔ̃́ mɛ tɛ́ yé képahlɛ n pɩ? Névye ye ápi tɔlɛ, yépi tyɩ́ kɔ̃lɛ dò! Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir ye á pɔ yó-ńsah yé tyɩ́ nɛ, yé yõ kɛ̃́ fal fal tã̀n nɔ́pi milki, yé mó vi mɔ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, ǹmɔ nɛ̂-á min nɛ́tɛ̃̂nɛ. Ǹmɔ ye mɔ yĩ̂nyõlɛ, ànɛ̂ sétáhlɛ, ànɛ̂ pnɛ yɔlɛ, à tahlɩ sé sɔkɔ yíyìn pól tyɩ́.
15 Senhores, por que fazeis isto? Nós também somos homens como vós, sujeitos aos mesmos sentimentos, e vos anunciamos o evangelho para que destas coisas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que há neles;
16 Ǹgbòlɛ, Liyel mɛ̀ ye sõ̀ yɛ kwlo kwlo névye pól kɔ̃ pè n kɔ pé dyɔ dyɔ wã̀l yõ.
16 o qual, nas gerações passadas, permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos;
17 Ǹtɛ à mɛ ǹ gblɔ̌y dùkùlɛ n wɛ̃kɩ sɛ̃́ gbĩ́mɛgbĩ́ ǹ pèpɔrɩ pɩ́nɔ́ sɔkɔ. À mɛ pũ̀nɛ n pɩ n mɔ yélɛ n kɔ̃ à n wil yĩ̂nyõ, tɛ́ yé sèmukɔ kɔ̃ sè n pɛkɩ, tɛ́ yõke náhnáhlɛ yélɛ n kɔ̃ ànɛ̂ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ.»
17 contudo, não se deixou ficar sem testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos do céu chuvas e estações frutíferas, enchendo o vosso coração de fartura e de alegria.
18 Ǹtɛ wɛlɔ nɔ́pi fyé yónɔ́ yõ, Yesu tɛ̃ntõ̀ névye yah vyãh tɔ́wû yĩ́nínmɔ-ńsah nɛ, pè káh gbètòh mɔ pé yõ.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Ké légbĩ́ sɔkɔ, Nsyifunɔ yísyɔ́ wil Antyɔsyɩ kwil, Pisidi gbɛ̃̀nyah, ànɛ̂ Yikonyumi kwil, à pɔ nɛ́npɔ́. Pépi pɔ tɔ́wû vi tɛ̃ mɔ Polepi yõ, pè kɔ̃ pè yuku Polelɛ n minki dyêhlɛ nɛ páh ǹnɛ n min n ko. Képah náh, pè à yɔrɩ wilki sah kwil náh tĩ̀nnɛ, tɛ́ mɛ n sõ nɛ wǎh ku.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões e apedrejando a Paulo, arrastaram-no para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Ǹtɛ Yesu tõ̀ sã́hpú-á pɔ tuke mɔ ǹ tnɔ̂, à à mɔ gbɩ̃ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à mɛ yuku tɛ́ de kwil sɔkɔ. Tɛ́ ké dĩndallɛ, à sɔkɔ ànɛ̂ Barnabasɩlɛ Dɛrɩbɩ kwil.
20 Rodeando-o, porém, os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Képah tɛ̃̀nɛ, pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ Dɛrɩbɩ kwil, pè Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo nɛ́npɔ́ tãn tyɩ́. Pé náhnáh mɛ sɛ̃ Yesu yõ, à pɩ ǹ tõ̀ sã́hpúlɛ. Képah náh, Polepi pé syɩ syɔ̃ Lisitir kwillɛ, ànɛ̂ Yikonyumi kwillɛ, à kyɩ de Antyɔsyɩ kwil, Pisidi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Tɛ́ nɩ̀sãh ànɛ̂ sṍré ye sõ̀ pè n mɔ n kɔ̃ Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛ, pè gbah n tɛ̃ pé sõnɔ sah yĩ́ĩ́ Yesu yõ gbĩ́mɛgbĩ́. Pè sõ̀ mɛ n yo pé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, yèvyãhrɩ náhnáh dénwìlnɔ́ sɔkɔ-á pé kɩ de Liyel tɔ̃́rɩ́ mɛ́-ńsah sɔkɔ.
22 fortalecendo a alma dos discípulos, exortando-os a permanecer firmes na fé; e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no reino de Deus.
23 Tɛ́ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ nónó-á sõ̀ mɛ kwlo nɔ́pi pól sɔkɔ, Polepi sõ̀ yah tãm yísyɔ́ yah wilki sé sɔkɔ, à sah sé yõ. Tɛ́ níkì tɛ̃ à nírí pɩ pé tyɩ́, à pè dahbɩ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu gbõ̀, pǎh sɛ̃ ǹmɔ nɛ̂ yõ.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Képah náh, pè Pisidi gbɛ̃̀nyah kɔ kah, à kyɩ de Pãnfili gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
24 Atravessando a Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Nɛ́npɔ́ sɔkɔ, pè Liyel wɛy yo Pɛrsyɩ kwil tãn tyɩ́, tɛ́ pyě yuku Atali kwil.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália
26 Pǎh n yal nɛ́npɔ́, pè de krótókè ǹgbɛ̃ sɔkɔ, à yuku Antyɔsyɩ kwil, Siri gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Kénɛ kwil sɔkɔ ye sõ̀ pè pè dahbɩ Liyel gbõ̀ sɔkɔ, tõ̀ mɛ̀ pɩ yĩnnɛ, nɛ̂-á pè pɩ tɛ yɔ̀.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que haviam já cumprido.
27 Pǎh yĩni tɛ̃ Antyɔsyɩ sɔkɔ, pè Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì ye tuke. Tɛ́ Liyel-á pé yah tɛ̃, à ǹ tõ̀ pɩ dùkù nɛ̂nɛ, pè kè yãh pé tyɩ́; à tahlɩ wǎh ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ yɩkɩ mɔ névye tɔ kɔ̃ sɔ̃́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ.
27 Ali chegados, reunida a igreja, relataram quantas coisas fizera Deus com eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Képah náh, Polepi tɛ̃ pélɛ Antyɔsyɩ sɔkɔ, à mo.
28 E permaneceram não pouco tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.