2 Coríntios 1

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ńmɔ Pole nɛ̂-á Yesu Krista tɛ̃ntõ̀ névilɛ à yɩ̃nɛ Liyel dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀nɛ, ńmɔ ànɛ̂ á yṹnpi Timote ye n tɛkɩ n mɔ sɛ́bɛ́ynɛ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì tyɩ́ Korɛ̃ntɩ kwil sɔkɔ, ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú pól tyɩ́ nónó-á mɛ Akayi mara pól sɔkɔ.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Á kélɛ n yah n kɔ̃ Sú Liyel ànɛ̂ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista tyɩ́ nɛ, pè yõ̀bènɔrɩ ànɛ̂ yèvɩnɩnɛ yé kɔ̃.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Mé n wɛkɩ Liyel tyɩ́, ǹmɔ nɛ̂-á ápi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista Súlɛ. Ǹmɔ ye Súlɛ nɛ̂-á névye yãmnɛ n yah. Névye nnɔ dé-ò Liyel ye ǹnɛ.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Ǹmɔ ye ápi nnɔ dé-òlɛ á yèkwɔrɩ tyinɔ pól sɔkɔ, sɔ̃̀nko nónó pól-á mɛ yèkwɔrɩ sɔkɔ, ápi tɔ fɛ̃ pé nnɔ de sɔ̃́-á à ápi nnɔ de.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Áyáh mɛ yèvyãhrɩlɛ n gbah n wɛ n yuku sɔ̃́ Krista tyɩ́ kɔ̃lɛ, sɛ̃́ ye Krista tɔ mó mɛ á nnɔlɛ n gbah n de n yuku sɛ̃́.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Áyâh yèvyãhrɩlɛ n pɩ, yépi nnɔ de yĩn ye ànɛ̂ yé pwáhnmɔnɔ yĩnnɛ. Á nnɔ-à de, sṍré mɔ yĩn ye yé sɔkɔ sɔ̃̀nko yépi tɔ fɛ̃ yèvyãhrɩlɛ n sro ápi-á nónó dùkù sro sɔkɔ.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Ápi yáh-ńsah náh mɛ tyɛ́nɔ́lɛ à yuku yépi tyɩ́ tĩ̀nnɛ. Á pɩ̃ nɛ sɔ̃́-á yé yèvyãhrɩlɛ n pɩ álɛ wɛ̃ tyɩ́, sɛ̃́-á yé nnɔ tɔ kɩ n de n pi álɛ wɛ̃ tyɩ́.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Á yṹnpyé, áyáh yèvyãhrɩ nɛ̂ wɛ Asi mara sɔkɔ, á náh mɛ ké tyɩ́ nɛ yépi tɛ̃ ké yɩ̃́tũri sɔkɔ. Kénɛ yèvyãhrɩ mɛ̀ kǎn pɩ ápilɛ à pɔ kah mɔ á yáh-ńsah kɔ̃ kè tyɛ, fɔ́ɔ́ á sõ̀ mɛ n sõ nɛ kǎh kɩ á yõ yɩ̃.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Á sɛ̃́nyĩnɔ sõ̀ mɛ ké yõ nɛ tir yɔ́ náh á kúnɔ́ dùkù ku n pi. Képah ye á mɛ á sõnɔ tɔkɔ to á gblɔ̌y yõ, tɛ́ kè sah Liyel yõ ǹmɔ nɛ̂-á lékyɩ̂lɛ n yilki n mɔ.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Ǹmɔ ye ápi pwah mɔ kũ mɛ̀ dùkù gbõ̀. À kɩ tɔ̃ á pwah n mɔ n pi. Á gbõ̀ sàhnɔ́ mɛ ǹ yõ nɛ, wǎh kɩ á pwah n mɔ n pi ńtɔ̃.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Sónmɔnɔ ye yépi tɔ mɛ n so mɔ á tyɩ́ yáh nírílɛ n pɩ á tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, á kɩ pèpɔrɩ wɛ Liyel tyɩ́ nɛ́kwĩ́nkí nírí pɩ́nɔ́ gbõ̀ yõ. Tɛ́ névye náhnáh tɔ kɩ wɛ wɛkɩ ǹ tyɩ́ ápi yĩnnɛ.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Ápi nɩ̀vɩ̀nɩ̀ yõ-á nɛ̂nɛ, kè wɛ yɔ̀: Á kè pɩ̃ á sõnɔ sɔkɔ nɛ áyáh mɛ á fɔkɔ dal no póllɛ yã́ryã́r pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ, ǹtɛ áyáh mɛ sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ n pɩ n kal yépi wɔ tyɩ́. Liyel yòhnɩ̀nmɔnɔ gbõ̀ yõ ye á kɔ̃ á tɛ̃ wɛ képah pɩ, névi lékã́m gbõ̀ yõ náh.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 Ápi tɔ náh kwâh yɔ́ wãrkɩ tɛkɩ mɔ yé tyɩ́ nɛ̂-á yé kar tɛ́ ké kɔ́r pɩ̃ kwlɔ. Ń sɛ̃́nyĩnɔ mɛ ké yõ nɛ, yáh kɩ fɛ̃ ǹyɔ̌ tɔ kar kɩ ké kɔ́r pɩ̃ yĩ́ĩ́.
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 Yé mɛ tyi nɔ́pi dùkùlɛ n pnɛ kwéy. Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu syɩ n pɔ sõlɛ, yé yõ kɩ yɔ̃ ápi yĩnnɛ, ápi tɔ yõ kɩ mó yɔ̃ yépi yĩnnɛ.
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Ń sɛ̃́nyĩnɔ sõ̀ mɛ képah yõ, képah ye mé nɛ mé pɔ yépi ǹgbò tĩ̀nnɛ kè kɔ̃ kè pɩ yõ̀bènɔrɩ kɛ ní-òlɛ yé tyɩ́.
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Ńmɔ sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ máh kɩ n sɔkɔ Masedonɩ mara sɔkɔ, mé n pɔ n wil n sɔkɔ yé tyɩ́. Tɛ́ máh kɩ ń syɩ, mé n pɔ n wil yé tyɩ́ ńtɔ̃ yé kɔ̃ yé ń yohnɩ n mɔ mé wɛ n yɔ̃ n sɔkɔ ń kɔ́lɔ́lɛ Nsyude mara sɔkɔ.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Ǹtɛ kǎh pɔ pɩ mé náh tɛ̃ wɛ pɔ yé tĩ̀nnɛ, képah se n wɛ̃kɩ nɛ máh mɛ tyilɛ n yah n tɔkɔ n dah n mɔ sɛ̃́? Képah náh pɩ, máh mɛ tyilɛ n yah n tɔkɔ ń yah yĩ́ĩ́nɛ; mâh nɛ àwe-á, dǒ mè n tɔ̃ nɛ ɔ̃́ɔ̃-á?
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Liyel ye ń tàrfyɔ̀lɛ nɛ áyáh wɛy nɛ̂ yo yé tyɩ́, kɔ̃́nvìnwɛkɩnɔ náh kélɛ.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ńmɔ, ànɛ̂ Silasɩ, ànɛ̂ Timote-á Liyel Pídĩ́ Yesu Krista wɛy nɛ̂nɛ n yo yé tyɩ́, kɔ̃́nvìnwɛkɩnɔ wɛy náh kélɛ dɛ́, gbɩ kɔ́kɔ́ ye kélɛ.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Yé náh wɛ di, ǹmɔ gbõ̀ yõ ye Liyel vyãh kɔ̃́nɔ́ tyi pól yĩnɛ n tɛ̃. Ǹmɔ gbõ̀ yõ ye tɔ̃ ápi amiinalɛ n yo à gbílkínɔ́lɛ n sah Liyel yõ.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Liyel ye kɔ̃ ápi ànɛ̂ yépilɛ tǎhkɩ̀lɛ á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ. Ǹmɔ ye wilki sah álɛ ǹ tyɩ́ yõ.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 À á pɔkɔ mɔ à á pɩ ǹ tyɩ́lɛ. Tɛ́ ǹ Mirki dah mɔ á sɔkɔ nɛ̂ gbõ̀ yõ-á á pɩ̃ nɛ, wǎh ǹ vyãhlɛ á kɔ̃ yî nónó tyɩ́ sɔkɔ, áyáh kɩ sè wɛ n pi.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Liyel ye ń tàrfyɔ̀lɛ, máh kɩ mɛ mɩ̀nɩ̀ yo mè n ku. Yé yõ wilki yĩn ye tir sɔkɔ ń kɔ̃ mé náh ń syɩ pɔ Korɛ̃nti kwil sɔkɔ.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Á náh mɛ n yah n kɔ̃ nɛ á tir yɔ́ kãhlɩ n sah yé yõ à yuku yé Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ tyɩ́ tĩ̀nnɛ dɛ́. Yòhnɩ̀nmɔnɔ ye á n yohnɩ n mɔ yélɛ sɔ̃̀nko nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛ yé sɔkɔ, yáh sɔ̃́npɩ́lɛ mɛ yé tah sah Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.