2 Coríntios 1
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA
1 Ńmɔ Pole nɛ̂-á Yesu Krista tɛ̃ntõ̀ névilɛ à yɩ̃nɛ Liyel dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀nɛ, ńmɔ ànɛ̂ á yṹnpi Timote ye n tɛkɩ n mɔ sɛ́bɛ́ynɛ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì tyɩ́ Korɛ̃ntɩ kwil sɔkɔ, ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú pól tyɩ́ nónó-á mɛ Akayi mara pól sɔkɔ.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Á kélɛ n yah n kɔ̃ Sú Liyel ànɛ̂ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista tyɩ́ nɛ, pè yõ̀bènɔrɩ ànɛ̂ yèvɩnɩnɛ yé kɔ̃.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Mé n wɛkɩ Liyel tyɩ́, ǹmɔ nɛ̂-á ápi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista Súlɛ. Ǹmɔ ye Súlɛ nɛ̂-á névye yãmnɛ n yah. Névye nnɔ dé-ò Liyel ye ǹnɛ.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Ǹmɔ ye ápi nnɔ dé-òlɛ á yèkwɔrɩ tyinɔ pól sɔkɔ, sɔ̃̀nko nónó pól-á mɛ yèkwɔrɩ sɔkɔ, ápi tɔ fɛ̃ pé nnɔ de sɔ̃́-á à ápi nnɔ de.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Áyáh mɛ yèvyãhrɩlɛ n gbah n wɛ n yuku sɔ̃́ Krista tyɩ́ kɔ̃lɛ, sɛ̃́ ye Krista tɔ mó mɛ á nnɔlɛ n gbah n de n yuku sɛ̃́.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Áyâh yèvyãhrɩlɛ n pɩ, yépi nnɔ de yĩn ye ànɛ̂ yé pwáhnmɔnɔ yĩnnɛ. Á nnɔ-à de, sṍré mɔ yĩn ye yé sɔkɔ sɔ̃̀nko yépi tɔ fɛ̃ yèvyãhrɩlɛ n sro ápi-á nónó dùkù sro sɔkɔ.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Ápi yáh-ńsah náh mɛ tyɛ́nɔ́lɛ à yuku yépi tyɩ́ tĩ̀nnɛ. Á pɩ̃ nɛ sɔ̃́-á yé yèvyãhrɩlɛ n pɩ álɛ wɛ̃ tyɩ́, sɛ̃́-á yé nnɔ tɔ kɩ n de n pi álɛ wɛ̃ tyɩ́.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Á yṹnpyé, áyáh yèvyãhrɩ nɛ̂ wɛ Asi mara sɔkɔ, á náh mɛ ké tyɩ́ nɛ yépi tɛ̃ ké yɩ̃́tũri sɔkɔ. Kénɛ yèvyãhrɩ mɛ̀ kǎn pɩ ápilɛ à pɔ kah mɔ á yáh-ńsah kɔ̃ kè tyɛ, fɔ́ɔ́ á sõ̀ mɛ n sõ nɛ kǎh kɩ á yõ yɩ̃.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Á sɛ̃́nyĩnɔ sõ̀ mɛ ké yõ nɛ tir yɔ́ náh á kúnɔ́ dùkù ku n pi. Képah ye á mɛ á sõnɔ tɔkɔ to á gblɔ̌y yõ, tɛ́ kè sah Liyel yõ ǹmɔ nɛ̂-á lékyɩ̂lɛ n yilki n mɔ.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 Ǹmɔ ye ápi pwah mɔ kũ mɛ̀ dùkù gbõ̀. À kɩ tɔ̃ á pwah n mɔ n pi. Á gbõ̀ sàhnɔ́ mɛ ǹ yõ nɛ, wǎh kɩ á pwah n mɔ n pi ńtɔ̃.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 Sónmɔnɔ ye yépi tɔ mɛ n so mɔ á tyɩ́ yáh nírílɛ n pɩ á tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, á kɩ pèpɔrɩ wɛ Liyel tyɩ́ nɛ́kwĩ́nkí nírí pɩ́nɔ́ gbõ̀ yõ. Tɛ́ névye náhnáh tɔ kɩ wɛ wɛkɩ ǹ tyɩ́ ápi yĩnnɛ.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Ápi nɩ̀vɩ̀nɩ̀ yõ-á nɛ̂nɛ, kè wɛ yɔ̀: Á kè pɩ̃ á sõnɔ sɔkɔ nɛ áyáh mɛ á fɔkɔ dal no póllɛ yã́ryã́r pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ, ǹtɛ áyáh mɛ sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ n pɩ n kal yépi wɔ tyɩ́. Liyel yòhnɩ̀nmɔnɔ gbõ̀ yõ ye á kɔ̃ á tɛ̃ wɛ képah pɩ, névi lékã́m gbõ̀ yõ náh.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 Ápi tɔ náh kwâh yɔ́ wãrkɩ tɛkɩ mɔ yé tyɩ́ nɛ̂-á yé kar tɛ́ ké kɔ́r pɩ̃ kwlɔ. Ń sɛ̃́nyĩnɔ mɛ ké yõ nɛ, yáh kɩ fɛ̃ ǹyɔ̌ tɔ kar kɩ ké kɔ́r pɩ̃ yĩ́ĩ́.
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 Yé mɛ tyi nɔ́pi dùkùlɛ n pnɛ kwéy. Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu syɩ n pɔ sõlɛ, yé yõ kɩ yɔ̃ ápi yĩnnɛ, ápi tɔ yõ kɩ mó yɔ̃ yépi yĩnnɛ.
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Ń sɛ̃́nyĩnɔ sõ̀ mɛ képah yõ, képah ye mé nɛ mé pɔ yépi ǹgbò tĩ̀nnɛ kè kɔ̃ kè pɩ yõ̀bènɔrɩ kɛ ní-òlɛ yé tyɩ́.
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Ńmɔ sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ máh kɩ n sɔkɔ Masedonɩ mara sɔkɔ, mé n pɔ n wil n sɔkɔ yé tyɩ́. Tɛ́ máh kɩ ń syɩ, mé n pɔ n wil yé tyɩ́ ńtɔ̃ yé kɔ̃ yé ń yohnɩ n mɔ mé wɛ n yɔ̃ n sɔkɔ ń kɔ́lɔ́lɛ Nsyude mara sɔkɔ.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Ǹtɛ kǎh pɔ pɩ mé náh tɛ̃ wɛ pɔ yé tĩ̀nnɛ, képah se n wɛ̃kɩ nɛ máh mɛ tyilɛ n yah n tɔkɔ n dah n mɔ sɛ̃́? Képah náh pɩ, máh mɛ tyilɛ n yah n tɔkɔ ń yah yĩ́ĩ́nɛ; mâh nɛ àwe-á, dǒ mè n tɔ̃ nɛ ɔ̃́ɔ̃-á?
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Liyel ye ń tàrfyɔ̀lɛ nɛ áyáh wɛy nɛ̂ yo yé tyɩ́, kɔ̃́nvìnwɛkɩnɔ náh kélɛ.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Ńmɔ, ànɛ̂ Silasɩ, ànɛ̂ Timote-á Liyel Pídĩ́ Yesu Krista wɛy nɛ̂nɛ n yo yé tyɩ́, kɔ̃́nvìnwɛkɩnɔ wɛy náh kélɛ dɛ́, gbɩ kɔ́kɔ́ ye kélɛ.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Yé náh wɛ di, ǹmɔ gbõ̀ yõ ye Liyel vyãh kɔ̃́nɔ́ tyi pól yĩnɛ n tɛ̃. Ǹmɔ gbõ̀ yõ ye tɔ̃ ápi amiinalɛ n yo à gbílkínɔ́lɛ n sah Liyel yõ.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Liyel ye kɔ̃ ápi ànɛ̂ yépilɛ tǎhkɩ̀lɛ á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ. Ǹmɔ ye wilki sah álɛ ǹ tyɩ́ yõ.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 À á pɔkɔ mɔ à á pɩ ǹ tyɩ́lɛ. Tɛ́ ǹ Mirki dah mɔ á sɔkɔ nɛ̂ gbõ̀ yõ-á á pɩ̃ nɛ, wǎh ǹ vyãhlɛ á kɔ̃ yî nónó tyɩ́ sɔkɔ, áyáh kɩ sè wɛ n pi.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Liyel ye ń tàrfyɔ̀lɛ, máh kɩ mɛ mɩ̀nɩ̀ yo mè n ku. Yé yõ wilki yĩn ye tir sɔkɔ ń kɔ̃ mé náh ń syɩ pɔ Korɛ̃nti kwil sɔkɔ.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Á náh mɛ n yah n kɔ̃ nɛ á tir yɔ́ kãhlɩ n sah yé yõ à yuku yé Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ tyɩ́ tĩ̀nnɛ dɛ́. Yòhnɩ̀nmɔnɔ ye á n yohnɩ n mɔ yélɛ sɔ̃̀nko nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛ yé sɔkɔ, yáh sɔ̃́npɩ́lɛ mɛ yé tah sah Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.