Mateus 22

NT Westcott Hort UBS4 variants Parsed (WESTCOTTHORT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 και αποκριθεις ο ιησους παλιν ειπεν εν παραβολαις αυτοις λεγων
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:
2 ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω βασιλει οστις εποιησεν γαμους τω υιω αυτου
2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,
3 και απεστειλεν τους δουλους αυτου καλεσαι τους κεκλημενους εις τους γαμους και ουκ ηθελον ελθειν
3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.
4 παλιν απεστειλεν αλλους δουλους λεγων ειπατε τοις κεκλημενοις ιδου το αριστον μου ητοιμακα οι ταυροι μου και τα σιτιστα τεθυμενα και παντα ετοιμα δευτε εις τους γαμους
4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.
5 οι δε αμελησαντες απηλθον ος μεν εις τον ιδιον αγρον ος δε επι την εμποριαν αυτου
5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.
6 οι δε λοιποι κρατησαντες τους δουλους αυτου υβρισαν και απεκτειναν
6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.
7 ο δε βασιλευς ωργισθη και πεμψας τα στρατευματα αυτου απωλεσεν τους φονεις εκεινους και την πολιν αυτων ενεπρησεν
7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.
8 τοτε λεγει τοις δουλοις αυτου ο μεν γαμος ετοιμος εστιν οι δε κεκλημενοι ουκ ησαν αξιοι
8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;
9 πορευεσθε ουν επι τας διεξοδους των οδων και οσους εαν ευρητε καλεσατε εις τους γαμους
9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.
10 και εξελθοντες οι δουλοι εκεινοι εις τας οδους συνηγαγον παντας ους ευρον πονηρους τε και αγαθους και επλησθη ο νυμφων γαμος ανακειμενων
10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.
11 εισελθων δε ο βασιλευς θεασασθαι τους ανακειμενους ειδεν εκει ανθρωπον ουκ ενδεδυμενον ενδυμα γαμου
11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.
12 και λεγει αυτω εταιρε πως εισηλθες ωδε μη εχων ενδυμα γαμου ο δε εφιμωθη
12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.
13 τοτε ο βασιλευς ειπεν τοις διακονοις δησαντες αυτου ποδας και χειρας εκβαλετε αυτον εις το σκοτος το εξωτερον εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων
13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.
14 πολλοι γαρ εισιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοι
14 For many are called ones, but few chosen ones.
15 τοτε πορευθεντες οι φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον οπως αυτον παγιδευσωσιν εν λογω
15 — ausente —
16 και αποστελλουσιν αυτω τους μαθητας αυτων μετα των ηρωδιανων λεγοντας λεγοντες διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθης ει και την οδον του θεου εν αληθεια διδασκεις και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανθρωπων
16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;
17 ειπον ειπε ουν ημιν τι σοι δοκει εξεστιν δουναι κηνσον καισαρι η ου
17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18 γνους δε ο ιησους την πονηριαν αυτων ειπεν τι με πειραζετε υποκριται
18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?
19 επιδειξατε μοι το νομισμα του κηνσου οι δε προσηνεγκαν αυτω δηναριον
19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.
20 και λεγει αυτοις τινος η εικων αυτη και η επιγραφη
20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?
21 λεγουσιν αυτω καισαρος τοτε λεγει αυτοις αποδοτε ουν τα καισαρος καισαρι και τα του θεου τω θεω
21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.
22 και ακουσαντες εθαυμασαν και αφεντες αυτον απηλθαν
22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.
23 εν εκεινη τη ημερα προσηλθον αυτω σαδδουκαιοι λεγοντες μη ειναι αναστασιν και επηρωτησαν αυτον
23 — ausente —
24 λεγοντες διδασκαλε μωυσης ειπεν εαν τις αποθανη μη εχων τεκνα επιγαμβρευσει ο αδελφος αυτου την γυναικα αυτου και αναστησει σπερμα τω αδελφω αυτου
24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.
25 ησαν δε παρ ημιν επτα αδελφοι και ο πρωτος γημας ετελευτησεν και μη εχων σπερμα αφηκεν την γυναικα αυτου τω αδελφω αυτου
25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.
26 ομοιως και ο δευτερος και ο τριτος εως των επτα
26 In like manner also the second and the third, unto the seven.
27 υστερον δε παντων απεθανεν η γυνη
27 And last of all the woman also died.
28 εν τη αναστασει ουν τινος των επτα εσται γυνη παντες γαρ εσχον αυτην
28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?
29 αποκριθεις δε ο ιησους ειπεν αυτοις πλανασθε μη ειδοτες τας γραφας μηδε την δυναμιν του θεου
29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.
30 εν γαρ τη αναστασει ουτε γαμουσιν ουτε γαμιζονται αλλ ως αγγελοι εν τω ουρανω εισιν
30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.
31 περι δε της αναστασεως των νεκρων ουκ ανεγνωτε το ρηθεν υμιν υπο του θεου λεγοντος
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:
32 εγω ειμι ο θεος αβρααμ και ο θεος ισαακ και ο θεος ιακωβ ουκ εστιν [ο] θεος νεκρων αλλα ζωντων
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.
33 και ακουσαντες οι οχλοι εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτου
33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.
34 οι δε φαρισαιοι ακουσαντες οτι εφιμωσεν τους σαδδουκαιους συνηχθησαν επι το αυτο
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se
35 και επηρωτησεν εις εξ αυτων νομικος [νομικος] πειραζων αυτον
35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:
36 διδασκαλε ποια εντολη μεγαλη εν τω νομω
36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?
37 ο δε εφη αυτω αγαπησεις κυριον τον θεον σου εν ολη τη καρδια σου και εν ολη τη ψυχη σου και εν ολη τη διανοια σου
37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.
38 αυτη εστιν η μεγαλη και πρωτη εντολη
38 Este é o maior e o primeiro mandamento.
39 δευτερα δε ομοια αυτη αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
40 εν ταυταις ταις δυσιν εντολαις ολος ο νομος κρεμαται και οι προφηται
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.
41 συνηγμενων δε των φαρισαιων επηρωτησεν αυτους ο ιησους
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:
42 λεγων τι υμιν δοκει περι του χριστου τινος υιος εστιν λεγουσιν αυτω του δαυιδ
42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!
43 λεγει αυτοις πως ουν δαυιδ εν πνευματι καλει αυτον κυριον λεγων
43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:
44 ειπεν κυριος τω κυριω μου καθου εκ δεξιων μου εως αν θω τους εχθρους σου υποκατω των ποδων σου
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?
45 ει ουν δαυιδ καλει αυτον κυριον πως υιος αυτου εστιν
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?
46 και ουδεις εδυνατο αποκριθηναι αυτω λογον ουδε ετολμησεν τις απ εκεινης της ημερας επερωτησαι αυτον ουκετι
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.