Rute 1
Warlpiri Short Bible (WBP) vs VC
1 — ausente —
1 No tempo que governavam os juízes, sobreveio uma fome na terra. Um homem partiu de Belém de Judá, com sua mulher e seus dois filhos, indo morar nos campos de Moab.
2 — ausente —
2 Chamava-se Elimelec, e sua mulher Noêmi; seus dois filhos chamavam-se Maalon e Quelion; eram efrateus de Belém de Judá. Chegados à terra de Moab, estabeleceram-se ali.
3 Ngakalku Nayumi-parnta Limiliki palijalku. Ngulalpa Nayumi-mipa nyinaja kaja-nyanu-jarra-kurlu.
3 Elimelec, marido de Noêmi, morreu, deixando-a com seus dois filhos.
4 Nyampu-jarrarlu kaja-nyanu-jarra-pala yupukarra-jarrija Muwapu-wardingki karnta-jarra-kurlu. Yirdi karnta-kari-kirlangu Yurrpa, manu jinta-kariji Ruurtu. Nayumiji nyinaja kaja-nyanu-jarra-kurluju Muwapurla karlarla-palaku yulyurrpuku.
4 Estes casaram com mulheres moabitas, chamadas uma Orfa e outra Rute. Viveram lá aproximadamente dez anos.
5 Ngula-jangka, Malana manu Kilana-jarralku-pala palija. Nayumijilpa nyinaja kali-nyanu-wangu manu kaja-nyanu-jarra-wangulku.
5 Maalon e Quelion morreram ficando Noêmi só, sem seus dois filhos e sem seu marido.
6 Ngulalpa Nayumi nyinaja Muwapurla, purda-nyangu kujalpa-jana YAAWIYI Kaaturlu warrawarra-kangu nyanungu-nyangu yapa ngurungka Juurdarla. Yungulpa-jana miyi. Ngulalpa Nayumi yampinjakungarntilki nyinaja Muwapukuju yungu pina-yani nyanungu-nyangu ngurra-kurra. Kanajardu-nyanu-jarrarlangulpa-pala nyinaja yampinjakungarnti nyanungu-kurlu.
6 Então, levantou-se Noêmi e partiu da região de Moab com suas duas noras, porque ouviu dizer que o Senhor tinha visitado o seu povo e lhe tinha dado pão.
7 Junga-juku, yampinja-yanulu yangkaju ngurra kujalpalu nyinaja. Ngulalu wurna rdirri-yungu Juurda-kurra-pinangu.
7 Deixou, pois, aquele lugar onde habitara com suas duas noras e pôs-se a caminho de volta para a terra de Judá.
8 Nayumi-palangu wangkaja kanajardu-nyanu-jarraku, “Yanta-pala pina nyuntu-jarraku ngati-nyanu-jarra-kurlangu-kurra yuwarli-jarra-kurra. Ngampangampa-nyayirnilpanpaju-pala nyinaja ngajuku manu ngaju-nyangu kaja-jarraku kujarna ngati-puka-jarrija. Yungungkupala YAAWIYI nyinami ngampangampa-yijala.
8 Ide, voltai para a casa de vossa mãe, disse ela às suas noras. O Senhor use convosco de misericórdia, como vós usastes com os que morreram e comigo!
9 YAAWIYI-rli yungungkupala kali-nyanu-kari yinyi.”
9 Que ele vos conceda paz em vossos lares, cada uma em casa de seu marido! E beijou-as. Elas puseram-se a chorar:
10 Kanajardu-nyanu-jarra-palarla wangkaja, “Lawa, yani karlijarra nyuntu-kurlu yungurnalu-nyarra jirrnganja nyina nyuntuku manu nyuntu-nyangu yapaku.”
10 Nós iremos contigo para o teu povo, disseram elas.
11 Nayumi-palangu wangkaja, “Ngaju-nyangu kanajardu-jarra, yanta-pala pina nyuntu-jarra-nyangu ngurra-kurra. Nyiyakulkunpala ngaju-wanaju yanirni? Nyarrparlu kulalparna kaja-nyanu-kariji mardakarla yungunpala yupukarra-jarri pina nyanungu-jarra-kurluju, lawa.
11 Ide, minhas filhas, replicou Noêmi. Por que haveis de vir comigo? Porventura tenho eu ainda em meu seio filhos que possam tornar-se vossos maridos?
12 Yanta-pala pina ngurra-kurra. Kulalparna muturnalku yupukarra-jarriyarla pina, lawa. Manu kajilparna kali-nyanu mardakarla jinta-kari jalangu mungangka, manu kajilparna yarda mardakarla kaja-nyanu-patu-kari, kala nyiyaku? Kulalparlipa yangka-piya-juku nyinakarla, lawa.
12 Voltai, minhas filhas, porque já estou demasiado velha para casar-me de novo. E ainda que eu tivesse alguma esperança, e que esta noite mesmo me fosse dado ter marido, e viesse a gerar filhos,
13 Kajikankulu-jana mayi pardarni kurdu-jarraku murnma kaji-pala wiri-jarrimi wati-kirralku? Kuja-piya-wangu-pala nyinaya! Kajilpanpajupala jirrnganja nyinayarla ngajuku yaninja-wangu, ngulaju kajikanpala mulurrpa-nyayirni nyinami ngaju-piya. YAAWIYI kaju jangkardu nyina ngajukuju!”
13 esperá-los-íeis crescer, sem vos casardes de novo, até que se tornassem grandes? Não, minhas filhas, minha dor é muito maior do que a vossa, porque a mão do Senhor pesou sobre mim.
14 Karnta-patulu-nyanu yarda yulaja, ngula Yurrpangku Nayumiji nyunjurnu jakuru-pinjakungarntirli. Kala Ruurtujulpa ngampurrpa-wangu-juku nyinaja Nayumiki yampinjaku.
14 Então elas desataram de novo a chorar. Orfa beijou a sua sogra, porém Rute não quis separar-se dela.
15 Nayumi wangkajarla, “Nyangka, nyuntukupurdangka pina-ka yani nyanungu-nyangu yapa-kurra, manu nyanungu-nyangu nguru juju-kari-kirra kuja kalu mardarni. Yanta pina nyanungu-kurlu.”
15 Eis que tua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses, disse-lhe Noêmi; vai com ela.
16 Ngula Ruurtulkurla wangkaja, “Kulaju ngajuku wangkaya yungurnangku nyuntu yampi! Kulaju ngajuku wangkaya nganta yungurnangku puranja-wangu nyina! Kajinpa nyarrpara-puka yani, ngaju kapurna yani nyuntu-wana. Ngurrangka nyarrpararla kajinpa nyina, ngaju kapurna nyina-yijala nyuntu-kurlu. Nyuntu-nyangu yapaju kapulu nyina ngaju-nyangurlangu. Nyuntu-nyangu kapu nyina Kaatuju ngaju-nyangurlangu.
16 Não insistas comigo, respondeu Rute, para que eu te deixe e me vá longe de ti. Aonde fores, eu irei; aonde habitares, eu habitarei. O teu povo é meu povo, e o teu Deus, meu Deus.
17 Manu kajinpa nyarrpararla-puka palimi, ngaju kapurna palimi-yijala yalumpurla-juku. Yinyarla-yijala kapujulu milyingka yirrarni. Payirni karna YAAWIYI yungulpaju murrumurru-mantarla kajilparna jaru nyampu rdilyki-pungkarla kuja karnangku milpa ngarrirni jalangurlu. Ngaka kajirna palimi, ngula-jangka-mipanya kapurnangku yampimi.”
17 Na terra em que morreres, quero também eu morrer e aí ser sepultada. O Senhor trate-me com todo o rigor, se outra coisa, a não ser a morte, me separar de ti!
18 Nayumirliji milya-pungu Ruurtuju ngampurrpa yaninjaku nyanungu-wanaku. Ngula Nayumiji wiljiwilji-jarrinja-wangu wurdungu-jarrija.
18 Ante tal resolução, Noêmi não insistiu mais.
19 Ngula-jangkaju, Nayumi manu Ruurtu-pala yanurnu Pijilimi-kirra. Kuja-pala karnta-jarra yukajarra Pijilimi-kirra, karntakarnta yali-wardingki-patulu-nyanu wangkaja, “Wiyarrpa! Nyiya-jangka Nayumiji yanurnu mularrpa?”
19 Seguiram juntas o seu caminho até Belém; ali chegando, comoveu-se toda a cidade; as mulheres diziam.: Eis aí Noêmi!
20 Nayumi-jana yapakuju wangkaja, “Kulajulu Nayumi yirdi-manta. Marajulu yirdi-manta. Kaaturlu PIRRJIRDI-NYAYIRNI WITA-WANGU-rluju ngajuju mularrpa-manu.
20 Não me chameis mais Noêmi, replicou ela, mas chamai-me Mara; porque o Todo-poderoso me encheu de amargura.
21 Kujarna nyampu nguru yampija nyurru-wiyi, nyiyarningkijarralparna mardarnu. Kala jalangu YAAWIYI-rliji kangurnu pina ngurra-kurra marlajarra. Kala nyiyaku kankujulu Nayumiji yirdi-mani? YAAWIYI-ji jangkardu jikajika-jarrija ngajukuju. Kaaturlu yangka PIRRJIRDI-NYAYIRNI WITA-WANGU-rlu yartarnarri wiri-kirlirliji ngajuju maju-kurraju yirrarnu.”
21 Parti com as mãos cheias, e o Senhor fez-me voltar com as mãos vazias. Por que me chamais Noêmi, se o Senhor se declarou contra mim e o Onipotente me inundou de aflição?
22 Junga-juku, Nayumi manu nyanunguku kanajardu-nyanu Ruurtu yangka karnta Muwapu-wardingki-pala pina-yanurnu Muwapu-ngurlu. Yanurnu-pala Pijilimi-kirra kujalpalu ngurlu pajirninjarla manu-puru.
22 Foi assim que voltaram dos campos de Moab, Noêmi e sua nora Rute, a moabita. Chegaram a Belém quando se começava a segar a cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.