Deuteronômio 1
Warlpiri Short Bible (WBP) vs ARA
1 Nyampunya yimiji kuja-jana Mujujuju wangkaja Yijirali-pinkiki. Nyinaja-jukulpalu jiljangka kakarrara Jurdunu karru-wana kujalpa yatijarra-ngurlu parnkaja kurlirra-purda. Nyinajalpalu karru Jurdunu-wana kulkurru-jarra pirlingka. Kutu-juku ngurra-patu-karirla yirdi-paturla Jumpungka, Paranarla, Tupilirla, Yajiruturla manu Tiijaparla.
1 São estas as palavras que Moisés falou a todo o Israel, dalém do Jordão, no deserto, na Arabá, defronte do mar de Sufe, entre Parã, Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 (Nyampukungarnti, yampinja-yanulu yali pirli wararra Jayinayi, manulu jingijingi yaninja-yanu pirli wararra-wana Yitama-wana. Yaninja-yanu-jukulpalu parraku 11-palaku, manulu yukajarra Katiji-Parniya-kurra.)
2 Jornada de onze dias há desde Horebe, pelo caminho da montanha de Seir, até Cades-Barneia.
3 Nyurru-wiyi nyampukungarnti, Yijirali-pinkirlili yampinja-yanu Yijipiji, manulpalu warru wapaja ngurra-kari ngurra-kari 40-palaku yukuriki. Ngula-jangkaju, 11-pala kirntangi-jangka Mujuju-jana wangkaja, yimi-ngarrurnu-jana nyiyarningkijarra kujarla YAAWIYI wangkaja kamparru.
3 Sucedeu que, no ano quadragésimo, no primeiro dia do undécimo mês, falou Moisés aos filhos de Israel, segundo tudo o que o Senhor lhe mandara a respeito deles,
4 Kujalpalu warru wapaja ngurra-kari ngurra-kari, yali-puruju kulungkulu-jana pungu wiri-jarra kingi-jarra yirdi-jarraju Jiyunu manu Yuuku. Jiyunujulpa-jana wiri nyinaja Yamuri-wardingkiki yapaku. Yuukujulpa-jana wiri nyinaja yapaku kujalpalu nyinaja Pajanarla. Yuukuju kala nyinaja ngurra-jarra-karirla yirdi-jarrarla Yajararla manu Yitirirla. Kujalu-jana Yijirali-pinkirli-jana kulungku pungu Jiyunu manu Yuuku manu nyanungurra-nyangu warrmarla, mukulu-jana lawa-manu.
4 depois que feriu a Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que habitava em Astarote, em Edrei.
5 Ngula-jangka, kujalpalu Yijirali-pinki nyinaja Muwapurla kakarrara-purda Jurdunu karrungka, Mujujurlu-jana muku yimi-ngarrurnu nyiyarningkijarra kujarla YAAWIYI wangkaja, wangkaja-jana,
5 Além do Jordão, na terra de Moabe, encarregou-se Moisés de explicar esta lei, dizendo:
6 “Ngalipa Yijirali-pinkirli karlipa purami YAAWIYI Kaatu. Wangkaja-ngalpa ngalipaku pirli wararra Jayinayirla. Wangkaja-ngalpa, ‘Nyurrurlajulpankulu nyinaja nyampurla pirlingka tarnnga-nyayirni.
6 O Senhor , nosso Deus, nos falou em Horebe, dizendo: Tempo bastante haveis estado neste monte.
7 Jurnarrpalu-nyanu wurdujarra-manta yaninjakungarnti. Yantalu pirli-kirra kuja kalu Yamuri-patu nyina. Yantalu warru ngurra-kari ngurra-kari, yantalu karru Jurdunu-wana pirli-kari-wana karlarra-wana. Yaninja-yantalu nguru-wana kurlirra-wana ngapa wiri-wana karlarra-kurra. Yantalu ngurra Kanana-kurra, manulu yanta ngurra-kari-kirra Lipinani-kirra. Yantajukulu yali-kirra jinta-kari-kirra karru wiri-nyayirni-kirra yirdi Yupirayiti-kirra.
7 Voltai-vos e parti; ide à região montanhosa dos amorreus, e a todos os seus vizinhos, na Arabá, e à região montanhosa, e à baixada, e ao Neguebe, e à costa marítima, terra dos cananeus, e ao Líbano, até ao grande rio Eufrates.
8 Purda-nyangkajulu nyurrurlarlu! Ngajurna-nyarra yungu nyampuju walya. Yantalu yali-kirra nguru-kurra, manulu-nyanu manta nyurrurlaku. Nyurru-wiyi ngajurna-jana wangkaja Yipuruyamuku, Yijakiki manu Jakupuku. Ngajurna-jana jangku-pungu walya nyampuju ngakaju kapu-jana nyanungurraku nguna manu nyanungurra-nyangu kurdukurdurlanguku.’”…
8 Eis aqui a terra que eu pus diante de vós; entrai e possuí a terra que o Senhor , com juramento, deu a vossos pais, Abraão, Isaque e Jacó, a eles e à sua descendência depois deles.
9 — ausente —
9 Nesse mesmo tempo, eu vos disse: eu sozinho não poderei levar-vos.
10 — ausente —
10 O Senhor , vosso Deus, vos tem multiplicado; e eis que, já hoje, sois multidão como as estrelas dos céus.
11 — ausente —
11 O Senhor , Deus de vossos pais, vos faça mil vezes mais numerosos do que sois e vos abençoe, como vos prometeu.
12 — ausente —
12 Como suportaria eu sozinho o vosso peso, a vossa carga e a vossa contenda?
13 — ausente —
13 Tomai-vos homens sábios, inteligentes e experimentados, segundo as vossas tribos, para que os ponha por vossos cabeças.
14 — ausente —
14 Então, me respondestes e dissestes: É bom cumprir a palavra que tens falado.
15 — ausente —
15 Tomei, pois, os cabeças de vossas tribos, homens sábios e experimentados, e os fiz cabeças sobre vós, chefes de milhares, chefes de cem, chefes de cinquenta, chefes de dez e oficiais, segundo as vossas tribos.
16 — ausente —
16 Nesse mesmo tempo, ordenei a vossos juízes, dizendo: ouvi a causa entre vossos irmãos e julgai justamente entre o homem e seu irmão ou o estrangeiro que está com ele.
17 — ausente —
17 Não sereis parciais no juízo, ouvireis tanto o pequeno como o grande; não temereis a face de ninguém, porque o juízo é de Deus; porém a causa que vos for demasiadamente difícil fareis vir a mim, e eu a ouvirei.
18 — ausente —
18 Assim, naquele tempo, vos ordenei todas as coisas que havíeis de fazer.
19 — ausente —
19 Então, partimos de Horebe e caminhamos por todo aquele grande e terrível deserto que vistes, pelo caminho da região montanhosa dos amorreus, como o Senhor , nosso Deus, nos ordenara; e chegamos a Cades-Barneia.
20 — ausente —
20 Então, eu vos disse: tendes chegado à região montanhosa dos amorreus, que o Senhor , nosso Deus, nos dá.
21 — ausente —
21 Eis que o Senhor , teu Deus, te colocou esta terra diante de ti. Sobe, possui-a, como te falou o Senhor , Deus de teus pais: Não temas e não te assustes.
22 — ausente —
22 Então, todos vós vos chegastes a mim e dissestes: Mandemos homens adiante de nós, para que nos espiem a terra e nos digam por que caminho devemos subir e a que cidades devemos ir.
23 — ausente —
23 Isto me pareceu bem; de maneira que tomei, dentre vós, doze homens, de cada tribo um homem.
24 — ausente —
24 E foram-se, e subiram à região montanhosa, e, espiando a terra, vieram até o vale de Escol,
25 — ausente —
25 e tomaram do fruto da terra nas mãos, e no-lo trouxeram, e nos informaram, dizendo: É terra boa que nos dá o Senhor , nosso Deus.
26 — ausente —
26 Porém vós não quisestes subir, mas fostes rebeldes à ordem do Senhor , vosso Deus.
27 — ausente —
27 Murmurastes nas vossas tendas e dissestes: Tem o Senhor contra nós ódio; por isso, nos tirou da terra do Egito para nos entregar nas mãos dos amorreus e destruir-nos.
28 — ausente —
28 Para onde subiremos? Nossos irmãos fizeram com que se derretesse o nosso coração, dizendo: Maior e mais alto do que nós é este povo; as cidades são grandes e fortificadas até aos céus. Também vimos ali os filhos dos anaquins.
29 — ausente —
29 Então, eu vos disse: não vos espanteis, nem os temais.
30 — ausente —
30 O Senhor , vosso Deus, que vai adiante de vós, ele pelejará por vós, segundo tudo o que fez conosco, diante de vossos olhos, no Egito,
31 — ausente —
31 como também no deserto, onde vistes que o Senhor , vosso Deus, nele vos levou, como um homem leva a seu filho, por todo o caminho pelo qual andastes, até chegardes a este lugar.
32 — ausente —
32 Mas nem por isso crestes no Senhor , vosso Deus,
33 — ausente —
33 que foi adiante de vós por todo o caminho, para vos procurar o lugar onde deveríeis acampar; de noite, no fogo, para vos mostrar o caminho por onde havíeis de andar, e, de dia, na nuvem.
34 — ausente —
34 Tendo, pois, ouvido o Senhor as vossas palavras, indignou-se e jurou, dizendo:
35 — ausente —
35 Certamente, nenhum dos homens desta maligna geração verá a boa terra que jurei dar a vossos pais,
36 — ausente —
36 salvo Calebe, filho de Jefoné; ele a verá, e a terra que pisou darei a ele e a seus filhos, porquanto perseverou em seguir ao Senhor .
37 — ausente —
37 Também contra mim se indignou o Senhor por causa de vós, dizendo: Também tu lá não entrarás.
38 — ausente —
38 Josué, filho de Num, que está diante de ti, ele ali entrará; anima-o, porque ele fará que Israel a receba por herança.
39 — ausente —
39 E vossos meninos, de quem dissestes: Por presa serão; e vossos filhos, que, hoje, nem sabem distinguir entre bem e mal, esses ali entrarão, e a eles darei a terra, e eles a possuirão.
40 — ausente —
40 Porém vós virai-vos e parti para o deserto, pelo caminho do mar Vermelho.
41 — ausente —
41 Então, respondestes e me dissestes: Pecamos contra o Senhor ; nós subiremos e pelejaremos, segundo tudo o que nos ordenou o Senhor , nosso Deus. Vós vos armastes, cada um dos seus instrumentos de guerra, e vos mostrastes temerários em subindo à região montanhosa.
42 — ausente —
42 Disse-me o Senhor : Dize-lhes: Não subais, nem pelejeis, pois não estou no meio de vós, para que não sejais derrotados diante dos vossos inimigos.
43 — ausente —
43 Assim vos falei, e não escutastes; antes, fostes rebeldes às ordens do Senhor e, presunçosos, subistes às montanhas.
44 — ausente —
44 Os amorreus que habitavam naquela região montanhosa vos saíram ao encontro; e vos perseguiram como fazem as abelhas e vos derrotaram desde Seir até Horma.
45 — ausente —
45 Tornastes-vos, pois, e chorastes perante o Senhor , porém o Senhor não vos ouviu, não inclinou os ouvidos a vós outros.
46 — ausente —
46 Assim, permanecestes muitos dias em Cades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.